Bij geluk sta je zelden stil. En ach, kennen we het niet allemaal, dat benauwende gevoel dat ook Iris Bruweel af en toe bekruipt? Alsof je thuis geen lucht meer krijgt. En plots, die frisse wind. Dirk Janssens. Knap, charmant. Een womanizer, ongetwijfeld. Maar o zo anders dan Bert, haar sofaman met zijn eeuwige pindanootjes en zijn beginnend buikje. En het is ook zo verdomd lang geleden dat ze zich nog zó heeft gevoeld. Zo helemaal vrouw, Tot in de topjes van haar tenen.
Luc Deflo was een van de bekendste en spannendste Vlaamse thrillerauteurs. Meer dan 15 jaar schreef hij de ene bestseller na de andere. Hij onderscheide zich vooral door de psychologische profielen die hij schetste. In 2008 won hij de Hercule Poirotprijs. In 2014 bewees hij met ‘Intifada’ dat hij nog steeds tot de ‘crème de la crème’ behoorde en ook niet verlegen zat om wat controverse. Later dat jaar schreef hij in duo met Aloka Liefrink ‘Onderhuids’. Luc Deflo in de Nederlandstalige Wikipedia
Het eerste boek datt ik gelezen heb van Luc deflo. Wat ik leuk vind in dit boek is de Vlaamse schrijfstijl, zoals 'geef deze man ne Duvel'. Geen crappy vertaling dus maar een echt Vlaams boek.
Het verhaal kwam goed op gang maar na de helft zwakte het terug af.
Ik ben niet zo’n lezer maar daar komt dus nu verandering in op slechts 3 dagen was hij uit :) spanning wordt goed opgebouwd waardoor je echt in het verhaal wordt gezogen! Aanrader
Ik ben enorme fan van de boeken van Luc (RIP 😕). Deze vond ik iets minder dan alle andere, maar leest wel vlot. Het verhaal is niet superspannend, maar wel leuk gevonden.
Deze auteur moet eigenlijk niet voorgesteld worden. Velen onder jullie hebben er waarschijnlijk al iets van gelezen of minstens over hem gehoord. Hoog tijd vond ik van mezelf dat ik er ook eens kennis meemaakte. Deze kon ik op de kop tikken in de kringloopwinkel en ik dacht dat het een ideale manier was om eens te testen of het iets voor mij was. De inhoud sprak mij aan en de cover en titel spraken voor zich en vormen een geheel. Wie de dader nog niet wil kennen, slaat best de eerste twee bladzijdes over. Wil je het wel weten, dan lees je ze gewoon en wat dan volgt is zowel wat er aan vooraf ging als wat er nadien gebeurt. Je kan eigenlijk een beetje kiezen hoe je het verhaal wil beleven. Ik las ze wel omdat ik niet wist dat het zo begon, maar ik heb er geen spijt van gehad. Het is een andere aanpak die best mag. Wat me nog meeviel waren de korte hoofdstukken waardoor je snel overschakelde van het leven van de ene persoon naar de andere. Ook geen genummerde hoofdstukken maar als hoofding gebruikte hij de namen van de mensen om wie het erin draaide. Was het echt spannend? Nee, dat zou ik niet zeggen, maar dat komt, vermoed ik, omdat ik de dader al kende. Naar het einde toe zaten er wel wat verrassende wendingen in. Wat ik wel miste, was een soort van epiloog. Ja, ik weet het. Ik zei het al vaker, maar je blijft zo een beetje zitten met je vraag van : wat nu? Ik hou van afgeronde verhalen, maar dat is persoonlijk. De schrijfstijl is heel apart, maar ik had daar absoluut geen problemen mee. Ook af en toe een zinnetje echt Vlaams ertussen kon mij wel bekoren. Ik meende twee inhoudelijke foutjes gevonden te hebben en vraag mij af of het meerdere lezers is opgevallen.
Conclusie
Een geslaagde eerste kennismaking en het zal niet bij een boek blijven. 3 sterren.
In dit boek wordt de spanning goed opgevoerd. Recentelijk ontdekt de thrillers van Deflo, een Vlaming. ik ga er zeker meer lezen, want hij heeft er nog een heleboel geschreven. Het verhaal lijkt op films, waarin de hoofdpersoon gestalkt wordt ivm sexappeal. Spannende boeken smaakt naar meer. Ook gelezen in de vakantie. Nu wordt het weer tijd voor een serieus boek.