Dorien is vijfendertig, redactrice bij het vrouwentijdschrift eva en ze staat op het punt zich te settelen en aan kinderen te beginnen. Dan ontmoet ze Ellen, styliste en bruisende single, en wordt ze geconfronteerd met de voorspelbaarheid van haar leven. Ze beëindigt haar relatie en vertrekt met Ellen voor een week naar Ibiza, het eiland waar de vrijheid dagelijks gevierd wordt. Ibiza voldoet aan al hun verwachtingen en de twee vriendinnen storten zich in het feestgedruis. Tot een van hen plotseling verdwijnt. Vanaf dat moment begint een koortsachtige zoektocht over het zonnige, vredig ogende eiland, langs de mooiste maar ook de lelijkste plekken die Ibiza rijk is - en een gruwelijke waarheid komt aan het licht.
Saskia Noort is a Dutch crime-writer and freelance journalist.
She has written articles for the Dutch editions of Marie Claire and Playboy as well as publishing three novels, The Dinner Club being published in English in 2007 by Bitter Lemon Press, translated by Paul Vincent.
Her third book, "New Neighbours", was released in May 2006 in the Netherlands and was a huge bestseller. The rights have been sold to England.
Dit boek was niet het beste van Saskia Noort, ik vind de Verbouwing beter. Het was echter wel vermakelijk, het leest snel weg. Maar ik irriteerde me erg aan het drugsgebruik, ik snap dat het daar een beetje zo gaat. Het voelde alleen heel naar en een beetje te.
Ik heb er wel van genoten en ik was er zo doorheen, wel lekker voor in de zomer op vakantie. ;)
Spannend maar erg chaotisch boek waardoor ik regelmatig uit het verhaal was. De opzet is goed en maakt dat verder wilt lezen om meer te weten te komen. Echter verloor ik door de chaotische verhaallijnen en de vele gedachten van de hoofdpersonen regelmatig mijn focus. Het einde is makkelijk, onvoorspelbaar en ongeloofwaardig.
Deze tweede Saskia Noort binnen een maand (eerder luisterde ik Huidpijn) bevestigt dat dit toch echt niet mijn genre is. Hoewel het fantastisch werd voorgelezen door Isa Hoes is een dergelijk verhaal mij te licht en onzinnig. Met de inhoud heb ik ook geen affiniteit want ik vind het onderwerp niet aantrekkelijk. Niet dat er voor mij per se herkenning moet zijn, want ik lees graag over mij onbekende (sub)culturen en gebieden waar ik nooit ben geweest, maar er zou wel iets anders aantrekkelijks moeten zijn, zoals het verlangen om me er te begeven of de interesse om er meer over te lezen, maar dat had ik bij dit boek totaal niet. Dat was ook zo met Huidpijn, dus houd ik het voorlopig maar weer even voor gezien met de thrillers.
Heeft iemand nog een goede tip voor een interessante roman met mooi proza?
Korte hoofdstukken waardoor het snel leest, maar niet echt wauw. het leest snel maar ging traag. Pas op het einde écht spannend, rest was een beetje aanmodderen. Jammer dat je al wist dat degene die vermist was nog leefde door verandering in perspectief. iets te veel literatuur voor een goede thriller. ook heel matig dat ze ineens een paar keer ongelooflijk onnodig het N-woord schreef. super onnodig, voegde niks toe en gaf alleen een ongemakkelijk gevoel
Een leuk en redelijk spannend vakantie verhaal met veel drugs en seks en trance muziek. In het begin had ik het idee dit ve4haal al te kennen. Wellicht was ik ooit eerder in het boek begonnen of lijkt het op een film of serie die ik heb gezien. Was dus ook redelijk voorspelbaar allemaal. Dat was jammer. Maar door de schrijfstijl van deze schrijfster en de stem van Isa Hoes bleef ik het verhaal toch verder luisteren. Heb er geen spijt van. Leuk verhaal.
Zeker niet mijn favoriete boek van Saskia Noort, de verhaallijn verliep voor mijn gevoel best chaotisch. Ik vond het slot ook onrealistisch aanvoelen, er wordt een kind gekidnapped door zijn vader en een vrouw die die vader tot dan toe nog nooit heeft gezien. Vader heeft nagenoeg geen contact met zijn ex-vriendin, maar komt wel ongevraagd daar in het huis en op het feest. Daarnaast staat in het boek dat Riccardo al een lange tijd vluchten van het eiland, maar zijn neiging voor moorden (die hij bijna tweewekelijks pleegt!) blijkt dan toch te sterk?
This entire review has been hidden because of spoilers.
De inkijk in zowel Dorien als Ellen hun hoofd en gedachte rondom elkaars situatie vond ik een heel leuk aspect van het boek. Helaas vond ik het einde enorm afgeraffeld.. ook snap ik nog steeds niet wat de eerste passage met het einde te maken heeft
Surprisingly entertaining to read, I loved the Ibiza party vibes and the description of booze and drugs were very lifelike, I could almost see and smell the crowds of drunk, sweating tourists. Very fun, vibey thriller, with a slightly unrealistic conclusion.
You can translate this review on: http://labibliotecadidrusie.blogspot.it/ Voto: 5/10 Sono onesta, oggi non mi sento molto generosa, per cui, forse, il voto è un pelino più basso di ciò che avrei dato in altre giornate, in ogni caso difficilmente merita la sufficienza. Troppe cose che mi hanno fatta storcere il naso. Alcune più oggettive, altre più soggettive, e sono quest'ultime che minano di più il mio apprezzamento. La prima è che ho l'età delle protagoniste, ma non mi riconosco per niente in loro e questo mi ha causato mancanza di immedesimazione e partecipazione. Le ho sentite stupide e infantili, sia Ellen che Dorien. Se non dicessero le età le avrei prese per ragazze molto più giovani. Non perché le ragazze più giovani siano stupide, ma perchè fanno cose che vedo più plausibili a quel'età. Non dico alcol e droga, cosa che non ho mai provato, ma tornare tardi, ballare tutta la notte, provarci con qualche ragazzo... Ecco io l'ho fatto fino ai 24-25 anni. Quindi le protagoniste non vanno. La location: Ibiza. Anche questo non mi convince. Non ci sono mai stata per cui non ho idea di che persone la frequentino, ma il modo in cui ci arrivano le due ragazze mi è sembrato improbabile e forzato. La trama, come direbbe mia nonna con aria drammatica: per carità! Il killer che nessuno ha capito che c'è, il santone che vede la barca e altre cose,... ma per favore! Tutta gente, inoltre, con l'approfondimento psicologico prossimo allo zero assoluto. L'incoerenza invece, è vicina all'infinito assoluto. Dorien si sveglia da una ciucca tremenda e sbevazza tranquilla e felice a tutti i pasti, rilassandosi pure, mentre la sua amica è chissà dove. Ellen manda giù l'equivalente della produzione annuale del Tavernello, prosciuga le scorte di tutti i pusher dell'isola, si struscia a qualunque cosa appartenente al genere maschile e poi si da della stupida perché così è finita nei guai. Dorien sale in macchina con chiunque e a fine libro pensa: non è da me. E fermarsi a pensare che sia un maniaco che ti stupra? Che magari è strafatto e ubriaco e finite in un dirupo? No, ci pensa a fine libro. Scrittura? Ecco, questa forse si salverebbe, se il libro dicesse qualcosa, ma solo per la sua scorrevolezza. Per il resto: scene zero, descrizioni zero, azione così così. Peccato che una srittura scorrevole non sia sufficiente a risollevare le sorti di un libro vuoto, inutile, insensato, né carne, né pesce, che ammicca a troppi generi senza sapere dove andare.
Het verhaal brengt je terug naar Ibiza waar Ellen en Dorien een verschrikkelijk lot wachten. Het neemt je mee naar feesten, seks, veel mensen die lam zijn en een nachtmerrie op een boot.
An easy read, for a couple of spare hours. The book shows party island Ibiza in all her destruction. Ellen and her friend Dorien go to the party island after Doriens relation in Holland failed. They arrive in the morning and loose themselves in a party rush. The writer describes the party scene well including everything that can be part of it, the drank, the drugs, the sex, the lack of sleep, it's there. The descriptions are quite okay with topping sadness it's eyes wide shut party. I felt sad for Dorien who had to go through all of this.
When Dorien looses her friend, she starts searching for Ellen. The main character is Ellen but sometimes you get a flash from Ellen and another man. The story is too simple and the language is too easy. I can not believe it entirely. Only read it when you want a quick and not to difficult read.
Niet mijn ding. Schrijfstijl is irritant… Ze probeert dynamiek toe te voegen met lange en korte zinnen maar dit komt op mij slordig en inconsistent over. Ook het verhaal heeft een vervelende ondertoon waarin de schrijfster haar eigen (racistische en transfobische) ideeën te veel laat doorschemeren, zogenaamd als een personage. Echt jammer want dit voegt dus echt niks aan de context of het verhaal toe.
Zonder een blad voor de mond te nemen; wat een verschrikkelijk boek! Ik heb me nog nooit zo geërgerd aan een boek.
Ik woon zelf op Ibiza en vond het daarom erg leuk om een boek te lezen over het eiland waar ik zo van houd.
Maar wat een negativiteit, vulgair en goedkoop taalgebruik. Ik vond het een toxic boek om te lezen.
Ik ben na bladzijde 80 eens gaan kijken op de reviews hier. Veel van dezelfde ervaringen en ik ben gelijk gestopt met lezen.
Na 80 pagina’s was ik nog niet eens een beetje benieuwd naar de rest van het boek. Daarnaast wordt ook Ibiza van een heel duistere kant laten zien, wat juist een eiland is van goede, fijne energie, natuur etc. Uiteraard is er ook een party scene maar dit is nog geen 2% van het hele eiland. Jammer! Zo stereotyperend
Jammer! Het eerste en het laatste boek van Saskia Noort voor mij.
Normaal gesproken ben ik geen thriller fan maar Saskia Noord is een best wel bekende Nederlandse schrijfster dus ik dacht why nut. Het was een vermakelijk boek dat makkelijk las en ik vond het leuk om een beetje te lezen over Ibiza aangezien ik daar een tijdje geleden ben geweest. Wel vond ik die constante sleur van drugs, overgeven en feesten op een gegeven moment nogal vermoeiend maar ik begrijp dat dat erbij hoort. Voor een Nederlandse thriller is het echter niet slecht dus vandaar 3 ⭐️ ik vond het trouwens interessant dat Dorien meer zoals Ellen wilde zijn terwijl Ellen juist jaloers was op Dorien. Zo zie je maar weer, wees blij met wat je hebt want iedereen heeft zijn eigen issues
Koorts van Saskia Noort begint razend sterk. De eerste 100 pagina’s vliegen voorbij en nemen je mee in een koortsachtig feest van zo’n 48 uur op Ibiza. De sfeer wordt geweldig goed neergezet — je voelt je echt onderdeel van het bruisende, roekeloze feestleven.
Maar daarna komt de kater. Niet alleen voor de hoofdpersoon, maar ook voor de lezer. Het verhaal zakt volledig in zodra de zoektocht begint. Het tempo valt weg, de spanning verdwijnt, en wat overblijft is een slap en traag uitgesponnen tweede helft.
Al met al een aardig boek voor tussendoor, maar het maakt de sterke belofte van het begin helaas niet waar.
De verhaallijn opzich is niet slecht, er zat potentie in. Maar deze potentie is naar mijn mening totaal niet gebruikt. Voor een “thriller” mis ik in het slot de verwijzingen die samenkomen tot een geheel. Kwam totaal niet aan de orde. Gemiste kans.
Daarnaast was het af en toe heel erg hak op de tak of geen duidelijke lijn in het verhaal waardoor sommige dingen vaag overkwamen (random kus op de mond tot andere acties van personages).
De twee sterren zijn voor het feit dat als je een makkelijk boek zoekt om tijdens de vakantie snel weg te lezen dit wel aansluit. Korte hoofdstukken, lees snel (ondanks uitgebreide onzin beschrijvingen).
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik had wel iets meer rond de kidnapping verwacht, vond het een beetje suf dat Ellen blijkbaar ineens pas de ochtend erna was meegenomen (lees: meegegaan) terwijl ze al heel de nacht van de groep was verdwenen, ik had ook graag over de rest van haar nacht gelezen denk ik, ik vond het een beetje een te groot gat. Het moment dat Dorien haar op het spoor was en wist dat die vent niet te vertrouwen was, werd het wel spannender en kon ik niet stoppen met lezen. Ook leuk toen ik las met wie ze ging trouwen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik moest me echt door dit boek heen worstelen en heb het alleen uitgelezen omdat ik wilde weten hoe het zou eindigen, niet omdat ik het verhaal zo goed vond. Kon me totaal niet identificeren met de hoofdpersonen. De opbouw in het verhaal was ver te zoeken en het einde vond ik zeer onbevredigend en kwam voor mij volledig uit de lucht vallen (niet op een goede manier, ik vond het alleen enorm ongeloofwaardig). Heel jammer.
Ik vond het allemaal niet zo logisch. Ik heb ook meerdere keren gecheckt of het geen twee luik of misschien wel een drieluik was omdat het heel erg onaf voelde. Het voelde op het einde ook heel erg gehaast. Ik had het gevoel alsof de laatste drie hoofdstukken echt enorm waren afgeraffeld en dat de kwaliteit van het verhaal daarmee enorm omlaag gebracht. Eerste helft van het boek was top. Tweede helft was echt heel slecht.
This entire review has been hidden because of spoilers.