What do you think?
Rate this book
Vermoord het verleden
Yago De Moor is twaalf wanneer zijn vader vermoord wordt door inbrekers. Hij wordt bij een pleeggezin geplaatst, waar hij doodongelukkig is. Jaren later ontdekt hij dat zijn vader een boodschap voor hem heeft achtergelaten in een oud stuk speelgoed. Hij gaat op zoek en doet een gruwelijke zijn vader is niet zomaar vermoord, hij was zelf een huurmoordenaar. Yago wil alleen nog maar wraak.
Kindle Edition
First published January 1, 2012
3 people are currently reading
36 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
February 23, 2021
Mijn eerste kennismaking met Jonas Boets, was er eentje zoals zo vaak, op de boekenbeurs in 2015. Een voor mij onbekende schrijver wist mijn aandacht te trekken met de eco-dystopie “Shinu”. Vooral de sympathie waarmee hij boekenfans wist aan te spreken en de passie waarmee hij zijn boek promootte is me bijgebleven. Op dat moment had hij al een resem kinder- en jeugdboeken op zijn conto staan en vandaag maakt hij het mooie weer met zijn “Little Liars Club”-reeks. Verder dan “Shinu” ben ik echter nooit gekomen in zijn aanbod, tot nu wanneer Davidsfonds/Infodok een hernieuwde uitgave in de rekken legde van zijn “Vermoord het verleden” uit 2012.
In de beginperiode van zijn carrière leek Boets voornamelijk een grote liefde te koesteren voor spionage- en thrillerverhalen. Hij maakte toen vooral furore met zijn boeken over het buitenbeentje Sam Smith die naar de spionnenschool mocht. In 2012, toen de verhalen rond Sam Smith op hun einde leken te raken, pende hij “Vermoord het verleden” neer. Een standalone actie/thriller voor de jeugd die dan wel wat onder de radar bleef, maar daarom niet minder geliefd was.
Na maar liefst acht jaar, krijgt het boek opnieuw de kans een quasi hele nieuwe generatie te veroveren. De cover werd onder handen genomen en kreeg een volledig nieuw hip en bovenal uiterst aantrekkelijk jasje aangemeten en werd wederom in de etalage gezet. Eerlijk is eerlijk, een boek mag eigenlijk niet op de cover afgerekend worden, maar de oude boekomslag was niet onmiddellijk de meest aantrekkelijke en het oog wil ook wel wat. Met dit nieuwe ontwerp kan de uitgave er alvast weer een aantal jaartjes tegenaan.
Jonas Boets schrijft zoals hij zijn fans benadert: begeesterd, enthousiast en heel toegankelijk. Met een laagdrempelige woordenschat slaagt hij erin om een verhaal te vertellen dat niet alleen de jonge tieners zal aanspreken, maar ook een publiek dat normaliter niet naar jeugdboeken zou grijpen. In iets meer dan 250 pagina’s en verspreid over 25 hoofdstukken, snelt het plot naar zijn climax. Niettegenstaande de verhaallijn die boordevol actiesequenties zit, houdt de auteur de inhoud braaf en aangepast aan zijn doelpubliek (een enkele uitzondering ter zijde gelaten). De problematiek waarmee het hoofdpersonage te kampen heeft is nog steeds van deze tijd en voelt als heel herkenbaar aan.
Naarmate het verhaal vordert, kan je als lezer even na halverwege al de eerste vermoedens gaan koesteren over de werkelijke toedracht en het ware gezicht van de antagonist in het verhaal, maar dat werkt hoegenaamd niet storend. De echte katalysator van “Vermoord het verleden” is eigenlijk karaktergedreven door de ontwikkelingen rond het hoofdpersonage. Boets heeft naast alle actie en het thrilleraspect ook een gepaste hoeveelheid aandacht voor de emoties van zijn personages en zet ze heel erg menselijk en realistisch neer. Dit zorgt op zijn beurt dan weer voor een betere betrokkenheid en sympathie van de lezers.
“Vermoord het verleden” raakt enkele zware thema’s aan als mensensmokkel, prostitutie en kindermishandeling, maar doet dat op zo’n manier dat het nooit als belerend wordt ervaren of een dramatische bovenhand haalt in het geheel. Dit boek is een hoogvlieger voor iedere tiener (of wie zich soms nog tiener voelt) die van actie houdt of gewoon een steengoed verhaal ter hand wil nemen.
In de beginperiode van zijn carrière leek Boets voornamelijk een grote liefde te koesteren voor spionage- en thrillerverhalen. Hij maakte toen vooral furore met zijn boeken over het buitenbeentje Sam Smith die naar de spionnenschool mocht. In 2012, toen de verhalen rond Sam Smith op hun einde leken te raken, pende hij “Vermoord het verleden” neer. Een standalone actie/thriller voor de jeugd die dan wel wat onder de radar bleef, maar daarom niet minder geliefd was.
Na maar liefst acht jaar, krijgt het boek opnieuw de kans een quasi hele nieuwe generatie te veroveren. De cover werd onder handen genomen en kreeg een volledig nieuw hip en bovenal uiterst aantrekkelijk jasje aangemeten en werd wederom in de etalage gezet. Eerlijk is eerlijk, een boek mag eigenlijk niet op de cover afgerekend worden, maar de oude boekomslag was niet onmiddellijk de meest aantrekkelijke en het oog wil ook wel wat. Met dit nieuwe ontwerp kan de uitgave er alvast weer een aantal jaartjes tegenaan.
Jonas Boets schrijft zoals hij zijn fans benadert: begeesterd, enthousiast en heel toegankelijk. Met een laagdrempelige woordenschat slaagt hij erin om een verhaal te vertellen dat niet alleen de jonge tieners zal aanspreken, maar ook een publiek dat normaliter niet naar jeugdboeken zou grijpen. In iets meer dan 250 pagina’s en verspreid over 25 hoofdstukken, snelt het plot naar zijn climax. Niettegenstaande de verhaallijn die boordevol actiesequenties zit, houdt de auteur de inhoud braaf en aangepast aan zijn doelpubliek (een enkele uitzondering ter zijde gelaten). De problematiek waarmee het hoofdpersonage te kampen heeft is nog steeds van deze tijd en voelt als heel herkenbaar aan.
Naarmate het verhaal vordert, kan je als lezer even na halverwege al de eerste vermoedens gaan koesteren over de werkelijke toedracht en het ware gezicht van de antagonist in het verhaal, maar dat werkt hoegenaamd niet storend. De echte katalysator van “Vermoord het verleden” is eigenlijk karaktergedreven door de ontwikkelingen rond het hoofdpersonage. Boets heeft naast alle actie en het thrilleraspect ook een gepaste hoeveelheid aandacht voor de emoties van zijn personages en zet ze heel erg menselijk en realistisch neer. Dit zorgt op zijn beurt dan weer voor een betere betrokkenheid en sympathie van de lezers.
“Vermoord het verleden” raakt enkele zware thema’s aan als mensensmokkel, prostitutie en kindermishandeling, maar doet dat op zo’n manier dat het nooit als belerend wordt ervaren of een dramatische bovenhand haalt in het geheel. Dit boek is een hoogvlieger voor iedere tiener (of wie zich soms nog tiener voelt) die van actie houdt of gewoon een steengoed verhaal ter hand wil nemen.
November 23, 2022
"Vermoord het verleden" is een spannende thriller waarin Yago op zoek gaat naar de moordenaar van zijn vader. Als lezer volg je deze zoektocht en brengt elk hoofdstuk je een beetje dichter bij de moordenaar.
Het originele aan dit boek is dat je steeds opnieuw wordt verrast door wendingen in het verhaal die je niet zag aankomen. Dit zorgt ervoor dat je geboeid blijft om samen met Yago verder uit te zoeken wie de dader is.
Doordat het verhaal geschreven is in een belevend ik-perspectief en de personages goed zijn uitgewerkt, kan je je heel goed inleven in Yago's gedachten en gevoelens.
De schrijver werkt regelmatig met flash-backs, die zijn noodzakelijk om inzicht te krijgen in wat er in het heden gebeurt en om de wraakgevoelens van Yago te begrijpen. Er zijn soms onrealistische acties, maar dat kan omdat het een fictief verhaal is.
De boodschap die wordt meegegeven “Kwaad moet je met kwaad bestrijden” is geen positieve boodschap, maar past wel bij het verhaal. Toch is het misschien niet de beste tip voor de jongeren voor wie dit boek geschreven is.
De auteur heeft wel een vlotte, aangename schrijfstijl waardoor dit boek ook aan te raden is voor mensen die niet graag lezen.
Het originele aan dit boek is dat je steeds opnieuw wordt verrast door wendingen in het verhaal die je niet zag aankomen. Dit zorgt ervoor dat je geboeid blijft om samen met Yago verder uit te zoeken wie de dader is.
Doordat het verhaal geschreven is in een belevend ik-perspectief en de personages goed zijn uitgewerkt, kan je je heel goed inleven in Yago's gedachten en gevoelens.
De schrijver werkt regelmatig met flash-backs, die zijn noodzakelijk om inzicht te krijgen in wat er in het heden gebeurt en om de wraakgevoelens van Yago te begrijpen. Er zijn soms onrealistische acties, maar dat kan omdat het een fictief verhaal is.
De boodschap die wordt meegegeven “Kwaad moet je met kwaad bestrijden” is geen positieve boodschap, maar past wel bij het verhaal. Toch is het misschien niet de beste tip voor de jongeren voor wie dit boek geschreven is.
De auteur heeft wel een vlotte, aangename schrijfstijl waardoor dit boek ook aan te raden is voor mensen die niet graag lezen.
February 22, 2023
Ik vond het een goed boek. Ik lees graag actie verhalen maar ondanks dat vond ik het eerste deel van het boek zeer goed toen de cruciale gebeurtenis nog niet aan het gebeuren waren. Het laatste deel vond ik iets minder interessant waarschijnlijk omdat ik het nogal snel door had. Maar dat kan natuurlijk aan mij liggen. Alle ‘minder interessant’ is misschien hard uitgedrukt. Ik bleef het een zeer hoe boek vinden en heb het met plezier uitgelezen
April 18, 2023
Ik was heel blij toen mijn leerkracht dit had aangeraden. Ik heb eindelijk mijn favoriete genre gevonden, met lekker veel actie en zoetsappige schietpartijen.
Ik bleef na ieder hoofdstuk nieuwsgierig. Dit is een genre dat niet alle mensen kunnen appreciëren, je moet ervan houden. Ik geef het 4,5 sterren omdat ik graag een vervolg zou willen zien.
Ik bleef na ieder hoofdstuk nieuwsgierig. Dit is een genre dat niet alle mensen kunnen appreciëren, je moet ervan houden. Ik geef het 4,5 sterren omdat ik graag een vervolg zou willen zien.
October 28, 2024
Het verhaal is zeer spannend. Yago ondekt steeds meer bij elk hoofstuk over wie zijn vader echt was. Hij neemt ook eindelijk wraak op de moordenaar. Tijdens het verhaal ontmoet hij ook mensen die hem helpen bij het vinden van de moordenaar.
October 6, 2017
Een absolute aanrader !
July 20, 2020
Weer een mooie spannende jeugdthriller en van een Belgische schrijver.
Een zeer aangename verrassing.
Spannend.
Zeer goed en zeker en aanrader.
Ik hoop dat we nog veel mogen verwachten van deze schrijver.
Een zeer aangename verrassing.
Spannend.
Zeer goed en zeker en aanrader.
Ik hoop dat we nog veel mogen verwachten van deze schrijver.
February 19, 2023
Het was een zeer leuk en spannend boek. Zeker een aanrader voor wie houdt van een spannende fictie. Het is ook een interessant boek met veel actie momenten
December 15, 2023
De enige reden dat ik dit geen 5 sterren geef is omdat het een opend einde is :(
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 3, 2024
Prachtig boek
May 14, 2024
Ideaal boek voor tienerjongens. Beetje voorspelbaar.
December 15, 2025
5/10
Mediocre
Mediocre
Want to read
March 7, 2019BIOGRAFIE:
Jonas Boets is 9 december 1981 geboren. Hij is een Vlaams kinder- en jeugdauteur. Jonas studeerde Germaanse Talen in Antwerpen en voltooide een aanvullende studie Taal en Bedrijf in Leuven. Zijn creatieve achtergrond heeft hij te danken aan zijn ouders. Met een moeder in de boekenwereld en een vader in de toneelwereld, werd Boets van jongs af aan gestimuleerd om te lezen en te schrijven. De eerste schrijfsels van Boets waren boekjes voor beginnende lezers. Zo schreef hij Piep in het land van Kaan (2002) de avonturen van een muis die terechtkomt in een land waar hij alles mag eten waar hij trek in heeft. Al gauw volgden Piep op de fiets (2003) en Piep en de dief (2004). Na de serie Piep volgde de detectiveromans voor jonge tieners waarin Sam Smith, leerling in een geheime spionnenschool, centraal staat. Het laatste boek in deze reeks Sam Smith en operatie zwarte regen verscheen in 2006. In 2007 waagt Boets zich aan een iets ouder publiek en aan een heel ander genre. Met Begraaf de liefde schrijft de auteur een psychologische thriller voor adolescenten. Ondertussen blijft hij voor jongste lezers schrijven, zo verscheen in 2007 nog Tom en Free: piraten. (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jonas_B...)
Recensie 1:
https://www.hebban.nl/recensies/bram-...
Recensie 2:
https://www.pluizer.be/kinderboeken-j...
Recensie 3:
https://www.langzullenwelezen.be/book...
Bij recensie 1:
. «De schrijver springt in het begin heen en weer tussen de twee onderwerpen, maar doet dit goed doordacht waardoor er geen verwarring ontstaat, het heeft zelfs een positief effect op de spanning.»De schrijver doet dit op een zeer goede wijze want op geen enkel moment wordt het verwarrend want het is zeer goed gedaan zodat het begrijpelijk blijft.
. « De flashbacks die in het boek zitten zijn hoofdzakelijk over de dood van Yago’s vader, wat het verhaal een traumatische sfeer geeft. Door deze sfeer worden de wraakgevoelens halverwege het boek des te intenser ervaren, wat ook weer voor een spanningsopbouw zorgt.»Ik vind persoonlijk dat al die flashbacks gedurende een groot deel van het verhaal voorkomen, het verhaal spannender en intenser maakt want dat wekt mijn curiositeit uit. Je wilt steeds meer weten om het beter te begrijpen en daardoor wil je het boek verder lezen.
. «Wat voor mij een positief aspect van het boek is, is dat het realistisch is, maar er toch de fantasie van de schrijver in verwerkt is. Het realistische aspect van de puberende jongeman die weinig interesse toont in school, maar des te meer in andere zaken zoals in Anna.»Ik vind ook dat het verhaal realistische aspecten vertoont maar ook onrealsitische aspecten en dat vind ik een best wel goede combinatie.
. «Het boek heeft me zeker kunnen bekoren, hoewel er sommige dingen een beetje tegenvielen zoals de schrijfstijl en de voorspelbare delen.» Dit vind ik ook het verhaal op zich was echt wel intressant maar de schrijfstijl was redelijk makkelijk aan de andere kant is dit boek meer een boek voor adolescenten dan voor volwassenen dus dat was wel te verwachten dat de schrijfstijl wat minder ver gezocht zou zijn. Ik vond persoonlijk niet dat er voorspelbare delen waren ik had ze alleszins niet door.
Recensie 2:
. « Sommige aanwijzingen zijn niet overtuigend, maar je neemt ze er gemakkelijk bij. »Ik vond persoonlijk niet dat de aanwijzingen overtuigend moesten zijn wetend dat het verhaal fictief is. Daarom dat het me niet echt gestoord.»
Recensie 3:
.« Normaal ben ik niet zo voor de actie boeken maar dit boek heeft mijn mening echt doen omslaan.»Dit had ik ook ik ben niet iemand die graag actie boeken leest maar dit verhaal vond ik echt wel de moeite waard dus misschien zal ik wat meer actie boeken lezen. Wie weet ?
. « Toen ik aan dit boek begon had ik wel op een spannend actie verhaal gerekend maar niet dat ik het zo meeslepend zou vinden. Ik kon mij op sommige momenten echt inleven in de protagonist waardoor ik veel dichter kwam te staan in het verhaal.»Ik ben het hier ook mee eens. Ik wist wel dat het een spannend verhaal zou zijn maar ik had niet verwacht dat het mij zo zou meeslepen in het verhaal zelf.
. « Maar het verhaal is niet heel geloofwaardig, de ontwikkeling van Yago (het hoofdpersonage) gaat te snel. Het ene moment is hij een typische tienerjongen die niet weet wat hij wilt in het leven en zijn weg probeert te vinden. Het ander moment is hij heel matuur en stelt zich verantwoordelijk op.» Ik vond het verhaal op zich wel deels geloofwaardig dus daar ben ik het niet mee eens maar ik geef wel toe dat Yago zijn ontwikkeling vrij snel gaat de schakeling van een tienerjongen naar een mature jongen gebeurt vrij snel.
. «Voor de rest vind ik het een super goed boek en zou ik zeker meer van het werk van deze schrijver willen lezen. »Ik ben het hier ook mee eens ik ga wat meer van deze auteur lezen want ik vond het persoonlijk zeer goed geschreven.
Jonas Boets is 9 december 1981 geboren. Hij is een Vlaams kinder- en jeugdauteur. Jonas studeerde Germaanse Talen in Antwerpen en voltooide een aanvullende studie Taal en Bedrijf in Leuven. Zijn creatieve achtergrond heeft hij te danken aan zijn ouders. Met een moeder in de boekenwereld en een vader in de toneelwereld, werd Boets van jongs af aan gestimuleerd om te lezen en te schrijven. De eerste schrijfsels van Boets waren boekjes voor beginnende lezers. Zo schreef hij Piep in het land van Kaan (2002) de avonturen van een muis die terechtkomt in een land waar hij alles mag eten waar hij trek in heeft. Al gauw volgden Piep op de fiets (2003) en Piep en de dief (2004). Na de serie Piep volgde de detectiveromans voor jonge tieners waarin Sam Smith, leerling in een geheime spionnenschool, centraal staat. Het laatste boek in deze reeks Sam Smith en operatie zwarte regen verscheen in 2006. In 2007 waagt Boets zich aan een iets ouder publiek en aan een heel ander genre. Met Begraaf de liefde schrijft de auteur een psychologische thriller voor adolescenten. Ondertussen blijft hij voor jongste lezers schrijven, zo verscheen in 2007 nog Tom en Free: piraten. (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jonas_B...)
Recensie 1:
https://www.hebban.nl/recensies/bram-...
Recensie 2:
https://www.pluizer.be/kinderboeken-j...
Recensie 3:
https://www.langzullenwelezen.be/book...
Bij recensie 1:
. «De schrijver springt in het begin heen en weer tussen de twee onderwerpen, maar doet dit goed doordacht waardoor er geen verwarring ontstaat, het heeft zelfs een positief effect op de spanning.»De schrijver doet dit op een zeer goede wijze want op geen enkel moment wordt het verwarrend want het is zeer goed gedaan zodat het begrijpelijk blijft.
. « De flashbacks die in het boek zitten zijn hoofdzakelijk over de dood van Yago’s vader, wat het verhaal een traumatische sfeer geeft. Door deze sfeer worden de wraakgevoelens halverwege het boek des te intenser ervaren, wat ook weer voor een spanningsopbouw zorgt.»Ik vind persoonlijk dat al die flashbacks gedurende een groot deel van het verhaal voorkomen, het verhaal spannender en intenser maakt want dat wekt mijn curiositeit uit. Je wilt steeds meer weten om het beter te begrijpen en daardoor wil je het boek verder lezen.
. «Wat voor mij een positief aspect van het boek is, is dat het realistisch is, maar er toch de fantasie van de schrijver in verwerkt is. Het realistische aspect van de puberende jongeman die weinig interesse toont in school, maar des te meer in andere zaken zoals in Anna.»Ik vind ook dat het verhaal realistische aspecten vertoont maar ook onrealsitische aspecten en dat vind ik een best wel goede combinatie.
. «Het boek heeft me zeker kunnen bekoren, hoewel er sommige dingen een beetje tegenvielen zoals de schrijfstijl en de voorspelbare delen.» Dit vind ik ook het verhaal op zich was echt wel intressant maar de schrijfstijl was redelijk makkelijk aan de andere kant is dit boek meer een boek voor adolescenten dan voor volwassenen dus dat was wel te verwachten dat de schrijfstijl wat minder ver gezocht zou zijn. Ik vond persoonlijk niet dat er voorspelbare delen waren ik had ze alleszins niet door.
Recensie 2:
. « Sommige aanwijzingen zijn niet overtuigend, maar je neemt ze er gemakkelijk bij. »Ik vond persoonlijk niet dat de aanwijzingen overtuigend moesten zijn wetend dat het verhaal fictief is. Daarom dat het me niet echt gestoord.»
Recensie 3:
.« Normaal ben ik niet zo voor de actie boeken maar dit boek heeft mijn mening echt doen omslaan.»Dit had ik ook ik ben niet iemand die graag actie boeken leest maar dit verhaal vond ik echt wel de moeite waard dus misschien zal ik wat meer actie boeken lezen. Wie weet ?
. « Toen ik aan dit boek begon had ik wel op een spannend actie verhaal gerekend maar niet dat ik het zo meeslepend zou vinden. Ik kon mij op sommige momenten echt inleven in de protagonist waardoor ik veel dichter kwam te staan in het verhaal.»Ik ben het hier ook mee eens. Ik wist wel dat het een spannend verhaal zou zijn maar ik had niet verwacht dat het mij zo zou meeslepen in het verhaal zelf.
. « Maar het verhaal is niet heel geloofwaardig, de ontwikkeling van Yago (het hoofdpersonage) gaat te snel. Het ene moment is hij een typische tienerjongen die niet weet wat hij wilt in het leven en zijn weg probeert te vinden. Het ander moment is hij heel matuur en stelt zich verantwoordelijk op.» Ik vond het verhaal op zich wel deels geloofwaardig dus daar ben ik het niet mee eens maar ik geef wel toe dat Yago zijn ontwikkeling vrij snel gaat de schakeling van een tienerjongen naar een mature jongen gebeurt vrij snel.
. «Voor de rest vind ik het een super goed boek en zou ik zeker meer van het werk van deze schrijver willen lezen. »Ik ben het hier ook mee eens ik ga wat meer van deze auteur lezen want ik vond het persoonlijk zeer goed geschreven.
January 21, 2016
Het einde is wel jammer, met die misschien. Niet echt een happy end. :(
Het boek zou langer moeten zijn want nu is het een open einde en ja ... Jammer
Misschien komt er een vervolg, maar dat denk ik niet. :(
Het boek zou langer moeten zijn want nu is het een open einde en ja ... Jammer
Misschien komt er een vervolg, maar dat denk ik niet. :(
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 10, 2016
I only read this book for school and it was suprisingly...okay
May 30, 2023
Not a good ending
Displaying 1 - 16 of 16 reviews