Lisa Lynch, een jonge vrouw, 29, gelukkig getrouwd, met een grote kinderwens.... vrolijk, blij... en dan in één klap.... wordt het gras onder haar voeten weggemaaid, borstkanker in stadium III. Was dit toch maar een roman geweest, ik zou zonder twijfel schrijven : " een prachtig boek... eentje dat je zeker moet lezen".... maar het hoort toch niet om zoiets te schrijven over het echte leven van een jonge kankerpatiënte, over de bittere realiteit? Want dat is het.... bittere realiteit...
Lisa schrijft heel eerlijk en open over wat ze op zo'n jonge leeftijd moet doorstaan, uitgezaaide borstkanker.... vreselijk zware behandelingen, het moeten opgeven van de kinderwens die zij en haar man zo koesterden, de steun van haar man, familie, vrienden.... De manier waarop zij schrijft over haar leven, haar pijn, angst, woede is zo intens dat het net was alsof ik het zelf kon voelen...
Is het een negatief boek? Neen, helemaal niet.... zij kan ook humoristisch uit de hoek komen ivm haar "klotezooi" hoe ze haar borstkanker noemt... ivm haar pruiken, haar sarcastische broer, haar dokter, etc....