Alexis Stamatis (Greek: Αλέξης Σταμάτης) is a Greek novelist. He studied Architecture at the National Technical University of Athens and earned postgraduate degrees in Architecture and Cinematography in London. He has published nine novels, several of which have been translated and published in Europe and the USA. Alexis Stamatis has also published six books of poetry. His second collection, The Architecture of Interior Spaces, was awarded the Nikiforos Vrettakos Prize in 1994. Τwo collections of his poems have been translated in Great Britain. In 2004 he participated in the renowned International Writing Program of the University of Iowa courtesy of a Fulbright Artists & Art-Scholars Award. In 2007 Etruscan Press won the U.S. National Endowment for the Arts' first International Literary Award for the translation of the novel American Fugue. In 2009 Alexis Stamatis was writer in residence in Shanghai, invited by the Shanghai Writers Association. He has represented Greece in numerous international book festivals and seminars. His writing appears regularly in major Greek newspapers and magazines.
Εδώ και καιρό ήθελα να διαβάσω κάποιο βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη αλλά δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία. Το μυθιστόρημά του Μπαρ Φλωμπέρ (εκδόσεις Καστανιώτης, 2012) συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές βιβλίο του μέχρι σήμερα. Στα χέρια μου βρέθηκε το βιβλίο του, Ζωή, το οποίο επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Μίνωας το 2014.
Το μυθιστόρημα Ζωή διαβάζεται «μονορούφι», κυριολεκτικά χωρίς ανάσα. Πρόκειται για ένα βιβλίο με καθαρά θεατρική διάσταση, ένα σκηνικό σπιτιού και μια αφορμή για ένα δείπνο αρκούν για να πέσει η αυλαία του δράματος.
Η Ζωή, ο Λυκούργος και η Μάγια αποτελούν την κύρια οικογένεια, η οποία δεν αποκλείει και την Αιμιλία, την παράλληλη και επίσημη σχέση του Λυκούργου. Ο Αντρέας παλιός φίλος τους θα επιστρέψει μετά από 15 χρόνια απουσίας για το επίσημο δείπνο που του ετοιμάζουν. Αυτή η γιορτινή διάθεση όμως δεν μπορεί να κρατήσει πολύ, πίσω από τον γυάλινο κόσμο τους υπάρχει ένα καζάνι που σιγοβράζει όλα αυτά τα χρόνια και δεν μπορεί άλλο να κρατηθεί.
Κύριο θέμα του βιβλίου είναι ο συμβιβασμός, μια nature morte που έρχεται ως αποτέλεσμα του ανταγωνισμού και της πίεσης για να είναι όλα «τέλεια» στη σύγχρονη ζωή μας. Έρχεται λοιπόν μια στιγμή που έχουμε πετύχει όλα όσα επιθυμούσαμε και τα «καμαρώνουμε» σαν τέλειος καμβάς, το μόνο όμως που μας διαφεύγει είναι η ουσία, λείπει το νόημα, ο χρόνος τρέχει σαν τέλειος κριτής.
Είναι το πρώτο βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη που διαβάζω, ύστερα από καλά λόγια που έχω ακούσει γι'αυτόν. Δεν ενθουσιάστηκα από την πρώτη μου αυτή επαφή με τα βιβλία του. Ελπίζω να με εντυπωσιάσει σε κάποιο άλλο... Θα του δώσω και μια δεύτερη ευκαιρία.
Ο Θεός είναι αδιάφορος... Σωστά... Ή, μάλλον, λάθος... Ο Θεός είναι ασύμβατος με τα πάθη και τις επιθυμίες μας. Αποστασιοποιημένος και ψυχρός, μας κοιτάζει πίσω από το τζάμι του μικροσκοπίου που μας τοποθέτησε κι ενίοτε γελάει με τα ψευτο-διλήμματά μας και τις απέλπιδες προσπάθειες να απελευθερωθούμε απ' αυτά. ........ Μπορεί να σας αρέσει... Ίσως και όχι. Μπορεί να το βρείτε βαρετό ή ενδιαφέρον. Άλλοι θα το ξεχάσετε αργά ή γρήγορα κι άλλοι θα το κουβαλάτε μέσα σας. Ένα καθαρά θεατρικό έργο, με σκιαγραφήσεις και διαλόγους που δουλεύουν και μεταλλάσσονται μαζί σου.
Δεν αντέχει να περιμένει, θέλει μια αγάπη που να μην κρατάει πολλή ώρα, να τελειώνει γρήγορα, σαν μια θεατρική σκηνή και, μετά, χειροκρότημα!»
🪶 Με τη βοήθεια και του αλκοόλ, η ομήγυρη -Ζωή και Αντρέας κυρίως– δεν άργησε να ριχτεί στο υλικό εκείνο που αποτελεί το καύσιμο μιας επανασύνδεσης: τις αναμνήσεις.
Δεν μπόρεσα να το τελειώσω... Αισθανόμουν πως δεν μου έδινε τίποτα. Είναι μικρό, 150 σελίδες με μεγάλη γραμματοσειρά. Αλλά προσωπικά δυσκολευόμουν. Το σταμάτησα όταν έφτασα στη μέση ακριβώς.
Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και θα ήμουν διατεθειμένη να του δώσω ακόμα μία ευκαιρία, ίσως με το "Μπαρ Φλωμπέρ"
Το θέμα συνηθισμένο. Κρατώ την έντονη θεατρικότητα του κειμένου, το όνομα της ηρωίδας (συνονόματη!!!) και τη φράση "Άμα αγαπάς , μερικές φορές δεν λες την αλήθεια".
Το συγκεκριμένο βιβλίο το αγόρασα με σκοπό να ενταχθώ στον κόσμο των βιβλίων και η αλήθεια είναι ότι δεν κατάφερε να με εντάξει με πολύ ομαλό τρόπο. Κεντρικό θέμα είναι η επανασύνδεση δύο αγαπημένων ύστερα από αρκετά χρόνια. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε, ωστόσο δεν ήταν και ό,τι χειρότερο έχω διαβάσει. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι σε ολόκληρο το βιβλίο βρισκόμαστε μόνο σε μια τοποθεσία, σε ένα μόνο γεγονός. Δεν πήρα κάποιο μήνυμα από αυτό το βιβλίο. Δεν νομίζω να το πρότεινα. Παρόλα αυτά μπορώ να πω με σιγουριά ότι το εξώφυλλο είναι πολύ ωραίο και από ότι έχω δει, γενικώς τα εξώφυλλα των βιβλίων του Αλέξη Σταμάτη σου τραβούν την προσοχή.
This is a very interesting book about family secrets, relationships, life, love and solitude. It is well written, short and you can finish reading it within a day!!