Χριστουγεννιάτικες ιστορίες

by Hans Christian Andersen, Nathaniel Hawthorne, Fyodor Dostoevsky

Ιδανικός λογοτεχνικός τόπος τα Χριστούγεννα: εποχή της προσδοκίας και της διάψευσης, της ευφορίας και της μελαγχολίας, της αφθονίας και της στέρησης, της φαντασμαγορίας και της γύμνιας μαζί, καιρός των αναμνήσεων και των αποτιμήσεων, στιγμή κατάνυξης αλλά και πρόκλησης ερεθίζει την συγγραφική έμπνευση μέσα στην αντιθετική της πολυμορφία. Από το παραμύθι του Άντερσεν ως το ειρωνικό αφήγημα του Βλαντιμίρ Ναμπόκωφ, από την γοτθική ιστορία του Χώθορν ως το αυτοβιογραφικό ενθύμημα του Ντύλαν Τόμας, από τον Ντοστογιέφσκι στον Τουρνιέ και από την Μπόουεν στον Απντάικ στο βιβλίο αυτό ξεπηδούν οι πιο διαφορετικές όψεις, της πιο ξεχωριστής γιορτής του χρόνου, σε μερικά από τα ωραιότερα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα.

Genres: Classics

192 pages, Hardcover

First published November 1, 2001

About the author

Hans Christian Andersen (often referred to in Scandinavia as H.C. Andersen) was a Danish author and poet. Although a prolific writer of plays, travelogues, novels, and poems, Andersen is best remembered for his fairy tales. Andersen's popularity is not limited to children; his stories — called eventyr, or "fairy-tales" — express themes that transcend age and nationality.

Andersen's fairy tales, which have been translated into more than 125 languages, have become culturally embedded in the West's collective consciousness, readily accessible to children, but presenting lessons of virtue and resilience in the face of adversity for mature readers as well. Some of his most famous fairy tales include "The Little Mermaid", "The Ugly Duckling", "The Nightingale", "The Emperor's New Clothes" and many more. His stories have inspired plays, ballets, and both live-action and animated films.

Reviews

[Vassiliki Dass · Rating 5 out of 5]

Το έχω ξαναδιαβάσει όταν πρωτοεκδόθηκε. Η επιλογή των διηγηματων είναι επιτυχής και η μεταφραση εξαιρετική. Ειδικά αυτό του Ντύλαν Τόμας, τα Χριστούγεννα ενός παιδιού στην Ουαλία, το έχω διαβασει σε ένα ανθολόγιο σε άλλη μετάφραση και δεν εχει καμια σχεση με το παρόν κείμενο. Μπαίνει κανείς με το υπέροχο αυτό βιβλιαράκι για τα καλά στο γιορτινό κλίμα

Επανάληψη Δεκέμβριος 2024 και τα 5* παραμένουν!

[Dimitrios · Rating 4 out of 5]

ΒΙΒΛΙΟΕΝΑΥΣΜΑ #19: Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες
(το άρθρο στο ιστολόγιό μου, Κοιλάδα της Γνώσης: http://www.koiladatisgnosis.gr/logote...)

Μέρες που είναι, είπα να πάρω μερικά βιβλία με Χριστουγεννιάτικη θεματική. Ένα από αυτά είναι οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες (εκδ. Ερατώ, 2001, 7.67€), μία συλλογή οκτώ διηγημάτων από κλασικούς συγγραφείς τού 19ου αιώνα (Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Ναθάνιελ Χώθορν, και Φίοντορ Ντοστογιέφσκι) αλλά και του 20ου. Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα και εύκολα. Παρακάτω, λέω δύο λόγια για κάθε διήγημα.

1. Το τελευταίο όνειρο της γριάς βελανιδιάς, του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Ο Δανός Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1805-1875), ο καλύτερος παραμυθάς τού 19ου αιώνα, προσφέρει ένα γλυκό και συγκινητικό παραμυθάκι με φιλοσοφικές προεκτάσεις για την ουσία τής ζωής. Μία αιωνόβια ιτιά αδυνατούσε να καταλάβει πώς τα Εφήμερα, ένα είδος μύγας που ζει μόνο μία μέρα, απολαμβάνει την ζωή. Ένα όνειρο όμως θα της διδάξει πως η απόλαυση έχει να κάνει όχι με την διάρκεια αλλά με την αγάπη. Το Τελευταίο όνειρο της γριάς βελανιδιάς διαβάζεται ευχάριστα και από μεγάλους. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1858.

2. Το Χριστουγεννιάτικο συμπόσιο, του Ναθάνιελ Χώθορν

Η διαθήκη ενός ηλικιωμένου κυρίου ορίζει ένα κληροδότημα για την ετήσια διεξαγωγή ενός ιδιόρρυθμου συμποσίου. Συγκεκριμένα, οι διαχειριστές τού κληροδοτήματος πρέπει να καλέσουν τους δέκα πιο δυστυχισμένους ανθρώπους που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον. Ο ίδιος ο ηλικιωμένος κύριος συμμετέχει στον δείπνο μέσω τού σκελετού του, ο οποίος τοποθετείται στην κεφαλή τής τραπέζης. Μέσα από αλλεπάλληλα συμπόσια ερχόμαστε σε επαφή με κάθε λογής δυστυχισμένο, με ισχυρές αναφορές σε φιλοσοφικές θεωρίες και κοσμοαντιλήψεις. Συνεκτικό στοιχείο των συμποσίων, εκτός τού σκελετού, είναι ένας μυστηριώδης νέος που φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να βρίσκεται εκεί… Μιλάμε για ένα δυνατό γοτθικό διηγήμα τού Ναθάνιελ Χώθορν (1804-1864), του μεγάλου Αμερικάνου συγγραφέα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους καλύτερους διηγηματογράφους τού 19ου αιώνα. Το Χριστουγεννιάτικο συμπόσιο είναι σκοτεινό, καλογραμμένο, και λέει μία μεγάλη αλήθεια: ότι υπάρχουν δυστυχισμένοι άνθρωποι ακόμα και τα Χριστούγεννα. Σημειωτέον πως ο Χώθορν έχει γράψει και ιστορίες τρόμου, όπως την Κόρη του Ραπατσίνι, η οποία περιλαμβάνεται στην συλλογή διηγημάτων του Twice-Told Tales. Το Χριστουγεννιάτικο Συμπόσιο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1844 στο περιοδικό The United States Magazine and Democratic Review.

3. Το ουράνιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Ο γίγαντας των ρωσικών γραμμάτων τού 19ου αιώνα, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1821-1881), κατορθώνει με λίγες μόλις σελίδες να γράψει μία άκρως συγκινητική ιστορία. Ένα μικρό και ορφανό παιδί περιφέρεται μόνο μέσα στους παγωμένους δρόμους τής Αγίας Πετρούπολης μία παραμονή Χριστουγέννων. Παρατηρεί ευτυχισμένες στιγμές μέσα από βιτρίνες καταστημάτων και παράθυρα σπιτιών, ελπίζοντας να μπορούσε να βρίσκεται κι αυτό εκεί. Μία ατυχής συνάντηση ακολουθεί, και ύστερα ο Ντοστογιέφσκι δίνει ρεσιτάλ με δύο σελίδες γεμάτες συγκίνηση. Καταπληκτική ιστορία. Το ουράνιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1876 στην συλλογή τού Ντοστογιέφσκι A Writer’s Diary.

4. Η εύθυμη ψυχή, της Ελίζαμπεθ Μπόουεν

Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία στην Αγγλία τού Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τής Ιρλανδής Ελίζαμπεθ Μπόουεν (1899-1973). Μία γυναίκα καλείται στο σπίτι συγγενών της, οι οποίοι φιλοξενούν και μία θεία τους που απελάθηκε από την Ιταλία. Την ιστορία διαπνέει ένα μυστήριο σχετικά με την τύχη τής προηγούμενης μαγείρισσας, το οποίο και αποδεικνύεται καταλύτης για το τέλος. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Η εύθυμη ψυχή δημοσιεύτηκε το 1942.

5. Τα Χριστούγεννα ενός παιδιού από την Ουαλία, του Ντύλαν Τόμας

Ο Ουαλός ποιητής Ντύλαν Τόμας (1914-1953) γράφει μία εν πολλοίς αυτοβιογραφική ιστορία για τα Χριστούγεννα τής παιδικής του ηλικίας. Αναπολεί με νοσταλγία τις ανέμελες εκείνες στιγμές, όπου έπαιζε χιονοπόλεμο με τους φίλους του, άνοιγε τα δώρα του, και έστηνε φάρσες. Τα χριστούγεννα ενός παιδιού από την Ουαλία είναι από τις πιο γνωστές ιστορίες τού Τόμας. Δημοσιεύτηκε σε έντυπη μορφή το 1955.

6. Χριστουγεννιάτικη ιστορία, του Βλαντίμιρ Ναμπόκωφ

Τρεις άνθρωποι που ασχολούνται με το βιβλίο είτε ως συγγραφείς είτε ως κριτικοί, επιδίδονται σε μία συζήτηση για το πώς να γραφεί μία καλή χριστουγεννιάτικη ιστορία. Θέλοντας να την διανθίσουν με κοινωνικές αναφορές και να στηλιτεύσουν τα κακώς κείμενα τής Ρωσίας τού 19ου αιώνα, διεξαγάγουν μία κάπως αστεία συζήτηση. Η Χριστουγεννιάτικη ιστορία τού Ρώσου Βλαντίμιρ Ναμπόκωφ (1899-1977) πρωτοδημοσιεύτηκε το 1928.

7. Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα, του Τζων Απντάικ

Η εκδοχή τού Αμερικάνου Τζων Απντάικ (1932-2009) για τα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα. Δεν με ενθουσίασε.

8. Ο γάιδαρος και το βόδι, του Μισέλ Τουρνιέ

Αν και δεν του φαίνεται, το διήγημα αυτό τού Μισέλ Τουρνιέ (1932-2016) είναι από τα καλύτερα τής συλλογής. Αφηγητής είναι ένας γαϊδαράκος, που γκρινιάζει για τις δυστυχίες τής σκληρής ζωής του ως υπατακτικού ζώου και ζηλεύει πιο τυχερά ζώα όπως τα άλογα. Μία νύχτα φέρνει τον γάιδαρο και τον ιδιοκτήτη του σε έναν στάβλο στην Βηθλεέμ όπου βρίσκουν καταφύγιο ένα ανδρόγυνο με το νεογέννητό τους. Εκεί ακούμε έναν καταπληκτικό διάλογο μεταξύ τού αρχαγγέλου Γαβριήλ και του βοσκού Σύλλα, γεμάτου αναφορές σε βιβλικές ιστορίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την θυσία τού Ισαάκ από την Αβραάμ. «Αποτυχημένη επανάστηση» την χαρακτηρίζει ο Γαβριήλ και δεσμεύεται ότι δεν θα υπάρξουν ξανά θυσίες είτε ανθρώπων είτε ζώων παρά μόνο τού Υιού του Θεού. Ο γαϊδαράκος θεραπεύεται από μία βασανιστική πληγή, και μας λέει πως πολλά χρόνια μετά το νεογέννητο στον στάβλο θα τον καβαλήσει όταν μπαίνει στην Ιερουσαλήμ, προς τέρψιν τής γαϊδουραμάνας…

Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερα τέτοια άρθρα αλλά και για κληρώσεις βιβλίων στην ομάδα Φίλοι Ιστορικού Μυθιστορήματος και στην σελίδα Κοιλάδα της Γνώσης στο Facebook.

[Betty Chatzisavvidou · Rating 3 out of 5]

Ενόψει Χριστουγέννων, είπα να μπω λίγο σε αυτό το κλίμα. Εδώ ωστόσο, δεν πρόκειται για «εύκολες» ή καθαρά εορταστικές ιστορίες, αλλά για κείμενα που κουβαλούν βάθος και συναισθηματική ένταση, ιδανικά για όσους αναζητούν κάτι περισσότερο από τη συνηθισμένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Μέσα από πολύ διαφορετικές φωνές — από τον Andersen και τον Dostoevsky έως τον Nabokov και τον Updike — το βιβλίο προσφέρει ποικίλες οπτικές, άλλοτε τρυφερές, άλλοτε σκοτεινές ή ειρωνικές. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι μεταφέρουν τον αναγνώστη στην εποχή που γράφτηκαν, αποτυπώνοντας με ακρίβεια το κλίμα του χρόνου τους.

[Manolis V · Rating 3 out of 5]

Απολαυστική συλλογή διηγημάτων με κοινή θεματική τα Χριστούγεννα. Κάποια ήταν εξαιρετικά. Εύκολα εν γένει αναγνώσματα στο πνεύμα των ημερών. Αξίζει.

[Uninvited · Rating 2 out of 5]

Andersen, Dylan Thomas, Dostoevsky, Hawthorne, Nabokov κ.ά. Με τέτοια σύνθεση μεγαθηρίων θα περίμενε κανείς ότι αυτή η συλλογή διηγημάτων και αποσπασμάτων με Χριστουγεννιάτικο τόνο θα ήταν ένα καταπληκτικό ανάγνωσμα. Δυστυχώς, το "κατα" κάπου παράπεσε, και έμεινε το πληκτικό. Στην πλειοψηφία τους οι ιστορίες δεν ήταν καν Χριστουγεννιάτικες, με την έννοια ότι δεν είχαν Χριστουγεννιάτικο κλίμα, απλά λάμβαναν χώρα κάπου τη συγκεκριμένη εποχή.
Το "Ουράνιο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο" του Ντοστογιέφσκι ξεχώρισε ως το καλύτερο διήγημα (με διαφορά), αλλά ήταν τόσο μαύρο που δεν θα πρότεινα σε κανέναν να το διαβάσει αν ο σκοπός του είναι η ανάταση του Χριστουγεννιάτικου πνεύματος - αν και, απ' την άλλη, θα πρέπει όλοι να το διαβάσουν, μιας και, δυστυχώς, καθρεπτίζει θλιβερές ��ραγματικότητες.
Τα "Χριστούγεννα Ενός Παιδιού από την Ουαλία" του Ντύλαν Τόμας το είχα διαβάσει παλιότερα στα Αγγλικά, και μου δόθηκε η εντύπωση ότι δεν συμπεριλήφθηκε ολόκληρο στη συγκεκριμένη συλλογή. Δεν θυμάμαι σίγουρα, αλλά, παρόλο που ήταν ένα μικρό διήγημα, νιώθω ότι ήταν μεγαλύτερο από αυτό που διάβασα εδώ. Συνεπώς, αυτό μπορεί να είναι κάτι που ίσως έχει συμβεί και στα υπόλοιπα διηγήματα.
Γενικά, διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, δεν ένιωσα τίποτα "Χριστουγεννιάτικο", παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις, και, αν εξαιρέσουμε το εξαιρετικό διήγημα του Ντοστογιέφσκι, δεν νομίζω ότι θα είχα χάσει τίποτα αν δεν το είχα διαβάσει. Σίγουρα θα υπάρχουν πολύ καλύτερες Χριστουγεννιάτικες συλλογές.

[Lena · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετική ανθολογία με ευφάνταστες έως και ονειρικές ιστορίες για την ατμόσφαιρα της μεγάλης Γιορτής. Από την αγγλόφωνη κυρίως λογοτεχνία του 19ου αλλά και 20ου αιώνα, μοναδική επιλογή για τον βιβλιόφιλο που γιορτάζει, θα το διαβάζω ξανά και ξανά τέτοιες μέρες!

[Eva Kaly · Rating 2 out of 5]

Ελάχιστες Ιστορίες με έντονο κλίμα Χριστουγέννων. Αρκετά μέτριο ωστόσο ευκολοδιαβαστο.