What do you think?
Rate this book
Oogsteen: een keuze uit de gedichten 1982-2016
Kan grond verstoord raken? Kunnen dagen bedrieglijk zijn? Kan zelfs steen buigzaam blijken? In de even rijpe als gelaagde poëzie van Hester Knibbe wel. Al meer dan vijfentwintig jaar kijkt zij in haar gedichten met listige aandacht naar wat haar omringt. Levens, zelfs van dierbaren, zijn vergankelijk, maar de troost van het tijdelijke schuilt voor de dichteres in een soort elementaire strijd met De Tijd. Als een demiurg ontleedt ze tastbare lagen in de humus van eeuwen en analyseert ze complexe gevoelens en sentimenten. Door die aanpak is haar poëzie uiterst herkenbaar en persoonlijk.
In haar gedichten wil Hester Knibbe zich laten kennen. Helder, trots, onvervaard en met een zweem melancholie die weerbarstig kan zijn. De tijd is niet háár de baas, zij neemt de tijd om ook de meest particuliere gevoelens te verwoorden in de onbuigzame vorm van het tijdeloze gedicht.
In haar gedichten wil Hester Knibbe zich laten kennen. Helder, trots, onvervaard en met een zweem melancholie die weerbarstig kan zijn. De tijd is niet háár de baas, zij neemt de tijd om ook de meest particuliere gevoelens te verwoorden in de onbuigzame vorm van het tijdeloze gedicht.
Kindle Edition
1 person is currently reading
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 4, 2023
Citaat : Vlees van mijn vlees ligt met de ogen dicht. Hij ademt log, zijn lichaam schokt soms rond zijn hart dat moeizaam pompt. Vlees van mijn vlees – mijn adem stokt als ik hem zie. Ik adem toch met tegenwind, ik adem adem met hem mee, mijn hart spant zich rondom zijn hart en pompt en pompt.
Review : Hester Knibbe (1946) heeft uit haar poezie een schitterende keuze gemaakt uit de gedichten 1982-2008 die gebundeld werd onder de titel Oogsteen. Er is geselecteerd uit al haar bundels en daar heeft de dichter zelf de hand in gehad. In het werk van Knibbe is het terugkerende thema van de tijd aan te wijzen. Tijd is voortdurend voelbaar in gedichten over vergankelijkheid versus wat er van waarde kan zijn/blijven. Vergankelijkheid komt naar voren in het aanstippen van de menselijke kwetsbaarheid, kinderen, ouderen en de herinnering aan haar elf jaar geleden aan een hersentumor overleden zoon. De afwezigheid van haar zoon keert in al haar werk sinds zijn overlijden terug. In haar bundels Antidood (1999) en De buigzaamheid van steen (2005) zijn kwetsbaarheid, ziekte en dood bepalende onderwerpen. Knibbe verwerkt deze dingen in het schrijven over oudheid, kunst (geschilderd en getoonzet) en/of religieuze onderwerpen.
Een erg ontroerende bundel waarin de rouw en het verdriet bij het overlijden van een kind toch wel centraal staat.
Review : Hester Knibbe (1946) heeft uit haar poezie een schitterende keuze gemaakt uit de gedichten 1982-2008 die gebundeld werd onder de titel Oogsteen. Er is geselecteerd uit al haar bundels en daar heeft de dichter zelf de hand in gehad. In het werk van Knibbe is het terugkerende thema van de tijd aan te wijzen. Tijd is voortdurend voelbaar in gedichten over vergankelijkheid versus wat er van waarde kan zijn/blijven. Vergankelijkheid komt naar voren in het aanstippen van de menselijke kwetsbaarheid, kinderen, ouderen en de herinnering aan haar elf jaar geleden aan een hersentumor overleden zoon. De afwezigheid van haar zoon keert in al haar werk sinds zijn overlijden terug. In haar bundels Antidood (1999) en De buigzaamheid van steen (2005) zijn kwetsbaarheid, ziekte en dood bepalende onderwerpen. Knibbe verwerkt deze dingen in het schrijven over oudheid, kunst (geschilderd en getoonzet) en/of religieuze onderwerpen.
Een erg ontroerende bundel waarin de rouw en het verdriet bij het overlijden van een kind toch wel centraal staat.
Displaying 1 of 1 review