Rossy droomt er van om danseres te worden. En van een eigen huis voor haar ouders en zeven broertjes en zusjes. In haar krantenwijk vindt ze een stukje land waar niemand wil wonen. De hele zomer bouwt het gezin aan het nieuwe huis. Rossy merkt dat de buren hen maar lawaaierig en anders vinden. Op een avond ontploft de kachel en hun huis staat in brand. Rossy redt haar jongste broertje uit zijn wiegje, maar belandt zelf in het ziekenhuis met ernstige brandwonden. Terwijl Rossy maanden in het ziekenhuis ligt, helpt iedereen mee om haar familie een nieuw dak boven het hoofd te geven. Zelfs de buren!
Anna Rutgers van der Loeff (1910–1990) was a Dutch writer of children's novels.
Some of her works have been translated into other languages, including English.
Possibly her most popular novel was the 1963 Children on the Oregon Trail (De Kinderkaravaan), an account of a family of children traveling with a pioneer caravan to Oregon in the mid-19th century, loosely based on the real incident of the Sager orphans.
It was a typical Dutch children's book from the fifties. Cute story but also horrible with a morale at the end. I like it, but I prefer children's book from the eighties and up.
Dit boek behoorde tot 1 van mijn favorieten toen ik nog een kind was. Hoe blij was ik, toen ik het een tijd geleden terug vond in een doos vol spullen van vroeger. Tijd om dat mooie verhaal uit mijn jeugd te herlezen.
Rossy, dat krantenkind is dus een kinderboek, dat leest als een modern sprookje. De 14 jarige Rossy, die al groot nieuws was net na haar geboorte, en op de wereldtentoonstelling werd getoond in een moderne couveuse. Te vroeg en veels te klein geboren. Alle verfijnde eigenschappen die Rossy's ouders hun baby toen toe dichtten, blijken 14 jaar later niet uitgekomen te zijn. Rossy speelt geen piano, draagt geen nette kleding en wast haar handen stuk in de wastobbe, daar zij haar moeder ondersteund in het huishouden en de 8 broertjes en zusjes die na Rossy geboren zijn. Echter wederom wordt Rossy het hoofd onderwerp in de kranten, wanneer ze hun brandende huisje in rent om haar broertje te redden, met gevaar voor eigen leven.
Mooi hoe An Rutgers van der Loeff de rol van de media beschrijft en heel subtiel de beweegredenen van de mensen die te hulp schieten blootlegt: sommigen gewoon om te helpen en geheel belangeloos, anderen opgezweept door de mediahype en om niet onder te doen voor anderen, weer anderen om in de media genoemd te worden omdat dat goede reclame is voor hun bedrijf of vanwege politieke ambities.
Bijzonder aan dit verhaal vind ik dat het ruim zestig jaar terug uitgegeven is en dat het nog steeds leest alsof het vandaag geschreven is. Het was een leuk verhaal dat ietwat Amerikaans aandeed in die zin dat gemeenschapsgevoel en nationale heldenmoed (blabla) wel wat werd aangedikt. Maar ach.. het speelt zich ook af in Amerika.