What do you think?
Rate this book
Jij en ik en alles daartussenin
'Ik kijk altijd naar je. Ik ben er áltijd. Soms voel je het en sta je plots stil. In een kamer, of halverwege een trap, je adem ingehouden.'Loslaten is niet eenvoudig. Zeker niet voor de zwijgzame gitaarbouwer Max Herder. Nadat zijn grote liefde hem in de steek heeft gelaten, blijft hij haar geobsedeerd volgen. Van nabij, maar ongezien. Totdat zij op een sneeuwwit Ameland een romantisch kerstweekend beleeft met haar nieuwe vlam. Alles wat ze daar zegt en doet confronteert Max met zijn dromen en de realiteit. Heen en weer geslingerd tussen verlangen en afkeer doolt hij door zijn herinneringen, die langzaam ondermijnd worden. Een dramatische ontknoping kan niet uitblijven.Jij en ik en alles daartussenin is een intense roman over onmacht en obsessie, liefde en seks, illusie en werkelijkheid. Een poëtisch en hypnotiserend debuut, dat door het verrassende perspectief en het thema van de obsessieve liefde doet denken aan de film Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Een meeslepende leeservaring die je niet gauw vergeet.
206 pages, Paperback
First published October 1, 2006
58 people want to read
About the author
Auke Hulst
32 books105 followersAuke Anthony Hulst is een Nederlandse romanschrijver, journalist en muzikant.
Van zijn site:
Auke Hulst (Hoogezand-Sappemeer, 1975) groeide op in het buurtschap Denemarken, boven op de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd daar – ‘in een Pippi Langkous-huis in een bos’ – stond model voor zijn succesvolle derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012), die genomineerd werd voor de BNG Literatuurprijs, en werd bekroond met de Cutting Edge Award 2013, de prijs voor het Beste Groninger Boek, en de Langs de Leeuw Literatuurprijs van het gelijknamige tv-programma. Eerder publiceerde hij de romans Jij en ik en alles daartussenin (2006) en Wolfskleren (2009), en maakte hij met tekenaar Raoul Deleo het literaire reisboek De eenzame snelweg, in het spoor van Jack Kerouac (2007). Dat boek werd genomineerd voor zowel de Stripschappenning als de Prix Saint-Michel. Begin 2015 zal bij Ambo|Anthos zijn roman Slaap zacht, Johnny Idaho verschijnen.
Auke is ook literatuurcriticus, reisjournalist en essayist voor onder meer NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, De Standaard en Columbus Magazine. Daarnaast is hij muzikant. Hij maakte onder andere bij Wolfskleren het soloalbum The Hidden Shape onder de naam Sponsored by Prozac. En hij is de voorman van de Nederlandstalige band De Meisjes, die in 2012 debuteerde met het album Beter Dan Niets. In 2014 verschijnt het tweede album Dokter Toestel.
Van zijn site:
Auke Hulst (Hoogezand-Sappemeer, 1975) groeide op in het buurtschap Denemarken, boven op de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd daar – ‘in een Pippi Langkous-huis in een bos’ – stond model voor zijn succesvolle derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012), die genomineerd werd voor de BNG Literatuurprijs, en werd bekroond met de Cutting Edge Award 2013, de prijs voor het Beste Groninger Boek, en de Langs de Leeuw Literatuurprijs van het gelijknamige tv-programma. Eerder publiceerde hij de romans Jij en ik en alles daartussenin (2006) en Wolfskleren (2009), en maakte hij met tekenaar Raoul Deleo het literaire reisboek De eenzame snelweg, in het spoor van Jack Kerouac (2007). Dat boek werd genomineerd voor zowel de Stripschappenning als de Prix Saint-Michel. Begin 2015 zal bij Ambo|Anthos zijn roman Slaap zacht, Johnny Idaho verschijnen.
Auke is ook literatuurcriticus, reisjournalist en essayist voor onder meer NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, De Standaard en Columbus Magazine. Daarnaast is hij muzikant. Hij maakte onder andere bij Wolfskleren het soloalbum The Hidden Shape onder de naam Sponsored by Prozac. En hij is de voorman van de Nederlandstalige band De Meisjes, die in 2012 debuteerde met het album Beter Dan Niets. In 2014 verschijnt het tweede album Dokter Toestel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
June 11, 2025
Onderdeel van mijn Auke Hulst leesproject is deze vroege van hem. Zelf schrijft hij erover: “Toen ik het teruglas, was ik weer terug in de tijd waarin ik het geschreven heb. Dat was niet altijd prettig - zo nu en dan sidderde ik van de onbeschaamdheid. Ook schrok ik, eerlijk gezegd, van het voorspellende gehalte.” En zo kennen we Auke Hulst weer. Nooit te beroerd om zichzelf op de pijnbank te leggen. Is het niet achteraf, dan wel vooraf. 😉
December 1, 2024
Voor een debuutroman van een jonge schrijver is dit grandioos. Sommige elementen zijn te herkennen en te koppelen aan de gebeurtenissen in De Mitsukoshi Troostbaby Company, wat je te denken zet welk deel autobiografisch is.
Mooi geschreven met veel gevoel, naar mijn voorkeuren iets te pikant, maar dat geeft wel mooi sfeer aan het verhaal en aan hoe de relatie tussen due twee was.
Mijn Auke Hulst binge jaar is bijna voorbij en ik heb ervan genoten.
Mooi geschreven met veel gevoel, naar mijn voorkeuren iets te pikant, maar dat geeft wel mooi sfeer aan het verhaal en aan hoe de relatie tussen due twee was.
Mijn Auke Hulst binge jaar is bijna voorbij en ik heb ervan genoten.
December 3, 2017
Hulst heeft schrijftalent, dat is onmiskenbaar. Maar dit jeugdwerk van afwijzing in de liefde getuigt, hoe boeiend geschreven ook, van zelfmedelijden zonder enige vorm van zelfrelativering, van het onversneden sentimentele en egocentrische van verliefde jongmensen. Daar ben ik gelukkig voorbij...
En mag de seks ook iets smakelijker alstublieft?
En mag de seks ook iets smakelijker alstublieft?
March 15, 2019
Een heel aardige korte roman en diverse verhalen. Je kunt merken dat het vroeg werk is van Auke Hulst. Het is goed, maar haalt het niet bij zijn werk van de laatste jaren. Toch is het zeker de moeite van het lezen waard.
November 25, 2025
Ik vond dit debuut niet heel fijn lezen. De stijl sprak me niet aan. Ben wel benieuwd naar het verdere werk van Auke.
October 9, 2019
Een boek over niet kunnen loslaten na een beëindigde relatie. Een boek over liefde en haat. Een boek met een toch verrassende plotwending in het midden van het verhaal. Een boek waarin de auteur zijn taalvirtuositeit overvloedig manifesteert.
Max die Sarah niet kan loslaten, vertelt de lezer hoe zijn ex een nieuwe relatie opbouwt en hoe hij met lede ogen moet toezien hoe Sarah openstaat voor zaken die ze Max niet gunde. Max kan het niet verkroppen hoe haar nieuwe liefde steeds meer en meer zijn plaats inneemt. Maar niet Sarah is het object van zijn woede, haat en verdriet; wel haar nieuwe geliefde. Hoe pijnlijk het hele gegeven ook is, toch sijpelt stilaan door dat de breuk onomkeerbaar en definitief is.
Soms lijkt de reacties van Max overdreven en kan je als lezer niet vatten dat je zo gebiologeerd bent door een persoon die je laten zitten heeft. Het gekke is evenwel dat elke lezer op één of andere manier zichzelf in Max zal herkennen alleen al door het gevoel van immens verdriet om een verloren gegane relatie, de eenzaamheid, de woede, de onmacht en frustratie.
Dit boek gaat al een decennium mee maar werd opnieuw uitgebracht met enkele bijkomende kortverhalen van dezelfde auteur. Het is zeker geen eenvoudige literatuur, ook niet zijn kortverhalen. Niet zozeer door het universele thema van een gebroken hart, maar vooral door het taalgebruik. De taalvirtuositeit van de auteur komt op manifeste en sensuele wijze tot uiting. Soms is het er zelfs over wat het verhaal enigszins hypothekeert. De stijl is gevoelig, poëtisch, stilistisch, vol symboliek en beeldspraak.
Dit alles neemt niet weg dat het thema universeel en van alle tijden is. Hierdoor is het voor elke lezer herkenbaar . Liefde: zo mooi maar zo genadeloos! Auke Hulst verwoordt op zijn eigen stilistische wijze: "Ik heb zoveel van je gehouden. Zoveel. Bij jou bestond heel mijn wezen uit weke delen, waardoor het gemakkelijk aan repen te snijden was. De eerste lichtjaren zal ik huilen zonder stem. Dan zal het zijn als een dood binnen de dood. Maar misschien dat ik je ergens, in de eeuwigheid, vergeten kan. Nooit meer die naam in mijn hoofd. Sarah."
Max die Sarah niet kan loslaten, vertelt de lezer hoe zijn ex een nieuwe relatie opbouwt en hoe hij met lede ogen moet toezien hoe Sarah openstaat voor zaken die ze Max niet gunde. Max kan het niet verkroppen hoe haar nieuwe liefde steeds meer en meer zijn plaats inneemt. Maar niet Sarah is het object van zijn woede, haat en verdriet; wel haar nieuwe geliefde. Hoe pijnlijk het hele gegeven ook is, toch sijpelt stilaan door dat de breuk onomkeerbaar en definitief is.
Soms lijkt de reacties van Max overdreven en kan je als lezer niet vatten dat je zo gebiologeerd bent door een persoon die je laten zitten heeft. Het gekke is evenwel dat elke lezer op één of andere manier zichzelf in Max zal herkennen alleen al door het gevoel van immens verdriet om een verloren gegane relatie, de eenzaamheid, de woede, de onmacht en frustratie.
Dit boek gaat al een decennium mee maar werd opnieuw uitgebracht met enkele bijkomende kortverhalen van dezelfde auteur. Het is zeker geen eenvoudige literatuur, ook niet zijn kortverhalen. Niet zozeer door het universele thema van een gebroken hart, maar vooral door het taalgebruik. De taalvirtuositeit van de auteur komt op manifeste en sensuele wijze tot uiting. Soms is het er zelfs over wat het verhaal enigszins hypothekeert. De stijl is gevoelig, poëtisch, stilistisch, vol symboliek en beeldspraak.
Dit alles neemt niet weg dat het thema universeel en van alle tijden is. Hierdoor is het voor elke lezer herkenbaar . Liefde: zo mooi maar zo genadeloos! Auke Hulst verwoordt op zijn eigen stilistische wijze: "Ik heb zoveel van je gehouden. Zoveel. Bij jou bestond heel mijn wezen uit weke delen, waardoor het gemakkelijk aan repen te snijden was. De eerste lichtjaren zal ik huilen zonder stem. Dan zal het zijn als een dood binnen de dood. Maar misschien dat ik je ergens, in de eeuwigheid, vergeten kan. Nooit meer die naam in mijn hoofd. Sarah."
October 21, 2017
Het boek is opgebouwd uit vijf bedrijven, dus als tragedie. En het verhaal volgt ook het stramien van wat gebruikelijk is in die bedrijven. Dat alles is vertaald naar moderne setting en daarnaast is het stilistisch heel sterk. Aanrader!
June 29, 2023
Heel emotioneel boek. Mooi geschreven
October 10, 2023
Het boek wordt dan wel weggezet als zijn debuut(je) maar het kleinood leest vlot weg tussen diepgang in quotes, flinke dosissen herkenbaarheid , toch wat te herhalende eenduidig , was aardig lezen .
June 20, 2024
Kan iemand mij eens wat vrolijke boeken aanraden het is nodig
June 27, 2025
Deze hakt er keihard in... maar zo prachtig geschreven!
August 1, 2025
“Misschien maakte je jezelf inderdaad maar wijs dat je van me hield. Omdat ik zo graag wilde en je hoopte dat je gevoel uit kon groeien tot wat je voorwendde. Maar misschien heb ik mezelf evengoed iets wijsgemaakt en was je niet meer dan een project. Het was pas goed als het helemaal af was. En dat was het nooit. Er moest gerepareerd worden. Steeds maar weer. En was dát de aantrekkingskracht.”
“Het Vlindermeisje hangt boven ons—ik hoor het geluid van haar klappende vleugels. Meestal blijft ze in de buurt, soms is ze even uit zicht. Ze kijkt achterom, niet naar het Hotel, maar daar voorbij. Thuis is een abstract iets—je kunt het ook in het donker zien.”
“We aten zwijgend. Liefde was opeens geen antwoord meer, maar een vraag. Het duizelde me. Wederzijdse liefde is een ding dat zeker is. Ze geneest je van alle twijfel, maar alle onrust. Het is een zalige illusie—zoiets als dat God over je waakt, of een misplaatst besef van onsterfelijkheid. Maar nu… Eenzijdige liefde confronteert je met al je twijfels en angsten. Het was beter er niet over na te denken, maar malen was een van mijn talenten, had ik de afgelopen weken ontdekt. Malen tot ik er gek van werd: dolle rondjes.”
“Hoe doen mensen dat toch: loslaten? Je moet iemand die deel is van jezelf degraderen tot vreemde. Iemand die je tegenkomt en groet, misschien, maar niet meer kennen wilt.”
“Toch heeft ook dat tijdelijk verlies—van iemand die weggaat en terugkomt— een blijvend karakter. Het slaat een gat in de tijd en verandert alles wat erna komt. (…) Een nieuw verlies is de echo van de eerste. En de bekrachtiging ervan. Mijn moeder stierf zomaar. Op een maandag. Het had ook een dinsdag kunnen zijn. Een goede reden is er nóóit. Zo leer je één ding: alles is onzekerheid.”
“Jouw antwoord was je los te weken. Jij de wind, ik de huid die erdoor gestreeld werd. Wind kan aangenaam zijn en destructief, huid kan eeltig zijn en week.”
“Het Vlindermeisje hangt boven ons—ik hoor het geluid van haar klappende vleugels. Meestal blijft ze in de buurt, soms is ze even uit zicht. Ze kijkt achterom, niet naar het Hotel, maar daar voorbij. Thuis is een abstract iets—je kunt het ook in het donker zien.”
“We aten zwijgend. Liefde was opeens geen antwoord meer, maar een vraag. Het duizelde me. Wederzijdse liefde is een ding dat zeker is. Ze geneest je van alle twijfel, maar alle onrust. Het is een zalige illusie—zoiets als dat God over je waakt, of een misplaatst besef van onsterfelijkheid. Maar nu… Eenzijdige liefde confronteert je met al je twijfels en angsten. Het was beter er niet over na te denken, maar malen was een van mijn talenten, had ik de afgelopen weken ontdekt. Malen tot ik er gek van werd: dolle rondjes.”
“Hoe doen mensen dat toch: loslaten? Je moet iemand die deel is van jezelf degraderen tot vreemde. Iemand die je tegenkomt en groet, misschien, maar niet meer kennen wilt.”
“Toch heeft ook dat tijdelijk verlies—van iemand die weggaat en terugkomt— een blijvend karakter. Het slaat een gat in de tijd en verandert alles wat erna komt. (…) Een nieuw verlies is de echo van de eerste. En de bekrachtiging ervan. Mijn moeder stierf zomaar. Op een maandag. Het had ook een dinsdag kunnen zijn. Een goede reden is er nóóit. Zo leer je één ding: alles is onzekerheid.”
“Jouw antwoord was je los te weken. Jij de wind, ik de huid die erdoor gestreeld werd. Wind kan aangenaam zijn en destructief, huid kan eeltig zijn en week.”
February 16, 2017
Schrijfstijl niet zo mijn ding. Boek brengt wel op een mooie manier in kaart hoe verschillende mensen hetzelfde ervaren (een relatie).
September 13, 2016
Mooi boek met behapbare omvang. Liefdesverdriet wordt knap in woorden omgezet. Niet helemaal perfect, maar een keer lezen zeker waardig, mocht de behoefte er zijn door liefdesverdriet of inzage gewenst zijn in de gevoelens die door een relatiebreuk kunnen ontstaan.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews