O Zaman Kim Söyleyecek Şarkıları

by Yiğit Okur

'Nasıl bilmem ki? Ellili yılların ortasında, Ihlamur Bayırı'ndaki tek tük yapılardan birinin en üst katında, arka pencereleri dutluklara baka yarı çıplak bir salonda, Sarah Bernhardt'tan sonra tiyatro tarihinde ikinci kez Hamlet'i kadın olarak oynayan o genç kadın söylerdi bu şarkıyı bana: "Bu annemin şarkısıydı," derdi: "Yitti gençliğim, aşkın yitince." Elbette biliyordum. Onun istediği bütün şarkıları biliyorum. Ama içimden artık şarkı söylemek gelmiyordu. Bir akşam önceki hevesimin aksine, ne onunla ne onsuz hiç şarkı söylemek gelmiyordu içimden. Savaş hep sürecek, insanlar bitene dek. Ama insanlar bitince, O Zaman Kim Söyleyecek Şarkıları?'

Yiğit Okur, üç romanından sonra ilk kez bir öykü kitabıyla çıkıyor okur karşısına. Dozu iyi ayarlanmış mizah, Yiğit Okur'un bildik ironisiyle birleşince, güldürürken düşündüren öyküler çıkmış ortaya. Anlattıklarında kendi yaşam çevresinden ve kişisel birikiminden yola çıktığı belli olan yazar, ustalıklı kurgularla son derece keyifli öyküler yaratmış.

158 pages, Paperback

First published January 1, 2002

About the author

Turkish writer, lawyer.

Yiğit Okur’s poems were published in the Varlık, Yenilik, and Mavi magazines in the 50's. In that period he also translated novels and plays by Ugo Betti, Jean Cocteau, Herman Wook and André Maurois into Turkish. His theatre reviews were published in the Yeni Sabah and Vatan newspapers. Okur was one of the founders of the Pocket Theatre, and for a while he also appeared on stage. He went to Geneva in 1958 to continue his studies in Law, and there he received Geneva University’s Law Award when he completed his doctorate at the faculty with a first class degree. Okur returned to Turkey in 1965 and started to work as a lawyer to continue the family tradition. During this period he was content with writing interviews and articles pertaining to his profession for various newspapers and magazines. After approximately forty years of silence, Yiğit Okur returned to the world of literature with his novel Hulki Bey ve Arkadaşları/Mr Hulki and His Friends.

Reviews

[Serenity]

Yiğit Okur’un okuduğum ikinci kitabı, onun kitaplarını okumak çok sevdiğiniz çikolatadan son ısırığı almak gibi… Hem keyifli hem hüzünlü. “Hüzün” ve “Mizah” onun kitaplarının vazgeçilmez öğesi, bu öykü kitabında da onu çok net görmüş oldum. Bu kitabındaki öykülerde aslında kendi yaşamından izleri anlatmış, kendisi hukukçu olduğu için bu kitapta hukukla iç içe geçiyor aslında, kendi kimliğini saklamıyor, onu kitabının içinde var etmeye devam ediyor. Elimde olan kitaplarını da okuyup külliyatını tamamlayacağım inşallah. Keşke ülkemizde kıymeti daha çok bilinse, ruhu şâd olsun.

[Ilay Demirer]

Öykülerin sırrı son cumlelerinde...

[Onur]

Birbirinden güzel 8 hikaye.. Hepsi keyifli, hepsi sürükleyici..

[Can Ülker]

Komikli, hüzünlü çok güzel hikayeler.