Ik koos dit boek toen ik het kocht om twee redenen:
1) het verhaal op de achterflap was in eenvoudig genoeg Zweeds zodat iemand die nog maar 2 jaar Zweeds studeert het kan verstaan (belangrijk!)
2) het verhaal op de achterflap, zijnde het feit dat een vrouw in haar auto woont op de parking van de Ikea en daar overdag haar dagen slijt, was grappig.
Grappig, maar ook niet meer dan dat. Ik verwachtte dan ook een eenvoudig romannetje met een gemakkelijk leesbaar verhaal. En zo zou je het ook kunnen lezen. Het boek vertelt immers het verhaal van de 40-jarige Sylvia die in een soort midlife crisis verkeert en na een domme, doch vrij grote fout, heeft gebroken met haar gezin. Ze ruilt haar vertrouwde "deftige" leven in de voorstad - huisje tuintje boompje, weet je wel - voor een leven "op de dool". Ze komt in contact met mensen die ze vroeger resoluut als "onguur" zou hebben omschreven, laat zich in met activiteiten die ze vroeger "beneden alle peil" vond en betrapt zichzelf het nog leuk te vinden ook. Tot op een gegeven moment ze toch de confrontatie met haar vorig leven moet aangaan….
Geef toe, dat op zich vormt al veel meer dan een eenvoudig romannetje. Het is een zowel boeiend, grappig als ontroerend verhaal, dat zelfs beginnende studenten Zweeds kunnen lezen. Maar er zit meer in, veel meer. Het boek biedt stof tot nadenken. Héél wat stof tot nadenken. Welk masker zetten we op in de maatschappij? Waarom doen we altijd alsof alles goed gaat? Hoe snel hebben we niet ons oordeel klaar over mensen, zonder de omstandigheden te kennen? Waarom voelt het alsof we in de maatschappij ons in een keurslijf moeten wringen en ongeschreven regeltjes moeten volgen om erbij te horen? En is het wel zo erg om er niét bij te horen? Waarom nemen we zo weinig tijd om écht met mensen te babbelen? Wie zijn wij om te bepalen wat goed en wat slecht is? Hoe zit het nu met man-vrouw relaties? Met moeder-dochterrelaties? En met vriendschappen? Zijn je vrienden wel échte vrienden? …
Kortom…. een vlotlezend verhaald voor wie wil, een halve levensles erbovenop voor wie meer wil. Een onverwachte voltreffer.