Гануля. Йозина дружина

by Květa Legátová, Квєта Леґатова, Тетяна Окопна (Translator)

Події, зображені в повісті відомої чеської авторки, відбуваються у глухому гірському селі у роки Другої світової війни. У центрі оповіді — історія молодої лікарки, яка переховуючись від переслідувань нацистів, потрапляє у середовище, разюче відмінне від звичного для неї міського, і саме тут відкриває себе...

Genres: Czech Literature, Classics, War, Fiction, World War II, Romance, Historical Fiction

144 pages, Paperback

First published January 1, 2002

About the author

Květa Legátová, born Věra Hofmanová, was a Czech novelist and writer whose work spanned a period from the 1950s to the 2000s. Her best known work, a 2001 collection of short stories and essays entitled "Želary," and her 2002 book, "Jozova Hanule," were adapted into the 2003 film, Želary.

Reviews

[°°°·.°·..·°¯°·._.· ʜᴇʟᴇɴ Ροζουλί Εωσφόρος ·._.·°¯°·.·° .·°°° ★·.·´¯`·.·★ Ⓥⓔⓡⓝⓤⓢ Ⓟⓞⓡⓣⓘⓣⓞⓡ Ⓐⓡⓒⓐⓝⓤⓢ Ταμετούρο Αμ · Rating 4 out of 5]

«Στον κενό χωροχρόνο της τελευταίας μας συνάντησης συνειδητοποίησα τη μοναδικότητα της σχέσης μας. Συνειδητοποίησα επίσης πως εδώ, σ’αυτά τα βουνά, σ’αυτό το τοπίο των θαυμάτων, είχα ζήσει το προσωπικό μου θαύμα».

Στη Μοραβία, σε ένα ορεινό χωριουδάκι όπου τα αιώνια βουνά του τρομάζουν τον πόλεμο και αναστέλουν προσωρινά τη βία, τη μανία της φρίκης και την ολική καταστροφή, πολύ κοντά στο ευρωπαϊκό μακελειό του πολιτισμού,υπάρχει μια υπέρλαμπρη, μυθική, πνευματική κληρονομιά.
Είναι η δύναμη της φύσης, που εξημερώνει τις άγριες καρδιές και γεμίζει με δέος και συνείδηση τις κενές ψυχές.
Αυτό το χωριό κατοικείται απο ανθρώπους με ήθη και έθιμα αλλοτινής εποχής.
Άγριοι άνδρες, άξεστοι απατεώνες, έρμαια των παθών τους και των καθημερινών συνηθειών τους. Πρόωρα γερασμένες γυναίκες, θύματα στο βωμό της απόγνωσης και της υποτέλειας.
Κυνήγι, μάχες σε προσωπικό επίπεδο και εθισμός στο αλκοόλ, τα κύρια χαρακτηριστικά της βάρβαρης ρουτίνας τους.
Ένας κόσμος που οριοθετείται μόνο απο την έντονη ανεξαρτησία του και τροφοδοτείται απο μύθους. Ένας κόσμος που αρνείται την εξέλιξη.

Αυτόν τον μυθικά πρωτόγονο τόπο θα χρησιμοποιήσει η συγγραφέας για να αφηγηθεί την ιστορία του έρωτα στα δάση της Μοραβίας.
Κι αν ο τίτλος του βιβλίου ακούγεται κάπως γλυκερός το ταλέντο της Λεγκάτοβα έγκειται στη συγγραφή αυτής της τόσο απλής ιστορίας, με τρόπο που μεταμορφώνει την πραγματικότητα και ζωντανεύει τους θρύλους αγάπης των νεκρών παραμυθιών.

Οι χαρακτήρες της ιστορίας μας έρμαια του πεπρωμένου τους, θύματα που έχουν παραιτηθεί απο τα όνειρα τους, όντα απογοητευμένα, με συναισθηματική καταστολή που θέλουμε πολύ να δούμε να εξελίσσονται.

Όταν δυο άνθρωποι που αντιτίθενται απολύτως στα πάντα πρέπει να ζήσουν μαζί, ίσως θα πρέπει να μάθουν να αγαπούν, να δημιουργούν, να νοιάζονται, να μοιράζονται, να βοηθούν, να υπερβούν όρια αντοχής και θέλησης.
Όταν εξημερώσουν με τη γοητεία της ψυχή τους τα τέρατα που γεννάει ο πόλεμος και τα τρέφει το μίσος, θα ζήσουν στιγμές, -μόνο στιγμές- απόλυτης ευτυχίας μέσα απο τα παλιά παραμύθια που σέρνουν την ανθρώπινη Ιστορία.
Σέρνουν και όλα τα μυστικά και τα ψέμματα, που εξορκίζουν τις τραγωδίες και γιορτάζουν την καλοσύνη της πλάσης.
Στο δικό μας παραμύθι αγάπης σε καιρούς μίσους,
η πριγκίπισσα φοράει ματωμένα κουρέλια και σώζει τραυματίες πολέμου, ενώ ο πρίγκιπας προσπαθεί να διώξει τους κόκκινους δράκους με όψη ανθρώπινη.

Οι πελώριοι δράκοι με την παγωμένη αναπνοή θανάτου κατεβαίνουν απο μια χιονισμένη νεκρόπολη κάπου στα βόρεια μιας ανατολικής κόλασης. Σκοπός τους να σβήσουν τα παραμύθια απο τη μνήμη της ψυχής μαζί
με τα βασίλεια που έχει μαγέψει η δύναμη της αγάπης.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα καταλάβουμε πως τα κατάφεραν.
Αν συνεχίζαν τα θαύματα των παραμυθιών, ίσως επικρατούσε η μαγεία που δίνει ουσία και αξία στην ανθρώπινη ζωή.
Δυστυχώς όμως επικράτησε η δύναμη της πολεμικής πραγματικότητας και όλα τελείωσαν και τελειώνουν, όταν ένα παράσημο ανδρείας αποτίει φόρο τιμής σε συλλέκτες ψυχών και φορείς θανάτου.

♥️♥️♥️

Καλη ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς!!

[Nickolas B. · Rating 4 out of 5]

Μια διαφορετική ερωτική ιστορία... Μια ερωτική ιστορία μέσα στην δίνη του ΒΠΠ.
Μια νεαρή Τσέχα γιατρός, η Ελίσκα διατηρεί μια παράνομη σχέση με τον προϊστάμενο της στο νοσοκομείο όπου εργάζεται ενώ παράλληλα και οι δυο συμμετέχουν στην αντίσταση κατά των Ναζί.
Όταν η Γκεστάπο ανακαλύψει την "παράνομη" δράση τους ο γιατρός θα διαφύγει στην Αυστρία χωρίς να ενδιαφερθεί για την Ελίσκα. Η μοναδική της ελπίδα για να σώσει την ζωή της είναι ο λευκός γάμος με τον Γιόζα, έναν ασθενή της και η διαφυγή μαζί του στο χωριό Ζελάρι! Στο απομονωμένο χωριό η Ελίσκα γίνεται η Χάνα (ή Χανούλα) για να μην κινήσει υποψίες και αρχίζει να έρχεται σε επαφή με μια μικρή κοινωνία που την αντιμετωπίζει με καχυποψία και πολλές φορές με αντιπάθεια...
Παράλληλα η σχέση της με τον Γιόζα αρχίζει να μετατρέπεται από αδιάφορη σε άκρως ερωτική...
Κι ενώ όλα δείχνουν ότι το βιβλίο θα εξελιχθεί σε μια ρομαντική ιστοριούλα, έρχεται η μεγάλη ανατροπή όταν ο πόλεμος χτυπάει και το μικρό χωριό...

Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία η Λεγκάτοβα φτιάχνει 2 τραγικούς χαρακτήρες, την Χανούλα και τον Γιόζα. Η γιατρός, η τραγική ηρωίδα, που πρέπει να υπομείνει όλα τα δεινά μιας μοίρας που επιλέχθηκε για αυτήν και ο αγαθός χωρικός ο οποίος θα αποδείξει ότι ήρωας γίνεται κάποιος κατ' ανάγκη κι όχι κατ΄επιλογή.

4/5 από μένα.

ΥΓ1: Το βιβλίο κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Η Χανούλα του Γιόζα" τον οποίο βρίσκω πιο ταιριαστό στο έργο από την ελαφρώς νερόβραστη ελληνική του απόδοση.
ΥΓ2: Το βιβλίο είχε κατηγορηθεί ως αντικομουνιστικό μιας και ο Ρωσικός στρατός δεν παρουσιάζεται όσο αγιοποιημένος θα έπρεπε...
ΥΓ3: Το βιβλίο μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη το 2003 και προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας!

[Iryna Chernyshova · Rating 4 out of 5]

Казкова історія як жінка під час Другої світової зʼїздила в гори в етнографічну експедицію заміж. Жваво, але маловирогідно.

[Angie · Rating 4 out of 5]

✨Όπου πάω μοναχή παντού λόφοι και λακούβες...όπου πάω με τον έρωτά μου ο δρόμος στρωμένος με λουλούδια. ✨

[Peter · Rating 5 out of 5]

Ich lese gerne tschechische Literatur. Daher habe ich zugegriffen, als ich bei einem Flohmarkt auf dieses Büchlein von Květa Legátová stieß. „Der Mann aus Želary“ ist eine Novelle im klassischen Sinne mit unmittelbarem Einstieg, überschaubarem Umfang und einem außerordentlichem Ereignis am Ende. Laut meiner Internetrecherche beruht sie auf einem historisch verbürgten Vorfall am Ende des 2. Weltkriegs. In der Form, in der Beschreibung der Hauptperson und der sie umgebenden Menschen und Natur erinnert mich das Buch sehr an den von mir verehrten Theodor Fontane. Kein Wunder, dass die Autorin Träger des tschechischen Staatspreises für Literatur ist.

Ich habe das Buch schnell und intensiv gelesen, geradezu erlebt. Daher freue ich mich, dass es zu diesem literarischen Ort noch eine Kurzgeschichtensammlung der Autorin gibt, sowie eine Verfilmung dieser Geschichte.

[Ludmila Kovaříková · Rating 5 out of 5]

Knížka mě okouzlila. Promyšlený styl (lehce čtivý, na rozdíl od předchozí knihy) odpovídá modernější hrdince. K ní samotné jsem si ale vztah neutvořila. Spíš člověk rád četl o postavách, které znal z předchozí knihy. Jen závěr se mi zdál příliš rychlý, zdálo se mi, že autorka spěchá s ukončením.

[Ольга К. · Rating 5 out of 5]

142 сторінки, а відчуття, ніби читала роман мінімум на тисячу. наприкінці хотілось себе задушити від усвідомлення, що історія циклічна

[Maryam Mhly · Rating 3 out of 5]

خیلی بریده بریده بود داستان، حالا نمیدونم بخاطر سانسور بود یا کلا اصل داستان اینجوری بود، کلیت داستان تا حدودی مفهوم بود ولی نود درصد حواشی داستان نامفهوم بود

[Fotis Ips · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο διηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που καταλήγει μετανάστης για να σώσει την ζωή της.

Το σημαντικότερο, για 'μένα, είναι ο τρόπος που η συγγραφέας παρουσιάζει την ευθραυστότητα του ανθρώπου σε στιγμές αδυναμίας και την σημασία του να μπορείς να αφήσεις τον εαυτό σου να αγαπηθεί και ν' αγαπήσει, παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες.

Όμορφη γραφή, άμεση κι εσωτερική, αρκετά συναισθηματική και με ένταση. Περιεκτικό, αλλα ουσιώδες ανάγνωσμα.

[Samuel · Rating 4 out of 5]

O KNIHE

Druhá svetová vojna, Brno, mladá lekárka a istý druh odboja. Všetko sa však poserie a zrazu mestské dievča žije na dedine s chlapom, o ktorom počula, že je "hlúpy". Bojí sa, že ju bude mlátiť, je nervózna a svetu, do ktorého prichádza, nerozumie. A zo začiatku nerozumie ani ľuďom, ktorí v ňom žijú. Nemá však na výber a musí sa prispôsobiť. Mení si meno, Joza si berie za muža a stáva sa z nej Jozova Hanule. Keďže nie je hodné rozprávať o deji viac, poviem len, že novela je o tom, ako sa hlavná hrdinka s týmto novým svetom popasuje a čo si o ňom myslí. Prispôsobí sa? Ako sa zmení Hanin/Eliškin pohľad na tento nový svet? Čo všetko tvaruje jej predstavy a predsudky? Ak by som sa chcel spýtať provokatívnejšie, tak sa spýtam, že či je vôbec reálne, aby ktokoľvek z mesta takto vnímal dedinu, ale nedokážem odpovedať. Novela s tým počíta.

PEKNÉ VETY

"Vystudovala jsem v domku, který si s dědečkem postavili vlastníma rukama. Na starém šicím stroji mi ušila maturitní šaty - ze svých smutečních."

"O tomhle se mnou kdysi mluvila babička. Práce je blaho. Bývala jsem blažená lékařka. Nyní jsem blažená hospodyně "venkovského blba". Netrvalo dlho a náš dům byl zařízen."

"Můj vztah k Jozovi by si zasloužil prozkomání. Nedal se pojmenovat. Aspoň ne jednoduše. Bylo to přátelství, něha, soucit, ba i úzkost a zoufalství."

"Proč je medzi lidmi tolik zla!" povzdychla jsem si. Nebyla to otázka. Lucka však odpověděla. "Protože neumějí žít."

"Německá žena neví, že je ženou. Česká žena je šťastná, že je ženou."

NÁZOR

Keďže som najprv videl film Želary, ktorý okrem iného natáčali aj u nás v Zázrivej, nedokázal som miestami odstrániť reálne obrazy zo svojej hlavy. Ale len miestami, pretože táto novela alebo čo to je je úžasne napísaná a obrazy, ktoré vytvára spisovateľka sú krásne a hlavne iné ako tie, ktoré ukazoval film. A myslím si, že práve kvôli opisom krajiny resp. sveta, v ktorom sa odohráva dej a bohatým myšlienkovým pochodom hlavnej hrdinky je novela lepšia než film. Taktiež ide o úžasný stret dvoch svetov - svet mesta a svet tradičnej dediny (ktorý sa však z našich končín už vytratil). Myslím si však, že jeden z nich tu jasne vyhráva a pocit nostalgie, ktorý po dočítaní diela máte, je skľučujúci.

Ak by som mal povedať, že čo sú podľa mňa hlavné témy, ktoré okrem vyššie popísaného stretu dielo rieši, tak je to jednak láska, postavená na rozhodnutí, nie pocite. Okrem toho sa tu mihne téma matka a syn, téma pochopenia druhých, nezmyselnosť vojny a "obrazy strateného sveta". Pozitívne vnímam aj feministické prvky diela. Prečítané za dva dni, krásna čeština, rozsah bol super krátky, čo možno na záver trošku zamrzelo. Vrelo odporúčam.

[Ovečka · Rating 5 out of 5]

Rereading mé srdcové záležitosti. Nevím jak tuto knihu zhodnotit slovy, člověk si ji musí přečíst. Vztah Hanule a Jozy je ve své prostotě a čistotě definicí lásky.

„Jozo,“ pronesla jsem sotva slyšitelně.
Ustal v práci a zvedl hlavu.
„Podívej se na to listí.“
Odložil naběračku a sedl si vedle mě.
Listí kroužilo jen pro nás dva.
Dívali jsme se na to dobrou hodinu.

,,Pochoduji jako voják, kterému bubnují do kroku. Má duše mě opustila. Bloudí horskými stráněmi a hlídá zbytečné hroby."

[Hana Kijonka · Rating 5 out of 5]

Surové prostředí, hrůzná doba a v ní zrození nejhlubšího citu, Jozovy Hanule. Příběh, který vás kdesi uvnitř strašně bolí.
Jedním dechem, znovu. A určitě ne naposledy.

[Madeleine · Rating 5 out of 5]

nemám ráda českou literaturu, ale tato kniha mi dokázala zlomit srdce :(

[Renata · Rating 5 out of 5]

Kvĕta Legátová
LJUDI IZ ŽELARA
Poduža novela češke spisateljice K. Legátove, pročitana u jednom danu, pitkog stila, realistična i zaslužuje visoku ocjenu, što zbog stila, što zbog poruke koju nosi.
Godina je 1942-43. Liječnica Eliška u Brnu spašava život Jozefu Jandi - Jozi, dajući mu, bez razmišljanja svoju krv. Ubrzo, situacija se preokreće i Joza dolazi u situaciju spasiti život mlade liječnice. Jedini način je odvesti je sa sobom bogu iza nogu u udaljeno planinsko selo Želare, gdje caruje tradicionalni način života, bijeda i siromaštvo, a vrijeme kao da je stalo. Eliška dobija novo ime, postaje Hana, udaje se za Jozu i od tog trena je ona Jozina Hanule (inače - naslov originala). Ispostavlja se da su njeni strahovi neosnovani, naime, tamo je prebijanje žena i djece nešto uobičajeno; njen Joza ima dušu djeteta. Sudar je ovo dvaju svemira, po svemu različitih, koje zbližavaju odanost, zahvalnost, poštenje, želja za preživljavanjem i na kraju, jedna vrsta ljubavi.
U jednom trenu Hanule se pita, citat:
“Proč je mezi lidmi tolik zla!" povzdychla jsem si. Nebyla to otázka.
Lucka však odpověděla.
"Protože neumějí žít."
"Zašto je među ljudima toliko zla!" uzdahnula sam. To nije bilo pitanje.
Ali, Lucka je odgovorila.
"Jer ne znaju živjeti."
Ovaj osvrt dosta je kraći od onih kakve inače pišem, dodat ću tek još par citata, ali sam kraj, naravno, neću otkriti.
Poanta romana krije se i u ovom citatu:
"Za sve je potreban talent. I za sreću."
I za sam kraj:
"Marširam poput vojnika koji korača u ritmu bubnjeva. Moja me duša napustila. Luta planinskim strminama i čuva uzaludne grobove."
Po romanu je snimljen film Žeraly, nominiran 2004. za Oskara, za najbolji strani film.

[Devcezmesta · Rating 4 out of 5]

Ze začátku jsem se bála příběhu i jazyka. Během několika málo stránek mě však celé dílo příjemně překvapilo a okouzlilo.

[Ayşe · Rating 4 out of 5]

4,5/5

c'était délicat, tendre, poétique, si touchant...

"Depuis que le monde est monde, l'homme rampe devant la beauté et il n'y a pas une bêtise qu'il ne soit capable de faire pour elle."

[Štěpán · Rating 4 out of 5]

Ještě nikdy jsem nečetl nic napsáno tak nádhernou češtinou <3
Nebylo to pro mě možná nejpřirozenější a četlo se to trošku pomaleji, protože jsem si musel některé odstavce projít znovu nebo jsem některým výrazům nerozuměl. I tak jsem se ale cítil pyšně, jak Květa Legátová jazyk využila.

[Lucie B. · Rating 5 out of 5]

Jedno z největších překvapení posledních měsíců. Člověk by řekl, že když viděl filmové zpracování, tak nebude moc co řešit. Užije si čtení a porovná si, v čem se kniha a film liší. Jozova Hanule mne však, jak již bylo zmíněno, překvapila. Především stručností. Tam, kde film potřebuje přes dvě hodiny a průměrný autor minimálně 300 stran, tam Legátové stačí stran 110! Respektive 105, protože začínáme na straně 5. A do těch stopěti stran se všechno vešlo. Celý příběh, lyričnost prostředí, postavy i s jejich vykreslením... prostě všechno. A člověk nemá pocit, že je o něco ošizen, což je obdivuhodná práce. Každá kapitola je tak drobným příběhem, uzavřeným na třech, pěti stranách a dohromady pak dávají celou historii Jozy a jeho Hanule.

"Ještě nikdy v životě jsem nic nepřijímala s takovou samozřejmostí.
Radost tu náhle byla. Hnala mě do práce, k níž jsem od mládí cítila odpor. I na čundrech mi opékání buřtů, vaření polévek či pražení hub připadalo jako ponižující povinnost, jíž byly dívky diskriminovány.
V Mánkově chalupě jsem zametala síň a neměla jsem nepříjemný pocit. Ani trochu. I záchodové prkno jsem drhla s potěšením.
O tomhle se mnou kdysi mluvila babička. Práce je blaho.
Bývala jsem blažená lékařka.
Nyní jsem blažená hospodyně "venkovského blba".
Netrvalo dlouho a náš dům by zařízen."

[Petr · Rating 5 out of 5]

CZ/EN

Každý mi ji doporučoval, ale přesto jsem se zdráhal Jozovu Hanuly začít číst. Z počátku se mi jakoby i potvrzovalo, že je to jen glorifikovaný ženský román o nalezení lásky na pozadí druhé světové války. Avšak během prvních kapitol jsem si uvědomil, že mě kniha vtáhla do světa hlavní hrdinky a nepustila. Přečetl jsem ji prakticky v jednom kuse a lituji, že jsem si ji trochu lépe nedávkoval, přitom text dává dost prostoru na to si jej vychutnat v místech, která jsou spíš popisná než dějová. Styl paní Legátové je uhrančivou směsicí nářečí, odborných termínů, poetična a naturalismu. Jednoznačně doporučuji přečíst.

EN:
I read the original, and I hope that the English translation is excellent and accurate to the Czech version because the book is indeed more than it seems on the outset. It is not a shallow romantic novel about a female protagonist finding love. It is more a stunning, honest account of the second world war from one person's perspective. The lingo of the book is a refreshing mixture of different styles and often much is left unsaid. I would recommend you to take it with a slow pace for most of the time as the book is short, but it gives a lot of space for your imagination to unfold. Unless you hit one of the naturalistic scenes, then you can't stop.

[Nazarii Zanoz · Rating 4 out of 5]

Хороша книжка про війну. Чехам якось вдається так писати, аби наче легке, але про складне й не затушовуючи проблеми й даючи доволі широку картину подій. При чому без зайвого патосу і дуже в різний спосіб. І ось погляд на війну очима жінки, котра причетна до якогось підпілля і котра мусить цілком змінити своє життя, аби зостатися живою й не наражати інших. Сильна, чуттєва жіноча проза з дуже яскравими персонажами.

[Jan · Rating 4 out of 5]

Želary jako takové jsem zatím nečetl, ale docela mám chuť. Líbí se mi na tom mimo jiné jakási úspornost, kdy se věci odehrávají bez zbytečných odboček, ale přitom dokážou zprostředkovat silnou atmosféru.

[Markéta Forejtová · Rating 5 out of 5]

Já, ehm... Prostě mě to vzalo za srdce a ani trochu nevadilo, že jsem předtím viděla film.

https://marky-books.blogspot.cz/2016/...

[Katrin · Rating 4 out of 5]

Ένα μικρό αλλά τόσο δυνατό βιβλίο για την αγάπη, τον πόλεμο και τη ζωή σ' ένα απομακρυσμένο μέρος, όπου οι άνθρωποι ζουν με τους δικούς τους κανόνες.

[Nilo0 · Rating 3 out of 5]

یه کتاب ملایم در زمان جنگ که ارتباط مستقیمی با جنگ نداره و بیشتر داستان یک عشق رو بیان می کنه
ساده و روون بود اما نباید انتظار اتفاق خیلی خاصی داشت. زندگی ساده در دل روستایی کوچک و اتفاقات مردم اون

[Kristína Petrová · Rating 5 out of 5]

Na knihu Jozova Hanule som natrafila tu na goodreads. Po pozretí filmu Hidden life sa u mňa umocnil pocit obdivu pre “starú lásku” v duchu interpretácie časti piesne spovede od korbenu: “život (láska) sa nemeria bazénmi perál a tonami kytíc.” (Netvrdím, že nedostať kyticu a perly nie je príjemné. 😀)

Nechala som sa knihou unášať. Neviem prečo, ale celý čas som skepticky čakala, kedy sa Hane naskytne možnosť odísť zo Želár a preto som si od jej príchodu na dedinu absolútne nerobila nádeje, lebo aj tak všetko “padne”. Kniha sa mi však ku koncu predsa len dostala poriadne pod kožu. Hana si prechádza touto životnou skúsenosťou poctivo bez toho, aby zutekala a podarilo sa jej to. Tiež som si zamilovala Jozovu citlivosť a sedliacky rozum, aj napriek tomu, že pôsobil tak veľmi “neohrabane”. Noa čo. Celý príbeh mi len pripomína, že mať predsudky je (asi) legitímne a ešte krajšie je, keď padajú. U mňa to len umocňuje pocit toho, že aj z (na prvý pohľad) divných okolností môže v dôsledku vzniknúť niečo dobré a pekné. O tom, že sa to podarilo svedčia posledné slová knihy, keď sa Hana po Jozovej smrti stretáva s Richardom: “Měla bych pozorného, vzdelaného a dnes snad i věrného manžela. Dobře jsme se znali a vědela jsem, že bych u něho našla oporu i porozumění. Pro jedno bych však neměl. Kdyby pochopil- a pochopil by brzo-, že v jeho náruči vzlykám po Jozovi.” Posledné strany knihy som dočítala symbolicky vo vlaku na ceste do Brna. :)

Zakončím už len správou od mojej bývalej spolužiačky z gymka: “Ten ich vzťah bol taký zvláštny- lebo veď teraz sa rieši iba romantická laska založená na zaľúbení- ale napriek tomu krásny.”

[Marianna Vassiliou · Rating 4 out of 5]

https://shoutinglov.blogspot.com/2019...

Είχα καιρό να διαβάσω: α) έργο γυναίκας συγγραφέα, β) έργο του οποίου η κεντρική ηρωίδα είναι επίσης γυναίκα, γ) μια ιστορία αγάπης. Διαβάζοντας το βιβλίο, συνειδητοποίησα πόσο μου είχανε λείψει όλα αυτά- απόλαυσα τη λυρικότητα και την τρυφεράδα της αφήγησης αλλά και το ψυχογράφημα της ηρωίδας- που περνάει από όλα τα συναισθήματα, τα οποία βιώνει έντονα και απόλυτα.

Η ηρωίδα, η Ελίσκα, νέα και μάχιμη γιατρός βρίσκεται κατά τη διάρκεια του Β παγκόσμιου πολέμου στην κατεχόμενη Πράγα. Έχει σχέση με τον Ρίχαρντ, παντρεμένο συνάδελφό της και αναπτύσσει αντιστασιακή δράση. Όταν κάποια μέλη της αντίστασης συλλαμβάνονται από τους άντρες της Γκεστάπο, εκείνη αλλάζει ταυτότητα και φυγαδεύεται στο Ζελάρι, ένα χωριό στα σύνορα Τσεχίας- Σλοβακίας. Εκεί, αναγκάζεται να παντρευτεί τον Γιόσα, έναν αγαθό βιοπαλαιστή που τυχαίνει να ήταν ασθενής της στο νοσοκομείο, και τον οποίο αποκαλούν τον "βλάκα του χωριού".

"Πάντα νόμιζα πως αγαπώ τη μοναξιά. Επειδή μου έλειπε συνεχώς. Κατόπιν επειδή διαμέσου της άνοιγα το θησαυροφυλάκιο του έρωτά μου".

Αρχικά, η Ελίσκα κλονίζεται- τρομάζει μπροστά στη νέα πραγματικότητα που ανοίγεται μπροστά της, αφήνει πίσω την καριέρα της, τους στόχους της, τη ζωή της για να μείνει σε ένα απομονωμένο χωριό, ξεκομμένο από τον πολιτισμό, στο οποίο η θέση της γυναίκας είναι υποβαθμισμένη και όπου oι ντόπιοι πιστεύουν σε δεισιδαιμονίες, οι καθημερινές τους συνήθειες και τα έθιμα είναι μιας άλλης εποχής και κυριαρχεί η απατεωνιά και η βίαιη συμπεριφορά. Οι κάτοικοί του χωριού είναι θλιμμένοι - άνθρωποι που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους και δεν κάνουν τίποτα για να την αλλάξουν. Όλα αυτά τρομάζουν τη δυναμική και μορφωμένη Ελίσκα και την κάνουν να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική με τον Γιόσα, να φοβάται ότι θα επιδιώξει την υποδούλωσή της και θα της στερήσει κάθε ελευθερία, πνίγοντας την ταυτότητά της.

"Ο Γιόζα ήταν τρυφερός με τον πιο απλό τρόπο. Ήταν τρυφερός από τα γεννοφάσκια του. Αργότερα χαρακτήρισα αυτή την πλευρά του χαρακτήρα του "μητρική βούλα". Ύστερα την ονόμασα "το σύνδρομο να μην προκαλείς πόνο".

Ωστόσο, βλέπουμε πως σταδιακά μετασχηματίζεται η επιφυλακτικότητα και η αποστροφή σε αγάπη. Αγάπη για έναν άντρα που δε ζήτησε τίποτα από εκείνη, που δεν εκβίασε κανένα της συναίσθημα, που τη σεβάστηκε, που την άφησε ελεύθερη- μια ελευθερία που ίσως δεν είχε ποτέ της αισθανθεί, και που της έδωσε τρυφερότητα- αυτή την τρυφερότητα τη γνήσια, την αυθόρμητη, που έσπασε τις άμυνές της και την έκανε να δει βαθειά μέσα σ αυτόν τον άνθρωπο και εντέλει να τον ερωτευτεί.
Ο Γιόσα με την απλότητά του, με τη σκληρή εργασία του, με την επαφή του με τη φύση, της φανερώνει έναν καινούργιο κόσμο που δε γνώριζε- άλλωστε αυτό δεν ερωτεύεται μια γυναίκα? Να γίνει μαθήτρια του άντρα που τη γοητεύει?
Ένας έρωτας που γεννιέται για να ξεγελάσει τη φρικαλεότητα της εποχής, σαν τα παραμύθια που αφηγείται ο Γιόσα στην Ελίσκα, ξορκίζοντας το κακό που έχει ξεσπάσει σ όλη την Ευρώπη. Ένας έρωτας που δείχνει ότι ο άνθρωπος πάντα -- και μακάρι!-- να αναζητά την ομορφιά, να φτιάχνει στιγμές ευτυχίας, όσο κι αν οι συνθήκες είναι φρικτές, όσο κι αν ο παραλογισμός του πολέμου κυριαρχεί.

"Ο κόσμος της ανθρώπινης ψυχής, με τους δύο αντίθετους πόλους της, στροβιλιζόταν εδώ όπως η ρόδα του νερόμυλου.
- Γιατί να υπάρχει τόση κακία ανάμεσα στους ανθρώπους;, αναστέναξα.
Δεν ήταν ερώτηση.
Η Λούτσκα όμως μου απάντησε.
- Διότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν να ζουν.
Εγώ άραγε ξέρω να ζω;"

Η αφήγηση της Λεγκάτοβα είναι εξαιρετική, με έντονο συναίσθημα. Ξεχωρίζουν δε και οι τόσο λυρικές περιγραφές της. Σε βάζει μέσα στην ηρωίδα, περπατάς μαζί της, νιώθεις την αγωνία της, τους παλμούς της, τις ματαιώσεις, τους πανικούς της, τα οράματά της, τις άμυνές της αλλά και το πως αφήνεται, πως ερωτεύεται, πως συγκλονίζεται το είναι της μπροστά στο θαύμα της αγάπης που της αποκαλύπτεται, όταν δεν το περιμένει και φυσικά τον πόνο, και την απελπισία της μπροστά στην απώλεια.

[Vāv. · Rating 3 out of 5]

سر خوندنش خیلی اذیت شدم. در آخر هم نفهمیدم کتاب واقعاً به درد نخور بود یا ترجمه اش افتضاح. باری، تا قبل از فصل آخر میخواستم بهش دو ستاره بدم. اون هم فقط به خاطر نثر شاعرانه و خیلی دلفریبش. چون شخصیتها رو اونقدری نمیفهمیدم و دوست نداشتم، و اینکه در طول بخش بزرگی از داستان گیج بودم از اینکه کی کیه، بیشتر به خاطر اسم هاشون فکر کنم. ولی فصل آخر رو خیلی دوست داشتم، چون بالاخره بعد از صد و اندی صفحه یه اتفاقی افتاد و خوشگل هم پیش رفت، غم انگیز، همون شکلی که دوست دارم. در نهایت پیشنهادش نمیکنم قویا، ولی اگر نثر شاعرانه و توصیفات خوشگل موشگل دوست داشته باشید، میارزه.

[Sárka · Rating 5 out of 5]

Tato kniha nepřestává být krásnou a dojemnou...

[Dorsa · Rating 3 out of 5]

کتاب معمولی ای بود، به نظر میرسید کمی جنبه سیاسی و تاریخی هم داشته باشه ولی نداشت و یک عاشقانه روتین و ملایم بود.

[Lou · Rating 4 out of 5]

3,5*