De handel in emotionele goederen

by Maarten Inghels

Luukas Kolibri ruimt de bezittingen van de doden op. Als je sterft, dan komt hij je spullen ophalen. Zijn beroep: handelaar in emotionele goederen. Een man gesteld op orde en netheid. Wanneer echter zijn eigen geliefde overlijdt, zinkt Luukas zelf weg in de onoverzichtelijke berg bezittingen die ze achterliet. Krampachtig probeert hij haar relicten te vergaren en steeds meer nestelt hun verleden zich in alle hoeken van zijn appartement, tot het schrijn uit zijn voegen barst.

Zijn verzameling als requiem wordt het slakkenhuis waarin hij zich terugtrekt. Deze obsessie dreigt hem fataal te worden: is de steun van zijn collega Geoffrey groot genoeg om hem erbovenop te helpen? Of moet hij op zijn eentje een definitieve bestemming vinden voor zijn verlies? De handel in emotionele goederen is een ontroerend mooie debuutroman over de dood na het leven.

Genres: Fiction

208 pages, Hardcover

First published September 3, 2012

About the author

Maarten Inghels is a writer and poet.

Maarten Inghels debuteerde in 2008 met ‘Tumult’ in de Sandwich-reeks onder redactie van Gerrit Komrij en ontwikkelde zich sindsdien tot een originele kunstenaar, dichter en schrijver. Met zijn dichtbundel 'Contact' (De Bezige Bij) verbond hij poëzie, beeld en acties die ontstonden tijdens zijn Stadsdichterschap van Antwerpen. Maarten Inghels is een meervoudige winnaar van de Vincent Van Meenenprijs. Zijn roman 'Het mirakel van België' over zijn ervaringen met de grootste meesteroplichter ter wereld verschijnt in november 2021 bij Das Mag.

Reviews

[Marc Lamot]

Rouwboeken, kan je daar nog origineel in zijn? Het lijkt amper mogelijk, maar Maarten Inghels (° 1988) heeft het met zijn prozadebuut toch gepresteerd. Hij laat een jongeman, Luukas Kolibri, rouwen om het verlies van zijn geliefde Robin. De originaliteit zit erin dat Luukas ‘professioneel opruimer’ is, de man die na de dood van mensen ter plaatse komt om de inboedel op te halen en desnoods ook alle sporen van natuurlijke en minder natuurlijke sterfte te verwijderen. En die man blijkt nu zelf te worstelen met het opruimen van de herinnering aan de eigen geliefde. Tot daar de verdienstelijke setting. Maar Inghels maakt het verhaal behoorlijk complexer, haalt er een dagboek van een sperma-donor bij en maakt van Robin een vrij onsympathieke, met zichzelf worstelende dame. Goed, dat kan allemaal tot zijn recht komen, maar helaas doet het dat niet, het einde van dit boek is zelfs een ongelofelijk melige afknapper. Literair is dit boek wisselvallig met soms sterke en soms knullige passages, en een stijl die af en toe de overdreven metaforiek opzoekt. Een veelbelovend debuut, verder wil ik niet gaan.

[Niki Vervaeke]

Ik las het debuut van maarten Inghels, blijkbaar.
Dat hij kan schrijven is duidelijk, alleen is het verhaal zelf niet het meest, hoe omschrijf je dit, meeslepende.
Het is goed geschreven maar er ontbreekt ahw iets
voor mij toch, maar bon, wie ben ik
Een verhaal over relaties, dood, rouw, loslaten, niet kunnen loslaten
Een verhaal over het leven en de onvoorspelbaarheid
http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...

[Nathalie]

Dit is een kort boek, waarin de dood centraal staat. Het is zowel bizar , grappig als aangrijpend. Het gaat over een man die huizen en inboedels opruimt en leegmaakt, en verder doorverkoopt. Zijn eigen vriendin komt echter om in een ongeval en dan begint het slechter te gaan met hem. Hij probeert zich door middel van het verzamelen van allerlei spullen zowel van zijn vriendin als later ook door het inpikken van spullen van zijn klanten zijn vriendin te herinneren en levendig te houden. Zo schept hij een vuilnisbelt van zijn eigen huis en geraakt hij langzamerhand geïsoleerd van zijn omgeving. Er loopt een tweede verhaallijn doorheen van een man die alleenstaand is en zaaddonor blijkt te zijn, die op zoek gaat naar mogelijke kinderen van hem. Beide verhalen lopen samen af naar het einde toe. Ik kwam de jonge schrijver en dichter, Maarten Inghels, enkele jaren geleden tegen in boekhandel De Groene Waterman, die mijn exemplaar voor mij tekende. Ik denk dat hij meer aandacht verdient dan hij waarschijnlijk krijgt. Maarten Inghels is nl bezieler en coördinator van het project Eenzame Uitvaarten, waarmee hij eenzame begrafenissen in Antwerpen bezoekt en een gedicht schrijft voor de overledene. Een jonge man die de dood niet uit de weg gaat en sociaal geëngageerd is. Toch vrij zeldzaam in de wereld van vandaag.

[Dimitri]

Faut le faire: met je debuut meteen een nieuw begrip lanceren
http://www.radio1.be/programmas/haute...

En een wetsontwerp inspireren
http://www.bertanciaux.be/bertanciaux...

[Sandra de koning-vd pol]

Dag na dag, dagen, herinneringen aan, stilstaan. Het juiste boek op het juiste moment. Alles wat was, blijft.

[Ann]

Twee-en-een-halve ster. Originele titel, mooie kaft, een goed concept... maar toch niet echt 100 % geslaagd. Het boek lijkt het resultaat te zijn van 2 ideeën: een inboedelopkoper wordt "hoarder" na het overlijden van zijn vriendin, en vindt, op het einde van het verhaal, een originele manier om haar altijd bij zich te houden. Tussen dat begin en dat einde valt er eigenlijk niet veel te beleven. Er is een neven-verhaal, verteld als dagboek, van een spermadonor die op zijn oude dag op zoek gaat naar zijn biologische kinderen, daarbij afgaand enkel op fysieke gelijkenis. De enige link met het verhaal van Robin, de dode vriendin, is dat zij een van de eerste proefbuisbabies van een bewust ongewenste moeder was, en het daar blijkbaar heel moeilijk mee had. (Niet dat dat het enigste was dat fout was met Robin).
Ik vond de schrijfwijze al even gekunsteld en vergezocht als de naam van de hoofdpersoon ("Luukas Kolibri"). Gemengde metaforen ("... het oog van de storm greep hem toch onverwacht bij het nekvel". ). Teveel adjectieven, teveel bijzinnen en lange zinsconstructies. Ik vermoed dat the auteur Germanistiek heeft gestudeerd en een overmaat 19e eeuwse Nederlandse en Duitse romans heeft gelezen. De woordenschat kwam voor mij vaak verouderd op ("beminnen") en af en toe had ik de indruk dat de auteur gewerkt had met zijn thesaurus op het bureau.
Af en toe vlotte het verhaal wel, vooral als het ging om gewone beschrijvingen van Luukas' relatie met Robin, of zijn werk, maar als het weer eens ging over zijn rouwproces en zijn verzamelingsstoornis, was het voor mij tegen het einde wel genoeg.

[Tom]

Reading Maarten Inghels' debut novel 'De handel in emotionele goederen' was not really what I'd hoped for, since I kept waiting for the story to become gripping (which, in the end, didn't really happen for me). I feel as if I've read a blueprint for a story. 'De handel in emotionele goederen' is relatively short at 206 pages (with quite a few blank ones included) and I can't help but feel the story could do with a bit more body.

Luukas Kolibri practices one of those professions most of us hardly think about; he clears the houses of the deceased, sells the valuables and makes sure the house is presentable for future purposes. Occasionally, we also get to read a diary transcript of a sick, older man called René Demeter, who later turns out to be one of the people whose house has been cleared by Luukas. This is a good premise for a story, but I felt as if this book suffered from the same lack of soul I've seen in a lot of other recent Belgian novels. Perhaps this is just me. Perhaps I do not understand this condensed form of storytelling. Maybe, just maybe, I'm not up to speed any more on what kind of book justifies slogans such as '... slaat in als een komeet' (as Max Temmerman states on the cover of Inghels' debut).

It has been some time, though, since I've read a book that dares to be ambitious. I've read a lot of decent stories, but none of them seem to be willing to go overboard. (Even the writing of Herman Brusselmans has a tendency to become stale after a while.) And even though the lack of a Belgian Fight Club-esque novel isn't the mistake of mister Inghels (whom I respect a lot, specifically for his 'Eenzame Uitvaart' initiative) I felt almost obliged to mention this at least once.

I guess this makes 'De handel in emotionele goederen' one of many decent novels. It could have been a lot more, I think (maybe if the Robin character was actually likeable?) but for now, I'm glad there's a new name in Belgian fiction, and I'd encourage Maarten Inghels to keep up the efforts.

[Stella B.]

☀️ kratka, čudna, nije zabavna kao beach read jer te doslovce stavi u wtf mode

[Linda]

Luukas Kolibri is opkoper van rommel. Overlijdt er iemand zonder verwanten, willen de verwanten zelf de boel niet leeghalen of moet een plaats delict gepoetst worden? Luukas staat paraat. Of tenminste, hij stond, want sinds zijn vriendin Robin is doodgereden, zit hij zelf te diep in de rouw om nog optimaal te functioneren. Verrassend einde waarbij Luukas de as van Robin in zijn huid laat tatoeëren.

Alweer een zeer mooi boekje. Ondanks het thema van de dood, vaak grappige manier van schrijven.

[Joke]

3,5 vanwege de taal. Ongewoon onderwerp, rauwe gevoelens, mooi verwoord. Meer van het begin dan van het einde genoten...

[Jacques]

Grappig, stijlvol, ontroerend, aangrijpend.