Δευτερη αναγνωση ηταν αυτη, το ειχα παρει στο πρωτο μου παιδι, 12 χρονια πριν, και τοτε δεν μπορουσα να το κανω.. στο δευτερο ουτε καν, και τωρα, μετα το περας της δεκαετιας κι επειδη δεν κοιμαται ωραια το τριτο μου μωρο, ειπα να του δωσω αλλη μια ευκαιρια..
Αλλά και παλι δεν μπορω.
Δεν μπορω να βαλω το εννιαμηνιτικο στην κουνια, να του πω 'τωρα εσυ θα κοιμηθεις' και να σηκωθώ να φυγω, αφήνοντάς το να κλαιει, εστω κι αν προτεινει να ξαναπηγαινω καθε τριλεπτο μετα πενταλεπτο λεει και ουτω καθεξης να το πεισω λεκτικα (!) χωρις να το αγγιζω, οτι πρεπει τωρα μονο του να κοιμηθει.
Μου φαινεται παραλογο, άκαρδο και δε θα εκπαιδευα ουτε τον σκυλο μου ετσι.
Μπραβο σε οσους τα καταφεραν, πραγματικα τους θαυμαζω.
Εμεις οι υπολοιποι που μας κανουν τα παιδια μας ο,τι θελουν, θ αργησουμε ακομη να κλεισουμε ματι σαν ανθρωποι.
Οποιος γονέας ή μη διαβαζει αυτό το ριβιού και εχει καποια ιδεα, λυση συμβουλή, οτιδηποτε που να βοηθαει να κοιμαται ηρεμο το μωρο, οσο πιο πολυ γινεται μεσα στη νυχτα, χωρις να το αφηνεις ομως να κλαιει και να σπαραζει,καθε προταση δεκτη, ειμαι ψιλοαπελπισμενη :-/
Να σας ζησουν ολα τα παιδακια, εκπαιδευμένα και αναρχικά. Αγωνιστιικούς χαιρετισμούς - γιατί για να φτασατε σ αυτο το βιβλίο, ψιλοαπελπισμένους σας κοβω κι εσας. Αγκαλιά