«Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί
Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί».
Στον αφόρητο και παθιασμένο, στον ασυγχώρητο νότο της Ιταλίας ξετυλίγεται με καταλυτικά απλή γραμμική αφήγηση η ιστορία της οικογένειας Σκόρτα.
Μια ιστορία ορόσημο ένα επικό χρονικό ντροπής, εγκλημάτων, πάθους, αγάπης και απελπιστικής αφοσίωσης ανάμεσα στα μέλη της ανυπόληπτης οικογένειας.
Το νοσταλγικό και άγρια τρυφερό ανοίγει το 1870 με τον Ρόκο Σκόρτα Μασκαλτσόνε.
Έναν διαβόητο εγκληματία, ένα αδίστακτο πλάσμα, γέννημα καταραμένο και απλησίαστο προερχόμενη απο έναν απεχθή βιασμό.
Πεθαίνοντας αφήνει στους απογόνους του την εμβληματική κληρονομιά του αίματος και της λεηλασίας και την αναγκάζει να μην μπορέσει ποτέ να αποποιηθεί τον μυθική του ματαιωμένη υπαρξιακή υπόσταση απο φωτιά, θυσίες και αλύτρωτες απαντοχές ψυχής.
Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870 και προχωρώντας στη δεκαετία του 1980, το βιβλίο απεικονίζει την οικογένεια Σκόρτα - καταραμένη από την εγκληματικότητα του προγόνου της σε φαινομενικά ατελείωτες κακουχίες και πεθαμένη αξιοπρέπεια.
Εξιστορώντας τον τρόπο με τον οποίο αλλάζουν οι οικογένειες με την πάροδο του χρόνου και πώς διατηρείται η παράδοση.
Το βράδυ τα όνειρά μπερδεύονται με τις ιστορίες της καθημερινής ζωής και της λυρικής πραγματικότητας της χαράς και της λύπης ενώ τις μέρες μαγεύεσαι από το τραχύ, σκεπασμένο με λιωμμένο ήλιο, στα πόδια της θάλασσας που μαθαίνει χορό και τέχνη στον ουρανό,
λίγο πριν αυτός ανάψει τα αστέρια του και ακουστεί το τραγούδι των ψυχών τόσο των εγκλωβισμένων σε φθαρτά σώματα, όσο και των ελεύθερων που αγκαλιά με τον θάνατο μεθούν και ξεφαντώνουν.
Η αδέσποτη ομορφιά των τοπίων της εξοχής και των παραμυθιών του ιταλικού μεγαλείου μπαίνει με αβάσταχτη μανία στην σκέψη των αναγνωστών και τη γεμίζει ζέστη, αγάπη, μυστικά, σκόνη, υγρασία και ερημικό σκοτάδι αισθήσεων.
Η οικογένεια Σκόρτα με τους διαβόητους εγκληματίες της, το καπνοπωλείο που διατηρούν στο χωριό της γενέτειρα τους συνεχίζει την οικογενειακή γραμμή που ξεκίνησε με δυσφημία, οι Σκόρτα , αν και μυστικοπαθείς, έχουν τα πιο ευγενή κίνητρα, όχι αρνητικά. Ασχολούνται ανέκαθεν με το μικρό ή τεράστιο ηθικά λαθρεμπόριο, και πρωταγωνιστούν στη μαύρη αγορά.
Είναι νησιώτες και προστατευτικοί ο ένας με τον άλλον, κατανοώντας από την παιδική ηλικία ότι αυτό το μικρό χωριό είναι ικανό για μεγάλη σκληρότητα, παλιές δεισιδαιμονίες και καυτές κρίσεις ριζωμένες στην καθημερινή ζωή εδώ και αιώνες. Ενώνονται και αντιμετωπίζουν ο,τι τους ξημερώνει ο νότος.
Το Montepuccio είναι το σπίτι τους, το πεπρωμένο τους. Το κάτω απο τον ήλιο του νότου, είναι ένα κομμάτι ιστορίας. Τέτοια χωριά δεν είναι πλέον βιώσιμα σε έναν σύγχρονο κόσμο, οι νέοι άνθρωποι πήγαν στις πόλεις, οι παλιοί περιμένουν να πεθάνουν, το νεκροταφείο πιο οικείο καθώς αγαπημένα πρόσωπα ενώνονται με τους προγόνους τους και τα βράδια στην πανσέληνο και στους μεγάλους σεισμούς οι ετοιμοθάνατοι συναντούν τους νεκρούς τους.
Σε έναν πολιτισμό που εξαφανίζεται ταχέως, αυτό το οικείο πορτραίτο αποκαλύπτει τα πάθη, τις εμμονές και την απέραντη όρεξη για ζωή σε έναν λαό που χαράζει τα προς το ζην από τη γη, γλεντούν με τη γενναιοδωρία της θάλασσας και τους ελαιώνες τους και ξορκίζουν το κακό μάτι των εχθρών τους. Σύμφωνα με τη νότια ιταλική παράδοση, η απολαυστική οικογένεια, η δουλειά και τα γεύματα που μοιράζονται οι Σκόρτα, είναι για κάθε γενιά μια μικρή κληρονομιά που προσθέτει στην οικογενειακή λαογραφία.
Ο Gaudé συχνά μετακινεί τα νήματα που ζούμε διαβάζοντας,λίγο πολύ γρήγορα για να μας αφήσει να αναπνεύσουμε τον αέρα του νότιου ιταλικού τοπίου.
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς και σεμνούς ασπασμούς.