Öykülerde İstanbul

by Refik Durbaş

İstanbul... güzelliği dillere, gönüllere destan. İstanbul... bütün çabalara karşın hâlâ güzel. Yeter ki içtenlikle, severek ya da yazar gözüyle bakılsın... Gelin, öykü yazarlarının duygu ve sevgi dolu kalemlerinden İstanbul'un semtlerini, güzelliklerini birlikte gezelim. Boğazda dolaşalım, güzellikle çirkinin kaynaştığı, sevgiyle hüznün el ele gezdiği bu şehrin öykülerle örülmüş bir tarihini yaşayalım. Bunun yanısıra İstanbul'u değişik öykülerle tanımaya çalışırken Çağdaş Türk Öyküsü'nün gelişimini de keyifle izleyelim...

207 pages, Unknown Binding

First published April 1, 1995

About the author

Erzurum'un Pasinler ilçesinde doğdu. Liseyi İzmir'de bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'ndeki öğrenimini bitirmeden ayrıldı. 1965-1968 arasında çeşitli işlerde çalıştı. Yeni İstanbul ve Cumhuriyet gazetelerinde düzeltmenlik yaptı.

İlk şiiri İzmir'de Ege Ekspres gazetesinin sanat sayfalarında yayınlandı. Devinim, Gösteri, Sanat Olayı, Soyut, Papirüs gibi dergilerdeki şiirleriyle dikkat çekti. Arkadaşlarıyla birlikte 1962-1964 arasında Evrim dergisini, 1967'de de Alan 67 dergisini yayınladı. 1971'de ilk şiirlerini Kuş Tufanı adlı şiir kitabında topladı. 1972-1974 yıllarında Yeni A dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Gazetelerde sanat sayfaları hazırladı. 1992 yılında Cumhuriyet gazetesinden emekli oldu. Köşe yazarı olarak değişik gazetelerde çalışmalarını sürdürmektedir.

İkinci Yeni esintisi ile başladığı şiir yaşamı, zamanla toplumcu yönelim kazandı. Kendine özgü dili ve benzetmeleriyle, baştan beri tavrını ve varlığını keskinleştiren, anlam kadar biçime de önem veren şiirler yazdı. Çarşıların, işçi kızların, pazar yerlerinin, çay evlerinin dünyasını yansıtan şair olarak tanındı. Şiirinde günlük konuşma dili içine ustaca serpiştirilmiş eski sözcükler de kullandı.