Εδώ εξετάζεται αυτό που επέρχεται κι όχι τούτο ή το άλλο επερχόμενο, εκείνο ή το άλλο γίγνεσθαι ή το γίγνεσθαι εν γένει. Το ίδιο επερχόμενο περιλαμβάνει και τις δυνατότητες διαφοροποίησης αυτού που γίνεται. Ό,τι έχει επέλθει, αυτό που επέρχεται κι εκείνο που είναι να έλθει, σε καθέναν από τους τόπους του, σε καθεμιά από τις στιγμές του, παραμένει ανείπωτο. Εμπλέκεται με το κενό και συνεπάγεται το κενό, ζωντανεύει τα λόγια και τις δράσεις που, επίσης, το διαπλάθουν.
Αυτό που επέρχεται συνδέεται με όλες τις καθημερινές και υπερκαθημερινές πράξεις και παραλείψεις μας, με την εικονικότητα που του δανείζει τα ενδύματά της και που καταλήγει να γίνεται ένα σώμα μαζί του.
Από αμνημονεύτων χρόνων, η ανθρωπότητα, είτε αγνοώντας το είτε έχοντας την επίγνωσή του, αναζητεί το μυστικό του "είναι" και το διακύβευμα του "γίγνεσθαι". Γύρω απ' αυτό διατυπώθηκαν λέξεις κυρίαρχες που πήραν κατόπιν το δρόμο τους. Το ίδιο το επερχόμενο, όμως, υπερέχει και στο παρόν και στο μέλλον. Προκαλεί και περιλαμβάνει ερωτήσεις και απαντήσεις, ερμηνείες και δράσεις που μένουν όλες σε εκκρεμότητα, μετέωρες.
Kostas Axelos (also spelled Costas Axelos; Greek: Κώστας Αξελός) was a Greek philosopher. He was born in Athens and attended high school at the French Institute and the German School of Athens. He enrolled in the law school in order to pursue studies in law and economics. With the onset of World War II Alexos became involved in politics. During the German and Italian occupation he participated in the Greek Resistance, and later on in the Greek Civil War, as an organiser and journalist affiliated with the Communist Party (1941–1945). He was later expelled from the Communist Party and condemned to death by the right-wing government. He was arrested and escaped. At the end of 1945 Axelos moved to Paris, France, where he studied philosophy at the Sorbonne. From 1950 to 1957 he worked as a researcher in the philosophy branch of C.R.N.S, where he was writing his dissertations, and subsequently proceeded to work in Ecole Pratique des Hautes Etudes. From 1962 to 1973 he taught philosophy at the Sorbonne. His dissertation "Marx, penseur de la technique" (translated as "Alienation, Praxis and Techne in the Thought of Karl Marx") tried to provide an understanding of modern technology based on the thought of Heidegger and Marx and was very influential in the 1960s, alongside the philosophy of Herbert Marcuse. Axelos was a collaborator on, columnist with, and subsequently editor of the magazine Arguments (1956–1962). He founded and, since 1960, has run the series Arguments in Edition de Minuit. He has published texts mostly in French, but also in Greek and German. His most important book is Le Jeu du Monde (Play of the World), where Axelos argues for a pre-ontological status of play.
Το τελευταίο βιβλίο του Κώστα Αξελού είναι μια δύσκολη αναζήτηση. Συμπυκνώνει όλη τη σκέψη -και μη σκέψη- του διανοητή, όλη τη προσπάθεια να συλλάβει το ασύλληπτο, να περιγράψει το απερίγραπτο, να πει το άρρητο. Σε εννέα κεφάλαια-κινήσεις, σε τριακόσια σαράντα δύο αποσπάσματα ο Αξελός ξετυλίγει το απόσταγμα μιας ζωής.
Ένα βιβλίο δύσκολο, απρόσιτο. Διαβάζεται αργά. Ωστόσο, κάτι ευχάριστο αναβλύζει από κάθε απόσταγμα. Μια ποίηση, μια μουσική. Κάτι που σε κάνει να συνεχίσεις το διάβασμα. Γιατί αν το διακόψεις, θα καταστρέψεις το λιμπρέτο.
Δύσκολο να σχολιάσεις ένα τέτοιο βιβλίο. Απλά το δέχεσαι. Γιατί δύσκολα το καταλαβαίνεις με τη λογική. Μόνη παρατήρηση: ο σκεπτικισμός του φιλοσόφου για την τεχνο-επιστήμη. Η δυσπιστία του, η αμφιβολία της δύναμής της. Η μετέωρη ουσία της αν-ουσίας της.