Fae groeit op in Baarn, een dorp aan de rivier. Ze heeft veel vrienden met wie ze dagelijks optrekt. Middelpunt van de vriendengroep is Muis, een kleine vrolijke jongen met een gouden hart. Hij is altijd in voor geintje, zoals het saboteren van de bewaakte spoorwegovergang of het versieren van veel oudere, mooi meisjes. Op een onbezorgde, zomerse dag wodt in één keer alles anders: Muis krijgt een fataal ongeluk en is weg. De klap is enorm. Om haar heen proberen vrienden en familie ieder op hun eigen manier met het verdriet om te gaan. Dat doet Fae ook, door nergens meer aan te denken en er nooit meer over te praten. Maar in haar dromen herhaalt de gebeurtenis zich keer op keer. Tot ze op een dag naar een concert in Ahoy gaat en vanaf een hoge tribune de diepte in kijkt. Dan komt alles los. Anke Kranendonk maakte van nabij mee wat de gevolgen van een dodelijk ongeluk kunnen zijn voor de omgeving. Haar nichtje Lieke verloor haar beste vriend, en op basis van haar ervaringen schreef Anke Alles is weg.
Fae groeit op in Baarn, een dorp aan de rivier. Ze heeft veel vrienden met wie ze dagelijks optrekt. Middelpunt van de vriendengroep is Muis, een kleine vrolijke jongen met een gouden hart. Hij is altijd in voor geintje, zoals het saboteren van de bewaakte spoorwegovergang of het versieren van veel oudere, mooie meisjes. Op een onbezorgde, zomerse dag wodt in één keer alles anders: Muis krijgt een fataal ongeluk en is weg. De klap is enorm. Om haar heen proberen vrienden en familie ieder op hun eigen manier met het verdriet om te gaan. Dat doet Fae ook, door nergens meer aan te denken en er nooit meer over te praten. Maar in haar dromen herhaalt de gebeurtenis zich keer op keer. Tot ze op een dag naar een concert in Ahoy gaat en vanaf een hoge tribune de diepte in kijkt. Dan komt alles los. Anke Kranendonk maakte van nabij mee wat de gevolgen van een dodelijk ongeluk kunnen zijn voor de omgeving. Haar nichtje Lieke verloor haar beste vriend, en op basis van haar ervaringen schreef Anke Alles is weg.
Primaire gegevens - Anke Kranendonk en Lieke Kranendonk - Alles is weg - Em. Querido’s Uitgeverij - 2008, Amsterdam - Eerste druk in 2008
Verslag Ik ben Louise Cornette, leerlinge uit het Margareta-Maria-Instituut uit klas 6S2. Ik kreeg de opdracht voor het vak Nederlands om een verslag te schrijven over mijn mening van een boek. Dit doe ik aan de hand van deugdelijke argumentatie. Ik ga het boek “Alles is weg” van Anke en Lieke Kranendonk evalueren.
Ik zal beginnen met de positieve kanten aan het boek. Het boek geeft mij erg verrast. Ik vond het een heel emotioneel en pakkend boek. Ik heb bij sommige pagina’s wel eens een traantje moeten wegpinken. Dit ook omdat er op de achterflap van het boek staat dat het verhaal gebaseerd is op een waargebeurd levensverhaal van een bijzondere jongere. Wat ik ook positief vind aan het boek is dat het maar 212 pagina’s is. Ik lees totaal niet graag en ik lees liefst zo dun mogelijke boeken. Dit was dus echt een boek voor mij. Het boek las ook super makkelijk. Ik kon niet stoppen met lezen één keer ik begonnen was. Ik kon ook me helemaal inleven in het personage ‘Fae’. Toen ze hoorde dat Muis was omgekomen in een fataal ongeluk, verwerkten de vrienden het elk op hun eigen manier. Fae deed dit ook door nergens meer aan te denken en er nooit meer over te praten. Alleen in haar dromen herhaalt de gebeurtenis zich keer op keer. Fae geeft het ongeluk zien gebeuren. Muis sprong van een brug af en kwam niet meer levend terug. Ik heb dit ook meegemaakt toen mijn oma op 6 oktober 2021 was gestorven. Ik kon er met niemand over praten, het lag mij super gevoelig. Ik was bij haar toen ze in het ziekenhuis stopte met ademen net zoals Fae zag hoe Muis van de brug sprong. Dit beeld van mijn oma blijft ook in mijn dromen zich herhalen. Vanaf ik mijn ogen toe doe, zie ik mijn oma in het ziekenhuis voor me. Ik kan me dus helemaal vinden in Fae. Dit vind ik zo mooi aan het boek dat ik mezelf in een personage herken. Dit gaf mij nog meer de drang om verder te lezen en om te weten hoe Fae er verder mee omgaat. Het boek is een slashboek. Dit is een boek die geschreven is op basis van een waargebeurd levensverhaal van een bijzondere jongere. Ik vind dat de auteur dit heel mooi geeft neergeschreven. Je word helemaal meegesleept in het verhaal. Het voelde zo echt voor mij aan dat ik het verhaal begon voor me te zien. Dit is ook iets positief aan het boek dat de auteur het zo mooi geeft geschreven dat je het verhaal visueel voor je ziet.
Negatieve kanten heb ik niet echt gevonden aan het boek. Ik kan dus eigenlijk alleen maar vol lof praten over dit boek. Het boek geeft me emotioneel en mentaal heel hard geraakt. Het is zeker een aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het boek gaat over een meisje dat Fae heet. Ze stond populair bij veel mensen, ze heeft bovendien ook veel vriendinnen en vrienden waaronder Muis. Muis is een kleine jonge man die van het leven geniet en vaak openstaat voor een grapje. Hij kijkt oudere, mooiere meisjes achterna maar kan ook soms voor wat miserie op de treinovergang zorgen. Maar op een dag komt Muis om het leven. Vanaf dan werd Faes leven helemaal anders. Ze praat met niemand meer. Ze doet niets meer. Ze zit voornamelijk in haar kamer niets te doen. Een tijdje later , toen ze er over was ging ze met paar vriendinnen naar een concert. Alles bleek goed te zijn tot haar verleden Fae inhaalde en alles weer naar boven kwam.
Ik vond het een aangenaam en vooral gemakkelijk boek om te lezen. Het boek zit goed in mekaar,de lezer weet waarover hij aan het lezen is. Er is veel drama aanwezig wat het boek speciaal maakt. toch denk ik dat zo'n genre niets voor mij is.
Ik vind de slash boeken over het algemeen een leuk idee. Een boek gebaseerd op een waargebeurd verhaal, geschreven met behulp van een schrijver. Toch vind ik deze minder. Het gaat over Fae. Fae is een jong meisje, beetje ontspoord die haar vriend verliest door een tragisch ongeluk. Hoe gaat zij hier mee om? Het leek me zeer interessant, maar het boek is best teleurstellend. Ik vind de jongeren in dit boek irritant, Fae is een beetje vreemd en uiteindelijk verzwelgen ze in verdriet zonder er echt mee om te gaan. Ik krijg het idee dat het boek Geschreven is door een kind, beetje Maria Mosterd achtig geschreven, maar uiteindelijk blijkt het door 2 volwassenen geschreven te zijn.