Στη γη της αγάπης

Οι μεσημβρινοί της ζωής #3

by Μαίρη Κόντζογλου

Τα χρόνια έχουν κυλήσει και οι ήρωες των "Μεσημβρινών της ζωής", νερό σε ορμητικό ποτάμι, κατευθύνονται στο μοιραίο ραντεβού τους, εκείνο που θα τους κάνει να σμίξουν στη Γη της Αγάπης. Η επιστροφή στην πατρίδα για τη Βασιλική είναι μια αναγέννηση. Όμως πρώτα πρέπει να αγγίξει τον "τύπον των ήλων" των αναμνήσεών της, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τα ανείπωτα και τα ανήκουστα και να πάρει πίσω τους όρκους της. Μόνο έτσι θα της χαριστούν οι καινούριες χαρές. Η ίδια σκληρή διαδικασία και για την Ιλαρία που, μέσα από το χαμένο έρωτα, ανακαλύπτει τη μεγάλη αγάπη και, νικήτρια πια, κατορθώνει να ξεστομίσει τα εφτασφράγιστα μυστικά. Τα μυστικά που μόνο μια μάνα μπορεί να αντέξει να τα πει και μόνο μια μάνα μπορεί να αντέξει να τα ακούσει. Και γύρω στις δύο ηρωίδες όλοι οι άλλοι, οι δικοί τους και οι άγνωστοι, που μπορεί να μην είναι τόσο ξένοι όσο μοιάζουν ή όσο εκείνοι φαντάζονται, ούτε τόσο οικείοι όσο πιστεύουν και ελπίζουν, οι δικοί τους και οι άγνωστοι που καλπάζουν μαζί με τις δύο γυναίκες, δεμένοι στης μοίρας το άρμα. Της μοίρας που τους έδεσε για πάντα μαζί στις ακρογιαλιές της Σμύρνης, στο Κάστρο της Μυτιλήνης, στις κορυφές των ελάτων της Πίνδου, στα σκοτεινά νερά του Βόσπορου, στους ατέλειωτους χειμώνες της Νέας Υόρκης και στα αυτοκρατορικά ηλιοβασιλέματα της Θεσσαλονίκης.

720 pages, Paperback

First published November 1, 2011

About the author

Η Μαίρη Κόντζογλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε σε μεγάλες ελληνικές εταιρείες σε τομείς που αντικείμενό τους έχουν την επικοινωνία (μάρκετινγκ, δημόσιες σχέσεις, οργάνωση εκδηλώσεων/συνεδρίων, εκδόσεις). Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας της εταιρείας "Εγνατία Οδός" Α.Ε. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Reviews

[Georgette Nanou · Rating 5 out of 5]

Συναρπαστικό βιβλίο,όπως άλλωστε,και τα δύο προηγούμενα βιβλία της τριλογίας.Συγκλονιστική ιστορία με τέλειες περιγραφές και αφηγήσεις χωρίς να κουράζουν οι ελάχιστες επαναλήψεις,που νομίζω είναι απαραίτητες.Ταξίδεψα και εγώ μέσα στους Μεσημβρινούς της Ζωής και βίωσα όλες τις χαρές και τις πίκρες των πρωταγωνιστών.Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην κυρία Κόντζογλου που μας χάρισε αυτήν την υπέροχη τριλογία.Της εύχομαι κάθε επιτυχία στα επόμενα βήματά της.

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Όπως οι μεσημβρινοί της γης διατρέχουν παράλληλα την υδρόγειο σφαίρα και δε συναντιούνται παρά μόνο σε δύο σημεία, τους πόλους της, έτσι και οι δύο ηρωίδες της τριλογίας που τελειώνει με αυτό το βιβλίο, η Βασιλική και η Ιλαρία, συναντιούνται κάποια στιγμή. Νομίζεις ότι αυτές οι δύο γυναίκες δεν έχουν τίποτα κοινό κι όμως έρχονται η μία ενώπιον της άλλης. Το πώς μας το ξετυλίγει με μαεστρία η συγγραφέας. Πρόκειται για μια υπέροχη τριλογία, πυκνογραμμένη, γεμάτη πρόσωπα, καταστάσεις, περιπέτειες, ανατροπές, αγωνία, έρωτα, αποφάσεις και συνέπειες, που τη ρούφηξα κυριολεκτικά. Τον χαρακτήρα και τις περιπέτειες της Ιλαρίας και της Βασιλικής τα εμπνεύστηκε η συγγραφέας από τις δύο διαφορετικές γιαγιάδες της: διαφορετικοί τόποι καταγωγής, διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικές και παράλληλες ιστορίες που γέμισαν το μυαλό της συγγραφέως, το προκάλεσαν και το ερέθισαν. Το αποτέλεσμα το κρατάει στα χέρια του ο αναγνώστης.

Επιτέλους έφτασα στο τέλος της ιστορίας των δύο γυναικών. Τα μυστικά αποκαλύφθηκαν όλα, τα κομμάτια του παζλ μπήκαν όλα στη θέση τους, οι Μοίρες αρχίσουν να μοιράζουν κρασί και σαμπάνια για να το γιορτάσουν που τα κατάφεραν άλλη μια φορά. Οι κλοιοί έκλεισαν, οι καρδιές ολοκλήρωσαν τους χτύπους τους, τα όνειρα διαψεύστηκαν ή εκπληρώθηκαν, οι ήρωες χάραξαν το μονοπάτι τους.

Το τελευταίο βιβλίο δε με κράτησε όσο τα πρώτα. Ένιωσα μια μεγάλη αμηχανία από μεριάς της συγγραφέως, ότι έφτιαξα μια ωραία ιστορία, έφερα πολύ ωραία τα γεγονότα σε μια σειρά, τώρα τι κάνουμε; Πάρα πολλές επαναλήψεις της ιστορίας έστω κι από διαφορετική σκοπιά και διαφορετικούς χαρακτήρες, πάρα πολλές επαναλήψεις λέξεων, πολλές παράγραφοι και κεφάλαια που περιγράφουν την ψυχολογία των πρωταγωνιστών ή τα τοπία ή δίνουν μια περίληψη των πρώτων βιβλίων (κάτι που δεν ήταν τόσο έντονο στο δεύτερο βιβλίο) αλλά καθυστερούν σημαντικά την πλοκή και τις τελικές αποκαλύψεις. Μέσα σε όλο τον κυκεώνα των γεγονότων, η περιπέτεια του Νικολά και της κορσικανής μητέρας του, η ζωή της Υβέτ με το όνομα στη Μυτιλήνη, η σύμπτωση (ναι, κι άλλη) της Ζωής να συναντήσει το αδικημένο παρελθόν της μητέρας της και να επανορθώσει, ήταν υπερβολικά πολλά κατ’ εμέ. Ναι, και στα τρία βιβλία ήταν πολλές οι συμπτώσεις όμως η ιστορία κύλαγε πολύ ωραία, απαιτούσε πλήρη προσοχή του αναγνώστη για να μη χαθεί αλλά δε με κούρασε όσο το τελευταίο μέρος της τριλογίας.

Η ωραιότερη σκιαγράφηση χαρακτήρα είναι αυτή του Αδάμου ή Δαμιανού που άλλαξε ταυτότητα για να πάψουν να τον κυνηγούν οι δαίμονες και οι τύψεις κι όμως η μοίρα, σαν κακομαθημένο γατί, δεν έπαυε να τον σκουντάει κια να τον παρενοχλεί με πρόσωπα που του θύμιζαν το παρελθόν από το οποίο ήθελε να ξεφύγει. Πολύ αληθινός, πολύ ρεαλιστικός, με καταπληκτική κλιμάκωση και ωρίμανση, η απόφαση που πήρε στις τελευταίες σελίδες ήταν απόλυτα δικαιολογημένη. Σε γενικές γραμμές η τριλογία είναι πολύ καλογραμμένη, είναι μια τεράστια προσπάθεια της κυρίας Κόντζογλου να στήσει μια πυκονγραμμένη, πολυπρόσωπη ιστορία και η προσπάθειά της απέδωσε καρπούς κι ας έχω αντιρρήσεις σε κάποια σημεία. Και μόνο για τη μελέτη, τον χειρισμό, την εξέλιξη της πλοκής, τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων, τους τόπους και τα ήθη τη συγχαίρω και περιμένω το επόμενο έργο της. Μια διαφορετική ιστορία για απαιτητικούς αναγνώστες!

[BloomyMommy · Rating 4 out of 5]

Το τέλος της τριλογίας. Η ιστορία αξίζει τέσσερα αστέρια κ η πλοκή. Βέβαια πρέπει να τονίσω ότι οι πολλοί χαρακτήρες κ οι συνεχείς επαναλήψεις κουράζουν. Αυτό όμως δείχνει πόσο δυνατή είναι η ιστορία που έχει γεννήσει η συγγραφέας γιατί παρόλο που σε κουράζει σε κάποια σημεία θέλεις να φτάσεις στο τέλος όσο αργά και να έρχεται.
"Είχαν ζήσει ένα μεγάλο έρωτα, δεν ξεχνιούνται αυτά, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες άσπρες τρίχες και αν στολίζουν το κεφάλι σου, όσοι διαφορετικοί δρόμοι κι αν έχουν τραβηχτεί. (σελίδα 263)"

[Vichy · Rating 3 out of 5]

Φανερώνονται οι αλήθειες από τα μυστικά του παρελθόντος, με τρόπο αργό και βασανιστικό.

Η συζήτηση των 2 γυναικών, Βασιλικής και Ιλαρίας, συνεχίζεται…

Τη βραδιά που ο Τζόνι πηγαίνει τη Ζωή στο σπίτι των γονιών του για να τη γνωρίσουν, αυτοί την καλοδέχονται. Ο νεαρός επιμένει να την παντρευτεί ενώ η κοπέλα δυσκολεύεται να ξεκλειδώσει την καρδιά της. Την ίδια νύχτα, ο Σωτήρης πεθαίνει και στη κηδεία η Βασιλική, έχοντας κόψει την κοτσίδα της, την ακουμπά στα χέρια του.

Στην Ελλάδα, έχουμε flash back στη ζωή της Σανσόν. Μετά από περιπλανήσεις και ατελείωτες παρτίδες φεύγα στη ζωή της, έχει παντρευτεί τον Αλμπέρτο, τον Εβραίο γιο ενός από τους εραστές της και έχει αποκτήσει ένα κοριτσάκι μαζί του, την Εσθήρ. Την εποχή που οι Γερμανοί μαζεύουν τους Εβραίους, άρρωστη καταφεύγει στη βοήθεια της Σαρλότ και της Ιλαρίας για να σώσει την κόρη της. Μετά τις σχετικές αποκαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, (η Σανσόν είναι αδελφή με τον Ισίδωρο και η Ζωή πρώτα ξαδέλφια με το Νικολά, ο οποίος μετά την αποκάλυψη του παρελθόντος του από ένα γράμμα της Σανσόν που του έδωσε η Σαρλότ να διαβάσει, έχει πάει στο Παρίσι και έχουν χάσει τα ίχνη του) ο Τιμπό, ο οποίος είναι συνεργάτης των Γερμανών, τις ανακαλύπτει και τις καταδίδει: Σανσόν, Εσθήρ και Σαρλότ μαζί. Η Ιλαρία τον βρίσκει μεθυσμένο και τον αφήνει να πνιγεί εμπρός στα μάτια της.

Η Ζωή αποφασίζει να παντρευτεί τον Τζόνι και ενημερώνει με γράμμα τους γονείς της. Μόλις ο Δαμιανός διαβάζει για τους συμπεθέρους, συνειδητοποιεί ότι η κόρη του (που δεν είναι βιολογική του κόρη) παντρεύεται το γιο της αδελφής του (που δεν είναι βιολογικός της γιος)…

Στο γάμο, η Βασιλική γνωρίζει τη Μαρία, την πρώην γυναίκα του Δημητρού, ο οποίος είναι απών, καθώς έχει πάει στην Ελλάδα, και εκπλήσσεται με τη σύμπτωση, να γίνουν συμπέθεροι.

Στην Κλεισούρα, ο Ζήσης σκοτώνεται στο συμμοριτοπόλεμο, ο Αλέξανδρος πάει να σπουδάσει δασολόγος, η Ελένη αναλαμβάνει τα ηνία. Οι 2 μεγάλες κόρες της, Άρτεμη και Ροζαλία παντρεύονται και ενώ η Βασιλική Βου γράφει στη θεία της ότι θέλει να πάει να τη βρει, αυτή της ανακοινώνει ότι είναι αργά γιατί επιστρέφει και αυτή στην Ελλάδα.

Ο Δημητρός-Οκάν επισκέπτεται την Ιλαρία, το Δαμιανό και την Ελπίδα, η οποία σπουδάζει γιατρός. Σε κατ’ ιδίαν συζήτηση του Οκάν με την Ιλαρία, της αποκαλύπτει ότι αγάπησε μια Βασιλική στην Αμερική, και όταν αυτή θαυμάζει τη σύμπτωση γιατί και τη συμπεθέρα της Βασιλική τη λένε, αυτός καταλαβαίνει ότι είναι η ίδια. Στη συνέχεια, η Ιλαρία του αποκαλύπτει ότι ίσως ο Δαμιανός να μην είναι αυτός που λέει. Προς το παρόν αποφασίζουν να μην αποκαλύψουν τίποτα.

Η Βασιλική, ο Τζόνι και η Ζωή ταξιδεύουν στη Θεσσαλονίκη. Η Ζωή αισθάνεται ερωτευμένη με το Νικολά και αποφασίζει να τον εντοπίσει. Οι έρευνές της τη φτάνουν από τον πρώην άντρα της Σανσόν και της δίνει πληροφορίες του παρελθόντος μέχρι την Υβέτ. Ένα ταξίδι στο παρελθόν του Νικολά παρεμβάλλεται. Μετά από διάφορες περιπλανήσεις του, που συμπεριλαμβάνουν πόλεμο, σπουδές, γάμο, παιδί και χωρισμό καταλήγει στη Θεσσαλονίκη ως διπλωμάτης και αποφασίζει να ψάξει το παρελθόν του στην Κλεισούρα και τη Μυτιλήνη. Η Βασιλική με το Τζόνι επισκέπτονται την Κλεισούρα όπου εκεί η Ελένη αποκαλύπτει τα συμβάντα με τη Χάιδω και τον Αδάμο. Στόχος της Βασιλικής είναι να βρει τον Αδάμο και το Νικολά. Η Ιλαρία δε μιλά στην κόρη της για τον πραγματικό της πατέρα και το Νικολά, φοβούμενη την ευαίσθητη κατάσταση της κόρης της, που επιτέλους έμεινε έγκυος. Ο Τζόνι επιστρέφει στην Αμερική με την προοπτική να επανέλθει ενώ η Βασιλική αγοράζει, τυχαία, το σπίτι των Γάλλων και το ανακαινίζει για να μένουν. Ο Δαμιανός αποφεύγει τις επαφές με τη Βασιλική το ίδιο και ο Οκάν ενώ η Ιλαρία με τη Ζωή αποκαλύπτουν στη Βασιλική πόσο καλά ξέρουν το σπίτι.

Είμαστε σε ένα σημείο που όλοι μισοξέρουν κάτι αλλά κανείς δεν κατεβάζει τα χαρτιά του.

Όταν όλοι πάνε επίσκεψη στην Κλεισούρα, η Βασιλική επισκέπτεται το Δαμιανό. Όταν ο Τζόνι επιστρέφει τη βρίσκει άρρωστη. Έχει σπρώξει την αλήθεια στο υποσυνείδητό της.

Ο Νικολά πάει στη Μυτιλήνη και βρίσκει τη γιαγιά του Υβέτ, 80 χρονών πια, η οποία είχε αποκαταστήσει τη ζωή της καιρό πριν με έναν αποθανόντα τώρα γιατρό από το Αϊβαλί. Γιαγιά και εγγονός μέσα στη συγκίνηση.

Η Ιλαρία σε συνάντηση με την Ελένη στην Κλεισούρα μαθαίνει τα δρώμενα του χαμού του αδελφού της. Η Ελένη δεν του ρίχνει πια φταίξιμο.

Η Ζωή γεννά πρόωρα ένα κοριτσάκι. Η μάνα της τής αποκαλύπτει τον πραγματικό της πατέρα και τη σχέση της με το Νικολά. Αυτή συγκλονίζεται και τρέχει στο Δαμιανό που της τα επιβεβαιώνει, χωρίς να της αποκαλύψει την ταυτότητά του.

Ο Δαμιανός, ωστόσο, σε συζήτησή του με τον Οκάν, για να τον βοηθήσει να βρει την οικογένεια του Εκρέμ, ο Οκάν του αποκαλύπτεται. Αργότερα, λέει την αλήθεια και στην Ελπίδα, η οποία του συμπαραστέκεται.

Στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι που παραθέτει η Βασιλική, ο Οκάν δεν πηγαίνει γιατί δε θέλει να της κρατήσει μυστικό αυτό που πια ξέρει: ότι ο Δαμιανός είναι ο Αδάμος, ο αδελφός της. Πηγαίνει, όμως, η Ελένη. Τον αναγνωρίζει και το ίδιο και αυτός. Από το σοκ παθαίνει η καρδιά του.

H Βασιλική συγχωρεί τον αδελφό της και η Ζωή παρατά τα πάντα και πάει στη Μυτιλήνη να συναντήσει το πεπρωμένο της. Θα συναντήσει την Υβέτ, τη Μυρσίνη, την πρώτη εξαδέλφη της, κόρη του Ευστράτιου και όλοι θα την καλοδεχτούν. Συναντά και το Νικολά και διευκρινίζει τα προσωπικά της αδιέξοδα. Τον ενημερώνει για τον πραγματικό του πατέρα.

Η Ελένη φέρνει το Νικολά, που είχε πάει στην Κλεισούρα, και τον παρουσιάζει στους θείους του, Βασιλική και Αδάμο, την ώρα που ο Αδάμος ενημερώνει τις γυναίκες για την απόφασή του να αποσυρθεί στο Άγιο Όρος. Η Ζωή επιστρέφει στο Τζόνι και την κόρη της την Κερασία.

Στο σπίτι της Ιλαρίας, 3 γυναίκες, Ελένη, Βασιλική και Ιλαρία σε μια στιγμή ανάπαυλας πίνουν το τσάι τους και αναπολώντας το παρελθόν, ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία, την ώρα που ο Οκάν ανηφορίζει προς το μέρος τους…

[Elena · Rating 4 out of 5]

Η ιστορία συνεχίζεται και ειδικά η ιστορία της Ιλαρίας και του Δαμιανού κατά τη γνώμη μου, είναι αυτή που σε κρατά σε εγρήγορση για το τι θα γίνει, πότε θα αποκαλυφθούν τα μυστικά...Καθώς ξετυλίγεται, τα σημεία που με συγκίνησαν ιδιαιτέρως ήταν οι εξομολογήσεις του Δαμιανού και η εκμυστήρευση των συναισθημάτων του! Δυστυχώς όμως οι επαναλήψεις είναι πιο έντονες από ποτέ στα τρία βιβλία, είτε επαναλήψεις για να δώσουν έμφαση, είτε για να υπενθυμίσουν την ιστορία γίνονται πολύ κουραστικές. Υπάρχουν ατόφιες επαναλήψεις λέξη επί λέξη. Αν δεν ήταν τόσο συναρπαστική ιστορία, ίσως μου έπαιρνε ακόμη πιο πολύ να το τελειώσω, γιατί από τις επαναλήψεις το άφηνα.

[Marianthi · Rating 5 out of 5]

Θέλω να το διαβάσω, πώς μπορώ να το κατεβάσω;

[Μαρια Κουλουρη · Rating 5 out of 5]

Τελειώνοντας το διάβασμα αυτού του βιβλίου έχεις στα αυτιά σου τον απόηχο των ηρώων του. Κι είναι αυτός ο απόηχος δυνατός, ζωντανός τόσο που θέλεις να αφήσεις λίγες μέρες να καταλαγιάσει μέσα σου, πριν πιάσεις να διαβάσεις κάποιο. Γιατί αποτελεί και το κλείσιμο της τριλογίας, το κλείσιμο των ερωτηματικών που γεννήθηκαν μέσα σου από το διάβασμα των δύο προηγούμενων. Δυνατές οι σκηνές, δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο οι περιγραφές της συγγραφέως. Είναι ένα βιβλίο που θα πρέπει να διαβαστεί αργά για να έρθουν στην επιφάνεια όλες οι πτυχές των χαρακτήρων έτσι όπως τους αναπτύσσει η πένα της συγγραφέως. Το τελείωμα της ανάγνωσης, ιδανικό, κινηματογραφικό θα έλεγα, σ΄αφήνει με μια γλυκιά γεύση προσμονής, σ΄αφήνει να πλάσεις εσύ αυτό που επιθυμείς να δεις. Πολύ όμορφη η σκηνή των γυναικών των καθισμένων στο μικρό τοίχο και το κροτάλισμα του κουταλιού τους στο φλιντζάνι τους. Μια σκηνή που αποτελεί την αρχή του πρώτου βιβλίου και παράλληλα το τέλος του τρίτου.