Ξαφνικά, στέκομαι στο χείλος του πεζοδρομίου μιας πολυσύχναστης λεωφόρου. Δεν θυμάμαι πώς βρέθηκα στο συγκεκριμένο σημείο. Δεν υπάρχει κάποιος πρόλογος για την ιστορία τούτη. Απλά στέκομαι εκεί που στέκομαι. Νιώθω πως το σώμα μου έφτασε στον τόπο αυτό πριν αφιχθεί η συνείδησή μου. Υποθέτω ότι θέλω να διασχίσω κάθετα τη λεωφόρο, αλλά δεν στέκομαι καν σε διάβαση πεζών. Στρέφομαι προς τα εκεί όπου νόμιζα ότι ήταν η διάβαση και αρχίζω να περπατώ. Η πορεία μου δεν θα έπρεπε να διαρκέσει πολύ, αλλά κατά έναν παράξενο λόγο, η διάβαση, που νόμιζα ότι είχα δει, δεν υπήρχε.
Χαριτωμένη πρώτη προσπάθεια σε ένα είδος που αγαπώ. Οι ιδέες δεν είναι και πολύ πρωτότυπες -μπορούσα να καταλάβω από την πρώτη παράγραφο ποιο θα ήταν το τελικό twist- ωστόσο η γραφή είναι τίμια, απλά και δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει παλεύοντας να γίνει κάτι που δεν είναι. Το τελευταίο διήγημα είναι πραγματικά ένας φόρος τιμής σε αυτό που δηλώνει ότι θέλει να τιμήσει και σαφέστατα το καλύτερο όλης της συλλογής.
Πολύ καλή πρώτη προσπάθεια για συλλογή ιστοριών μαγικού ρεαλισμού. Πολύ μακριά από το παραδοσιακό φάνταζυ, παίζει περισσότερο στο ύφος των ιστοριών του Μπόρχες με μικρές ιστορίες, προσεγμένη γραφή και (συνήθως) ανατροπές της τελευταίας σειράς.
Συνολικά, με εντυπωσιάσε η εξαιρετικά προσεγμένη γραφή και το ύφος των ιστοριών. Οι φιλόδοξες ιδέες όμως μου έλειψαν και κάπου εκεί το βιβλίο έχασε για εμένα το 4ο αστεράκι.
Θα διαβάσω σύντομα και την επόμενη συλλογή του συγγραφέα
H πρώτη συλλογή διηγημάτων του Γιάννη Μαργέτη ξεχωρίζει για τον γρήγορο και κοφτό τρόπο γραφής του συγγραφέα, που μας χαρίζει μικρά συνήθως διηγήματα, των τριών σελίδων κατά μέσο όρο. Τα κείμενα φαίνεται να ακολουθούν από πολύ κοντά τα μοτίβα του μαγικού ρεαλισμού, έντονα επηρεασμένα από την τεχνική του Λατινοαμερικανού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, του οποίου ο συγγραφέας δηλώνει μάλιστα θαυμαστής. Ο Μαργέτης σίγουρα αποτελεί μία από τις πολλά υποσχόμενες νέες φωνές της ελληνικής λογοτεχνίας.
Ένα παράδοξο ταξίδι στην ψυχή του συγγραφέα. Ο συγγραφέας σε κάποια διηγήματα περιγράφει τις αγωνίες και τις έγνοιες όλων των συγγραφέων πιστεύω. Σε κάποια άλλα λόγω του τέλους με έκανε να τα ξαναδιαβάσω και σε άλλα με έκανε να αναρωτηθώ για κάποια πράγματα πάνω στις ιστορίες. Δεν βάζω άριστη βαθμολογία λόγω του μικρού μεγέθους του βιβλίου. Περιμένω να διαβάσω το επόμενο βιβλίο με ανυπομονησία.