Zima woont in de jaren zeventig in een arme wijk in Casablanca. Ze vertelt hoe haar broer Amrar wordt opgepakt wegens activiteiten tegen de staat en jarenlang als politiek gevangene is opgesloten.
Ik hou enorm van het taalgebruik van Joke Van Leeuwen. Het typische woordgebruik is zo smakelijk en fantasierijk dat ik er gewoon elke keer van moet glimlachen, daarom dat het ook zo goed past in haar kinderboeken. In dit boek was die typische manier van uitdrukken echter niet altijd even gepast. Het hoofdpersonage wordt ouder naarmate het boek vordert, op het einde is ze ongeveer vijftien, maar het taalgebruik evolueert naar mijn gevoel niet echt mee. Ze blijft die leuke, maar soms kinderlijke, uitspraken hanteren die niet echt meer passen bij een tiener. Zeker als je bedenkt dat deze tiener toch wel heel wat meemaakt en misschien sneller volwassen moet worden op bepaalde vlakken. Daarom dat dit boek me wat minder lag, hoewel ik het wel met interesse gelezen heb.
2,5 en vrai (j’hésite avec 3) C’était sympa et super intéressant d’en apprendre plus sur l’histoire du Maroc mais y a eu des moments un peu ennuyants quand même (c’est pour ça que j’ai pas mis 3 je pense) mais Zima, le perso principal était vraiment super attachante et l’histoire de sa famille touchante