"Χριστιανή θα μείνεις, γκιοζούμ! Χριστιανός θα γίνω κι εγώ για την αγάπη σου, ψυχούλα μου! Αλλά, κρυφά! Θα το ξέρουμε οι δυο μας μονάχα, ντιλνταρίμ! Είπε κι άπλωσε το χέρι του κι έκλεισε το δικό της μέσα στην απαλάμη του, που ήτανε μαλακή σαν μπαμπάκι, αρωματισμένη που ήτανε με σαφράνι και ναρδόσταχυ."
Σαν έδινε αυτήν την υπόσχεση ο Ρουστέμ ντερέμπεης, καϊμακάμης του Γκιολδζούκ, στην ρωμιά Σωσάννα, που αγάπησε παράφορα κι ήθελε να την παντρευτεί, παρόλο που γνώριζε πως έβαζε το κεφάλι του στον τορβά, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο κόσμος όλος θα γύριζε τ' απάνου-κάτου σε λίγα χρόνια. Ακόμα, δεν φανταζότανε την αντίδραση της μοναχοκόρης του, της Ακιντέ, απ' την Τσερκέζα, την προηγούμενη γυναίκα του.
Ο Ρουστέμ θαρρούσε πως πάνω στην αητοφωλιά του Καϊμάζ θα προφύλασσε την φαμίλια του απ' τους τσέτες και χαϊντούκους, που λυμαίνονταν το δοβλέτι. Εκεί, η φλογερή, δολοπλόκα Ακιντέ τυλίγει στα ερωτικά της δίχτυα τον ετεροθαλή αδερφό της με την διπλή γενιά, γιό της Σωσάννας, ψάχνοντας να εκδικηθεί την Ρωμιά μητριά της για την πίστη της, την γενιά της, την "κλεμμένη" αγάπη του πατέρα της. Τελικά, όμως, μπλέκει κι η ίδια, σαν την νυχτοπεταλούδα, να πετάει ολοτρίγυρα στην φλόγα του έρωτα.
Μια ιστορία όπου τ' ανθρώπινα πάθη αναδεύονται συνεχώς, πότε σε προσωπικό, πότε σε φυλετικό, πότε σ' ιδεολογικό επίπεδο. Πάθη δυνατά και λάθη, π' απαιτούν την κάθαρση, σαν σ' αρχαία τραγωδία.
Ο Αλέξανδρος Γ. Τσαγκαρέλλης (English: Alexander Tsagarellis) γεννήθηκε στην Μυτιλήνη από γονείς μικρασιάτικης καταγωγής. Μεγάλωσε εκεί και στην συνέχεια ήρθε στην Αθήνα για σπουδές στην Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία, όπως επίσης Ιστορία και Αρχαιολογία). Ξεκίνησε την καριέρα του σαν καθηγητής ξένων γλωσσών στην ιδιωτική εκπαίδευση, όπου εργάστηκε για περίπου είκοσι χρόνια, αλλά παράλληλα έκανε σημαντική καριέρα στην Ολυμπιακή Αεροπορία και ταξίδεψε σ’ όλο τον κόσμο σαν εκπρόσωπος της σε διεθνή συνέδρια. Στην λογοτεχνία έκανε μια πρώτη εμφάνιση ενώ ακόμα ήταν φοιτητής, με δημοσιεύσεις διηγημάτων στον τοπικό τύπο της Μυτιλήνης, αλλ’ ασχολήθηκε αποκλειστικά με την συγγραφή μετά την συνταξιοδότησή του και παρουσιάστηκε σε πανελλήνια κλίμακα με τρία μυθιστορήματα και μια έμμετρη θεατρική σάτιρα που εκδόθηκαν και κυκλοφόρησαν μετά το 2001. Σήμερα, περνάει τον χρόνο του μελετώντας, μεταφράζοντας και γράφοντας πεζογραφήματα, θέατρο και ποίηση αποσπώντας Βραβεία σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς και στα τρία είδη. Ένα μυθιστόρημά του, το "Αλκαίος ο Λέσβιος" κυκλοφορεί στο εξωτερικό στα Αγγλικά (σε δική του μετάφραση) με τον τίτλο "Once Upon a Time, on Lesbos".
Εντάξει, όπως το περίμενα, κλασσική περίπτωση βλάβης. Αχρείαστο δράμα, κακογραμμένοι ήρωες, σημαντικές σκηνές κόπηκαν, το πρώτο μισό είχε πολύ κακούς διαλόγους, άκυρα time jumps και τα λοιπά, και τα λοιπά. Το πρώτο μισό γενικά, ήταν τόσο χάλια, που είχα ήδη αποφασίσει να δώσω 1/5 αλλά επειδή τα επόμενα κεφάλαια παρουσίασαν μια ελάχιστη βελτίωση, είπα να δώσω 1.5/5 (που δυστυχώς δεν γίνεται γιατί το Goodreads επιτρέπει μόνο στρογγυλή βαθμολογία) οπότε θεωρείστε αυτό τον τελικό μου βαθμό.
"Χριστιανή θα μείνεις, γκιοζούμ! Χριστιανός θα γίνω κι' εγώ για την αγάπη σου, ψυχούλα μου! Αλλά, κρυφά! Θα το ξέρουμε μονάχα οι δυό μας, ντιλταρίμ!" Είπε κι' άπλωσε το χέρι του κι' έκλεισε το δικό της μέσα στην απαλάμη του, που ήτανε μαλακή σαν μπαμπάκι, αρωματισμένη που ήτανε με σαφράνι και ναρδόσταχυ. Σαν έδινε αυτή την υπόσχεση ο Ρουστέμ ντερέμπεης στη ρωμιά Σωσάννα, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο κόσμος όλος θα γύριζε τ' απάνου-κάτου μέσα σε λίγα χρόνια. Ακόμα, δεν φανταζότανε την αντίδραση της μοναχοκόρης του, της Ακιντέ, απ' την προηγούμενη γυναίκα του την Τσερκέζα. Ο Ρουστέμ θαρρούσε πως πάνω στην αητοφωλιά του Καϊμάζ θα προφύλαγε την φαμίλια του απ' τους τσέτες και χαϊντούκους, που λυμαίνονταν το δοβλέτι. Εκεί, η φλογερή, δολοπλόκα Ακιντέ τυλίγει στα ερωτικά της δίχτυα τον ετεροθαλή αδερφό της με την διπλή γενιά, γιό της Σωσάννας, ψάχνοντας να εκδικηθεί την ρωμιά μητριά της για την πίστη της, την γεννιά της, την "κλεμμένη" αγάπη του πατέρα της. Τελικά όμως, μπλέκει η ίδια, σαν την νυχτοπεταλούδα, να πετάει ολοτρίγυρα στην φλόγα του έρωτα. Μια ιστορία όπου τ' ανθρώπινα πάθη αναδεύονται συνεχώς, πότε σε προσωπικό, πότε σε φυλετικό, πότε σε ιδεολογικό επίπεδο. Πάθη δυνατά και λάθη που απαιτούν την κάθαρση, σαν σε αρχαία τραγωδία.