Collín este libro na librería porque me soaba o título de telo estudiado en literatura no instituto. Trátase dunha colección de contos, dunhas 5-6 páxinas cada un, que resulta moi doada de ler. Aínda que, pola súa brevedade, non afonda moito na trama de ningunha das historias, todas teñen finais inesperados que fan que resulten sempre interesantes. Ten un sentido do humor moi galego, cheo de retranca, que me fixo soltar bastantes sorrisos irónicos ao longo do libro.
Iso si, dou gracias de telo lido agora e non como lectura obligatoria/voluntaria na ESO, porque dubido que daquela o tivera entendido.