Tijdens een schoolreünie wordt op de herentoiletten het lijk gevonden van Eric Janson, een 58-jarige docent Engels. Hij blijkt te zijn vermoord. Inspecteur Paul Vegter en zijn jonge assistente Renée hebben weinig aanknopingspunten. Een van de verdachten is David Bomer, een arrogante dertiger die kort daarvoor zijn zwangere vriendin heeft verlaten. Het is raadselachtig waarom hij na de dramatische avond uitgerekend een relatie begint met Eva Stotijn, alleenstaande moeder van een dochtertje van vier en net als David oud-leerling van de school. Eva's leven lijkt met de komst van David eindelijk een gunstige wending te nemen. Maar spoedig blijkt dat hij met Eva speelt en haar gaandeweg in een wurggreep krijgt. Eva ziet nog maar één uitweg. De stille zonde is een verrassende, ontroerende en bij vlagen poëtische thriller over intimidatie, chantage en machtsmisbruik. Een verhaal dat laat zien dat er recht bestaat buiten de wet.
Toen ik pas terug was in Nederland heb ik 1 of 2 delen van deze serie gelezen. Nu herinnerde ik me opeens weer hoe goed ik ze vond. De biep heeft de hele serie als e-book dus die ga ik nu lekker binge-lezen. Genieten van de personages, de sfeer, en de mooie stijl.
Tijdens een reünie van een middelbare school wordt een van de docenten, de leraar Engels, dood aangetroffen. Met een van de krukken die hij nodig had om te kunnen lopen, na een skiongeluk, is hij op het hoofd geslagen. De kruk is onvindbaar, de dader van de moord eveneens. Alle aanwezigen, zowel oud-leerlingen als leerkrachten, moeten ondervraagd worden. Het levert niet veel op, behalve veel werk. Inspecteur Vegter en zijn assistenten Talsma, Brink en Renée doen wat ze kunnen, en ook na geruime tijd blijft de zaak in het hoofd van Vegter rondmalen. Er zijn een aantal dingen, die niet aantoonbaar zijn, maar toch zijn onrust veroorzaken. Oud-leerling David Bomer, een onaangenaam persoon, lijkt meer te weten dan hij wil toegeven en waarom trekt hij plotseling in bij Eva Stotijn, ook oud-leerlinge van de school? Was het slachtoffer, Eric Janson, echt zo populair en zo'n goede leerkracht? Intussen heeft Vegter zo zijn eigen problemen. Zijn vrouw is kort geleden overleden, hij is verhuisd naar een flatje, maar mist zijn vrouw en de vertrouwde omgeving.
Al gauw heet een boek, geschreven door een Nederlandse auteur, 'Literaire Thriller'. Ik vond het gewoon een goedgeschreven spannend boek. Mooi zinnen maakt ze wel trouwens, deze schrijfster.
Een schoolreünie heeft al vele auteurs geïnspireerd, waaronder Ambo|Anthos auteur Simone van der Vlugt (met haar thriller De reünie). Nu kan ook Lieneke Dijkzeul in dat rijtje bijgeschreven worden. Eva Stotijn en haar vroegere schoolvriendin Irene zijn uitgenodigd voor een reünie op hun oude middelbare school. Ze ontmoeten er allerlei oude bekenden. Alles lijkt koek en ei te zijn, tot een jonge vrouw op de herentoiletten een schokkende ontdekking doet: één van de docenten ligt dood op de tegelvloer. Al gauw blijkt het te gaan om moord - het hoofd van de man is met één van zijn krukken ingeslagen. Werk aan de winkel voor rechercheur Paul Vegter. In een andere verhaallijn zien we hoe de oud-schoolgenoten met de moord omgaan. Eén van hen lijkt uit het lood geslagen: David Bomer. Als deze die avond laat bij zijn vrouw (die niet uitgenodigd was) thuiskomt en van haar te horen krijgt dat ze in verwachting is, laat hij haar ook nog eens in de steek. Kort daarna duikt hij op in het leven van Eva Stotijn die hij alleen nog van vroeger kende en die hij beloofd had contact te houden.
Lieneke Dijkzeul debuteerde als thrillerauteur met De stille zonde. Maar ze is beslist geen nieuwkomer. De stille zonde is een verrassende, ontroerende en bij vlagen poëtische thriller over intimidatie, chantage en machtsmisbruik. Een verhaal dat laat zien dat er recht bestaat buiten de wet.
Deed me denken aan de boeken van Hjörth Rosenfeldt denken, alleen is Vegter een wat sympathieker persoon.
De ontknoping van het verhaal komt al vroeg in het boek, dus de enige vraag die rest is wat er met de dader zal gebeuren. Dat trekt de spanningsboog wat omlaag en daarom één ster aftrek. Maar het boek is goed geschreven en leest of luistert dus lekker weg.
Ik "las" het audioboek dat zeer prettig wordt voorgelezen door Ad Knippels. Eén van de weinige nederlandstalige boekvoorlezers die zich niet in zijn taak vergist en het boek voor je acteert.
Het eerste werk van Lieneke Dijkzeul. Ik had van haar "Als de padden schreeuwen" gelezen, en daarvan was ik serieus onder de indruk gekomen. Maar dit boek valt wat tegen. In z'n geheel is het traag, verward, met heel wat stukken die overbodig overkomen... bepaalde wendingen zijn ook heel erg voorspelbaar. Desalniettemin is het vlot geschreven, wat het op zich enkele uren aangename leestijd doet doorbrengen, zonder meer...
Schrijfstijl staat me niet aan. Teveel details en teveel personages in het begin. Na 2 hoofdstukken gestopt. Het verhaal kan misschien boeiend zijn, maar als de manier van schrijven me niet boeit, houdt het op. Op naar het volgende boek.....
2024 jeugd re-read / Dit boek heeft me positief verrast. Ondanks dat ik de ontknoping wat gehaast en afgeraffeld vond heb ik me zeker vermaakt. Ook bizar dat ik alle begrip had voor de acties van Eva, gelet op de omstandigheden en gebeurtenissen. 🕵🏻♂️🩼🤿💉🧸
This entire review has been hidden because of spoilers.
Goed boek! Sympathieke personages die je makkelijk leert kennen. Vlot verhaal, niet een enorm verrassend einde, maar het zit wel goed in elkaar. Ik ga door met deze serie over Paul Vegter
Niet een aanrader. Een heel langzaam begin en alles word in de laatste 5 hoofdstukken allemaal heel snel afgeraffeld verteld. Alleen de laatste 5 hoofdstukken waren leuk en dat was het dan ook.
Echt een leuk boek. Je had voor het einde al wel in de gaten hoe het zat en wie het had gedaan, maar het bleef voor mij nog steeds interessant. Zeker een aanrader!
Ik moet tot mijn eigen verbazing bekennen dat ik dit boek best goed vond. Het is wel meer een detective dan een thriller vind ik. En normaal gesproken hou ik dus niet zo van die detectives, van die verhalen met een rechercheteam dat dan op onderzoek uitgaat etc. Toch begonnen dus in dit boek op aanraden van een mede dizzier en verrassend genoeg heb ik het boek in twee dagen uitgelezen, het boeide me dus zeker wel, niet het beste boek ooit maar toch zeker wel de moeite waard. Wie weet ga ik me nu wel wat vaker aan dit soort boeken wagen...
Ik hou van dit soort boeken. Niet extreem spannend in de trant van heel veel bloederige moorden maar het onderzoek in het boek is goed omschreven. Er blijft een vlaag van mysterie hangen die pas in de laatste 50 pagina's duidelijk raakt.. Je weet dat er nog iets gaat gebeuren maar je weet niet wat. Vergelijkbaar met boeken van Simone van de Vlught en Esther Verhoef, alle drie hebben die een manier van schrijven waarmee ijzersterke spanningsbogen worden geschreven.
Veel te vaak wordt in Nederland het etiket 'literaire thriller' gebruikt maar hier is het op zijn plaats. Lieneke Dijkzeul schrijft heel goed en leeft zich in in haar personages, de hoofdpersoon is sympathiek en het plot interessant. Al met al een aanrader.
Luisterboek en helaas leest ze het zelf voor… Mogelijk is het literair, wie ben ik om dat te betwijfelen, maar door haar dictie lijkt het af en toe een middelbare-school opstel. Na de tweede helft wordt het beter trouwens, dan krijgt het verhaal meer vaart en klinkt ze ook vlotter.
Een goed geschreven boek. Hier en daar voorspelbaar maar de kracht zit hem in het doorvoeld beschrijven van de kracht van posttraumatische emoties en de volstrekt egoïstische impact van een narcistische persoonlijkheid.
Het boek leest makkelijk weg, maar toch kon het me niet boeien. Er zit een verassende wending in, maar er lijken details te missen. Het verhaal gaat nogal van de hak op de tak. Nee, ik zou dit boek niet opnieuw lezen.
Ik heb erg genoten van deze thriller. Het mysterie blijft lang onopgelost totdat uiteindelijk de stukjes op hun plaats vallen. De personages zijn geloofwaardig en houden het verhaal interessant.