Katerina Gogou (Greek: Κατερίνα Γώγου) was a Greek anarchist poet, author and actress. Before her suicide by pill overdose at the age of 53, Gogou appeared in over thirty Greek films.
Βorn in Athens, Greece. One of her books was translated into English, "Three clicks left" in the United States in 1983 by Jack Hirschman and published by "Night Horn Books" in San Francisco. The Greek title was, 'Τρία κλικ αριστερά', and first published by Kastaniotis in 1978. Her poetry was known for its rebellious and anarchist content.
Numerous poems written by Gogou appeared in the Greek film 'Parangelia' about the life of Nikos Koemtzis who, in 1973, killed three individuals (two of whom were policemen) and injured another eight at a bouzouki club in Athens over a dance.
Astonished...What to say about this??? Please give me some stars in order to rate it more 5 are not enough. Today is Poetry Day and i was wondering what to read in order to grace it...And BANG i was hit from this book. One of the little times in my life that i was identified with an essay so much. In some poems i was cause and causality simultaniosly...I think that that's the best she ever written...
Εσύ! Εσένα που αγάπησα. Κοίτα άμα πιεις κι όπως πάντα μεθύσεις Μην πεις ποτέ πως μ’αγάπησες Δεν θ’ άφηνες να γίνω πλατανόφυλλο Σε ξεροπόταμους να πλέω…"
έπρεπε αν ήθελα ακόμα να σωθώ αν ήθελα ακόμα να ζήσω να βρω έναν τρόπο να μοιάζω μ’ αυτούς ή κάτι τέλος πάντων να τους εξευμενίσω"
Το χρώμα μου Νύχτας βαθιάς μαβί Εκείνο που παίρνει ο ουρανός Όταν μεγάλο βράχο δένει στο λαιμό Και σ’ άραχλα νερά βουλιάζει το φεγγάρι"
Ποίος είναι ο λόγος της ποίησης Πού βγαίνει απ’ το ποιώ Και που σημαίνει πράττω Ζητάω την απάντηση Απ’ τους ακινητοποιημένους"
Astonished...
ps. Helen sorry if i have some mistakes in my English review... ) ) )
Σκοτεινό και εξομολογητικό έργο, όπου η Γώγου μετατρέπει τον προσωπικό της πόνο σε ωμή, άμεση ποίηση. Η συλλογή κινείται ανάμεσα στη μνήμη, την απώλεια και την προσπάθεια επιβίωσης μέσα σε έναν κόσμο βίας και εξάρτησης, με εικόνες που χτυπούν κατευθείαν στο στομάχι. Δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα, αλλά έχει δύναμη που δύσκολα ξεχνιέται.
...νύχτωνε στον ουρανό... Και σε δυό περίεργα σύννεφα που ακίνητα τρέχαν εγώ ανάμεσα σε δυό διάτρητους «ληστές» στα φώτα σταυρωμένη
Μπορεί δίκαια... Προκάλεσα με πάθος την ζωή. Ασέβησα δύο φορές γιατί ήξερα τους Νόμους. Άσκησα την όραση μου για μακριά κι έχασα τα κοντινά μου.
Πάντα αυτή η μελαγχολία που σε κάνει να θες να διαβάσεις όλα τα ποιήματα σε μια μέρα αλλά τελικά δεν μπορείς γιατί σε βαραίνει. Αυτό το συναίσθημα συχνά μου δημιουργεί η Γώγου και είναι απίστευτο. Είμαι τυχερή που έχω στην βιβλιοθήκη μου αυτό το σπάνιο διαμάντι