Julio Cortázar, born Julio Florencio Cortázar Descotte, was an Argentine author of novels and short stories. He influenced an entire generation of Latin American writers from Mexico to Argentina, and most of his best-known work was written in France, where he established himself in 1951.
Ժողովածուն բաղկացած է 9 պատմվածքից, որ հիմնականում վերաբերում են արգենտինական բռնապետության տարիներին: Ընդ որում, 9 ողբերգական ավարտով պատմվածքներ: Անհավանական է, իրար հետևից կարդում ես, հույս ունենալով, որ լավ, գոնե այս մեկում մի լուսավոր բան կլինի: Հավանաբար խնդիրն այն է, որ Կորտասարը այդպես էլ չտեսավ բռնապետության վերջը, ավելի շուտ մահացավ, տապալումից մեկ տարի անց: Այդ պատճառով պատմվածքները գրվել են այն ժամանակ, երբ թվում էր, այն հավերժ է: Թարգմանությունը վատը չէր, բայց այնպես չէ, որ փայլուն է:
Այստեղ և հիման իմ առաջին փորձն է Կորտասարի հետ ծանոթության։ Գիրքը իրենից ներկայացնում է կարճ պատմվածքների շարան, միավորող թեման, ինչպես ես նկատեցի, հարավային Ամերիկայում տիրող լարված քաղաքական իրավիճակն էր ու մարդկանց ազատության սահմանափակումը։ Հեղինակի գրելաոճը շատ հավանեցի չնայած կարծում եմ, եմ եթե պատմական կոնտեքստին տեղյակ լինեի ավելի շատ հաճույք կստանայի պատմություններից։ Ամենաշատը Սոլենտինամեի հայտնությունը հավանեցի, երևի հենց էստեղ հեղինակը ամենից բացահայտն ա խոսում առօրյա կյանքին զուգահեռ, շատերի աչքերից թաքնված բռնության մասին։