Τα εν οίκω εν δήμω

by Ζάχος Χατζηφωτίου

""Και η ζωή συνεχίζεται", θα μπορούσε να ονομάσει κανείς ένα έργο σαν κι αυτό, με τόσα συγκλονιστικά και αστεία επεισόδια, που ούτε η πένα θεατρικού συγγραφέα ούτε το πνεύμα σατιρικού θα μπορούσαν να γράψουν. Αυτά έγιναν μόνα τους. Παίχτηκαν στη ζωή -που λένε οι θεατρίνοι- και όχι στη σκηνή. Παίχτηκαν πρώτα και μετά γράφτηκαν. Ανάποδα απ' τη συνηθισμένη συγγραφική δουλειά. Η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ένα έργο, χωρίς κείμενο. Ένας διαρκής αυτοσχεδιασμός. Άλλοτε πετυχαίνει κι άλλοτε -όπως λένε- πάει "άπατος".

Η πολυτάραχη ζωή του Ζάχου Χατζηφωτίου, από το Τομπρούκ και το Ελ Αλαμέιν, έως το γάμο του με την Τζένη Καρέζη και την παραμονή στο Παρίσι, επανεκδίδεται σαράντα σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη της κυκλοφορία. Τα συστατικά της επιτυχίας του βιβλίου -150.000 αντίτυπα- παραμένουν τα ίδια· γρήγορος ρυθμός, απολαυστικοί διάλογοι, υπολανθάνον χιούμορ και αυτοσαρκασμός.

Genres: Biography Memoir

456 pages, Paperback

First published January 1, 1977

About the author

Ο Ζάχος Χατζηφωτίου (Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 1923 - Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Reviews

[Bella Baxter · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο του Ζάχου Χατζηφωτίου είναι μια αυτοβιογραφία που εστιάζει στον κοσμικό του βίο. Η αφήγηση περιγράφει τη ζωή ενός γόνου μιας κάπως επώνυμης οικογένειας, ο οποίος έφτασε να τρώει στο «Maxim» και να έχει κολλητούς από τη μία έναν λόχο σερβιτόρων και μαιτρ και από την άλλη όλους τους τιτλούχους και βαθύπλουτους επωνύμους. Το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» ήταν το δεύτερο σπίτι του, ένα σκηνικό ζωής γεμάτο πολυτέλεια και επώνυμες γνωριμίες.
Ο συγγραφέας θέλει να μοιραστεί τις εμπειρίες του από μια ζωή γεμάτη λάμψη και κοινωνικές εκδηλώσεις. Ωστόσο, το νόημα παραμένει στην επιφάνεια, καθώς το βιβλίο είναι γεμάτο από την έπαρση και τη ματαιοδοξία του συγγραφέα. Είναι απορίας άξιον πώς ένας άνθρωπος φτάνει να ζει μια τέτοια ζωή, χωρίς ουσιαστικό βάθος, κάτι που καθιστά το βιβλίο απωθητικό
Το ύφος γραφής είναι τέτοιο που περιγράφει κάθε καινούργια επώνυμη γνωριμία με έναν τρόπο απωθητικό. Μετά τα πρώτα κεφάλαια που αναφέρεται στη ζωή του στην Αίγυπτο, δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον να συνεχίσεις να διαβάζεις. Είναι ένας μακρύς, βαρετός κατάλογος πλούσιων κορασίδων, γραίων που τον ορέγονταν, ονομάτων εστιατορίων και ποταμών πιόματος, που κουράζει αφάνταστα.
Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, ένας άνθρωπος που, όπως αναφέρει, ξυπνούσε μονίμως μεθυσμένος, λες και έχει πιει όλο τον Νιαγάρα. Οι άλλοι χαρακτήρες είναι απλά ονόματα στη λίστα των γνωριμιών του, χωρίς καμία ουσία ή βάθος, απλά περάσματα σε μια ζωή γεμάτη επιφάνειες.
Είναι ένα βιβλίο, γεμάτο έπαρση και ματαιοδοξία, που δεν προσφέρει τίποτα στον αναγνώστη. Η έλλειψη ενδιαφέροντος μετά τα πρώτα κεφάλαια και ο απωθητικός τρόπος αφήγησης το καθιστούν μια χαμένη ανάγνωση. Απλώς προσπεράστε το, δεν αξίζει τον χρόνο σας.
Βαρετό και Απωθητικό .

[Antonio Papadourakis · Rating 1 out of 5]

Χωρίς καμιά λογοτεχνική αξία. Περιγραφή της ζωής του μέχρι το 1972. Απομυθοποίηση ακόμα και της φυγής του στην Μέση Ανατολή: έγινε για αγάπη προς την περιπέτεια και όχι προς την πατρίδα.
"Δεν είσαι πλούσιος λόγω των αγαθών σου. Είσαι πλούσιος όταν μπορείς να είσαι αξιοπρεπής και χωρίς αυτά. Αν ήξερα κάτι, ήταν να αποδέχομαι τα πράγματα χωρίς στεναχώρια, όπως κι αν έρχονταν. Όχι ευτυχισμένα ή δυστυχισμένα, αλλά βολικά ή άβολα, θα έλεγα"