What do you think?
Rate this book
Jeżycjada #16
Żaba
Jej główną bohaterką jest Hildegarda Schoppe, zwana przez wszystkich Żabą. Jest ona niezbyt wysoką blondynką z krótko obciętymi włosami i zielonymi oczami, ukrytymi za szkłami okularów. Ma dwóch braci: Fryderyka i Wolfganda Amedeusza, zwanego Wolfim. Pierwszy z nich wyjechał do Houston i zostawił Różę Pyziak samą w ciąży, a drugi, zapominając wyłączyć żelazka, spalił Hildegardzie cały pokój.
Do tego dochodzi jeszcze syn Anieli Kowalik, Piotr, szkolny kolega Żaby, który po spowodowanym przez siebie wypadku zabiera Hildegardę do gabinetu doktor Idy Pałys, ciotki porzuconej Pyzy. Żaba w ten sposób dowiaduje się o dziecku Róży, którego ojcem jest jej rodzony brat - Fryderyk. Chce nakłonić go do powrotu do ojczyzny, a ściślej, do jego dziecka i dziewczyny. W swoją intrygę wciąga Piotra.
Do tego dochodzi jeszcze syn Anieli Kowalik, Piotr, szkolny kolega Żaby, który po spowodowanym przez siebie wypadku zabiera Hildegardę do gabinetu doktor Idy Pałys, ciotki porzuconej Pyzy. Żaba w ten sposób dowiaduje się o dziecku Róży, którego ojcem jest jej rodzony brat - Fryderyk. Chce nakłonić go do powrotu do ojczyzny, a ściślej, do jego dziecka i dziewczyny. W swoją intrygę wciąga Piotra.
216 pages, Paperback
First published January 1, 2005
5 people are currently reading
264 people want to read
About the author
Małgorzata Musierowicz
61 books341 followersMałgorzata Musierowicz (b. January 9, 1945 in Poznań, Poland) is a popular Polish writer, author of many stories and novels for children and teenagers, but read with pleasure by adults too.
She is the sister of poet and translator Stanisław Barańczak.
She is the sister of poet and translator Stanisław Barańczak.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
February 14, 2022
,, Pomyślała też, że wszystkie powitania zawierają w sobie od razu cały smutek pożegnań. Pewnie już nie zdąży zatańczyć na weselu małej Mili. Ale jeszcze na pewno zdąży ja pokochać. I nauczy ją wielu, wielu rzeczy dobrych i pięknych."
16 część cudownej serii ,,Jeżycjada" nie zawiodła jak zawsze. Pełna ciepła, uroku powieść, która włącza nas do świata Poznania na początku XXI wieku. Kocham te serię, część ta opisuje w świetny sposób relacje międzyludzkie, piękną, młodą miłość oraz jej błędy. Bohaterowie - rodzina Borejków, tak jak nasze nowe postacie posiadają własny, unikalny charakter, nie sposób ich nie polubić. Bardzo polecam każdemu🫀!
16 część cudownej serii ,,Jeżycjada" nie zawiodła jak zawsze. Pełna ciepła, uroku powieść, która włącza nas do świata Poznania na początku XXI wieku. Kocham te serię, część ta opisuje w świetny sposób relacje międzyludzkie, piękną, młodą miłość oraz jej błędy. Bohaterowie - rodzina Borejków, tak jak nasze nowe postacie posiadają własny, unikalny charakter, nie sposób ich nie polubić. Bardzo polecam każdemu🫀!
February 4, 2019
Żaba jest ostatnim tomem Jeżycjady, który zamierzałam przeczytać. Kolejna Czarna polewka jest natomiast pierwszą książką, którą opisałam (skromnie bardzo) tutaj na blogu. Po lekturze Żaby nie jestem jednak przekonana do mojego planu, bo okazuje się, że i z kolejnego tomu nic nie pamiętam. Wszystkich jednak nie chcę czytać, te najnowsze zbyt bardzo mnie rozczarowały i nadal dobrze pamiętam ich treść.
Żaby natomiast nie pamiętałam nic a nic. Musiałam nawet dokupić ten tom, bo zaginął gdzieś, zapewne pożyczony nie wrócił. Ostrzegał mnie Zacofany w Lekturze i w zasadzie miał rację, choć w poziomie absurdu i lukru Żaba specjalnie od poprzednich tomów nie odstaje. Tutaj bryluje przede wszystkim Ignacy Borejko, który nagle uporczywie miesza się w sprawy sercowe swoich wnuczek, równocześnie pozwalając domowym kobietom na pełną obsługę: od herbaty po szarlotkę i skazując je na wysłuchiwanie nietaktownych wywodów i fragmentów z czytanych książek.
Główną bohaterką tego tomu jest Hildegarda Schoppe zwaną Żabą, młodsza siostra Fryderyka, który niecnie zostawił Różę w ciąży, uciekając na stypendium do Houston. Hildegrada to poniekąd żeński Józinek - zorganizowana, poczciwa, szczera, troskliwa. Dom rodzinny Żaby za to jest katastrofą. Sfrustrowana matka, która musiała porzucić karierę muzyczną dla rodziny oraz nie-wiadomo-jaki ojciec, który ciągle nawija o cudownym Fryderyku. Jego młodszy syn Wolfgang to nieudacznik, niecnota, postrzelony audiofil, który przyprawia rodziców o siwe włosy. Ale jaki ma być, gdy całe życie wysłuchuje jak to nie dorasta bratu do stóp? Oczywiście zarówno on, jak i Hildegarda przewyższają starszego brata moralnie i oboje są przerażeni jego zachowaniem. Żaba, dowiedziawszy się o ciąży Róży, próbuje skontaktować się ze starszym bratem, co jej nie wychodzi. W XXI wieku Fryderyk nie sprawdza maili, nie odbiera telefonu i jest po prostu nieuchwytny, za to wysyła listy. Dziwne.
Ciąg dalszy: https://przeczytalamksiazke.blogspot....
Żaby natomiast nie pamiętałam nic a nic. Musiałam nawet dokupić ten tom, bo zaginął gdzieś, zapewne pożyczony nie wrócił. Ostrzegał mnie Zacofany w Lekturze i w zasadzie miał rację, choć w poziomie absurdu i lukru Żaba specjalnie od poprzednich tomów nie odstaje. Tutaj bryluje przede wszystkim Ignacy Borejko, który nagle uporczywie miesza się w sprawy sercowe swoich wnuczek, równocześnie pozwalając domowym kobietom na pełną obsługę: od herbaty po szarlotkę i skazując je na wysłuchiwanie nietaktownych wywodów i fragmentów z czytanych książek.
Główną bohaterką tego tomu jest Hildegarda Schoppe zwaną Żabą, młodsza siostra Fryderyka, który niecnie zostawił Różę w ciąży, uciekając na stypendium do Houston. Hildegrada to poniekąd żeński Józinek - zorganizowana, poczciwa, szczera, troskliwa. Dom rodzinny Żaby za to jest katastrofą. Sfrustrowana matka, która musiała porzucić karierę muzyczną dla rodziny oraz nie-wiadomo-jaki ojciec, który ciągle nawija o cudownym Fryderyku. Jego młodszy syn Wolfgang to nieudacznik, niecnota, postrzelony audiofil, który przyprawia rodziców o siwe włosy. Ale jaki ma być, gdy całe życie wysłuchuje jak to nie dorasta bratu do stóp? Oczywiście zarówno on, jak i Hildegarda przewyższają starszego brata moralnie i oboje są przerażeni jego zachowaniem. Żaba, dowiedziawszy się o ciąży Róży, próbuje skontaktować się ze starszym bratem, co jej nie wychodzi. W XXI wieku Fryderyk nie sprawdza maili, nie odbiera telefonu i jest po prostu nieuchwytny, za to wysyła listy. Dziwne.
Ciąg dalszy: https://przeczytalamksiazke.blogspot....
June 15, 2023
Przepraszam bardzo ale dlaczego Wolfgang jest włamywaczo podglądaczem
Ja już wolałam Lucka 😪
Ja już wolałam Lucka 😪
Read
September 15, 2023Z części na część coraz bardziej odklejone. Jak mam uwierzyć w maturzystę z rocznika 2004, który co drugie zdanie mówi KRUCA FIKS i 10-latka, który robi korektę książki? XD
January 3, 2025
mam wrażenie, że z każdym kolejnym tomem to się robi coraz gorsze i mniej prawdopodobne xd
August 13, 2021
(ok, 3.5*)
July 20, 2024
Musierowicz pisze tak wspanialych bohaterów, że ja już nawet nie wiem, kogo kocham najbardziej - w Żabie to chyba był Wolfi… Ale zaraz za nim Żabcia, no i niezmiennie Róża ❤️
September 15, 2025
Podobała mi się postać Żaby, a wątek dziecka i Róży jest ładnie rozwinięty.
July 1, 2023
4.5
jakby te książki są takie cieple, sprawiają, że mimo bardzo wielu książek na półce, mam ochotę czytac tylko to
jakby te książki są takie cieple, sprawiają, że mimo bardzo wielu książek na półce, mam ochotę czytac tylko to
August 20, 2023
Żaba to już nowsza część Jeżycjady, a te czytałam raz po premierze, więc niewiele z nich pamiętam.
Z fabuły pamiętałam tylko, że główną bohaterką jest siostra Fryderyka. Przez książkę przeleciałam szybko i w sumie sama nie wiem czemu. 😅 Nie ma tu wciągających wątków, nie ma scen zapierających dech. Jest szybka zwarta akcja, która sobie leci i tak aż do końca.
Oczywiście są minusy i rzeczy, które mi się nie podobały: Bernard (ja nawet nie czytam jego wypowiedzi tak mnie irytują...) czy pewne zachowanie Wolfiego, ale nie będę pisać które, żeby nie psuć lektury.
Z fabuły pamiętałam tylko, że główną bohaterką jest siostra Fryderyka. Przez książkę przeleciałam szybko i w sumie sama nie wiem czemu. 😅 Nie ma tu wciągających wątków, nie ma scen zapierających dech. Jest szybka zwarta akcja, która sobie leci i tak aż do końca.
Oczywiście są minusy i rzeczy, które mi się nie podobały: Bernard (ja nawet nie czytam jego wypowiedzi tak mnie irytują...) czy pewne zachowanie Wolfiego, ale nie będę pisać które, żeby nie psuć lektury.
February 28, 2022
bardzo przyjemna część
January 2, 2024
2–2.5⭐
wątek romantyczny Wolfi–Laura jest bez sensu imo, w jednej chwili ona jest pełna podejrzeń i podirytowana (słusznie! typ siedział u niej w pokoju i się na nią gapił gdy spała, gdy nawet się jeszcze w ogóle nie znali, a potem jej właził bez pytania do pokoju przez balkon???), w drugiej się kłócą i nie gadają długo, a w trzeciej on znowu jej włazi do pokoju przez balkon i się całują i planują szybki ślub??? the hell.
za to Piotrek z jego małżowinami usznymi był super, na początku mnie trochę irytował, ale ogólnie był zabawny i chaotyczny, co wspieram (oraz utożsamiam się z jego byciem unable to shut up ever).
wątek romantyczny Wolfi–Laura jest bez sensu imo, w jednej chwili ona jest pełna podejrzeń i podirytowana (słusznie! typ siedział u niej w pokoju i się na nią gapił gdy spała, gdy nawet się jeszcze w ogóle nie znali, a potem jej właził bez pytania do pokoju przez balkon???), w drugiej się kłócą i nie gadają długo, a w trzeciej on znowu jej włazi do pokoju przez balkon i się całują i planują szybki ślub??? the hell.
za to Piotrek z jego małżowinami usznymi był super, na początku mnie trochę irytował, ale ogólnie był zabawny i chaotyczny, co wspieram (oraz utożsamiam się z jego byciem unable to shut up ever).
October 13, 2025
No tak średnio, bym powiedziała. Okej, z jednej strony mamy przygody rodziny B., w której samotna Róża ma urodzić dziecko. Swoją drogą jest taka scena, jak Róża mówi, że ona żadnej pomocy finansowej nie chce, a dla swego dziecka to jest gotowa szorować kibelki. I Laura zaczyna komentować każde jej słowo, żeby zbić ten wszechobecny patos. Bo mam wrażenie, że ta scena dokładnie obrazuje, jak wygląda ta książka. Patos, patos, mniejszy patos, o śmieszny moment, o fajny moment. Z drugiej strony dostajemy Żabę, a może Hildegardę, która chce odnaleźć siebie i sumienie brata. I fajnie, tylko, że ani jedno, ani drugie jej się nie udaje. Brat i tak ją olewa i sam się "poprawia". Bo dziewczyna, tak w trakcie trwania książki zdobywa jakieś samozaparcie, ale tylko jeśli chodzi o sprawy brata. Tak, żeby pomyślała sama o sobie? Jak wykonuje jakąś pielęgnację kosmetyczną albo jak stwierdza, że w sumie nie musi mieć pamiątek, bo to w życiu trzeba mieć ład. Zaprzyjaźnia się z Piotrkiem Żeromskim? No w miarę,tylko że to raczej przyjaźń oparta na tym, że Piotrek jest nią zauroczony, a ona nie ma żadnych znajomych i rozmawia tylko z nim(swoją drogą, co ona robiła w życiu wcześniej?). A kolczyk, który kiedyś sobie włożyła do nosa ,wyjmuje jej brat, bo mówi, że wygląda ładniej bez niego. No super, kurde, myślałam, że coś mnie strzeli. A Pani Bitner mówi, że Żaba ma wyjątkowego brata.
W ogóle wątek Pani Bitner .Po co on jest? Dla akcji nie ma znaczenia żadnego, dla komizmu też nie, sama Aurelia dostaje ze trzy kwestie, w których wygląda na straumatyzowaną i stłamszoną kobietę, a na końcu się dowiadujemy, że urodzi dziecko. Jeeeej, więc w tym wszystkim chodzi o prokreację?
I kusiło, kusiło mnie ostro, żeby podwyższyć oceną o jedną gwiazdkę z powodu Piotrka Żeromskiego. Bo każda scena, w której on się pojawia, jest sceną złotą. Niestety, jak na końcu wbił ten dupek Fryderyk i wszyscy stwierdzili, że lepsze małżeństwo z gostkiem, który nazwał ciążę czy Różę, pułapką biologiczną to świetny pomysł. I okej, ktoś powie, no ale przemyślał, przeprosił. Tylko że czytałam kolejne tomy i pamiętam, że Róża stale przez niego płakała i stale byli w separacji. To nie lepiej już jej nie wciskać w ramiona tego faceta. Cała książka to było gadanie o tym, jak Róża poradzi sobie sama(z pomocą rodziny), ale jednak nie, bo Fryderyk wrócił na białym koniu. No to mi przeszło z tym podwyższaniem.
W ogóle wątek Pani Bitner .Po co on jest? Dla akcji nie ma znaczenia żadnego, dla komizmu też nie, sama Aurelia dostaje ze trzy kwestie, w których wygląda na straumatyzowaną i stłamszoną kobietę, a na końcu się dowiadujemy, że urodzi dziecko. Jeeeej, więc w tym wszystkim chodzi o prokreację?
I kusiło, kusiło mnie ostro, żeby podwyższyć oceną o jedną gwiazdkę z powodu Piotrka Żeromskiego. Bo każda scena, w której on się pojawia, jest sceną złotą. Niestety, jak na końcu wbił ten dupek Fryderyk i wszyscy stwierdzili, że lepsze małżeństwo z gostkiem, który nazwał ciążę czy Różę, pułapką biologiczną to świetny pomysł. I okej, ktoś powie, no ale przemyślał, przeprosił. Tylko że czytałam kolejne tomy i pamiętam, że Róża stale przez niego płakała i stale byli w separacji. To nie lepiej już jej nie wciskać w ramiona tego faceta. Cała książka to było gadanie o tym, jak Róża poradzi sobie sama(z pomocą rodziny), ale jednak nie, bo Fryderyk wrócił na białym koniu. No to mi przeszło z tym podwyższaniem.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 14, 2019
Tym razem główną bohaterką powieści jest siostra Fryderyka Schoppe, narzeczonego Róży Pyziak, Hildegarda. Swoją drogą, imię ma trudne do wymówienia, co zauważa też jej szkolny kolega Piotr Żeromski (syn Kłamczuchy), nazywając ją "Hiltetatla". :)
Piętnastolatce życie może wydawać się trudne, szczególnie kiedy ma się specyficzną rodzinę i jeszcze dziwniejszych kolegów w szkole (patrz: Piotrek). Na domiar złego jest się uczestniczką kilku nieprzyjemnych wydarzeń i odkrywa się straszną tajemnicę!
Splot zabawnych wydarzeń wiedzie nieuchronnie ku szczęśliwemu zakończeniu. Tylko tyle mogę zdradzić, nie zagłębiając się w szczegóły i nie spojlując.
Serdecznie polecam!
Piętnastolatce życie może wydawać się trudne, szczególnie kiedy ma się specyficzną rodzinę i jeszcze dziwniejszych kolegów w szkole (patrz: Piotrek). Na domiar złego jest się uczestniczką kilku nieprzyjemnych wydarzeń i odkrywa się straszną tajemnicę!
Splot zabawnych wydarzeń wiedzie nieuchronnie ku szczęśliwemu zakończeniu. Tylko tyle mogę zdradzić, nie zagłębiając się w szczegóły i nie spojlując.
Serdecznie polecam!
January 16, 2025
To chyba z kolei jedna ze słabszych książek Musierowicz, napisana jakoś tak po łebkach, bez prawdziwego rozwoju akcji, bez wpływu bohaterów na wydarzenia. Wątek z Wolfim przyglądającym się śpiącej Laurze w ogóle jest straszliwie niestosowny i wywołujący dreszcz zgrozy na wielu poziomach, włącznie z tym, że nieeeee, takie zachowania nie są romantyczne, nie są piękne i nie powinno ich się jako takich pokazywać. Laura niby tam odczuwa przez chwilę jakiś niepokój z tego powodu, ale zaraz znika on pod wpływem zachwytu, że wreszcie ma wielbiciela, brrr. Plus wizja macierzyństwa skąpana w tanim sentymentalizmie i radosnym hoho, jakoś to będzie.
July 21, 2025
Ja naprawdę zastanawiam się skąd Musierowicz wynajduje tych wspaniałych bohaterów, jak robi to, że ich problemy są takie autentyczne. Mimo iż co tom jest inny bohater, za którym podążamy, ja zakochuję się w każdej kolejnej książce. Prawie się spłakałam bo już myślałam, że babcia Mila nie żyje, ale żyje 😅. A no i jednocześnie odczuwam jakieś dziwne przywiązanie do Gabrysi Borejko i jej zbuntowanej córy. Mam przed oczami obrazy wielu scen z tej serii i chce mi się płakać... No bo zostało już tylko siedem tomów, no bo szesznaście za mną...
January 2, 2025
4,5/5
Bardzo przyjemnie czytało się perypetie Żaby. Poznajemy paru nowych bohaterów, inni dorastają i zmagają się z pierwszymi większymi rozterkami ;)
W tej części moje serce skradł Wolfi, który za wszelką cenę chciał udowodnić, że nie jest taki jak jego brat i łatka ta została mu niesłusznie przypięta.
Pozytywnie zaskoczył mnie Fryderyk, który wrócił do Pyzuni, a i Laura nieco zyskała w moich oczach.
Bardzo przyjemnie czytało się perypetie Żaby. Poznajemy paru nowych bohaterów, inni dorastają i zmagają się z pierwszymi większymi rozterkami ;)
W tej części moje serce skradł Wolfi, który za wszelką cenę chciał udowodnić, że nie jest taki jak jego brat i łatka ta została mu niesłusznie przypięta.
Pozytywnie zaskoczył mnie Fryderyk, który wrócił do Pyzuni, a i Laura nieco zyskała w moich oczach.
October 30, 2022
Jeżycjada to seria mojego dzieciństwa, więc zawsze sięgam po nią z pewnym sentymentem. Niestety jednak im jestem starsza i moje poglądy się zmieniąją, tym niektóre rzeczy mi się w tej książce bardziej nie podobają. Aczkolwiek niezależnie od aktualności, każda część pozwala mi poczuć komfort i błogość, a to w nich bardzo cenię.
March 11, 2024
Менш дидактична, ніж інші пізні книжки Мусєровіч, хоча йдеться про позашлюбну вагітність. Специфічне уявлення про романтику і супершвидкий розвиток стосунків. Таке враження, що чим пізніше написана книжка, тим швидше авторка хоче заручити-одружити героїв-підлітків
July 25, 2024
Kilka dni temu zakończyłam lekturę powieści „Żaba” autorstwa Małgorzaty Musierowicz.
Jakie wzbudziła we mnie emocje?
Zapraszam do zapoznania się z moją opinią
https://taka-jest-agata.blogspot.com/...
Jakie wzbudziła we mnie emocje?
Zapraszam do zapoznania się z moją opinią
https://taka-jest-agata.blogspot.com/...
January 11, 2025
Lubię te ckliwe zakończenia pani Małgosi. Wydawać by się mogło, że są zbyt filozoficzne jak na taką cieniutką książeczkę o poznańskich Borejkach, ale w gruncie rzeczy zwykłe życie przecież również sprowadza się do jednego słowa klucz - miłości.
February 4, 2018
Ech, taki powrot do lat cielecych to cudna sprawa :D
July 24, 2022
3,5 ⭐
May 1, 2023
Oderwać się nie można. Szkoda ze juz nie ma takiego klimatu i takich rodzin jak Borejkowie
Displaying 1 - 30 of 47 reviews