Olifanten in mijn kop

by Robin Raven

Een ingepakte Liga vliegt voorbij. Die komt van Sjoerd. Als de meester weg is voor koffie, gooit Sjoerd altijd Ligas naar mijn hoofd. Sommige kinderen zeggen dat hij dat niet mag doen, maar Sjoerd roept gewoon dat iedereen zijn bek moet houden. Hij is blijven steken in een reptielenbrein. Te weinig hersencellen. Mama zegt dat ik hem moet negeren, maar dat lukt me nooit.

Milo zit in groep acht van een gewone basisschool. Meestal gaat dat goed, maar niet altijd. Milo heeft asperger. Hij wordt gauw boos en kan zich niet beheersen. Hij heeft dan last van olifanten in zijn kop. Vooral Sjoerd, de grootste pestkop van de klas, zorgt ervoor dat Milo vaak in de problemen komt.

Dan komt Johan, een eerstejaars pabostudent, stage lopen in Milos klas. Algauw blijkt dat hij er niks van bakt. Hij is slecht in spelling en maakt de ene fout na de andere. Maar Milo en hij kunnen het goed met elkaar vinden en ze raken bevriend. Voor het eerst in zijn leven ontdekt Johan waar hij echt goed in is en lukt het Milo om om te gaan met de olifanten in zijn kop.

Olifanten in mijn kop is een grappig verhaal over een jongen met asperger en een student die eigenlijk nergens voor wil deugen. Toch weten juist zij elkaar te helpen!

144 pages, Kindle Edition

Published February 6, 2012

Reviews

[Jessie Kramer]

Vanaf het moment dat ik begon te lezen, was ik al betrokken bij het onderwerp en vooral de hoofdpersoon. Het is een simpel geschreven verhaal maar met een hele mooie boodschap. Als jong kind krijg je een goed beeld van een kind met Asperger, en vooral hoe die nou eigenlijk denkt. De zin: 'Ik heb olifanten in mijn kop' geeft de onrust van de hoofdpersoon goed weer en geeft een beeld van wat er in zijn hoofd gebeurd. Het verhaal heeft een goede rode draad en er gebeuren veel mooie dingen. Naast de hoofdpersoon is vriendschap ook een mooi onderwerp van het boek. Zeker een aanrader voor kinderen die ingewikkelde verhalen nog te moeilijk vinden om te lezen. Een makkelijk te lezen boek maar met een hele mooie boodschap erachter. Tegenwoordig in de groepen komen er steeds meer kinderen met 'opvallend' gedrag. Dit soort boeken zouden voor veel begrip kunnen zorgen

[Jayden Colet]

ik heb dit boek gekozen ,omdat de titel mij aansprak.
ik vond het een interessant boek ,omdat je meer te weten komt over het asperge syndroom en wat het met iemand doet die het heeft. ik vond het boek zelf niet heel leuk om te lezen ,omdat het nogal rommelig was en ik kon niet goed gefocust blijven terwijl ik dit boek las ,waardoor het saaier werd om door te lezen. er was één stukje wat ik leuk vond en dat was toen de meester zei dat hij een koffie verslaving heeft, want dat herken ik in een paar mensen die ik ken.
ik zou dit boek aanraden voor scholieren want het is niet te moeilijk maar je moet wel goed bij het boek blijven om die goed te begrijpen anders word het een beetje lastig. het boek was niet echt wat voor mij maar misschien wel voor de volgende die hem leest, want het is wel een interessant boek.

[Juf Cindy]

Dit boek geeft een helder en eerlijk beeld van hoe het is om Asperger te hebben, vanuit het perspectief van Milo. Het laat mooi zien hoe hij de wereld letterlijk en anders ervaart, wat vaak tot grappige maar ook moeilijke situaties leidt. De voorbeelden uit het verhaal, zoals Milo die de koffie letterlijk neemt of zijn moeite met sociale dingen, maken het makkelijk voor kinderen om te begrijpen wat Asperger inhoudt. Ook de spanning tussen de stagiair en de meester geeft een realistisch kijkje in hoe mensen met verschillende verwachtingen met elkaar omgaan. Het boek is erg geschikt voor groep 6 tot 8, omdat het ingewikkelde thema’s op een begrijpelijke en toegankelijke manier bespreekt. De mix van humor, echte gevoelens en herkenbare situaties maakt het een aanrader om voor te lezen en te bespreken in de klas.

[Manon Loenen]

Een goed inkijkje in het hoofd van een jongen die heel anders denkt dan de meeste mensen. Leerzaam als je wilt weten hoe iemand met autisme kan denken en tegen de wereld aan kijken. Al zijn ook die mensen allemaal weer verschillend. Goed geschreven, makkelijk leesbaar.

[sven blokker]

Sjoerd

Ja want het leek echt

Hij zij perspectief\

Nee

Orsjieneel want het is net als een ander boek

Niet leuk ander vond ik lezen wel leuk

Nee want ik hou niet van boken dus ik leef me er niet in

Slecht

Ja spannend

[Petra]

Het boek van Robin Raven biedt een interessant kijkje in het hoofd van iemand met Asperger, althans ik neem me zo voor dat het er zo uit kan zien. Het is moeilijk om te lezen hoe hij niet echt gewaardeerd wordt en veel de schuld krijgt. Uiteindelijk ontwikkelt het verhaal zich tot een positieve samenkomst.

Voor mij als jongvolwassene sloot dit boek niet goed aan bij mijn belevingswereld. Ik kan me echter wel voorstellen dat het voor ouders en docenten die te maken krijgen met kinderen met Asperger een zeker inzicht kan bieden. Daarnaast lijkt het me ook een fijn boek voor kinderen met Asperger zelf, zo leren ze dat ze niet alleen zijn in het 'anders' zijn.

[Micha Meinderts]

Ik ken niemand met asperger dus ik weet niet hoe accuraat het is, maar hoe dan ook goed geschreven. Sluit goed aan op de doelgroep, voor zover ik weet, en ik vond het mooi om te zien hoe de gedachten van Milo snel afdwalen. De olifanten zelf kwamen wat minder goed uit de verf, juist omdat dat benoemd werd in plaats van laten zien zoals de gedachten.

Ik denk dat dit boek wel meer begrip kweekt voor kinderen met asperger, en da's mooi.