What do you think?
Rate this book
Wolwedans in die skemer
Wanneer Sonja Daneel ná ’n motorongeluk bykom, ly sy aan geheueverlies. Sy onthou net die wolf voor haar in die pad. Sonder ’n idee van wie sy is of waar sy vandaan kom, ontmoet sy die mense van Hotel Njala op die plaas Wolwedans in die Hazyview-distrik en besef dat sy ’n ruk gelede aansoek gedoen het vir werk hier. Maar hoekom spesifiek by dié hotel waar die tyd gaan stilstaan het? Gou kom sy agter dat sy tevore, op die een of ander duister manier, by die hotel en sy mense betrokke was. Dan volg daar aanslae op haar lewe deur ’n geheimsinnige Rooikappie-figuur wat die hotel met ’n byl terroriseer. Sy raak terselfdertyd verlief op die loslit-toergids Ryno Lategan. Maar gou besef sy dat niemand in die hotel is wat hy of sy voorgee om te wees nie. Hazyview word boonop geteister deur buitengewoon hoë misdaad. Dit is hoe luitenant Conrad Nolte by Wolwedans betrokke raak. Hy besef dat, indien hy hierdie saak nie vinnig oplos nie, meer mense as net Sonja kan sterf.
Unknown Binding
First published August 20, 2012
2 people are currently reading
42 people want to read
About the author
Leon van Nierop
32 books24 followersLeon van Nierop is ’n bekroonde skrywer wat reeds 23 vollengte romans geskryf het, asook verskeie radiovervolgverhale, TV-reekse, dramas, rubrieke, boek- en rolprentresensies, kortverhale en akademiese boeke. Hy het verlede jaar die Caxton-toekenning gekry as beste skrywer van die jaar en sy drama Twyfelberg is met die tweede prys vir die RSG-SANLAM radiodrama skryfkompetisie bekroon. Van sy bekendste TV-reekse sluit in Ballade vir ’n enkeling en Wolwedans in die skemer. Hy het die kykNET-sepie Villa Rosa ook geskep en die trefferradioverhaal Stralerjakkers (waarvan daar ook ’n resepteboek uitgegee is). Van sy bekendste romans sluit in Plesierengel, Adrenalien, Sielsmokkelaar en Paradys.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
April 3, 2013
Van Nierop was klaarblyklik effens te besig toe hy hierdie boek geskryf het, óf sy proefleser het hom in die steek gelaat! Nie net is daar 'n paar spelfoute nie, maar die verhaal kom nogal power voor in vergelyking met die hoorspel wat op RSG uitgesaai is. Laasgenoemde het ek fassinerend gevind totdat ek iemand se mening oor die fliek gehoor het (ja, hy het die fliek, hoorspel én boek almal tegelyk uitgegee - so maak mens meer geld ... en meer foute!). Die persoon het gesê die karakters is nogal plat en dat dit moeilik is om van hulle te hou. Hoe meer ek hieroor nagedink het, hoe meer moes ek met hierdie mening saamstem.
My man het agtergekom hoe ek seker maak ek is elke middag om 14.45 voor die radio en het besluit om die boek vir my vir Kersfees te gee, andersins sou ek dit seker nie gelees het nie. Die een verskil wat 'n mens by die boek opval is hoe dikwels die omgewing beskryf word - tot só 'n mate dat dit die verloop van die verhaal steur. Dit is alles goed en wel om beskrywings in te sluit, maar beskrywings het eintlik net voorgekom wanneer Conrad of Sonja die omgewing bespied het - en telkens was dit vol herhalings. In Sonja se geval het Van Nierop die beskrywings van rooi items tot vervelens toe beklemtoon en die verhaal van Rooikappie het na 'n ruk soos 'n cliché voorgekom. 'n Ander ding wat nogal steurend was was die feit dat Adele en Maggie telkens beskryf word as "meisies" - selfs in Sonja se gedagtegang. Sy sou tog sekerlik nié so na hulle verwys het nie? Miskien vir Maggie, omdat dit veronderstel was om haar karakter uit te beeld, maar Adele is alles behalwe 'n "meisie"!
Wat die verhaal self betref is dit jammer dat daar min ligte oomblikke daarin voorkom. Dit is 'n donker roman wat swaar eindig en die leser amper teneergedruk laat. Kan arme Sonja dan géén vreugde hê nie? Daar kon tog sekerlik 'n krieseltjie geluk vir haar oorgebly het na al die trauma wat sy moes deurmaak? Dit teenwoordigheid van die wolf word ook nie ten volle verklaar nie, nóg word daar redes verskaf vir van die eienaardige gebeure by Hotel Njala (bv. die horlosie wat agtertoe tik, die hand in die sement wat beweeg, die liggies by die rivierklippad wat vanself afgaan). Hoe dit ookal sy, is dit op so 'n manier geskryf dat 'n mens nie noodwendig die boek ongelees op die rak kan los nie!
My man het agtergekom hoe ek seker maak ek is elke middag om 14.45 voor die radio en het besluit om die boek vir my vir Kersfees te gee, andersins sou ek dit seker nie gelees het nie. Die een verskil wat 'n mens by die boek opval is hoe dikwels die omgewing beskryf word - tot só 'n mate dat dit die verloop van die verhaal steur. Dit is alles goed en wel om beskrywings in te sluit, maar beskrywings het eintlik net voorgekom wanneer Conrad of Sonja die omgewing bespied het - en telkens was dit vol herhalings. In Sonja se geval het Van Nierop die beskrywings van rooi items tot vervelens toe beklemtoon en die verhaal van Rooikappie het na 'n ruk soos 'n cliché voorgekom. 'n Ander ding wat nogal steurend was was die feit dat Adele en Maggie telkens beskryf word as "meisies" - selfs in Sonja se gedagtegang. Sy sou tog sekerlik nié so na hulle verwys het nie? Miskien vir Maggie, omdat dit veronderstel was om haar karakter uit te beeld, maar Adele is alles behalwe 'n "meisie"!
Wat die verhaal self betref is dit jammer dat daar min ligte oomblikke daarin voorkom. Dit is 'n donker roman wat swaar eindig en die leser amper teneergedruk laat. Kan arme Sonja dan géén vreugde hê nie? Daar kon tog sekerlik 'n krieseltjie geluk vir haar oorgebly het na al die trauma wat sy moes deurmaak? Dit teenwoordigheid van die wolf word ook nie ten volle verklaar nie, nóg word daar redes verskaf vir van die eienaardige gebeure by Hotel Njala (bv. die horlosie wat agtertoe tik, die hand in die sement wat beweeg, die liggies by die rivierklippad wat vanself afgaan). Hoe dit ookal sy, is dit op so 'n manier geskryf dat 'n mens nie noodwendig die boek ongelees op die rak kan los nie!
July 4, 2018
Ek verstaan hierdie is n radio reeks uitgereik rondom my geboorte, en ek respekteer die golden oldies. Maar die boek en fliek het blykbaar gelyktydig onlangs die lig gesien, en nie een het die mas opgekom nie.
Dinge wat my geirriteer het van hierdie boek:
- Oordadige natuurbeskrywings, wat 'n copy/paste geval is elke paar parragrawe. (ek was nog nooit in Hazyview nie, maar is klaar gatvol vir die plek en sal n maand of twee moet kans gee voor ek weer n litchie of mango probeer eet.)
- Bonatuurlike verskynsels soos klokke wat agteruitloop, skaak wat vanself gespeel word en ligte wat uitdoof, met GEEN verduideliking of verwantskap aan die storie nie.
- Rooikappie. (dink aan beelde wat met Rooikappie verband hou: houtkappers, byle, boshuise, wolwe en ROOI.) Daar is wavragte vol Rooikappie in hierdie boek wat NIKS te make met die storie het nie, behalwe om nou en dan n rooi blaps in te voeg as dinge vaal raak. (bv n Rooi roos in n stort seepbakkie, wat Rooi bloed tot gevolg het as iemand met seep in sy oe perongeluk aan die dorings vat. En dit is nie eens al keer wat Rooi rose mense prik nie..)
Oor die (selfde) wolf wat 3 mensgeslagte lank op die plaas rondsluip en net uitverkorenes kan aanskou gaan ek nie eens uitbrei nie.
-FOUTE!!!! ek het die boek by die biblioteek uitgeneem en ek is jammer vir die stad Kaapstad vir die skending, maar ek het dit met n potlood gemerk soos n vraestel. Foute van alle soorte, dwarsdeur die boek. Maar my ultimate: (spoiler alert) bl 375: die groot reveal! Die polisie ontdek n foto wat n klomp goed verklaar (wat enige iemand 100bladsye vroeer reeds kon voorspel) en dan verwar die skrywer die persoon op die foto se van met een van sy ander hoofkarakters s'n!
En dan ander goed. Soos die herhaling van woorde en konsepte (newels, infantiel, koppe wat wil bars en mense wat almal skrik op dieselfde manier), die rooisteen ring wat op oupa, ryno en adele se vinger geslag na geslag perfek pas. Waar is Arista? Wat nou van Arista? Sys mos in die hotel foto op die agtergrond, werk sy dus daar? Of slaap sy in die boshut op die dennenaalde hoop? O, wag, nee, sys getroud in nelspruit met n Daneel. En dan, die polisie x2 se teenwoordigheid in hierdie boek wat ook nie bydra tot die storie nie, koeksisters, dik boude en al.
Een ster vir Leon want ek weet hy kan eintlik, en een ster vir arme Hazyview.
Dinge wat my geirriteer het van hierdie boek:
- Oordadige natuurbeskrywings, wat 'n copy/paste geval is elke paar parragrawe. (ek was nog nooit in Hazyview nie, maar is klaar gatvol vir die plek en sal n maand of twee moet kans gee voor ek weer n litchie of mango probeer eet.)
- Bonatuurlike verskynsels soos klokke wat agteruitloop, skaak wat vanself gespeel word en ligte wat uitdoof, met GEEN verduideliking of verwantskap aan die storie nie.
- Rooikappie. (dink aan beelde wat met Rooikappie verband hou: houtkappers, byle, boshuise, wolwe en ROOI.) Daar is wavragte vol Rooikappie in hierdie boek wat NIKS te make met die storie het nie, behalwe om nou en dan n rooi blaps in te voeg as dinge vaal raak. (bv n Rooi roos in n stort seepbakkie, wat Rooi bloed tot gevolg het as iemand met seep in sy oe perongeluk aan die dorings vat. En dit is nie eens al keer wat Rooi rose mense prik nie..)
Oor die (selfde) wolf wat 3 mensgeslagte lank op die plaas rondsluip en net uitverkorenes kan aanskou gaan ek nie eens uitbrei nie.
-FOUTE!!!! ek het die boek by die biblioteek uitgeneem en ek is jammer vir die stad Kaapstad vir die skending, maar ek het dit met n potlood gemerk soos n vraestel. Foute van alle soorte, dwarsdeur die boek. Maar my ultimate: (spoiler alert) bl 375: die groot reveal! Die polisie ontdek n foto wat n klomp goed verklaar (wat enige iemand 100bladsye vroeer reeds kon voorspel) en dan verwar die skrywer die persoon op die foto se van met een van sy ander hoofkarakters s'n!
En dan ander goed. Soos die herhaling van woorde en konsepte (newels, infantiel, koppe wat wil bars en mense wat almal skrik op dieselfde manier), die rooisteen ring wat op oupa, ryno en adele se vinger geslag na geslag perfek pas. Waar is Arista? Wat nou van Arista? Sys mos in die hotel foto op die agtergrond, werk sy dus daar? Of slaap sy in die boshut op die dennenaalde hoop? O, wag, nee, sys getroud in nelspruit met n Daneel. En dan, die polisie x2 se teenwoordigheid in hierdie boek wat ook nie bydra tot die storie nie, koeksisters, dik boude en al.
Een ster vir Leon want ek weet hy kan eintlik, en een ster vir arme Hazyview.
April 19, 2017
Een * omdat die skrywer Leon van Nierop is en die * vir die herhinnering aan die storie toe ek nog 'n kind was. Die fliek was heel oraait, maar hierdie uitgawe van die boek het glad nie vir my gewerk nie.
October 19, 2021
One of those massive Afrikaans classics from the early 1980s. It worked exceptionally well as a radio dramatisation, but I'm less sure about the book. I will say that most of the reviews here are way too harsh; readers misunderstood things that were actually quite straightforward. Maybe most readers expected a love story and found themselves in something that was closer to an atmospheric, gothic, psychological horror-style novel, all genres that most people don't understand. hence the confusion.
I do think that the constant appearance of the wolf added atmosphere, but it wasn't exactly explained. The moving chess pieces, the dancing doll, the clock running backwards, the river path lights turning off, and a few other things were obviously symptoms of Sonja's psychological breakdown and they added so much creepy atmosphere that the reader felt like being in Stephen King's Overlook hotel; an aspect of the book that I absolutely loved.
Unlike most other readers who wanted a happy ending, I was quite grateful for the ending, otherwise I would have marked it substantially down for being a soppy and predictable love story.
Because I love the Low Feld with its animals and birds, I also loved the descriptions of the setting, except the hadeda thing was overdone. The koeksisters and some other things also became unnecessarily repetitive.
I do think that the constant appearance of the wolf added atmosphere, but it wasn't exactly explained. The moving chess pieces, the dancing doll, the clock running backwards, the river path lights turning off, and a few other things were obviously symptoms of Sonja's psychological breakdown and they added so much creepy atmosphere that the reader felt like being in Stephen King's Overlook hotel; an aspect of the book that I absolutely loved.
Unlike most other readers who wanted a happy ending, I was quite grateful for the ending, otherwise I would have marked it substantially down for being a soppy and predictable love story.
Because I love the Low Feld with its animals and birds, I also loved the descriptions of the setting, except the hadeda thing was overdone. The koeksisters and some other things also became unnecessarily repetitive.
May 5, 2023
Amazing read!
September 24, 2024
Uitstekende boek!
January 13, 2013
Ek was geweldig teleurgesteld in hierdie boek! Ek ken die oorspronklike storie baie goed en ek voel daar is baie uitgelaat in die boek. Ek begryp dat jy nie 'n marathon radioverhaarl net so kan oorskryf nie, maar ek voel daar het baie karakters in die boek verlore geraak. Die polisieman en sy assistent kon net sowel uit die boek gelaat gewees het, want hulle het amper geen doel gehad nie. Ek is nogtans bly ek het die boekgelees.
August 8, 2018
3.5
Enjoyed the story but the editor did a terrible job!!
Enjoyed the story but the editor did a terrible job!!
February 1, 2016
Loved it!
Displaying 1 - 9 of 9 reviews