Japonia w sześciu smakach

by Anna Świątek

Anna Świątek (ur. 1985) jest absolwentką japonistyki oraz dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim z bogatym doświadczeniem zawodowym w firmach japońskich. Przez rok mieszkała w Japonii, gdzie pracowała jako tłumacz przy japońskiej drużynie soft tenisowej.
Objeździła całą Japonię od Hokkaido aż po Okinawę. Był to rok wyjątkowy. Stał się tematem tej książki.

Japonia - domy o papierowych ścianach i pociągi bez maszynistów. Zielona herbata i sushi. Gejsze i samuraje. Taką Japonię znają ludzie Zachodu, którzy przeglądają kolorowe magazyny wyłożone w poczekalni.

Jeśli jednak ktoś pojedzie do Japonii na dłużej, pomieszka wśród tubylców, poobserwuje ich życie codzienne, zobaczy zupełnie inny kraj – Japonię w której wciąż dyskryminuje się ludzi innych narodowości, w której firma staje się domem, a szef i współpracownicy zastępują członków rodziny. W której nie liczy się jednostka, lecz społeczność. W której coraz więcej ludzi nie nadąża za stadem w wyścigu szczurów.

Ta książka jest o tym, co spotkało Autorkę podczas rocznego pobytu na kontrakcie tłumacza. O tym, co ciekawe, dziwne, szokujące i zabawne. Twarz Japonii z bliska: widać piękne oczy, ale widać też grubą warstwę pudru na policzkach. A także to, co jest pod pudrem. - Wojciech Cejrowski

Genres: Nonfiction, Japan, Travel

288 pages, Hardcover

First published January 1, 2012

Reviews

[Jaga]

Książka chyba podejdzie osobom, które mało albo wcale nie czytają o Japonii. Ja, owszem, może poczytałabym po raz X o shinkansen, gaijin czy ganguro ale nie podoba mi się rozwlekły styl autorki (całostronicowy opis epickiego, najwyraźniej, aresztowania Japończyka w maseczce na twarzy w warszawskim metrze). Nie przepadam też za truizmami i infantylizmem. Za to z ciekawością przeczytałam przypisy. I wystarczy.

[Joanna · Rating 3 out of 5]

Dziwna to lektura. Z jednej strony, autorka stara się przedstawić jak najbardziej różnorodny obraz Japonii z perspektywy gaijina, osoby z zewnątrz, która z zaciekawieniem przygląda się tutejszej kulturze, zwyczajom, hierarchii i językowi. Stąd też mowa nie tylko gejszach, japońskich toaletach, czy sararimanach, ale też o japońskiej telewizji, kanonach urody, czy wizycie u fryzjera. Z drugiej strony, mnie ciągłe zdziwienie autorki przepełnione lekką (i mniej lekką) nutą pobłażania w stosunku do Japonii j jej mieszkańców przeważnie okrutnie irytowało. Zwłaszcza, że jest ona absolwentką japonistyki i tłumaczką, a nie przypadkową turystką, która nie posiadała wcześniej żadnej wiedzy o miejscu, które odwiedza. Przykłady? "Wciąż za mało danych, by japoński komputer w mózgu mógł je odpowiednio przetworzyć", "Dziewczyna, ktora jest kawaii, wcale nie musi być bardzo piękna, bo niestety większość Japonek piękna wcale nie jest". Ogólnie styl autorki bywa infantylny, chociaż pewne fragmenty czyta się lepiej niż inne. Ja nie dowiedziałam się niczego nowego z tej lektury nie zmienia faktu, że "Japonia w sześciu smakach" jest książką bardzo przystępną i wyczerpująco opisującą najciekawsze dla Polaków smaczki kulturowe. Myślę, że osobie, która o Japonii wie niewiele albo nic, może przypaść do gustu jako wakacyjna lub przedwakacyjna lektura. Innych nie zaskoczy.

[Mrs.LITM · Rating 1 out of 5]

Książka pokazuje tą brzydką stronę Japonii, ale mimo wszystko chciałam też poznać jej zalety. Książki podróżnicze powinny zachęcić do podróżowania, a ta mnie zniechęciła.
Mam wrażenie, że autorka rozczarowała się Japonią co byłoby zrozumiałe, gdyby była zwykłą Polką kojarzącą Japonię z anime ( według autorki nienormalne, bo istnieje też hentai), ale autorka skończyła japonistyki i jednak powinna coś o kraju wiedzieć. Rozczarowała się i to mocno pokazując to w książce na każdym kroku i cały czas podkreślając że była turystyką- mogła więcej i dobrze, bo chyba by zwariowała i jednocześnie źle, bo według autorki nie ma czegoś takiego jak klimatyzacja. Zdjęcie przeciętne, a samych Japończyków cóż brzydkie, bo w końcu zdaniem autorki Japonki są dziwnie małe, mają krzywe nogi i są w ogóle brzydkie.

Książka obrzydziła mi Japonię.

[Joanne · Rating 3 out of 5]

Książka średnio się zestarzała,bo może i 12 lat temu wiedza o Japonii była mniejsza przynajmniej u statystycznego Polaka,ale obecnie większość zawartej w tej książce wiedzy o Japonii nie była dla mnie nowością.Plusem są zdjęcia z podróży,bardzo lubię,gdy w tego typu książkach podróżniczych są zawarte autentyczne zdjęcia.
Język również trochę kontrowersyjny,a sama autorka prezentuje część poglądów z którymi się nie zgadzam, ale to jej perspektywa a nie moja.
Podsumowując 10 lat temu byłabym bardziej zainteresowana,a obecnie jak dla mnie jest to mocno średnia książka podróżnicza.
Ocena:3/5

[Msr2d2 · Rating 4 out of 5]

Krótka (z perspektywy czytającego), ale bardzo rzeczowa wyprawa po Japonii, zahaczająca o wszystkie miejsca, zabytki oraz technologiczne i społeczne dziwadła znane większości Europejczykom choćby ze słyszenia. Całość z pespektywy osoby żyjącej i pracującej w tytułowym kraju, dzięki czemu czytelnik ma okazję poznać także kilka tych mniej chwalebnych elementów codzienności przeciętnego Japończyka. Całość klasycznie zbogacone o liczne i nienajgorsze zdjęcia.

[queer.bookworm · Rating 3 out of 5]

treść ciekawa, sposób przekazu... nieco gorszy, wymagający doszlifowania

[Strona po stronie · Rating 2 out of 5]

A bunch of articles on Japan. I have mixed feelings about the Author's wrting style / attitude.

[Joanna · Rating 2 out of 5]

Easy to read, for everyone who likes travelling and knowing foreign cultures