Yakın zamana dek entelektüel aşırılığı ile bilinen, yakın zamandan beri ise artık çok satmaya başlamış bir yazar olan Hikmet Bey, asistanı ve eşi ile çıkmış olduğu bu deniz yolculuğunun tadını çıkartmaktadır. Herkes ağzının içine bakarak onu dinlemekte, veciz cümlelerinden ilham almaya çalışmakta, ünlü bir yazarın yakınında bulunmanın büyüsü içinde tüm entelektüel özlemlerini dindirmektedir. Ancak bir kişi, her şeyin gerisindeki, mutlu evliliğin, çok beğenilen kitapların ardındaki o zavallı, küçük sırrı bilen bir tek kişi, sıkıntıdan bu deniz yolculuğunda. Akşam yemekleri bitmek bilmez, yol uzadıkça uzar… Sır ise çatallandıkça çatallanır. Romanlarında gerilimi en iyi biçimde kullanan genç kuşak yazarlarımızdan Hikmet Hükümenoğlu'nun Kar Kuyusu ve Küçük Kadınlar Kitabı'ndan sonra, yeni romanı 47 Numaralı Kamara bir kez daha okurları nefes nefese bir serüvene sürüklüyor. "Suya atılan cansız beden kime aitti, merak ediyoruz. Sabahın e en soğuk saatinde, güneşin doğmasına birkaç dakika kala, güvertede kim vardı, merak ediyoruz. Hepimizin ortak noktası bu merak işte. Merak etmezsek bir satır bile okumayız. Merak etmezsek sayfayı çevirmeye üşeniriz, uykumuz gelir, gözlerimiz kapanır, elimiz başucu lambasını söndürmek üzere uzanır. Cinayeti kimin işlediğini merak etmeyeceksek roman okumanın ne anlamı kalır?.."
1971 yılında İstanbul'da doğdu. Robert Kolej'den, sonra Boğaziçi Üniversitesi Fizik ve ardından Koç Üniversitesi MBA bölümlerinden mezun oldu. Dokuz yıl boyunca çeşitli yatırım bankaları ve aracı kurumlarda analist ve üst düzey yönetici olarak çalıştı. 2004 yılında finans sektörünü terk ettiğinden beri zamanının büyük bir kısmını yazarak ve müzik yaparak geçiriyor.
roman icinde roman, kurgu icinde kurgu, oyun icinde oyun. ilk hikmet hukumenoglu okumam. son donemde bu ve ozellikle de korburun romaniyla adini cok sik gordugum bir yazardı hukumenoglu. keyifli bir okuma oldu. dili akici, yazim teknigi ve kurgunun oyunbaz isleyisi de okurun merak duygusunu surekli taze tutuyor. bir kez daha yarattigi karaktere -ustelik bu kitapta karakterimiz de bir yazar- kendi ismini veren yazarlara imrenerek kiskanarak bakmis oldum. ve sunu bir parca utanarak, mahcup olarak, bir parca da kendime gulerek soylemeliyim ki; kitabi benim gibi acaba o cinayet ne zaman islenecek diye dusunerek okumayiniz nacizane tavsiyemdir. bir de detay; kitapta bir cok yerde imla, noktalama isareti ve yazim hatalari vardi. benim gibi bunlardan rahatsiz olan biriyseniz eminim ki icinize dert olacaktir, simdiden soyleyeyim.
ve son olarak; alin size tartismaya son derece acik fikirlerle dolu bir alinti:
“‘bazi romanlarin nasil islediginin farkina varmazsin’ demisti hikmet bey bir seferinde. ‘basindan sonuna kadar su gibi akar gider ve bitirip kapagini kapadiginda geriye hicbir sey kalmaz. ev kadinlari en cok oyle romanlari sever. satir aralarinda mekanizmanin nasil isledigini gormek istemezler, yazarin niye o oykuyu anlattigini ya da o oykuyu niye o sekilde anlattigini dusunmek istemezler. onemli olan oykunun kendisidir; surukleyici olsun, mutlu bir sonu olsun, kucuk dunyalarina azicik heyecan katsin yeter. ama ben satir aralarindaki dislileri, yaylari, zincirleri, zemberekleri seviyorum.’”
Yazarla ilk bu kitapla tanışsam benim için daha başarılı olurmuş. Körburun hatalı bir başlangıç olmuş itiraf ediyorum. Teknik ve konu güzel ama yine beni tam memnun edememe durumu söz konusu ona da ne yapılabilir bilemedim. Elimde bir eseri daha var onu da aynı şekilde yorumlar mıyım merakındayım. Keyifli okumalar!
Özünə dünya ədəbiyyatında yer etməyə iddialı olan, amma qanındakı türklükdən xilas ola bilməyən təzə qan türk yazarlarından biri.
Kitabın başlıca əskiyi personaj dərinliyidi. İdeya əla! Üslub möhtəşəm! Ədəbi tryuklar mükəmməl! Sujet əksərən qənaətbəxş, personaj dərinliyi tırt! Ad seçimi pırt!
Xırdalayım: Roman içində keçidlər çox maraqlı idi: son səyahətinə çıxan gəmidə olan bir qrup adam və aralarında bir yazar var!elə bu kitabın müəllifi, Hikmət Hükümenoğlu. Həyat yoldaşı və asisstenti ilə, o assistent ki, əlləri zədəli olan Hikmətin əvəzinə yazır və bir həddən sonra Hikmətin yerinə yazır həqiqətən də. Bir-biri ardıyca yazılan kitab və gəmidə baş verənlər düzülüb və heç bir əlaqəsi yoxmuş kimi görünən iki fərqli hekayə arasında queulan əlaqə çox uğurludu. Yazar bubla yetinmir, kitabın sonunda əsas sürprizi qoyur, iki heekayənin birləşdirildiyi daha bir hekayə. Metafiction'ın ən gözəl nümunələrindən biridi bu, dqşqnün ki müəllif yazır və yazdığı romanda personajlar yazan müəllifə gəlib salam verir. Bir az qarışıqdı, amma yazar daha qarışığını edib. Əlinizdə bir güzgü, daha böyük bir güzgünün qabağında durmaq kimidi bu.
Kitabın əsas əskiyləri personajların yetərincə dərin işlənməməsidi. Fərdləri bir-birindən fərqləndirmək sadəcə adları, görünüşləri ilə olmur, onların arxa plan hekayələri də yetərincə yaxşı işlənməlidi, Stiven Kinqin 40 ildir ki ilk sıralardan düşməmək aəbəbi aırf bu işdəki inanılmaz bacarığıdı, məncə.
İkinci problem adlardı, personajın adı da sizin üçün yadda qalan və o adama uyğun olmalıdı, məsələn bir əlini itirmiş, ağrılar içində əziyyət çəkən və darmadağın olmuş həyatəndan qaçıb bir adada gizlənən və sirli bir rəssamlıq qabiliyyəti qazanan, özü də olmayan əli ilə çəkən Mr. Freemantle,hansısa Mr. Smitdən daha ağılda qalıcıdı, Smitlər çoxdu, mma Freemantle yalnız bir dənədi(misal Duma adası əsərindədi). Nədi bu Ali, Ayşe, Merve adları? Heç bu cür hekayəyə yaraşdı?!
Üçüncüsü, hekayənin önəmli bir hissəsi yoxdu. Müəllifin sonda otaqda assistanını alçaltdığı səhnə bu cür dandik olmamalı idi, Murad Hikməti döymürdü, okay, amma uşaqlığındakı zəif görünmək istəməyən, dəliqanlı oğlanla bu əzik kimi baxan adamın əlaqəsi yox idi! Okay, zərər verməkdən qorxurdu Merveyə görə, amma əlinə keçəni Hikmətin soyuq gülüşləri müşayətində Hikmətin yan yörəsinə tullamalıydı! O emosiya əskik idi. Ariflə arvadının romandakı yeri bomboş idi! Niyə var idilər heç kim bilmir, ənsəsində daim hiss etdiyi baxışların sonu gətirilmədi, müəllifin King kimi yazarları oxuduğu bəllidi, amma bu cür iddialı bir romana girişirsənsə, ən azından Joseph Champell'i oxumaq lazımdır.
Özətlə, türk ədəbiyyatında kəşf elədiyim yeni və bacarıqlı yazar kəşf elədim. Sizə də məsləhət görürəm, ilk dəfə idi ki, terk sərhədindən kənara da çıxa biləcək müasir və həqiqətən istedadlı yazar tapdım aralarında, amma özünü aşmalıdı bu cür yazarlar. Edə biləcəkləri daha yaxşı işlər də var, bu şansı əldən verməməlidilər. Oxuyun, sevəcəyiniz bir kitab və müəllifdi.
2010 yılında everest yayınları tarafından yayımlanan kitap hikmet hükümenoğlu'nun roman içinde roman tekniğiyle yazmış olduğu bir eserdir. dikkatli okurların zaten kitabı okurken anladığı tekniği, o kadar da dikkatle okumayan okurlar için kitabın sonlarında olur da kafaları büsbütün karıştıysa diye değerli yazarımız kitabın yazım ve kurgu süreci ile ilgili detaylı bilgiler veriyor ve taşlar yerine oturuyor. böyle bir açıklamaya girişmesini ben yazarın okur kitlesini genişletme isteği olarak gördüm. ilgili bölüm için buyurunuz: ... "ne yaptım biliyor musun? gemide geçen olayları, ali'nin öyküsünün üzerine kabuk gibi oturttum. iki farklı zamanda geçen, iki farklı ağızdan anlatılan bir roman yarattım. etrafına bir bak hiç bu kadar enteresan bir mekan gördün mü? ... "o kadar heyecanlanmıştı ki, genç adamın tepkisizliğine aldırmadan kalemini eline aldı ve sayfalardan birinin arkasına şekiller çizerek açıklamalar yapmaya koyuldu. tek sayılı bölümler, gemide geçen üç günü konu alıyordu; çift sayılı bölümler ise, ali'nin lise yıllarından başlayıp bugüne kadar geliyordu. romanın yarısında murat, merve ve hikmet bey vardı, diğer yarısında ise ali ve ayşe... gemideki bölümleri murat kendi ağzından anlatıyordu. fakat ali'nin öyküsü üçüncü tekil şahısla yazılmıştı; yani olup biten her şeyi tepeden izleyen, her şeyi bilen ve gören yazarın ağzından anlatılıyordu."
çok daha detaylı spoiler verip, okuma keyfinizi kaçırmayı istemiyorum fakat dikkatli şekilde okumaya devam ettikçe aslında bir nokta hariç diğer birçok yaşanacak olayı, yazarın kelimelerin ve diyalogların arasına sıkıştırdığını göreceksiniz. keyifli, bol serüvenli yer yer bayat aşk açmazlarına sürüklenen ama genel olarak sürükleyici bir roman okuyacaksınız. yazarın kalemini ne kadar harika bir şekilde geliştirdiğini görmek için ise "kallavi" romanı körburun'u okumanızı tavsiye ederim.
Cok ilginc bir kurgu, kitap icinde baska birkac kitap.
Kitabin arka kapaginda bahsedilen sir ve gerilim bana "gemide cinayet" tarzi bir roman dusundurmustu ama cok degisik kurguya sahip bambaska bir roman cikti.
#blinddatewithbooks ile bana gelen kitap torbasinin icinden cikan bir kitapti. Yazari tanimama vesile oldu.
Kitabi begendim. Yazarin diger kitaplarini da okuyacagim.
Hikmet Hükümenoğlunun okuduğum 2. romanı. Roman epey sürükleyici, kurgusu farklı, ancak Kar Kuyusunu daha çok sevmiştim. Roman, son seferine çıkan bir gemide, ünlü yazar Hikmet bey, karısı Merve ve Hikmet beyin asistanı Murat arasında geçiyor. Hikmet bey önceki romanlarına göre farklı bir tarzda yazdığı Ölene Kadar kitabıyla çok satan popüler bir yazar haline gelmiştir. Kitap bir yandan Muratın anlattıklarıyla ilerliyor, sonlara doğru da Hikmet Bey anlatıcı oluyor. Murat, Hikmetin bileğindeki sakatlık nedeniyle ona yardımcı olmak için işe alınmıştır, onun dolma kalemle yazdıklarını bilgisayara geçirir. Murat, en başta asistan olarak başladığı süreçte zamanla yazılanlara önce ufak müdahalelerde bulunduğunu ve sonradan kitabın tamamını kendisini yazdığını anlatmaktadır. Bir yandan da Mervenin eski sevgilisidir ve Merve ile olan ilişkilerini anlatır. Bu bölümlerde Muratın yazdığı ve aşkları lisede başlayan Ali (Murat) ile Ayşenin (Merve) hikayesini okuyoruz. Ali üniversiteyi kazanır ve İstanbul’a gidince bir daha da Ayşeyi aramaz, Ayşe ona ulaşmaya çalışır ama Ali onunla görüşmez. İlk karşılaşmaları İstanbulda tesadüfen olur, birbirleriyle pek konuşmadan ayrılırlar. Yıllar sonra alinin babası ölür ve Ali memleketine cenaze için gittiğinde Ayşe ile karşılaşır ve Ayşe Aliyi affeder, ilişkileri tekrar başlar. Alinin çalıştığı yerde haksızlığa uğraması, bu yüzden tesadüfen karşılaştığı çocukluk arkadaşının teklif ettiği işe başlaması, bu işin yasadışı çıkması ve Alinin polis tarafından arandığı sırada Ayşeyi terketmesi olayları anlatılıyor. Ali ve Ayşenin üçüncü karşılaşmalarında, Ali bulaşıkçı olarak çalıştığı yerde bar korumaları tarafından dövülmüş ve kaldırımda yatmaktadır. Ayşe onu hastaneye götürür. Kocasının onu bir mankenle aldattığı sırada o da intikam güdüsüyle Ali ile beraber olur. Murat Merve ile bu yaşadıklarını yazarak, hem Hikmetin yazdığı kitapların aslında kendi eseri olduğunu ispatlamayı hem de Mervenin kendisine ait olduğunu, eskiden sevgili olduklarını Hikmete söyleyerek intikam almayı amaçlamaktadır. Bütün bu planın sonunda Merve ile birlikte yaşayacaklarını hayal etmektedir. Merve ise kocasını sevdiğini söyler ve Muratın anlattığı “gölge yazar” hikayesine inanmaz. Kitabın sonunda 47 numaralı kamarada Murat ve Hikmet konuşurlar. Baştan beri Muratın anlattıklarının doğru olmadığını bu konuşmada anlıyoruz. Merve, Murat dayak yediği zaman karşılaştığında ona yardım etmek ister ve kocasının yanında asistan olarak çalışmasını sağlar. Aslında bütün kitapları Hikmet yazmıştır, sadece Mervenin ricası üzerine Muratın yazma yeteneğinin gelişmesi için ona da fikrini sormuş ama Muratın yazdıklarını kitaplarına koymamıştır, ayrıca Merve baştan beri Muratın eski sevgilisi olduğunu ve yaşadıklarını Hikmete anlatmıştır. Hikmetin açıklamasının bir bölümünde, Hikmetin gemide yazdığı kitabın aslında “47 numaralı Kamara” olduğunu anlıyoruz. ( Hikmet, hem Alinin hikayesini hem de gemideki hayatı yazdığını söylemektedir)
This entire review has been hidden because of spoilers.