Το αντίθετο του θανάτου

by Roberto Saviano, Σώτη Τριανταφύλλου (Translator)

Ο αρραβωνιαστικός της δεκαοκτάχρονης Μαρίας φεύγει από ένα χωριό της Νάπολης, γίνεται "μισθοφόρος" και βρίσκει τον θάνατο στο Αφγανιστάν. Δύο άντρες, έχοντας αρνηθεί να παίξουν το παιχνίδι της Καμόρρα, δολοφονούνται... Τυφλή βία: σκηνές από την αθέατη ζωή της Νάπολης· η χώρα -η Νότια Ιταλία- είναι βαθιά διχασμένη· ένας ακήρυχτος πόλεμος μαίνεται. Για να γλιτώσουν από τη φτώχεια, οι άνθρωποι γίνονται μισθοφόροι ή καταφεύγουν στην Καμόρρα...

Ο συγγραφέας του Γόμορρα αποκαλύπτει με δριμύτητα τις τραγικές συνέπειες του οργανωμένου εγκλήματος κι ενός κόσμου της Μεσογείου που αντιστέκεται στο μέλλον.

"Σημασία δεν έχει ούτε η θέλησή μας ούτε η ζωή που ζήσαμε. Το μόνο που μετράει είναι ο τόπος της γέννησής μας, ο αναγραφόμενος στην ταυτότητά μας. Αυτόν τον τόπο τον γνωρίζουν μόνο όσοι ζουν εκεί, ανάμεσα σε ενόχους· μόνο αυτοί μπορούν να προσδιορίσουν την ταυτότητά του. Όλοι ένοχοι, όλοι συγχωρεμένοι..."

Genres: Nonfiction, Italy

88 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

Roberto Saviano is an Italian writer and journalist.
In his writings, articles and books he employs prose and news-reporting style to narrate the story of the Camorra (a powerful Neapolitan mafia-like organization), exposing its territory and business connections.
In 2006 he wrote his bestselling book Gomorrah, where he describes the clandestine particulars of the Camorra business.

Reviews

[Alex · Rating 3 out of 5]

Δυνατό, αν και μικρό. Σίγουρα προτρέπει τον αναγνώστη προς την υπόλοιπη βιβλιογραφία του και με ψήνει γιατί φαίνεται ότι έχει φάει με το κουτάλι τα ενδότερα της καμόρα.

[George K. · Rating 4 out of 5]

Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο είναι γνωστός για το έντονα καταγγελτικό απέναντι στην Ιταλική Μαφία "Γόμορρα", που τον έβαλε στο στόχαστρο πολλών επικίνδυνων ανθρώπων. Επίσης έχει γράψει και ένα άλλο δημοσιογραφικό βιβλίο για το έγκλημα, το "Μηδέν Μηδέν Μηδέν", που ασχολείται με τα ναρκωτικά (κυρίως κοκαΐνη). Και τα δυο αυτά βιβλία ανήκουν στην συλλογή μου, όντας αγορασμένα από το Μοναστηράκι. Όμως είπα να γνωρίσω τον Σαβιάνο διαβάζοντας το μικρό βιβλιαράκι με τον τίτλο "Το αντίθετο του θανάτου", που αποτελείται από δυο ιστορίες.

Στην πρώτη και μεγαλύτερη, που δίνει και τον τίτλο στο βιβλίο, γνωρίζουμε την δεκαοκτάχρονη Μαρία, που σε τόσο νεαρή ηλικία έγινε χήρα - ο αρραβωνιαστικός της σκοτώθηκε στο Αφγανιστάν, όπου πήγε ως μισθοφόρος. Δυνατή ιστορία, κάπως καταθλιπτική και ασπρόμαυρη. Στην δεύτερη ιστορία, με τον τίτλο "Το δαχτυλίδι", γινόμαστε μάρτυρες από μια συνηθισμένη σκηνή της Ναπολιτάνικης κοινωνίας: Δυο νεαροί δολοφονούνται από εκτελεστές της Μαφίας, όντας στο λάθος μέρος την λάθος ώρα. Αυτή η ιστορία, εξίσου μαύρη και καλογραμμένη με την προηγούμενη, αναδεικνύει την σκληρή πραγματικότητα του Ιταλικού Νότου και πως οι ζωές των νέων ανθρώπων μπορεί να βρεθούν ανά πάσα στιγμή σε κίνδυνο, ανεξάρτητα από τις επιλογές τους.

Γενικά είναι ένα πολύ δυνατό βιβλιαράκι, κάπως καταθλιπτικό και μαύρο, που λέει όμως κάποιες αλήθειες. Επίσης είναι καλογραμμένο και διαβάζεται το πολύ σε μια ώρα. Σας προτείνω να το αγοράσετε και να το διαβάσετε - άλλωστε κοστίζει γύρω στα δυο ευρώ πλέον...

[Aggeliki · Rating 4 out of 5]

Είναι ένα μικρό βιβλιαράκι με λιγότερες από 100 σελίδες που μπορεί να διαβαστεί γρήγορα αλλά όχι εύκολα. Μέσα από τις δύο ιστορίες του τις οποίες και γράφει σε πρώτο πρόσωπο και με ένα μάλλον δημοσιογραφικό στυλ, η πρώτη μου επαφή με τον Saviano με κάνει τώρα να θέλω ακόμη περισσότερο να διαβάσω και το Γόμορρα.
Είναι αρκετά σκοτεινό δεδομένου ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο απόλυτο και μη αναστρέψιμο από τον θάνατο. Τον εξαναγκασμένο θάνατο ειδικότερα. Η ωμή αλήθεια του ιταλικού Νότου ξεδιπλώνεται συμπυκνωμένη σε λίγες μόλις σελίδες αλλά με τόσο έντονη γραφή που μοιάζει σαν να αισθάνεσαι την κάθε λέξη, τον φόβο και τον κίνδυνο να βρίσκεται κοντά σου.
Δεν θα κρύψω ότι κάπου μέσα μου τον θαυμάζω. Ίσως όχι τόσο για το συγγραφικό του ταλέντο αλλά για την επιμονή και τη θέλησή του να προβεί σε τέτοιου είδους αποκαλύψεις, αλλάζοντας μοιραία και δια παντός τον τρόπο ζωής του. Αν δε πιστέψουμε τη δήλωσή του ότι “Η καλύτερη ασπίδα προστασίας είναι οι αναγνώστες μου”, ας γίνουμε όλοι ένα κομμάτι της.

[Παύλος · Rating 3 out of 5]

Είχα διαβάσει πριν από χρόνια το Γόμορρα το οποίο αναφέρεται στην ιταλική μαφία και περίμενα ένα βιβλίο αντίστοιχου ύφους.
Πρόκειται για ένα μικρό βιβλίο που περιέχει δυο ιστορίες οι οποίες πιστεύω πως αν δε βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα τότε σίγουρα κάπου, κάποτε δυστυχώς θα συμβούν.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Als ik lach, lach ik te veel en ben ik hem al vergeten, als mijn ogen vol tranen staan, mopperen ze dat ik op moet houden, want met huilen krijg ik hem niet terug, als ik onaangedaan ben, hebben ze meteen hun oordeel klaar: ze is gek geworden van verdriet. Dan zou ik me wel willen verstoppen onder die lichtblauwe tenten, onder die boerka's.
Review : Roberto Saviano werd in 2006 in een ommezien wereldberoemd met Gomorra, waarin hij laat zien hoe de Napolitaanse maffia (de 'Camorra') Napels in een met vuilnis en lijken bezaaid getto heeft veranderd. In zijn werk toont Saviano aan welke enorme economische macht de maffia heeft. Als onderzoeksjournalist en Zuid–Italiaan heeft Saviano zich voor Gomorra jarenlang ondergedompeld in alle lagen van het criminele bedrijf, dat volgens hem tot de grootste multinationals van de wereld gerekend moet worden. Het boek verscheen in meer dan vijftig landen en de op het boek gebaseerde film won prijzen op filmfestivals over de hele wereld. 



Het eerste verhaal, tevens titelverhaal, beschrijft Saviano's ontmoeting (of: de ontmoeting van de naamloze verteller, zoals het op de achterflap staat) met een vrouw uit zijn geboortestreek. Saviano interviewt de vrouw, Maria. Ze blijkt niet ouder te zijn dan zeventien. Maria is een weduwe, haar man Enzo is omgekomen in Afghanistan. Maria's man Enzo was eenentwintig toen hij stierf in Afghanistan. Hij vertrok als vrijwilliger om zijn huwelijk en een hypotheek te kunnen betalen. Zo werd zijn meisje de kindweduwe van een kindsoldaat.



Aan de hand van Maria's verhaal schetst Saviano vol empathie een beeld van Zuid–Italië, een landstreek in verval, een gebied waar de mannen van het dorp kunnen kiezen tussen het avontuur van het leger en het vegeteren in de plaatselijke bar. Velen kiezen voor het eerste. Wanneer er Italiaanse soldaten omkomen in Kosovo, Irak of Afghanistan, zijn het bijna altijd jongens en mannen die Saviano kent of had kunnen kennen.



Het tweede verhaal in het boekje, De ring, is een verhaal over twee jongens die op beestachtige wijze worden vermoord in een bendeoorlog. Niet omdat zij tot een concurrerende clan behoren, maar omdat zij op straat gezien worden als zij met twee andere jongens (wel maffiosi) een sigaretje roken. Als de twee doelwitten ontsnappen, worden hun vrienden slachtoffer.

Saviano is een geboren factionschrijver die het literaire aspect in zijn werk echter niet verwaarloost.

[Robin · Rating 4 out of 5]

"Kdy je láska nejsilnější? Když je opakem smrti." Dala by se parafrázovat hlavní myšlenka povídkové knihy Roberto Saviano, resp. té první z dvou celkem. O sedmnáctileté nevěstě, která ztratila svého jednadvacetiletého snoubence v Afghánistánu, kam odešel v rámci vojenské mise vydělat na jejich svatbu a lepší život na jihu Itálie...
Není to klišé, ale současnost, kterou svým perem popisuje autor světoznámé Gomora (kterou si už konečně musím taky přečíst;-) a znovu se tak vrací ke svému rodnému kraji, neutěšenému italskému jihu, který je úplně jiná Itálie, jak říkají sami Italové nejen z Říma, Milána či Turína, ale vůbec bohatého severu. Druhá je o Savianově "tématu", neapolské mafii. Obě povídky vyšly původně v celostátních denících.
Jasné čtyři hvězdičky pro "krásnou" evropskou literaturu, ve skvělém překladu Alice Flemrová a po nedávno přečtených Geniální přítelkyně jen další příjemný exkurz do literární Itálie.

[Eba Munoz · Rating 4 out of 5]

Si le pongo solo 4 estrellas no es porque no tenga calidad , sino porque la obra es extremadamente corta, solo dos relatos y yo soy de historias más desarrolladas, de vivir más tiempo con los personajes para poder vivirlos, pero la obra es genial. Repetiré con Saviano sí o sí.
A caballo entre la crónica periodística y la llamada ficción contemporánea, se nos presentan estos relatos crudos que recogen, en el primer caso, el tema de la violencia retratada en los supervivientes de la guerra, y por otra, al narcotráfico. Prosa excelente, que da espacio a ciertas figuras literarias y reflexiones dignas de citar,

[V. · Rating 5 out of 5]

Kurz und eindringlich. Beide Texte sind wie Schläge; nach dem Lesen, steht man taumelnd auf, tief drin schmerzt etwas und eine Wut - gerichtet auf nichts und die Welt - sucht sich ihren Weg nach draußen. Unbedingt lesenswert.

[Lupurk · Rating 4 out of 5]

Poco più di un racconto, si legge in un fiato, ma è un bel pugno nello stomaco. La guerra vista dalla parte di chi resta a casa ad aspettare. Bello.

[muhameed Shehata · Rating 3 out of 5]

عكس الموت هو الحُب .

[Joanna · Rating 4 out of 5]

είναι απίστευτο πόση απελπισία, πόνο αλλά και αλήθεια μπορεί να χωρέσει σε ένα τόσο μικρό βιβλίο. για μία ακόμη φορά βιώνουμε τον τρόμο των ανθρώπων που ζουν κάτω από τη σκιά της ιταλικές μαφίας

[Delphine · Rating 5 out of 5]

Je viens de finir Le Contraire de la Mort de Roberto Saviano (Robert Laffont, 2009), emprunté à la Médiathèque de Cesson. Il s'agit de deux nouvelles, "Le Contraire de la Mort" et "La Bague". La première retrace le destin d'une jeune fille dont le fiancé vient de mourir en Afghanistan, au combat contre les talibans. Parti combattre pour avoir assez d'argent pour se marier, sa vie finit de manière fort brutale. Le second récit est le récit des vies brisées contre l'écueil de la Camorra, des résistants à la Mafia et de ces jeunes gens qui meurent en refusant de se soumettre à un système qui ne leur convient plus.

J'ai trouvé ces deux textes touchants, parfois bouleversants, troublants. Saviano a décidément un sacré brin de plume et un talent de conteur hors pair. Une nouvelle voix de la littérature italienne.

[Giulia Cacciatore · Rating 5 out of 5]

Un corto di carta, come dice il nome della serie in cui è stato pubblicato questo racconto, breve ma intenso. Saviano ci racconta di un mondo che a molti è sconosciuto, quello dei soldati moderni, persone che fuggono da una vita di stenti e si arruolano per mgiliroare la loro vita, nonostante i rischi che questo può comportare.
Ce lo racconta attraverso la storia di una vedova bambina, una giovane, neppure maggiorenne, che ha perso il promesso sposo e vive in un lutto costante.
Ancora una volta Saviano riesce a leggere e raccontare una parte della nostra società, traducendo a chi non lo conosce, questo aspetto terribile della vita che ci rende ancora incredibilmente legati al passato, un passato di conflitti che nel mondo "tecnologico e innovativo" in cui viviamo non dovrebbero esistere affatto.

[Miguel · Rating 4 out of 5]

Dos relatos que caminan entre la narrativa meramente literaria y la crónica periodística, crudos, bien logrados. La violencia retratada en los sobrevivientes a la guerra, al narco. Muy recomendable.

[Judith Vailhe · Rating 5 out of 5]

Magnifique ! J'ai adoré

[Subhi · Rating 3 out of 5]

Roberto Saviano’s Il contrario della morte is a slender but weighty book. Unlike the fire and denunciation of Gomorra, here he writes with a quiet, almost whispered tenderness. The two stories reflect opposite faces of human destiny. For me, the flow of the text was not always smooth, but what struck me most was Saviano’s focus on the human part of everything — faces, gestures, connections. The war appears in the background, absurd and senseless, yet the center remains the human being. Love here is not the full antidote to death; rather, life itself, with all its treasures, stands as the true contrary of death

[Sara · Rating 5 out of 5]

Raccontare di guerre e non solo quelle 'famose', passate alla storia e sui libri scolastici ma di tutte soprattutto le meno mediatiche o che lo diventano successivamente. Ragazzi così giovani morti così presto per un lavoro più 'facile', che non viene negato e che li porta a crescere in sofferenze e lontani da casa. Tutto attraverso il racconto della vita di una giovanissima ragazza che non è riuscita a vivere il suo sogno dai primi passi. La capacità di Saviano nello scrivere in modo fluido e coinvolgente attraverso anche i più piccoli gesti.

[Sira · Rating 5 out of 5]

2 relatos: uno sobre el sufrimiento del que se queda en casa cuando un ser querido parte a la guerra y otro sobre la mafia y cómo influye en tu vida el lugar en el que naces. Yo me quedo con esto: "Mudos en la izquierda, en la derecha, en el centro. Todos mudos. Habían nacido en la tierra de la culpa".

[Nicole Bonacina · Rating 4 out of 5]

“L’amore è il contrario della morte”.

[François · Rating 3 out of 5]

Twee korte harde verhalen uit het zuiden van Italië, een over oorlog (de missies die Italiaanse soldaten uitvoeren) en de slachtoffers en het tweede over de maffia ... en de slachtoffers.

[القشتال بن عمرو الفهلي Mahmoud Salem · Rating 5 out of 5]

Maria wollte Afghanistan zu Hause bringen, aber wieso!!!

[Louise · Rating 4 out of 5]

Top

Il faut désormais que je lise Gomorra (et un autre dont j'ai oublié le nom)

[Felipe Sabino · Rating 3 out of 5]

Ok.

[Elèna Calia · Rating 3 out of 5]

Straziante

[Irene Founti · Rating 4 out of 5]

Two short stories made to make you feel.

Loss is a subject that no one want to touch upon. But it's the most important thing to do. With anyone in your life. These people died in war, or from a gang confilct. That doesn't mean that me and you are safe at anytime.

Death is the only certain thing. I don't want to sound morbid. I truely believe that in order to appreciate life you need to come to terms with death. Only then can you truely be present and realize the time that is given to you.

[Rita Moura de Oliveira · Rating 4 out of 5]

É um livro pequenino, muito pequenino, que se lê num ápice mas que nos retrata a vida dos jovens pobres do sul de Itália como Saviano tão bem sabe fazer (para quem não sabe, Saviano é o autor de Gomorra, livro sobre a máfia napolitana que pôs a sua cabeça a prémio desde a altura em que o lançou, em 2008).

Através da história de Maria, uma jovem de dezassete anos cujo noivo morre no Afeganistão, Roberto Saviano mostra como para aquelas pessoas a ida para as guerras (ou para as «missões») parece ser a única saída para uma vida minimamente cómoda a partir do momento em que regressarem. Só que muitos nunca chegam a regressar.

O livro contém ainda outro conto, em que mais uma vez Saviano denuncia as garras da máfia napolitana, em que tudo vale para mostrar aos grandes chefes que se faz alguma coisa.

[yexxo · Rating 4 out of 5]

Wer von Roberto Saviano hört oder liest, denkt mit großer Wahrscheinlichkeit als Erstes an sein Buch über die Camorra. Dieses Hörbuch, das zwei recht kurze Geschichten beinhaltet, hat nur auf den ersten Blick nichts damit zu tun. Denn die Hintergründe sind dieselben, die zum Weiterbestehen dieser Mafiaorganisation beitragen: Armut und die beinahe fatalistische Einstellung zum Leben. "Nimm es wie es kommt und mach das Beste daraus." Kein Hinterfragen, kein Ergründen der Ursachen um diese womöglich zu beseitigen - man macht einfach das Beste daraus.
Wie auch Maria, die 17jährige Verlobte von Gaetano, der mit dem Militär nach Afghanistan geschickt wurde und dort umkam. Saviano beschreibt anhand dieses Einzelschicksals, dass es für viele junge Männer im Süden keine Alternative zum Militärdienst gibt, um so zumindest eine legale Arbeit mit einem gesicherten Gehalt zu haben. Kein Wunder, dass die italienischen Soldaten in den Friedensmissionen größtenteils aus dem Süden kommen und damit auch die meisten Todesopfer 'stellen'. Soldat: die Alternative für diejenigen, die außer der Mafia keine andere haben? Doch nicht nur die jungen Männer sind die Leidtragenden. Für Maria wird mit ihren 17 Jahren, deren Leben so verheißungsvoll vor ihr lag, eine ewige Witwe bleiben. Gefangen in den Dorftraditionen wird sie weiterhin bei ihren Elten wohnen und für den Rest ihres Lebens schwarz tragen müssen.
Die zweite Geschichte berichtet davon, wie völlig Unbeteiligte zu Opfern der Mafia wurden, nur weil sie zur falschen Zeit am falschen Ort waren. Aber es dennoch niemanden interessiert, wer sie getötet hat und warum und aus lauter Angst alle schweigen. Denn für die Außenstehenden ist alles klar: Wer so getötet wird, gehörte dazu - weiteres Nachfragen lohnt nicht.
Heikko Deutschmann liest dies einfühlsam und mitfühlend vor, aber auch mit entsprechender Sachlichkeit. So grausam sich all dies anhört, es ist die Realität in diesem Teil des Landes.

Das einzig Ärgerliche an diesem Hörbuch ist die Länge. Wohl in weiser Voraussicht wird nirgends (weder im Booklet noch beim Verlag oder sonstwo) die Dauer angezeigt. Vermutlich weil die beiden CDs gerade mal 80 min umfassen und man diese bei etwas gutem Willen auch auf eine CD hätte pressen können. Ansonsten aber hörenswert!

[Konstantinos Mindcrimek · Rating 3 out of 5]

«όλα όσα μπορούσαν να της φανούν ωραία ήταν μικρές γωνίτσες, στιγμές, λεπτομέρειες, που δεν μπορεί να αντιληφθεί κανείς παρά μόνον αν συγκεντρωθεί σ’ αυτές, αγνοώντας όλα τα υπόλοιπα»

Θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό που έχει κάνει ο Ρομπέρτο Σαβιάνο. Το βιβλίο του «Γόμορρα» (2006) δεν είναι ένα απλό βιβλίο αλλά ένα καταγγελτικό μανιφέστο που στάθηκε με θάρρος απέναντι στην Μαφία του ιταλικού νότου. Πήρε μεγάλο ρίσκο και ξέρει πως πλέον για το υπόλοιπο της ζωής του θα πρέπει να κρύβεται. Ένα χρόνο μετά (2007) έγραψε το «Αντίθετο του Θανάτου» που εγώ μόλις τώρα είχα την ευκαιρία να το διαβάσω (είχε ξεμείνει στα αδιάβαστα για χρόνια).

«η πλακέτα είναι ένα σημάδι. Το σημάδι μιας χώρας σε εμπόλεμη κατάσταση. Μιας περιοχής της χώρας που βρίσκεται σε πόλεμο αλλά δεν το ξέρει. Άνδρες καίγονται σε ποικίλα μέτωπα…»

Πρόκειται για μικρό βιβλιαράκι, μόλις 88 σελίδων, που αποτελείται από δύο ιστορίες.
Η πρώτη δίνει και τον τίτλο στο βιβλίο και έχει βασική πρωταγωνίστρια την νεαρή Μαρία που μένει χήρα όταν ο αρραβωνιαστικός σκοτώνεται στο Αφγανιστάν που έχει πάει μισθοφόρο�� για να μαζέψει τα χρήματα να την παντρευτεί και να ξεκινήσουν τη ζωή τους.

Στη δεύτερη («το δαχτυλίδι») παρακολουθούμε μια σκηνή από την γκρίζα πλευρά του ιταλικού νότου, την εκτέλεση από τη Μαφία δυο νεαρών επειδή βρέθηκαν στο λάθος μέρος.

Και οι δύο ιστορίες είναι δυνατές και βγάζουν μια μαυρίλα μέσα από μια καθημερινότητα που σου δίνει ελάχιστες επιλογές επειδή απλά έτυχε να γεννηθείς σε έναν τόπο όπου το μέλλον μοιάζει συνεχώς αβέβαιο εξαιτίας της φτώχειας. Γι’ αυτό και το κέντρο βάρους είναι η μη αναστρέψιμη απώλεια και στις δύο ιστορίες, τον κίνδυνο για τον επερχόμενο θάνατο αφού αυτός παραμονεύει ακόμα και αν θες να του ξεφύγεις, να νιώσεις ασφάλεια αλλά είτε εξαιτίας ενός πολέμου, είτε μιας συμμορίας δε θα νοιαστεί αν είσαι μόλις 18 χρονών…

[Carlos · Rating 4 out of 5]

Dos relatos estremecedores, dos reportajes que te oprimen el pecho y te dejan una sensación de impotencia, de desasosiego, de miedo: “Lo contrario de la muerte”, un librito editado hace un lustro por Debate, recupera este par de joyas de uno de los escritores más comprometidos con la verdad y la divulgación de ésta, un periodista cuya conciencia lo mantiene en las trincheras –esté o no inmerso en una guerra–: Roberto Saviano (baste recordar que vive escoltado las 24 horas, pues sobre su cabeza penden varias sentencias de muerte por la mafia italiana).
Lo bélico, lo criminal: dos condicionantes que han marcado a miles de hombres y mujeres desde el inicio de los tiempos, se ven reflejadas en sendos documentos, relatados con la maestría y precisión que sólo una pluma como la de Saviano logra. El primero, “Lo contrario de la muerte” (que lleva como subtítulo “Regreso a Kabul”), narra la historia de una joven viuda que, como muchas otras, vio truncada su vida por el asesinato de su hombre, quien vaticinó que el ejército era la única salida viable a su paupérrima condición; “El anillo”, por su parte, describe el asesinato de dos jóvenes inocentes, atrapados entre la “guerrilla” de dos clanes de traficantes radicados en Nápoles.
Mario Vargas Llosa dijo que “Debemos agradecer a Roberto Saviano que haya devuelto a la literatura la capacidad de abrir los ojos y la conciencia”; y este par de textos son primordiales muestras de esa asombrosa capacidad de defender “el poder de la palabra y el deber de los escritores de seguir contando…”.

[Alberto Delgado · Rating 5 out of 5]

Saviano es más conocido por Gomorra pero en este libro encontramos dos joyas de relatos en los que denuncia de forma brillante y valiente de nuevo los temas que le han llevado a vivir de forma clandestina. En el primero nos encontramos de nuevo a nápoles y el terrible mundo de los asesinatos de la mafia y en el segundo hace una denuncia a la guerra y como tratamos en nuestros países a esos militares que pierden la vida en las misiones de "paz" de nuestros gobiernos a través de la voz de una joven viuda de guerra.