Ο κύριός μου

by Ζωρζ Σαρή, Θανάσης Γεωργίου (Cover Designer), Εβίτα Κυριαζή (Editor)

"...Ωστόσο, είναι έξυπνο παιδί, παίρνει τα γράμματα, φορές τα βράδια στο κρεβάτι γίνεται παιδί κανονικό, τρυφερό, στα δέκα του χρόνια μου ζητάει να του διαβάζω παραμύθια. Τον περασμένο μήνα ήθελε να του διαβάσω το "Μικρό Πρίγκιπα". Δυο βράδια ξενυχτήσαμε, κι όταν τελείωσε η ιστορία, ο Πασχάλης γύρισε την πλάτη του κι ούτε που μου μίλησε. Όμως εγώ ξέρω πως έκλαιγε... Γιατί πρέπει ο Πασχάλης να πληρώνει την ύπαρξή του στη ζωή; Αυτός είναι υπεύθυνος για τον ερχομό του στον κόσμο;..." Ένας δάσκαλος, ένας ατίθασος μαθητής, μια δυναμική μητέρα... Πρόσωπα και συναισθήματα συγκρούονται. Ποιος θα νικήσει; Η κατανόηση, η εκτίμηση, η αγάπη και στο τέλος τέλος... ο έρωτας.

Genres: Childrens, Ebooks, Fiction, Young Adult

136 pages, Paperback

First published January 1, 2002

About the author

Η Ζωρζ Σαρή (English: George Sari), λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Γεωργίας Σαρηβαξεβάνη, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μορφές της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, αλλά και ταυτόχρονα μια ηθοποιός που έζησε με πάθος τις μεγάλες στιγμές του 20ού αιώνα. Με μητέρα από τη Γαλλική Σενεγάλη και πατέρα από το Αϊβαλί, έφερε μέσα της την πολυπολιτισμικότητα και το άνοιγμα στον κόσμο, στοιχεία που σφράγισαν την προσωπικότητά της και αργότερα τα έργα της. Στην Κατοχή, ενώ σπούδαζε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη, συμμετείχε στην Αντίσταση και εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, βιώνοντας εμπειρίες που αργότερα τροφοδότησαν τη γραφή της με αλήθεια και δύναμη. Τραυματίστηκε στα Δεκεμβριανά και, το 1947, βρέθηκε εξόριστη στο Παρίσι, όπου σπούδασε στη σχολή του Σαρλ Ντιλέν και ήρθε σε επαφή με σπουδαίους ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, από τον Κώστα Αξελό έως τον Μαρσέλ Μαρσώ, ενώ εκεί δημιούργησε οικογένεια με τον γιατρό Μαρσέλ Καρακώστα. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και εμφανίστηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο δίπλα σε μεγάλους ηθοποιούς, κερδίζοντας μάλιστα βραβεία για τις ερμηνείες της. Όταν όμως επιβλήθηκε η Δικτατορία, αποφάσισε μαζί με φίλους της να μη συμμετάσχει πια στο θέατρο, επιλέγοντας τη σιωπηλή αντίσταση. Τότε ανακάλυψε τη συγγραφή, ξεκινώντας σχεδόν σαν παιχνίδι με τα παιδιά γύρω της να δημιουργεί τον «Θησαυρό της Βαγίας» (1969), ένα βιβλίο που γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία και μεταφέρθηκε στην τηλεόραση, ανοίγοντας τον δρόμο για μια καινούρια καριέρα που θα την καθιέρωνε στη λογοτεχνία. Από τότε αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο γράψιμο, τονίζοντας πως εκεί βρήκε την ελευθερία που δεν μπορούσε να έχει στη σκηνή, και μέσα από τα βιβλία της μπόρεσε να πει τις ιστορίες της με τον δικό της τρόπο, αναλαμβάνοντας η ίδια την ευθύνη των λέξεων και των ηρώων της. Στο έργο της συνυπάρχουν η προσωπική μνήμη, η Ιστορία και η κοινωνική πραγματικότητα: μυθιστορήματα όπως το «Όταν ο ήλιος…», η «Κόκκινη κλωστή δεμένη…», «Οι νικητές», «Τα γενέθλια» και «Τα χέγια» έφεραν στην παιδική και νεανική λογοτεχνία ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, μιλώντας για την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τις πληγές της σύγχρονης Ελλάδας με τρόπο που κανείς δεν είχε τολμήσει ως τότε. Με άλλα έργα της, όπως «Το ψέμα», «Κρίμα κι άδικο», «Νινέτ», «Ζουμ» ή «Μια αγάπη για δύο», έθιξε ζητήματα κοινωνικά, οικογενειακά, αλλά και προσωπικά, ενώ μέσα από τη φιλία της με την Άλκη Ζέη και την κοινή τους πορεία χάρισε στη λογοτεχνία αυτοβιογραφικές αφηγήσεις που μιλούν για την αξία των ανθρώπινων σχέσεων. Δεν περιορίστηκε όμως στα βιβλία· επισκεπτόταν σχολεία σε όλη την Ελλάδα, μιλούσε με παιδιά και εφήβους, συμμετείχε σε συζητήσεις για τη λογοτεχνία και τον ρόλο της γυναίκας, ενώ με την ίδια ζέση υπερασπιζόταν τη θέση του παιδικού βιβλίου στην κοινωνία. Η συμβολή της αναγνωρίστηκε με σημαντικά βραβεία, όπως το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το «Νινέτ», διακρίσεις από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, προτάσεις για διεθνή βραβεία όπως το Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά και τιμές για την καλλιτεχνική της πορεία στον κινηματογράφο. Ως συγγραφέας αγαπήθηκε γιατί μίλησε με αμεσότητα, με ζεστασιά και με ειλικρίνεια, δίνοντας φωνή σε μια ολόκληρη γενιά που έζησε τον πόλεμο, την εξορία, την αντίσταση και τον αγώνα για ελευθερία, αλλά και μεταφέροντας στα παιδιά την πίστη της στη ζωή, στη φιλία και στην αγάπη. Όπως έλεγε η ίδια, κάθε βιβλίο της κουβαλούσε κομμάτια της προσωπικότητάς της, κρυφά ή φανερά, γιατί «ο συγγραφέας πάντα βρίσκεται κάπου μέσα στις ιστορίες του». Η Ζωρζ Σαρή, είτε με τις σελίδες της είτε με τις ερμηνείες της, άφησε μια παρακαταθήκη γεμάτη πάθος, αλήθεια και ανθρωπιά, και μέχρι σήμερα τα βιβλία της διαβάζονται με την ίδια συγκίνηση, αποδεικνύοντας ότι η λογοτεχνία μπορεί να είναι ταυτόχρονα προσωπική μαρτυρία, ιστορική μνήμη και παγκόσμια φωνή.

Reviews

[BigTreesAndBigBooks · Rating 5 out of 5]

Το σχολειο στην Ελλαδα εχει πολλα προβληματα. Ειναι μονοτονο, μιας ταχυτητας και του λειπουν πολλα βασικα. Ολα ομως αυτα τα θεματα χανονται αν εισαι αρκετα τυχερος να εχεις ενα καλο δασκαλο. Ο κυριος μου, ηταν ο δασκαλος που ειχα στην τεταρτη δημοτικου σαν το δασκαλο του Πασχαλη στο βιβλιο, πηρε το χρονο για τον καθε μαθητη ξεχωριστα και καταφερε να μας αγγιξει ολους με καποιον διαφορετικο τροπο. Οπως και στο βιβλιο της ζωρζ σαρρη μας μοιραζε βιβλια για να διαβασουμε και μετα τα συζητουσαμε στην ταξη, δεν ακολουθουσε το προγραμμα του υποργειου και επαιρνε το χρονο να ακουσει τις δικες μας αποψεις.
Για το βιβλιο συγκεκριμενα τωρα, ο Πασχαλης ειναι ενα μικρο αγορι που μεγαλωνει με την μητερα του, αφου ο πατερας του τους αφησε πριν καν γεννηθει και χωρις να παντρευτει τη μητερα του. Το γεγονος αυτο, στη μικρη πολη που διαδραματιζεται η ιστορια ειναι αρκετο για να στιγματισει την οικογενεια και τον Πασχαλη που εχει να αντιμετωπισει καθημερινα εχθρικους συμμαθητες, αδιαφορους δασκαλους και μια κοινωνια που τον εχει συμμαδεψει ως το "μπασταρδο".
Υπεροχο βιβλιο, πολυ καλογραμμενο και με ενα θεμα που σε αγγιζει. Για αλλη μια φορα η Ζωρζ Σαρρη καταφερνει μεσα σε λιγες μονο σελιδες γραψει μια ιστορια απολυτα αληθηνη, συγκινιτικη και με μια γλυκοπικρη γευση . Αγαπω Ζωρς Σαρη .

[Flora · Rating 2 out of 5]

Άλλο ένα βιβλίο από το πατρικό μου που βρισκόταν καιρό στη λίστα με τα αδιάβαστα. Σε καμία περίπτωση κακογραμμένο, η Ζωρζ Σαρρή είναι κλασική στο είδος της άλλωστε, ωστόσο και τίποτα το ιδιαίτερο. Σε αρκετά σημεία το βρήκα κάπως διδακτικό, πράγμα που με ενοχλεί όταν το συναντώ ειδικά σε παιδικά βιβλία. Ουσα εγώ η ίδια νηπιαγωγος βρήκα την πλοκή too good to be true. Μακάρι να ήταν τόσο απλό όσο το παρουσιάσει η συγγραφέας να τιθασεύσεις ένα ατίθασο παιδί δανείζοντας του να διαβάσει Πηνελόπη Δέλτα και βάζοντας του άριστα σε μια έκθεση… Επίσης θεώρησα λίγο αμήχανο το γεγονός πως ο δάσκαλος με τη μαμά του παιδιού καταλήγουν να ερωτεύονται και να βγαίνουν ραντεβού.

[Ιωάννα Τσολοβίκου · Rating 5 out of 5]

Ο Πασχαλης. Ένα ατίθασο παιδί αλλά καμια φορά κι ο Άγιος φοβερα θέλει ή στην προκειμένη το αντίθετο. «Οι μύγες δεν πιάνονται με ξύδι αλλά με ζάχαρη πιάνονται.» Έτσι έλεγε η μάνα του για τον δάσκαλο του. Κι έτσι ο Πασχαλης που γεννήθηκε το Πάσχα έγινε άλλος άνθρωπος. «Ο κύριος μου» ένα μικρό διαμάντι παραδοσιακά γραμμένο της Ζωρζ Σαρη που διαβάζεται απνευστί.

[Roula T · Rating 2 out of 5]

Δε μου άρεσε ιδιαίτερα, το βρήκα από τα μάλλον μέτρια της Ζωρζ Σαρή. Υποθέτω ότι σε παιδιά γύρω στα 10-12 θα άρεσε, όμως εγώ που το διάβασα ενήλικη, το βρήκα κατώτερο των στάνταρ της συγγραφέως. Η υπόθεση με δύο λόγια: νέος δάσκαλος διορίζεται σε ακριτικό σχολείο, όπου καταφέρνει να δαμάσει τον άτακτο μαθητή του και να τον κάνει να αγαπήσει το σχολείο. Συνάμα, καταφέρνει να εντάξει στο σύνολο της τάξης παιδιά που ήταν στο περιθώριο, πχ ο Αλβανός μαθητής. Στο τέλος, ερωτεύεται κιόλας. Το βιβλίο θέλει να περάσει κάποια μηνύματα, όμως θεωρώ ότι το κάνει με αφελή τρόπο και κάπως εξιδανικευμένο. Το απόσπασμα που με αποτελείωσε ήταν εκεί που η μητέρα του Αλβανού μαθητή αναφέρει ότι τα περνούσαν μια χαρά στην Αλβανία επί Χότζα, όμως μετά την πτώση του κομμουνισμού "από τη μια μέρα στην άλλη η Aλβανία έγινε η πιο φτωχή χώρα των Bαλκανίων", όπως αναφέρει. Περιέργως, πρωτοεκδόθηκε το 2002, οπότε μιλάμε για πραγματικές ιδεολογικές παρωπίδες.

[Nena · Rating 3 out of 5]

Ο καλός δάσκαλος ξεχωρίζει από τον τρόπο που διεγείρει συναισθήματα για να ευτυχισμένη και παραγωγική ζωή. Έτσι λοιπόν και μέσα από τα μάτια του μικρού και ατίθασου Πασχάλη , "ο κύριος του" κατάφερε με κατανόηση και τρυφερότητα να τον εντάξει στο σύνολο και να του μεταδώσει κάτι περισσότερο από στείρα γνώση , τα ερεθίσματα για να επιλέγει τι του αρέσει και έτσι κατάφερε να ημερεύσει το αγρίμι τούτο .
Η Ζωρζ Σαρρή επιτυγχάνει τελικά να ενσωμάτωσει τον έρωτα τόσο αρμονικά χωρίς να φανεί επιτηδευμένος κι είναι ένα ακόμη δυνατό χαρτί για το έργο αυτό.♡

[Nasia Tsoukala · Rating 5 out of 5]

Αγνό, τρυφερό και ευαίσθητο για την ατίθαση ψυχή! Η Ζωρζ Σαρή κατάφερε να σχεδιάσει σε ένα τόσο σύντομο διήγημα επιτυχώς τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών και να ταυτίσει τον αναγνώστη με το ατίθασο παιδί, τον Παντελή.
Κάθε νέος οφείλει να διαβάσει αυτό το βιβλίο, και ειδικά νέοι που διαβάζουν με δυσκολία ή δεν συμπαθούν το διάβασμα. Από άποψη γραφής, η συγγραφέας κάνει τον αναγνώστη να απορεί πόσο απλή και εύκολη είναι η αφήγηση, και όμως λίγοι την πετυχαίνουν.

[Electravox · Rating 5 out of 5]

Τι υπέροχο βιβλίο… το διάβασα μετά από πρόταση του 11χρονου γιου μου… ήταν κατενθουσιασμένος όταν το τελείωσε, και τώρα που το διάβασα κι εγώ, καταλαβαίνω γιατί… τόσο απλό, αλλά και τόσο μαγικό!

[Katia Kyriazi · Rating 5 out of 5]

comfort book

[Alkibiades · Rating 5 out of 5]

Η ιστορία ενός ατίθασου μαθητή που μεταμορφώνεται μέσα από τη σχέση του με το δάσκαλό του. Τρυφερά γραμμένο από την πάντα εξαιρετική πένα της Ζωρζ Σαρή!

[Nat · Rating 3 out of 5]

The book's beauty lies in simplicity which is praised throughout the book. Even if it's short and with a simple plot, it gives insight to the teachers' thoughts and the "troubled" kids' inner world and struggles. For adult readers it may seem underwhelming but it's quite didactic for its target audience.
It addresses issues such as stigma, marginalization, social rejection, racism , immigration and feminism.
So the rating depends entirely on perspective. If we look at it as "did it serve it's purpose" then it's a pretty good book, but reading it objectively as an adult it's a three star book.

Plot :
May feel underwhelming but served its purpose.
Characters:
Kinda stereotypical ( I'm guessing it's because they had specific roles in order to bring out a specific message) and kinda hard to care in depth about outside the purpose they serve in the story.

[Bella Baxter · Rating 5 out of 5]

Ένας δάσκαλος σε ένα σχολείο γνωρίζει τον Πασχάλη, ένα ατίθασο, δύσκολο παιδί που φαίνεται να μην τον ενδιαφέρει τίποτα. Η ιστορία ξετυλίγεται γύρω από τη σχέση τους. Ο δάσκαλος, γεμάτος κατανόηση και υπομονή, βλέπει πίσω από τη σκληρή συμπεριφορά του Πασχάλη έναν ευαίσθητο χαρακτήρα που απλά χρειάζεται αγάπη και προσοχή. Το βιβλίο εστιάζει στον αγώνα του δασκάλου να προσεγγίσει τον μαθητή, να του δείξει το ενδιαφέρον του και να τον βοηθήσει να βρει τον δρόμο του. Η Ζωρζ Σαρή γράφει για τη σημασία της εκπαίδευσης, όχι μόνο της γνώσης, αλλά της καρδιάς. Μέσα από την αφήγηση, αναδεικνύεται η δύναμη της κατανόησης, η εκτίμηση και, στο τέλος, η αγάπη. Είναι μια ιστορία που δείχνει πώς η ανθρώπινη σύνδεση μπορεί να αλλάξει ζωές, ξεπερνώντας τα εμπόδια και τις προκαταλήψεις.
Το έργο θέτει ερωτήματα για την παιδεία και τις ευθύνες των ενηλίκων. Η συγγραφέας αναδεικνύει την ανάγκη να δίνουμε ευκαιρίες στα παιδιά που δυσκολεύονται. Είναι μια κουβέντα για το πώς η αγάπη και το ενδιαφέρον μπορούν να κάνουν θαύματα.
Η γραφή είναι απλή και άμεση. Η γλώσσα ρέει φυσικά, κάνοντας την ανάγνωση γρήγορη και ευχάριστη. Ο ρυθμός είναι ομαλός και τρυφερός.
Οι χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί. Ο δάσκαλος είναι συ��παθής, γεμάτος ανθρωπιά. Ο Πασχάλης είναι ένα παιδί που κερδίζει τη συμπάθεια του αναγνώστη, παρά τη συμπεριφορά του. Η μητέρα του Πασχάλη είναι επίσης σημαντική.
Γενικά, μιλάμε για ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσει κανείς. Είναι μια ιστορία γεμάτη ζεστασιά και ανθρωπιά.
Αυτό το βιβλίο θα σας γεμίσει ελπίδα και αισιοδοξία.
Τρυφερό, αληθινό, συγκινητικό.

[Athina Lathira · Rating 4 out of 5]

Το ειχα διαβασει οταν πηγαινα γυμνασιο, κ ηταν νομιζω η καταλληλη ηλικια.Ο κυριος μου, ηταν ο δασκαλος που ειχα στις 3 ταξεις του γυμνασιου , πηρε το χρονο για τον καθε μαθητη ξεχωριστα και καταφερε να μας αγγιξει ολους με καποιον διαφορετικο τροπο.

[Efoula · Rating 4 out of 5]

Το ειχα διαβασει οταν πηγαινα γυμνασιο, κ ηταν νομιζω η καταλληλη ηλικια! Πολυ ωραιο βιβλιο με δυνατα μυνηματα.

[Demi · Rating 3 out of 5]

Ένα γλυκό βιβλίο που απεικονίζει με όμορφο τρόπο στιγμές των μαθητικών χρόνων... :)

[Book Goblin, Page Devourer · Rating 3 out of 5]

Μικρούλι αλλά με φοβερά μηνύματα. Σίγουρα θα το διαβάσω στα αγόρια μου