Γνωρίζω την ύπαρξη του συγκεκριμένου συγγράμματος εδώ και μια δεκαετία, τα τελευταία 8 εξ αυτών έχω κάνει τουλάχιστον 8 απόπειρες να το ξεκινήσω ανεπιτυχώς, έως ότου το πήρα απόφαση φέτος την άνοιξη. Η αργοπορία αυτή δεν έγκειται στο γεγονός ότι σπάνια διαβάζω βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης ούτε και αντανακλά το, εξαιρετικά ποιητικό και φιλοσοφικό λόγο του συγγραφέα, που όμοιό του δεν έχω συναντήσει σε άλλο βιβλίο του είδους. Αντίθετα έχει μάλλον να κάνει με το γεγονός ότι, από την εισαγωγή του ακόμα το βιβλίο αυτό μου προξένησε δύο προβληματισμούς.
Ο πρώτος είναι πως ο κ. Γραμματικάκης οραματίζεται ένα Σύμπαν που συνωμοτεί υπέρ της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτή η, κατά δική του ομολογία, ανθρωποκεντρική όψη των συμβάντων είναι εμφανής κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης της ζωής του Σύμπαντος και του πλανήτη Γη και έρχεται σε αντίθεση με την δική μου, λίγο πιο ορθολογική και σίγουρα λιγότερο φιλοσοφική αντίληψη των πραγμάτων, που μου ψιθυρίζει στο αυτί πως η παρουσία ή η απουσία του «ανθρώπου – παρατηρητή» δεν θα επηρέαζε σε ακριβώς τίποτα το υπόλοιπο Σύμπαν είτε αυτό περιέχει άλλα νοήμονα όντα είτε όχι.
Ο δεύτερος προβληματισμός, που είναι και ο κατεξοχήν υπεύθυνος για την αναβλητικότητά μου όσο αναφορά την ανάγνωση του βιβλίου αυτού, έχει να κάνει με το γεγονός ότι λίγες ήταν η γνώσεις που δεν κατείχα κιόλας από άλλες πηγές για το Σύμπαν και τη ζωή στη Γη. Βέβαια σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσω πως όταν κατάφερα να ξεπεράσω την εισαγωγή, αυτός ο προβληματισμός εξαφανίστηκε σχεδόν ολωσδιόλου γιατί, αν και το ενδιαφέρον μου για τη θεματολογία ήταν αυτό που με έπεισε να ξεκινήσω το βιβλίο, η εξαιρετική γραφή και ο ποιητικός λόγος ήταν εκείνα τα στοιχεία που με έπεισαν να το συνεχίσω.
Η εξαιρετική μαστοριά του συγγραφέα στη χρήση της γλώσσας είναι το μεγαλύτερο ατού αυτού του βιβλίου και είναι υπέρ – αρκετή για να μπορώ με μεγάλη άνεση να το προτείνω σε όλους τους ενδιαφερόμενους για το Σύμπαν, αλλά και για τη φιλοσοφία της ζωής, ανεξαρτήτως γνωστικού υποβάθρου και ηλικίας, με εξαίρεση ίσως παιδιά μικρότερα της έκτης δημοτικού. Το παρών είναι ένα βιβλίο που απαιτεί ένα βαθμό συγκέντρωσης αλλά ανταποδίδει πολλά σε αντάλλαγμα, ανάλογα με τις ανάγκες, τις γνώσεις και την αφοσίωση του εκάστοτε αναγνώστη.