What do you think?
Rate this book
Buddenbrooks Verfall Einer Familie
- GenresClassics
758 pages, Hardcover
Published January 1, 1974
About the author
Thomas Mann
2,276 books5,461 followersLibrarian Note: There is more than one author in the GoodReads database with this name. See this thread for more information.
See also:
Serbian: Tomas Man
Thomas Mann was a German novelist, short story writer, social critic, philanthropist, essayist, and Nobel Prize laureate in 1929, known for his series of highly symbolic and ironic epic novels and novellas, noted for their insight into the psychology of the artist and the intellectual. His analysis and critique of the European and German soul used modernized German and Biblical stories, as well as the ideas of Goethe, Nietzsche, and Schopenhauer. His older brother was the radical writer Heinrich Mann, and three of his six children, Erika Mann, Klaus Mann and Golo Mann, also became important German writers. When Hitler came to power in 1933, Mann fled to Switzerland. When World War II broke out in 1939, he emigrated to the United States, from where he returned to Switzerland in 1952. Thomas Mann is one of the best-known exponents of the so-called Exilliteratur.
See also:
Serbian: Tomas Man
Thomas Mann was a German novelist, short story writer, social critic, philanthropist, essayist, and Nobel Prize laureate in 1929, known for his series of highly symbolic and ironic epic novels and novellas, noted for their insight into the psychology of the artist and the intellectual. His analysis and critique of the European and German soul used modernized German and Biblical stories, as well as the ideas of Goethe, Nietzsche, and Schopenhauer. His older brother was the radical writer Heinrich Mann, and three of his six children, Erika Mann, Klaus Mann and Golo Mann, also became important German writers. When Hitler came to power in 1933, Mann fled to Switzerland. When World War II broke out in 1939, he emigrated to the United States, from where he returned to Switzerland in 1952. Thomas Mann is one of the best-known exponents of the so-called Exilliteratur.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
June 26, 2025
Nach über 40 Jahren habe ich die Buddenbrooks nochmals gelesen, und bin nach wie vor begeistert von der sprachlichen Virtuosität, der inhaltlichen Überzeugungskraft und den ironischen Brechungen dieses großartigen Romans.
Demnächst geht es auf den Zauberberg.
Demnächst geht es auf den Zauberberg.
July 18, 2024
Zum x-ten mal gelesen, aber diesmal untermalt mit einem Besuch in Lübeck und Travemünde...es fasziniert mich jedesmal.
December 10, 2024
Am 1. März habe ich mit den Buddenbrooks angefangen und seit gestern bin ich durch mit dem Buch. Ich hatte mir die 750 Seiten in 10 Häppchen mit rund 75 Seiten unterteilt und tatsächlich jeden Monat diese Seiten gelesen.
Ich bin zwar etwas schwer reingekommen, aber als ich den unterhaltsamen Soap-Charakter der Geschichte mal kapiert hatte, ging's echt problemlos.
Für mich war es auch das richtige System...mir das in so eine Art Pflichtkapitel einzuteilen und so ein bisschen ein Arbeitsbuch draus zu machen.
Ich bin zwar etwas schwer reingekommen, aber als ich den unterhaltsamen Soap-Charakter der Geschichte mal kapiert hatte, ging's echt problemlos.
Für mich war es auch das richtige System...mir das in so eine Art Pflichtkapitel einzuteilen und so ein bisschen ein Arbeitsbuch draus zu machen.
May 3, 2026
1027 Seiten in einer Woche geschafft! Nach den ersten hundert Seiten hat mich die Geschichte gepackt, Thomas Mann schreibt einfach großartig, pointiert, ironisch, spannend, absolut lesenswert!
Jetzt muss ich nach Lübeck und Travemünde....
Jetzt muss ich nach Lübeck und Travemünde....
February 3, 2026
Ich bin wirklich überrascht, wie gut sich das Buch lesen lässt und wie unterhaltsam es teilweise war. Ein tolles Zeitportrait
Want to Read
May 2, 2026NRC, 14-03-24
‘Uw boek is goed, maar veel te lang’, schreef uitgever Samuel Fischer in de zomer van 1900 aan Thomas Mann, die net het 1100 pagina’s dikke manuscript van zijn familieroman Buddenbrooks. Verfall einer Familie bij hem had ingeleverd. Twee jaar eerder was de 25-jarige schrijver met zijn novelle Der kleine Herr Friedemann bij het prestigieuze uitgeefhuis S. Fischer Verlag gedebuteerd. Meteen had Fischer toen het talent van de jonge Mann ingezien, zoals hij dat ook deed met aanvankelijk onbekende schrijvers als Gerhart Hauptmann, Arthur Schnitzler en Hugo von Hofmannsthal, die literaire grootheden zouden worden. Daarom vroeg hij hem in een brief in mei 1897, nog voordat Herr Friedemann in boekvorm verscheen, om zich eens aan een groter prozawerk te wagen, ‘misschien aan een roman, als die maar niet zo lang is.’ Voor zo’n groter prozawerk kon Fischer hem ook een behoorlijk honorarium bieden, wat hij bij het verliesmakende Herr Friedemann niet had kunnen doen.
Rond 1900 verdiende Fischer goed aan de vertalingen van populaire familieromans van Scandinavische, inmiddels vergeten auteurs zoals Alexander Kielland en Jonas Lie. Zij stonden aan de wieg van een nieuw genre, waarin de gevolgen van de turbulente maatschappelijke veranderingen van hun tijd onder de loep werden genomen aan de hand van gewone mensen. Vaak waren die boeken niet dikker dan zo’n 250 bladzijden.
Gevleid door Fischers voorstel begon nu ook Mann, die deze boeken had gelezen, aan een familieroman. Model hiervoor stond zijn eigen patriciërsfamilie uit Lübeck. Het verhaal zou zich uitstrekken over vier generaties graanhandelaren. Maar dat was nog niet alles, want de ambitieuze Mann nam zich ook voor om in dat boek de ondergangsfilosofie van Schopenhauer en Nietzsche, de muziek van Wagner en de manier waarop hij zich tot het leven en de dood verhield te laten samenkomen.
Humor en sympathie
Buddenbrooks liep door die ingrediënten over van de moderniteit. Zo was van moraliseren in die roman geen sprake en zorgde Manns ironie en gevoel voor humor ervoor dat je al zijn personages sympathiek bleef vinden, wat voor een streken hij of zij ook uithaalde. Maar vooral wist geen andere schrijver de ondergang van de negentiende-eeuwse Europese burgerlijke cultuur zo goed te verwoorden als hij.
Drie jaar lang was Mann met zijn epos bezig. Eerst in de buurt van Rome, waar hij zich met zijn eveneens schrijvende, sociaal geëngageerde broer Heinrich had teruggetrokken, daarna in München, de stad waar hij tot het aan de macht komen van de nazi’s zou wonen. Hij had plezier in zijn autobiografisch-literaire project, want wie schrijft anders in een relatief korte tijd zo’n dikke, als een symfonie gecomponeerde roman?
Groot was Manns teleurstelling dan ook toen hij van zijn uitgever te horen kreeg dat deze het verhaal weliswaar mooi vond, maar dat die 1100 pagina’s toch echt niet de bedoeling waren geweest. Fischer stelde hem nu voor om Buddenbrooks met de helft in te korten, omdat hij zo’n vuistdik boek van een nog onbekende auteur nooit zou kunnen verkopen. Stel je voor dat dit gebeurd zou zijn. Dan was Buddenbrooks mogelijk net zo’n lot beschoren als die Scandinavische familieromans, die niemand tegenwoordig nog leest.
Maar de zelfbewuste Mann gaf geen haarbreed toe. Na een hevige briefwisseling zwichtte Fischer en besloot hij het boek in twee delen te laten verschijnen, in een oplage van 1000 exemplaren. Hij zou er geen spijt van hebben. Buddenbrooks werd na een matige start en een stroom aan negatieve recensies, waarin de roman ‘kil’ werd genoemd en er schande van werd gesproken dat iemand zo vernietigend over zijn eigen familie kon schrijven, een wereldsucces.
Toch stond de tweedelige roman in het eerste jaar na zijn verschijning vastgenageld in de schappen van de boekhandel. Want niemand kocht het ‘te dik’ ogende epos. Dat veranderde nadat Fischer in 1902 besloot om Buddenbrooks in één band uit te geven, wijs geworden als hij was door de identieke uitgave van de niet minder omvangrijke roman Jörn Uhl van Gustav Frenssen, die meteen een bestseller was geworden.
Alleen al in de 20ste eeuw zouden 25 miljoen exemplaren van Buddenbrooks worden verkocht. En toen Thomas Mann in 1929 de Nobelprijs voor Literatuur kreeg, was dat niet voor zijn meesterwerk Der Zauberberg, dat door een van de leden van het Nobelcomité onwaardig voor die hoogste literaire eer werd bevonden, maar voor Buddenbrooks.
Dozijn hoofdpersonages
Met zijn dozijn hoofdpersonages en vierhonderd bijfiguren, zijn rijke motieven die zich als in een Wagneropera herhalen, zijn groteske situaties, geraffineerde intriges, schitterende interieurbeschijvingen van de Gründerzeit is die roman onovertroffen. Ook omdat het boek in sommige opzichten nog altijd actueel is. Zie Manns beschrijvingen van de manier waarop het genadeloze nieuwe zakendoen het oude verdringt, dat weliswaar schijnheilig is, maar er toch bepaalde fatsoensnormen op nahoudt. En vergeet ook niet de manier waarop hij de revolutie van 1848 in Lübeck beschrijft, waarbij het volk niet weet waarvoor het de straat opgaat. Als de opgeruide canaille het Lübeckse raadhuis omsingelt, vraagt een lid van de senaat van de onafhankelijke hanzestad wat ze nu eigenlijk willen. ‘De republiek!’ roepen de betogers. ‘Maar die hebben jullie al, sufferds!’ antwoordt de senator. Waarop iemand zegt: ‘Dan willen we er nóg een!’ Alleen al door zo’n scène is Buddenbrooks een voorbeeld voor menig andere schrijver van familieromans.
Alleen al in de 20ste eeuw zouden 25 miljoen exemplaren van Buddenbrooks worden verkocht
Diegene is dan wel gewaarschuwd. Want de kans is groot dat familieleden zich in zo’n boek herkennen en zich dan tegen de schrijver ervan keren. Voor Thomas Mann betekende het dat hij min of meer persona non grata in zijn geboortestad werd, zo belasterd voelden sommige familieleden en andere vooraanstaande Lübeckers zich door zijn boek. Zo schreef Friedrich Mann, een oom van de schrijver, twaalf jaar na het verschijnen van Buddenbrooks in de Lübecker Generalanzeiger dat hij als gevolg van die roman nog altijd onaangenaam werd bejegend: ‘Als de auteur van Buddenbrocks op een karikaturale manier zijn naaste verwanten door het slijk haalt en hun lotgevallen eclatant prijsgeeft, dan zal ieder weldenkend mens vinden dat dit verwerpelijk is.’ En oom Friedrich was niet de enige Lübeckse patriciër die zich belachelijk gemaakt voelde.
Nog zeker vijfentwintig jaar lang zou Thomas Mann de wonden moeten helen die hij met zijn roman geslagen had. In zijn lezing Lübeck als geistige Lebensform deed hij bijvoorbeeld alles om zijn trots op zijn Lübeckse afkomst te benadrukken. Maar hij zei ook dat het hem erom te doen was een door Wagner beïnvloed proza-epos te schrijven, waarin hij ervaringen had verwerkt die hem als twintigjarige van zijn stuk hadden gebracht: het muzikale pessimisme van Schopenhauer en de ondergangspsychologie van Nietzsche. Lübeck had alleen maar als decor gediend. Voor de meeste Lübeckenaren was dat verweer echter aan dovemansoren gericht. Manns personages waren namelijk zo scherp getekend, dat ze veler tenen nog decennialang deden krommen van burgerlijke schaamte en leedvermaak.
‘Uw boek is goed, maar veel te lang’, schreef uitgever Samuel Fischer in de zomer van 1900 aan Thomas Mann, die net het 1100 pagina’s dikke manuscript van zijn familieroman Buddenbrooks. Verfall einer Familie bij hem had ingeleverd. Twee jaar eerder was de 25-jarige schrijver met zijn novelle Der kleine Herr Friedemann bij het prestigieuze uitgeefhuis S. Fischer Verlag gedebuteerd. Meteen had Fischer toen het talent van de jonge Mann ingezien, zoals hij dat ook deed met aanvankelijk onbekende schrijvers als Gerhart Hauptmann, Arthur Schnitzler en Hugo von Hofmannsthal, die literaire grootheden zouden worden. Daarom vroeg hij hem in een brief in mei 1897, nog voordat Herr Friedemann in boekvorm verscheen, om zich eens aan een groter prozawerk te wagen, ‘misschien aan een roman, als die maar niet zo lang is.’ Voor zo’n groter prozawerk kon Fischer hem ook een behoorlijk honorarium bieden, wat hij bij het verliesmakende Herr Friedemann niet had kunnen doen.
Rond 1900 verdiende Fischer goed aan de vertalingen van populaire familieromans van Scandinavische, inmiddels vergeten auteurs zoals Alexander Kielland en Jonas Lie. Zij stonden aan de wieg van een nieuw genre, waarin de gevolgen van de turbulente maatschappelijke veranderingen van hun tijd onder de loep werden genomen aan de hand van gewone mensen. Vaak waren die boeken niet dikker dan zo’n 250 bladzijden.
Gevleid door Fischers voorstel begon nu ook Mann, die deze boeken had gelezen, aan een familieroman. Model hiervoor stond zijn eigen patriciërsfamilie uit Lübeck. Het verhaal zou zich uitstrekken over vier generaties graanhandelaren. Maar dat was nog niet alles, want de ambitieuze Mann nam zich ook voor om in dat boek de ondergangsfilosofie van Schopenhauer en Nietzsche, de muziek van Wagner en de manier waarop hij zich tot het leven en de dood verhield te laten samenkomen.
Humor en sympathie
Buddenbrooks liep door die ingrediënten over van de moderniteit. Zo was van moraliseren in die roman geen sprake en zorgde Manns ironie en gevoel voor humor ervoor dat je al zijn personages sympathiek bleef vinden, wat voor een streken hij of zij ook uithaalde. Maar vooral wist geen andere schrijver de ondergang van de negentiende-eeuwse Europese burgerlijke cultuur zo goed te verwoorden als hij.
Drie jaar lang was Mann met zijn epos bezig. Eerst in de buurt van Rome, waar hij zich met zijn eveneens schrijvende, sociaal geëngageerde broer Heinrich had teruggetrokken, daarna in München, de stad waar hij tot het aan de macht komen van de nazi’s zou wonen. Hij had plezier in zijn autobiografisch-literaire project, want wie schrijft anders in een relatief korte tijd zo’n dikke, als een symfonie gecomponeerde roman?
Groot was Manns teleurstelling dan ook toen hij van zijn uitgever te horen kreeg dat deze het verhaal weliswaar mooi vond, maar dat die 1100 pagina’s toch echt niet de bedoeling waren geweest. Fischer stelde hem nu voor om Buddenbrooks met de helft in te korten, omdat hij zo’n vuistdik boek van een nog onbekende auteur nooit zou kunnen verkopen. Stel je voor dat dit gebeurd zou zijn. Dan was Buddenbrooks mogelijk net zo’n lot beschoren als die Scandinavische familieromans, die niemand tegenwoordig nog leest.
Maar de zelfbewuste Mann gaf geen haarbreed toe. Na een hevige briefwisseling zwichtte Fischer en besloot hij het boek in twee delen te laten verschijnen, in een oplage van 1000 exemplaren. Hij zou er geen spijt van hebben. Buddenbrooks werd na een matige start en een stroom aan negatieve recensies, waarin de roman ‘kil’ werd genoemd en er schande van werd gesproken dat iemand zo vernietigend over zijn eigen familie kon schrijven, een wereldsucces.
Toch stond de tweedelige roman in het eerste jaar na zijn verschijning vastgenageld in de schappen van de boekhandel. Want niemand kocht het ‘te dik’ ogende epos. Dat veranderde nadat Fischer in 1902 besloot om Buddenbrooks in één band uit te geven, wijs geworden als hij was door de identieke uitgave van de niet minder omvangrijke roman Jörn Uhl van Gustav Frenssen, die meteen een bestseller was geworden.
Alleen al in de 20ste eeuw zouden 25 miljoen exemplaren van Buddenbrooks worden verkocht. En toen Thomas Mann in 1929 de Nobelprijs voor Literatuur kreeg, was dat niet voor zijn meesterwerk Der Zauberberg, dat door een van de leden van het Nobelcomité onwaardig voor die hoogste literaire eer werd bevonden, maar voor Buddenbrooks.
Dozijn hoofdpersonages
Met zijn dozijn hoofdpersonages en vierhonderd bijfiguren, zijn rijke motieven die zich als in een Wagneropera herhalen, zijn groteske situaties, geraffineerde intriges, schitterende interieurbeschijvingen van de Gründerzeit is die roman onovertroffen. Ook omdat het boek in sommige opzichten nog altijd actueel is. Zie Manns beschrijvingen van de manier waarop het genadeloze nieuwe zakendoen het oude verdringt, dat weliswaar schijnheilig is, maar er toch bepaalde fatsoensnormen op nahoudt. En vergeet ook niet de manier waarop hij de revolutie van 1848 in Lübeck beschrijft, waarbij het volk niet weet waarvoor het de straat opgaat. Als de opgeruide canaille het Lübeckse raadhuis omsingelt, vraagt een lid van de senaat van de onafhankelijke hanzestad wat ze nu eigenlijk willen. ‘De republiek!’ roepen de betogers. ‘Maar die hebben jullie al, sufferds!’ antwoordt de senator. Waarop iemand zegt: ‘Dan willen we er nóg een!’ Alleen al door zo’n scène is Buddenbrooks een voorbeeld voor menig andere schrijver van familieromans.
Alleen al in de 20ste eeuw zouden 25 miljoen exemplaren van Buddenbrooks worden verkocht
Diegene is dan wel gewaarschuwd. Want de kans is groot dat familieleden zich in zo’n boek herkennen en zich dan tegen de schrijver ervan keren. Voor Thomas Mann betekende het dat hij min of meer persona non grata in zijn geboortestad werd, zo belasterd voelden sommige familieleden en andere vooraanstaande Lübeckers zich door zijn boek. Zo schreef Friedrich Mann, een oom van de schrijver, twaalf jaar na het verschijnen van Buddenbrooks in de Lübecker Generalanzeiger dat hij als gevolg van die roman nog altijd onaangenaam werd bejegend: ‘Als de auteur van Buddenbrocks op een karikaturale manier zijn naaste verwanten door het slijk haalt en hun lotgevallen eclatant prijsgeeft, dan zal ieder weldenkend mens vinden dat dit verwerpelijk is.’ En oom Friedrich was niet de enige Lübeckse patriciër die zich belachelijk gemaakt voelde.
Nog zeker vijfentwintig jaar lang zou Thomas Mann de wonden moeten helen die hij met zijn roman geslagen had. In zijn lezing Lübeck als geistige Lebensform deed hij bijvoorbeeld alles om zijn trots op zijn Lübeckse afkomst te benadrukken. Maar hij zei ook dat het hem erom te doen was een door Wagner beïnvloed proza-epos te schrijven, waarin hij ervaringen had verwerkt die hem als twintigjarige van zijn stuk hadden gebracht: het muzikale pessimisme van Schopenhauer en de ondergangspsychologie van Nietzsche. Lübeck had alleen maar als decor gediend. Voor de meeste Lübeckenaren was dat verweer echter aan dovemansoren gericht. Manns personages waren namelijk zo scherp getekend, dat ze veler tenen nog decennialang deden krommen van burgerlijke schaamte en leedvermaak.
July 4, 2025
A masterpiece, however its value is more historical to me . It illustrates the life and the value system of the northern German 19th century bourgeoisie. What it does not do (and that’s what other works of Thomas Mann do very well) is tell you lessons about life. So if you want a book that gives you deep new insights, take Magic Mountain. If you want a great and beautiful description of the upper class in the 19th century, take Buddenbrooks.
July 17, 2025
Kann einem ein Buch gefallen, bei dem man keine der Personen, die im Buch vorkommen, wirklich sympathisch findet?
Denn genau so ging es mit bei der Lektüre der Buddenbrooks. Ich wurde mit der Familie einfach nicht warm. Jeder Einzelne wirkte auf mich arrogant und kaltherzig. Das Wohl von Familie und Firma und der Eindruck, den man auf seine Umgebung macht, stehen über dem Glück des Einzelnen.
Habe ich bei Tonis erster Heirat noch Mitleid mit dem jungen Mädchen gehabt, hat sich das schon während ihrer Ehe schnell geändert. Wichtig ist ihr nur die eigene Person. Da sie unglücklich ist, scheint sie auch keinem anderen mehr sein Glück zu gönnen und freut sich geradezu, wenn sie einen Makel entdecken kann.
Trotzdem hat mich die Geschichte gefesselt. Thomas Mann beschreibt das Leben der Familie und die Zeit in der die Geschichte spielt, sehr detailliert. Trotzdem wird sie nicht langweilig, die vielen Details sind manchmal eher amüsant. Wenn mir doch nur die Familie wenigstens ein bisschen sympathisch gewesen wäre.
Denn genau so ging es mit bei der Lektüre der Buddenbrooks. Ich wurde mit der Familie einfach nicht warm. Jeder Einzelne wirkte auf mich arrogant und kaltherzig. Das Wohl von Familie und Firma und der Eindruck, den man auf seine Umgebung macht, stehen über dem Glück des Einzelnen.
Habe ich bei Tonis erster Heirat noch Mitleid mit dem jungen Mädchen gehabt, hat sich das schon während ihrer Ehe schnell geändert. Wichtig ist ihr nur die eigene Person. Da sie unglücklich ist, scheint sie auch keinem anderen mehr sein Glück zu gönnen und freut sich geradezu, wenn sie einen Makel entdecken kann.
Trotzdem hat mich die Geschichte gefesselt. Thomas Mann beschreibt das Leben der Familie und die Zeit in der die Geschichte spielt, sehr detailliert. Trotzdem wird sie nicht langweilig, die vielen Details sind manchmal eher amüsant. Wenn mir doch nur die Familie wenigstens ein bisschen sympathisch gewesen wäre.
August 26, 2025
C'est un classique à juste titre ! Ce roman est passionnant à lire, avec des personnages particulièrement crédibles et attachants malgré (ou à cause de ? ) leurs failles, et avec une prose magnifique. Le contexte historique du milieu du XIXe siècle est présent mais sans jamais prendre le pas sur l'histoire de la famille. Le jeu sur les accents et les dialectes, avec ce qu'ils indiquent de la situation sociale de chacun, est intelligent et subtil. De nombreuses scènes très détaillées et immersives. J'ai vécu le dîner de célébration, le baptême, la fête de Noël, la journée de collège, les vacances à la mer, comme si j'y avais été avec eux.
Le livre aborde de nombreuses thématiques : l'incommunicabilité entre les 2 frères, la situation des femmes dans la bourgeoisie protestante du XIXe siècle, la passion de la musique, la tension entre les aspirations personnelles de chacun et les intérêts de la famille...
Quand je pense que Mann l'a écrit à 25 ans, c'est vertigineux. Je suis très impatiente de découvrir le reste de son œuvre.
Le livre aborde de nombreuses thématiques : l'incommunicabilité entre les 2 frères, la situation des femmes dans la bourgeoisie protestante du XIXe siècle, la passion de la musique, la tension entre les aspirations personnelles de chacun et les intérêts de la famille...
Quand je pense que Mann l'a écrit à 25 ans, c'est vertigineux. Je suis très impatiente de découvrir le reste de son œuvre.
May 15, 2026
Gelesen um mein Abitur herum und jetzt wieder - 40 Jahre später und aus Anlass eines Lübeck Besuches - aus dem Regal gezogen. Ich lese es mit anderem Bewusstsein und ich glaube jetzt erst werde ich dem Buch in all seinen Facetten, Hintergründen und Andeutungen gerecht und verstehe seine Meisterhaftigkeit. Neben der feinen Charakterbeschreibung und Komposition der Figuren ist für mich auch der gleichmäßige, sprachliche Rhythmus, der diesen Roman durchzieht einzigartig. Erst diese feine und rhythmische Sprache -manchmal distanziert manchmal ironisch, fast immer in „Moll“ und damit den Verfall perfekt untermalend- macht diesen Gesellschaftsroman so großartig komponiert.
August 15, 2025
Mit 25 konnte ich nichts mit Thomas Mann anfangen, heute lese ich ihn mit Begeisterung.
Leider bin eine gierige Schnellleserin, ich werde es nochmals häppchenweise als Hörbuch genießen.
Die Charaktere sind alle nicht sonderlich sympathisch, aber großartig beschrieben.
Meine Lieblingsfigur ist Tony Buddenbrook.
Allein Tony hat das Zeug zu einer tollen Serienheldin. Ich hoffe, es gelingt irgendwann mal endlich eine brauchbare Verfilmung.
Leider bin eine gierige Schnellleserin, ich werde es nochmals häppchenweise als Hörbuch genießen.
Die Charaktere sind alle nicht sonderlich sympathisch, aber großartig beschrieben.
Meine Lieblingsfigur ist Tony Buddenbrook.
Allein Tony hat das Zeug zu einer tollen Serienheldin. Ich hoffe, es gelingt irgendwann mal endlich eine brauchbare Verfilmung.
January 24, 2026
An manchen Stellen muss man sich etwas durchbeißen, aber das ist bei knapp 800 Seiten auch nicht weiter tragisch. Ich fand es viel einfacher zu lesen wie gedacht. Vor allem die Beschreibungen von Situationen und dem Innenleben der Personen sind sehr lesenswert. Man hat am Ende das Gefühl, dass man alle Hauptpersonen tatsächlich kennengelernt hat.
January 25, 2026
Eine der besten Schullektüren, die ich im Leistungskurs deutsch gelesen habe. Ich habe sogar meine Facharbeit darüber geschrieben. Es stellt sehr gut das Leben im 19. Jahrhundert da und für alle Fans von historischen dokus und Familiengeschichten ist es perfekt. Besonders wenn man mal in Lübeck oder Travemünde war!
February 19, 2026
Ich las die Buddenbrooks erstmals vor ca. 25 Jahren und war schon damals begeistert, während ich den Zauberberg am Schluss eher anstrengend fand.
Jetzt habe ich es sehr genossen, das großartig von Thomas Sarbacher gelesene Hörbuch zu erleben, das ich mir sicher in nicht allzu ferner Zeit erneut gönnen werde.
Jetzt habe ich es sehr genossen, das großartig von Thomas Sarbacher gelesene Hörbuch zu erleben, das ich mir sicher in nicht allzu ferner Zeit erneut gönnen werde.
February 17, 2026
Literarisch absolut überragend. Inhaltlich hochinteressant und ein absoluter Klassiker. Medizinisch und psychologisch wichtig. Nicht einfach zu lesen ob der literarischen Klasse, und natürlich lang. Aber es lohnt sich sowas von! Was für ein Meisterwerk.
April 21, 2026
eine tragödie wie ein in zeitlupe schmelzendes eis. mann erschafft eine welt, in der man sich verlieren kann, die durch ihre detailgenauigkeit aber teilweise an langatmigkeit leidet. dennoch lohnt sich das durchhalten und wird auch durch den ansprechenden satzbau immer wieder leicht gemacht.
July 10, 2025
diggi ballert
January 4, 2026
Bewegend, fesselnd, mitnehmend, berührend und nachhaltig bindend. Ein Meisterwerk.
January 28, 2026
a classic, I read it over and over again
January 31, 2026
I can’t write a review until I learn German, and until I learn to read German formal printing!
Working on it…, !
Working on it…, !
April 16, 2026
Als Hörbuch
Tolle Beschreibung mit hervorragender Sprache
Tolle Beschreibung mit hervorragender Sprache
April 23, 2026
Tolles Buch. Wahnsinnig gute und passende Personenbeschreibungen, das ist besonders auszeichnend finde ich. Gegen Ende so die letzten 100 Seiten etwas weniger spannend, sonst sehr.
March 23, 2026
Guter Autor, nette Geschichte, gerne wieder. Unterschätzte Literatur.
December 18, 2024
Огляд книги написаний спеціально для сайту "Буквоїд" можна прочитати за посиланням :http://bukvoid.com.ua/reviews/books/2...
Displaying 1 - 24 of 24 reviews