What do you think?
Rate this book
Noora's dwaling
Na het dodelijke ongeval van haar zoontje is Noora Berger vier dagen spoorloos. Op een avond duikt ze weer op, helemaal in de war en zonder ook maar één herinnering. Artsen wijten haar geheugenverlies aan een fugue, een zelfbeschermende reactie op een traumatische ervaring. Het herstel verloopt moeizaam en Noora’s naasten proberen haar in vertrouwelijke brieven de verloren herinneringen terug te schenken. Het leidt tot onverwachte confidenties en verrassende onthullingen.
Want wie kent de ondoorgrondelijke Noora echt? Wat weet haar jongere broer over haar? Welke geheimen bewaart haar jeugdvriendin? Met wie heeft haar dochter haar zien ruziën? En vooral: waar was Noora toen Beau verongelukte? Noora’s dwaling is de beklijvende reconstructie van een leven, een onhaalbare liefde — en de hoge tol die ervoor wordt betaald.
Want wie kent de ondoorgrondelijke Noora echt? Wat weet haar jongere broer over haar? Welke geheimen bewaart haar jeugdvriendin? Met wie heeft haar dochter haar zien ruziën? En vooral: waar was Noora toen Beau verongelukte? Noora’s dwaling is de beklijvende reconstructie van een leven, een onhaalbare liefde — en de hoge tol die ervoor wordt betaald.
224 pages, Paperback
First published January 23, 2012
About the author
Gie Bogaert
16 books13 followersGie Bogaert is een Vlaamse schrijver.
Gie Bogaert in de Nederlandstalige Wikipedia
Gie Bogaert is a Flemish writer.
Gie Bogaert in de Nederlandstalige Wikipedia
Gie Bogaert is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
September 9, 2013
Een pareltje! Heb ervan genoten van begin tot eind! Zo schoon!
"Je noemde me je lieve meisje en je zei dat je me nooit meer zou loslaten. Ik geloofde het. Je kon niets mooiers zeggen. Maar wanneer ik nu naar de zolder klim en voor de deur van je donkere kamer blijf staan luisteren of ik je er misschien kan horen en het daar stil blijft, zo stil als wanneer er 's nachts sneeuw is gevallen, bijna zo stil als het al zes weken lang op Beaus kamer blijft, dan denk ik: mama toch, mijn lieve mama, waar ben je toch?"
Must read!
"Je noemde me je lieve meisje en je zei dat je me nooit meer zou loslaten. Ik geloofde het. Je kon niets mooiers zeggen. Maar wanneer ik nu naar de zolder klim en voor de deur van je donkere kamer blijf staan luisteren of ik je er misschien kan horen en het daar stil blijft, zo stil als wanneer er 's nachts sneeuw is gevallen, bijna zo stil als het al zes weken lang op Beaus kamer blijft, dan denk ik: mama toch, mijn lieve mama, waar ben je toch?"
Must read!
November 11, 2016
Een beklijvend boek. Ik heb er nadien nog lang over 'gedacht'. Ben ook opnieuw gaan lezen. Het boek pakt me bij de keel omdat het zo onafwendbaar onoverkomelijk verwoestend is. er kan niets meer goed komen. Op geen enkele manier. En als je gaat herlezen wordt alles, in het licht van wat is gebeurd, nog intriester. Ja.
December 13, 2016
Het boek gelezen op aanraden van...waardoor ik hoge verwachtingen had. In het begin viel het boek wat tegen: komt traag op gang, maar eens een eindje opgeschoten zat ik er toch helemaal in. Een erg eenzaam, aangrijpend boek.
March 1, 2023
Citaat :
Review : Gie Bogaert is germanist en werkt onder meer als docent proza aan de Schrijvers Academie te Antwerpen. Liefde, verlies en eenzaamheid zijn de centrale thema’s in zijn werk. Hij is verbonden als voltijds leraar aan het Sint-Gabriëlcollege te Boechout. Gie Bogaert (1958) publiceerde een verhalenbundel en acht romans, waaronder De liefdeverzamelaar (1998), Hemelstof (2004) en Luchtgezichten (2010). Bogaert woont en werkt in Antwerpen.
Luchtgezichten vond ik schitterend en ik hoopte dat de nieuweling even goed zou zijn. Maar geen vrees, deze nieuweling is minstens zo goed.
Na het dodelijke ongeval van haar zoontje is Noora Berger vier dagen spoorloos. Op een avond duikt ze weer op, helemaal in de war en zonder ook maar een enkele herinnering. Artsen wijten haar geheugenverlies aan een fugue, een zelfbeschermende reactie op een traumatische ervaring. Het herstel verloopt moeizaam en Noora’s naasten proberen in vertrouwelijke brieven haar de verloren herinneringen terug te schenken. Het leidt tot onverwachte confidenties en onthullingen. Want wie kent de ondoorgrondelijke Noora echt? Wat weet haar jongere broer over haar? Welke geheimen bewaart haar jeugdvriendin? Met wie heeft haar dochter haar zien ruziën? En vooral: waar was Noora toen haar zoontje Beau verongelukte?
Alhoewel Noora het hoofdpersonage is, komt ze niet aan het woord, want ze is door haar geheugenverlies haar verleden en haar kennis van het grote drama kwijt. Het zijn de personen die haar heel na staan die het verhaal door middel van een brief opbouwen. Dat gebeurt heel geleidelijk, en die trage opbouw maakt dit boek daardoor ook uitermate spannend. Het is moeilijk om dit boek neer te leggen, eens je in het verhaal zit. Taal en stijl zijn smetteloos en het is een boek dat echt onder de huid kruipt en ook veel warmte geeft. Tevens is het boek een buitengewoon mooie hommage aan de stad Antwerpen. Prachtig gewoon!
Noora bleef voorlopig lethargisch, schreef Crobeck , al wilde hij haar niet depressief noemen. Ze was vervallen in een soort zachtmoedige onverschilligheid, die therapeuten la belle indifférence noemden.Het grote verdriet werd door het beschermende vluchtgedrag weggehouden.
Review : Gie Bogaert is germanist en werkt onder meer als docent proza aan de Schrijvers Academie te Antwerpen. Liefde, verlies en eenzaamheid zijn de centrale thema’s in zijn werk. Hij is verbonden als voltijds leraar aan het Sint-Gabriëlcollege te Boechout. Gie Bogaert (1958) publiceerde een verhalenbundel en acht romans, waaronder De liefdeverzamelaar (1998), Hemelstof (2004) en Luchtgezichten (2010). Bogaert woont en werkt in Antwerpen.
Luchtgezichten vond ik schitterend en ik hoopte dat de nieuweling even goed zou zijn. Maar geen vrees, deze nieuweling is minstens zo goed.
Na het dodelijke ongeval van haar zoontje is Noora Berger vier dagen spoorloos. Op een avond duikt ze weer op, helemaal in de war en zonder ook maar een enkele herinnering. Artsen wijten haar geheugenverlies aan een fugue, een zelfbeschermende reactie op een traumatische ervaring. Het herstel verloopt moeizaam en Noora’s naasten proberen in vertrouwelijke brieven haar de verloren herinneringen terug te schenken. Het leidt tot onverwachte confidenties en onthullingen. Want wie kent de ondoorgrondelijke Noora echt? Wat weet haar jongere broer over haar? Welke geheimen bewaart haar jeugdvriendin? Met wie heeft haar dochter haar zien ruziën? En vooral: waar was Noora toen haar zoontje Beau verongelukte?
Alhoewel Noora het hoofdpersonage is, komt ze niet aan het woord, want ze is door haar geheugenverlies haar verleden en haar kennis van het grote drama kwijt. Het zijn de personen die haar heel na staan die het verhaal door middel van een brief opbouwen. Dat gebeurt heel geleidelijk, en die trage opbouw maakt dit boek daardoor ook uitermate spannend. Het is moeilijk om dit boek neer te leggen, eens je in het verhaal zit. Taal en stijl zijn smetteloos en het is een boek dat echt onder de huid kruipt en ook veel warmte geeft. Tevens is het boek een buitengewoon mooie hommage aan de stad Antwerpen. Prachtig gewoon!
August 29, 2022
Ik vond het een oke boek, het hoofdstuk geschreven uit het perspectief van de dochter vond ik het sterkst. Ik hoopte op een slot vanuit haar perspectief, maar dit bleef uit.
March 7, 2013
Na het dodelijke ongeval van haar zoontje is Noora Berger vier dagen spoorloos. Op een avond duikt ze weer op, helemaal in de war en zonder ook maar een herinnering; het slachtoffer van een 'fugue'.
Het herstel verloopt moeizaam. Familieleden en geliefden krijgen de opdracht om brieven te schrijven naar Noora, en zo haar herinneringen terug te geven.
Maar wie is de ondoorgrondelijke Noora? De echtgenote van een nieuwsanker, een meisje dat haar (homoseksuele) broer laat kennismaken met een vrouwenlichaam, de kleindochter van haar groot idool, haar opa, en uiteindelijk ook de minnares van Alan, de liefde van haar leven.
Op het moment dat Noora voor Alan gekozen heeft en voor zijn deur staat, zakt haar zoontje Beau door het ijs van de vijver van het stadspark. Kiezen is verliezen, en troost is een moeilijk gegeven.
Niet echt origineel in vormgeving (brievenroman), setting komt vaak onwerkelijk over (culturele elite), vrij wazig geschreven, niet echt beklijvend, makkelijk te vergeten?
(Mooi beeld: het dakje boven het hoofd, gevormd door je handen, om zich te beschermen tegen onheil)
Het herstel verloopt moeizaam. Familieleden en geliefden krijgen de opdracht om brieven te schrijven naar Noora, en zo haar herinneringen terug te geven.
Maar wie is de ondoorgrondelijke Noora? De echtgenote van een nieuwsanker, een meisje dat haar (homoseksuele) broer laat kennismaken met een vrouwenlichaam, de kleindochter van haar groot idool, haar opa, en uiteindelijk ook de minnares van Alan, de liefde van haar leven.
Op het moment dat Noora voor Alan gekozen heeft en voor zijn deur staat, zakt haar zoontje Beau door het ijs van de vijver van het stadspark. Kiezen is verliezen, en troost is een moeilijk gegeven.
Niet echt origineel in vormgeving (brievenroman), setting komt vaak onwerkelijk over (culturele elite), vrij wazig geschreven, niet echt beklijvend, makkelijk te vergeten?
(Mooi beeld: het dakje boven het hoofd, gevormd door je handen, om zich te beschermen tegen onheil)
April 25, 2013
Goed boek, mooi geschreven en zit goed in elkaar.
Wel stoorde ik me soms aan de mooie schrijfstijl. Ik vind het behoorlijk ongeloofwaardig dat mensen echt op een dergelijke poëtische manier brieven schrijven. En hoewel de auteur duidelijk geprobeerd heeft om een andere schrijfstijl te hanteren in een paar brieven, is hij daar niet echt in geslaagd.
Wel stoorde ik me soms aan de mooie schrijfstijl. Ik vind het behoorlijk ongeloofwaardig dat mensen echt op een dergelijke poëtische manier brieven schrijven. En hoewel de auteur duidelijk geprobeerd heeft om een andere schrijfstijl te hanteren in een paar brieven, is hij daar niet echt in geslaagd.
June 12, 2013
Heel mooi. Interessant concept: Je ziet Noora door de ogen van de mensen die haar liefhebben. In de verschillende verhalen vind je raakpunten die op het einde samenkomen. Zoiets krijg je ook als iemand doodgaat, maar hier kan de betrokkene het zelf nog lezen.
July 8, 2013
GE-WEL-DIG geschreven... Voor de lezer is het balanceren tussen snel lezen om verder in het verhaal te worden gezogen en traag genoeg lezen om de schrijfstijl te appreciëren.
June 12, 2014
Teleurstellend. De schrijfstijl is net dat beetje te verheven om realistisch over te komen en het verhaal is voorspelbaar. Heb mezelf moeten dwingen dit boek uit te lezen.
April 6, 2014
een aanrader
mooie opbouw
uit het leven gegrepen
mooie opbouw
uit het leven gegrepen
February 16, 2022
Deprimerend. Ik leg het boek voorlopig weg.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews