کتاب خلاصه و مفیدیه که البته همون جور که تو مقدمه اومده؛ ادعایی به عنوان کتابی تاریخی نداره و بیشتر به دلیل نبودن کتابی مشابه، نویسنده اقدام به تالیف اون کرده. کتاب مروری اجمالیه بر سرگذشت تاریخی ایران زمین و رقابت های تاریخی آن در ادوار مختلف از کوچ آریایی ها تا پایان سلسله پهلوی. به دلیل حجم کم کتاب، برای آشنایی اولیه با تاریخ ایران مفیده و دید خوبی برای مطالعه موردی در زمینه های مختلف می دهد.
تلخی خواندن کتابهایی از این دست در این است که میدانی اینها هیچ کدام داستان و افسانه و خیال نیست. پدر و برادر و فرزندکشیها و قتل و غارتها و در یک کلام فساد ناشی از قدرت مطلق تمامن وجود داشته و نسل به نسل منتقل گشته و تا به اینجا رسیده. اگر به ناگاه مصلحی ظهور میکرد سریعن سرش زیر آب میرفت و حتا اگر از دست تاریخ در میرفت و به بالاترین مقام حکومتی میرسید، خدماتش و یا به بیان بهتر آسیبرسانیهایش که به حداقل میرسید، باز هم در مقابل آن تاریخ ظلم و جور و فساد هزاران ساله هیچ به حساب میآید و گذشتگان و آیندگانش همه را در چشم بر هم زدنی بر باد میدهند. به این دلایل نه تنها برای تاریخ ایران، بلکه برای کل تاریخ بشریت باید افسوس خورد.
به نظرم برای افرادی که هیچ مطالعه ای درباره ی تاریخ ایران ندارند و از کتاب های قطور تاریخ وحشت دارند مناسب است. یک شمای کلی تا دوره پهلوی اول با چشم پوشی از جزئیات ارائه میکند
«آقا معلم» بودن نویسنده، که بارها در کتاب «جوانان ما» را پند و اندرز میدهد.
روایت کتاب، تاریخ را فقط با نقل رخدادهای مربوط به «کله گندهها» پیش میبرد. هیچ اثری از مردم عادی، زنان، کوچه پسکوچهنشینان ایران و خلقیاتشان در این کتاب نیست. فقط به لشکرکشیهای گردنکلفتها و کشت و کشتارهایشان پرداخته شده و بس.
نگاه خودتحقیرکننده به حیات ایرانی. گویی به جز فردوسی و ابوریحان و امیرکبیر، هیچ ایرانیای در هیچ جای تاریخ حتی یک کار مثبت انجام نداده. از این خویشتن کشتن اکنون چه سود آقای نراقی؟
این کتاب را با چکیدهی تاریخ جهان که ارنست گامبریج برای «جوانان» نوشته مقایسه میکنم و عمیقا تاسف میخورم.
بذارید از اینجا شروع کنم که من دنبال یه کتابی بودم که خلاصه تاریخ ایران رو داشته باشه چون میخواستم یه دید کلی بدست بیارم و بعد برم سراغ کتابای دیگه که جزئیاتشون بیشتره.
نقطه قوت: تا حد خیلی زیادی همونی بود که من دنبالش بودم.
نقطه ضعف: دیگه خیلی خیلی خیلی خلاصه بود. شاید میشد یکمی بیشتر جزئیات داشته باشه.
فکر میکنم دبیرستان بودم که این کتاب رو خریدم چون «جامعهشناسی خودمانی» که از همین نویسنده بود خیلی تحت تاثیرم قرار داده بود اما آنقدر نخوندم تا بالاخره پارسال شروع کردم و امسال تموم. همون طور که اول کتاب خود نویسنده گفته این کتاب فقط چکیده است و وقایع رو خیلی سریع توضیح میده و رد میشه. مخصوصا اوایل کتاب که بیشتر شبیه نام بردن اسم پادشاهان به ترتیب حکومتشونه و اینکه نویسنده خواسته همه چیز رو پوشش بده و مجبور شده مختصری هم از دانشمندان زمان بگه.هرچی که به آخر کتاب نزدیک میشیم نویسنده نظرات خودش رو هم میگه و قضاوت میکنه. از نظر ادبی هم کتاب یک ویراستاری نیاز داره. از خوبی های کتاب اینه که درمورد حکومت پهلوی واقع بینه و به فعالیتای عمرانیشون و تلاششون برای پیشرفت اشاره میکنه و میگه اشتباهشون عدم مشارکت مردم در سیاست بوده. در کل به نظرم برای شروع تاریخ خوندن کتاب بدی نیست هرچند درمورد بعضی قسمتهاش از نظر درستی تاریخی من شک دارم. اما به نظرم گروه سنی هدف این کتاب باید نوجوان 14 تا 17 ساله باشه.
بی خبری اکثر مردم از گذشته، موجب توقع های عجیب و غریب شده است؛ به راستی اگر دیروزمان و امروزمان را نشناسیم، چگونه می توانیم فردایمان را بنا کنیم؟
تاثیر حملات و دخالت های کشورهای دیگر در اوضاع داخلی ایران قابل اغماض نیست (چنانکه این اتفاق برای همه ی کشورهای دنیا در طول تاریخ رخ داده است) ولی ایران و ایرانیان آن قدر که از خود ضربه خوردند، از هییییچ نیروی خارجی و بیگانه ای در طول تاریخ آسیب ندیدند
بدین معنا که روحیه ی ارباب رعیتی و قدرت پرستی و خود کم بینی و حقارت، زمینه را برای تداوم خودکامگی و استبداد فراهم می سازد
-It is a good read, informative. However, it was a bit confusing and at points, I could not follow it and got lost. it would be extremely helpful if the writer would attach a table with dynasties, kings, and years in it and also maps showing the borders of Iran at different points in the history.
Love this book, it's a little treasure. Very unbiased look a the history of Iran, going right back to Aryan descent onto Persian plateau, to recent era. It leaves the reader with a clear, fast forward view of what happened in the past, without any colouring over, by swaying towards any political point of view. A most, for anyone interested in history, and don't have much spare time, to delve into some detailed hefty reading. I am a very slow reader, and I finished in one week a couple of hours a day.
در این که کتاب، چکیده تاریخ بود و مطالب هم به اندازه مناسبی خلاصه شده بودند، شکی نیست اما چیزی که به مزاج من خوش نیومد این بودش که نویسنده برای هر دولت و حکومتی آبادانیها و کارهای شایسته ای که انجام داده بود را در حد چند کلمه یا نهایتا یکی دو جمله آورده بود و بیشتر به ویرانیها پرداخته شده بود، من به عنوان خواننده عام دلم میخواست که به هردو به یک اندازه پرداخته شود.
همونطور که از اسم کتاب مشخصه چکیدهای هستش به معنای واقعی کلمه از تاریخ ایران. به هیچ وجه وارد جزئیات نمیشه و یک نگاه خیلی کلی به تاریخ ایران داره و یک دید کلی نسبت به سلسله های مختلف در اختیار مخاطب قرار میده اگه هدفتون اینه که به صورت جزئی و تخصصی تاریخ رو بخونید این کتاب توصیه نمیشه در کل این کتاب برای کسایی نوشته شده که میخوان یک دید کلی از تاریخ کشورشون رو به دست بیارن.
وقتی همه چیز خلاصه باشد چقدر شمای کلی جالب میشود! سالیانِ سال کشتند و بردند و با خاک یکسان کردند! استاد شجریان بیخود نبود که میگفتند ما کجا در تاریخمان خوشی داشتیم که من از خوشی بخوانم.