Το βιβλίο όπως κι ο συγγραφέας του συνοδεύονται από μια ορισμένη φήμη, που έχει δημιουργήσει κάποιους συνειρμούς. Αντιμετωπίζω ένα ζήτημα που με έχει στενοχωρήσει αφάνταστα και με έχει φέρει σε αδιέξοδο. Έψαχνα μια επιβεβαίωση πως και σε δύσκολες συνθήκες εξακολουθώ να αντιλαμβάνομαι αυτά που έχω εκπαιδευτεί να αναγνωρίζω, μ' εκείνο τον τρόπο, που μπορεί να ονομάσουμε διαίσθηση, ή υποσυνείδητη γνώση ( κοιτάς μια εικόνα, βλέπεις το α, έχεις όμως αποθηκεύσει μέσα σου ήδη το β, που δεν το είδες παρατηρώντας, ή διαβάζεις ένα βιβλίο κανονιστικού χαρακτήρα και δε μπορείς να παπαγαλίσεις ή να εφαρμόσεις σαν κανόνα αυτά που έχεις διαβάσει [ στο ποσοστό που τα αντιλαμβάνεσαι φυσικά βάσει των βιωμάτων και γνώσης σου ], όμως κάποτε που το ξαναδιαβάζεις, συνειδητοποιείς ότι σε όσα υπήρχε αντίσταση λόγω μη συμβατότητας μαζί σου, θυμόσουν τις λέξεις, όχι όμως και την ουσία, ενώ άλλα δε θυμόσουν τις φράσεις, ωστόσο δε σταμάτησες να τις εφαρμόζεις ) και πως η ικανότητα να λειτουργώ λογικά δεν έχει επηρεαστεί σε βαθμό να παραλογίζομαι.
Ένιωσα ζεστασιά στο βιβλίο, εισέπραξα καλή διάθεση στην πραγματικότητα και διαυγή σκέψη, μαζί όμως με κάποια πικρία. Εκείνο το είδος που σε ειδοποιεί ότι αυτός που γράφει, βίωσε. Δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω για τις καταστάσεις που έζησα, γιατί μέσω του βιβλίου επιβεβαίωσα εκτός από 'κεινα που άμεσα αντιλήφθηκα και όσα μου προκάλεσαν αμυδρή εντύπωση και δε μπορούσα να βρω το λάθος σε ό,τι συνάντησα. Και αυτό το τελευταίο ήταν και η επιβεβαίωση πως στο βιβλίο δε βρήκα αυτό που ήθελα να βρω, βρήκα και άλλα που δεν τα σκεφτόμουν καν και που ασύνειδα είχαν προκαλέσει την αντίσταση μου.
Το διάβασα σε λίγες ώρες και ήταν χαλαρές. Δε θα το ξαναδιαβάσω, διότι δεν έχει κάτι να μου διδάξει. Έμεινε 5 χρόνια αδιάβαστο και η θέση του το περιμένει για να ξαναμπεί διαβασμένο. Ο συγγραφέας παρόλ' αυτά, μ' ενδιαφέρει να τον ψάξω περισσότερο. Ήταν μάλλον απλοϊκά γραμμένο.