Μία από τις ελάχιστες πνευματικές τέρψεις που απομένουν σε ό,τι πνευματικό απομένει ακόμα στην ανθρωπότητα είναι η ανάγνωση αστυνομικών μυθιστορημάτων. Ανάμεσα στο χρυσό και περιορισμένο αριθμό ευτυχισμένων ωρών που η ζωή μ' αφήνει να περνάω, μετράω σαν τις καλύτερες απ' όλες, εκείνες τις ώρες που η ανάγνωση του Κόναν Ντόυλ ή του Άρθουρ Μόρρισον νανουρίζει τη συνείδησή μου. Ένα από τα βιβλία αυτών των συγγραφέων, ένα τσιγάρο των 45 σεντάβος το πακέτο, η ιδέα ενός φλιτζανιού καφέ -τριάδα αδιαίρετη που κλίνει για μένα την ευτυχία σε όλες τις πτώσεις-, σ' αυτό συνίσταται η ευτυχία μου. Μοιάζει λίγο για κάτι τόσο μεγάλο, είναι αλήθεια. Είναι γιατί ένα πλάσμα με πνευματικά και αισθητικά αισθήματα δεν μπορεί να επιθυμεί κάτι περισσότερο στο σημερινό ευρωπαϊκό περιβάλλον. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Η Υπόθεση Βάργκας δεν είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με τη στενή έννοια του όρου. Είναι περισσότερο ένα στοχαστικό δοκίμιο για το πώς θα μπορούσαμε να διαβάζουμε τα αστυνομικά μυθιστορήματα εμβαθύνοντας περισσότερο στον ψυχισμό των χαρακτήρων τους. Είναι η ιστορία μιας δολοφονίας που εμφανίζεται σκόπιμα ως αυτοκτονία και μας υποδεικνύει το εξής: ο εντοπισμός του δολοφόνου ποτέ δεν ξεδιαλύνει απολύτως τα εσώτερα μυστήρια που τον οδήγησαν στην πράξη του. Τα σκοτεινά "γιατί" είναι αξεδιάλυτα.
Fernando António Nogueira Pessoa was a poet and writer.
It is sometimes said that the four greatest Portuguese poets of modern times are Fernando Pessoa. The statement is possible since Pessoa, whose name means ‘person’ in Portuguese, had three alter egos who wrote in styles completely different from his own. In fact Pessoa wrote under dozens of names, but Alberto Caeiro, Ricardo Reis and Álvaro de Campos were – their creator claimed – full-fledged individuals who wrote things that he himself would never or could never write. He dubbed them ‘heteronyms’ rather than pseudonyms, since they were not false names but “other names”, belonging to distinct literary personalities. Not only were their styles different; they thought differently, they had different religious and political views, different aesthetic sensibilities, different social temperaments. And each produced a large body of poetry. Álvaro de Campos and Ricardo Reis also signed dozens of pages of prose.
The critic Harold Bloom referred to him in the book The Western Canon as the most representative poet of the twentieth century, along with Pablo Neruda.
Fernando Pessoa, influenced by Doyle's famous detective, Sherlock Holmes, is led to the creation of Abilio Quaresma, a peculiar personality of a doctor-investigator of "mysteries" and a deep connoisseur of the human psyche. Pessoa "dresses" his character with the intelligence of a shrewd man, thoughtful and withdrawn from the world, but extremely vulnerable to the complexities of human nature, who thoroughly enjoys solving difficult investigative cases. Quaresma's weaknesses are many and so special that they serve him in the unfolding of his mental and intuitive abilities. The recruitment of his logical process that leads to clear conclusions for him, follows a reasoning that combines the delicacy of the senses with perfectly organized thinking. Pessoa's speech is "greedy" expressively, firmly tied to the logical argumentation of his hero through a highly poetic performance that verifies the spiritual clarity and unique culture of its creator.
Υπόθεση Βάργκας - Η κλεμμένη περγαμηνή. Φερνάντο Πεσσόα. 📰📰📰📰📰📰📰 O Φερνάντο Πεσσόα επηρεασμένος από τον διάσημο ντετέκτιβ του Ντόιλ, Σέρλοκ Χολμς, οδηγείται στη δημιουργία του Αμπίλιο Κουαρέσμα, μια ιδιόρρυθμη προσωπικότητα γιατρού-ερευνητή των “μυστηρίων”και βαθύ γνώστη της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Ο Πεσσόα ντύνει τον χαρακτήρα του με την ευφυία του οξυδερκή ανθρώπου, σκεφτικού, αποτραβηγμένου από τον κόσμο αλλά εξαιρετικά ευάλωτου στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης φύσης, που απολαμβάνει στο έπακρο την επίλυση δύσκολων ερευνητικών περιπτώσεων. Οι αδυναμίες του Κουαρέσμα είναι πολλές και τόσο ιδιαίτερες που τον εξυπηρετούν στο ξεδίπλωμα των νοητικών και διαισθητικών του ικανοτήτων. Η στράτευση της λογικής του διεργασίας που οδηγεί σε σαφή για τον ίδιο συμπεράσματα, ακολουθεί μια συλλογιστική που συνδυάζει τη λεπτότητα των αισθήσεων με την απόλυτα οργανωμένη σκέψη. 📖📖📖📖📖📖📖 Ο Κουαρέσμα “συνθηκολογεί” με τις ιδιοτροπίες της ανθρώπινης δράσης και γι’ αυτό μπορεί να την καταλάβει και να ρίξει φως στα πιο δύσβατα μονοπάτια της. Οι εύστοχες παρατηρήσεις του, οι ασύμβατες συχνά με τη λογική αλλά απόλυτα ενταγμένες στο λειτουργικό της πλαίσιο, μέθοδοί του, του χαρίζουν αξιοπιστία και τον υπηρετούν ως πιστοί ακόλουθοι μέχρι τη λύση κάθε περίπτωσης. Ο λόγος του Πεσσόα είναι “άπληστος” εκφραστικά, δεμένος σταθερά με την λογική επιχειρηματολογία του ήρωά του μέσω μιας ποιητικότατης απόδοσης που επαληθεύει την πνευματική διαύγεια και μοναδική καλλιέργεια του δημιουργού του. Η γλώσσα του διευρύνει τα λογοτεχνικά μέσα, προσδίδει στην απόδοση μια εκφραστική υπερ-αυτάρκεια που ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη, χωρίς να υποσκελίζει την ιδιαιτερότητα της πλοκής που εξορισμού αξιώνει μια εύστροφη ερμηνεία, χωρίς πεπερασμένες στιχοπλοκίες.
I don't get the low rating of this book. It was the most mind-f**** book I've ever read . The depth of understanding of the human mind , the anti war messages ,he even explains why artists are never appreciated in their era. If you expect a crime novel , that's not it . But if you want to expand the limits of your mind and understand why criminals do what they do, this is the book for you.
3.5 αστεράκια! Το βρήκα δυσκολούτσικο. Σε σημεία μου θύμιζε Αριστοτέλη! Απαιτεί συγκέντρωση που μάλλον δεν είχα την απαιτούμενη! Στο μέλλον θα του ξαναδώσω μια ευκαιρία.
un cadavre retrouvé au petit matin avec l'apparence d'un suicide, une histoire sans grand intérêt si ce n'est l’enquête elle même ou plutôt le cours magistral sur le comment raisonner (enquêter) dans une affaire policière. Même si le livre ne m'as pas vraiment plus, je dois avouer que la logique implacable dont le docteur Quaresma fait preuve pour dénouer cette affaire est saisissante, même si pour pouvoir la suivre réellement il faudrait un immense tableau blanc pour l'avoir sous les yeux dans son ensemble.
Une histoire ou on peut dire aussi un essai sur la psychologie criminelle. Un homme trouvé mort le matin, c'est là que le docteur Quaresma nous donne une leçon sur le raisonnement ( comment enquêter ? ) pour arriver à identifier l’assassin.