Ik leef aan de rand van de wereld

by A.L. Snijders

In de jaren negentig van de vorige eeuw schreef A.L. Snijders columns voor de Deventer Dagblad Combinatie. Zijn contactpersoon was de hoofdredacteur, de heer Van der Moer. Vanaf de eerste bijdrage liet Snijders zijn stukken vergezeld gaan van een begeleidende brief aan de heer Van der Moer, een man die hij overigens niet kende en ook niet leerde kennen, want de hoofdredacteur schreef zelden terug. Voor velen zijn de brieven minstens zo mooi als de columns. In Ik leef aan de rand van de wereld (eerder verschenen als Heimelijke vreugde) zijn die columns en brieven gebundeld.

351 pages, Paperback

First published March 1, 2011

About the author

The Dutch writer A.L Snijders, pseudonym of Peter Cornelis Müller (Amsterdam 1937), was the master of the Very Short Story (Zeer Kort Verhaal, ZKV). He published columns in several newspapers since the 1980's. Editor Thomas Rap published them in 4 books in de nineties. Since 2006 the columns have been republished in several books.


In November 2010 A.L. Snijders received the Dutch Constantijn Huygensprize for his entire oeuvre, but specifically for his Very Short Stories.

A.L. Snijders lived in Klein Dochteren.

Reviews

[Anneke de Bundel · Rating 5 out of 5]

Wat kan ik er over zeggen: de man schrijft fantastisch. Iedere dag een stukkie om de waanzin tegen te gaan.

[Bas Evers · Rating 4 out of 5]

Inspiratie uit onverwachte hoek, Snijders is een meesterverteller met de juiste dosis en balans tussen humor, zelfreflectie en cynische opvattingen over de ontwikkelingen in de wereld om hem heen. Één ZKV voor het slapen gaan en eentje bij het ontbijt zal de mens goed doen.

[Kris Minne · Rating 5 out of 5]

A.L. Snijders: mijn nieuwe favoriete schrijver.

[Peter · Rating 3 out of 5]

Niet alles is even raak, maar er zitten een paar pareltjes bij. Een van mijn favoriete zinnen was: "Tegen hoeren heb ik niet zo veel bezwaren, tegen pooiers meer, maar toch ook niet zo erg veel. Als hun hond doodgaat huilen ze, net als ik."

En uit de brieven aan de hoofdredacteur die hij als aanvulling op zijn columns meestuurde (en die erbij afgedrukt staan in dit boek): "Daarom wil ik u met klem vragen deze laatste zin in druk enigszins los te zetten van de rest. De lezer moet zien dat ik even ademhaal."

Het mooiste stukje is trouwens 'Bennie', maar die ga ik niet helemaal overtypen.

[Mies · Rating 4 out of 5]

Een prachtig boek. Het heeft me vaak ontroerd. De woorden die gekozen worden voor gebeurtenissen van alle tijden, bevallen me.