از پنجره‌های بی‌پرنده

by علیرضا بدیع

Genres: Poetry

104 pages, Paperback

Reviews

[Mohadese · Rating 4 out of 5]

علیرضا بدیع شاعرانه و قاعده مند کلاسیک می نویسد!
غالب شعرهاش یه جوریه که بعد از شنیدن یا خوندنشون باید یه لبخند بزنی و بگی آخی!
بسی دوشت داشتنی.
پ.ن: عصر شعری که در کافه بهشت دانشگاه بهشتی برگزار شد، بدیع اعلام کرد، این بیت به طور صحیح اینطور خوانده میشود:
"هرگز به تو دستم نرسد ماه "بلوندم"
اندوه بزرگیست چه باشی چه نباشی..."

[Mitra · Rating 5 out of 5]

به فکر مسند محکمتری از این ها باش/که عقل مصلحت اندیش، تکیه گاه تو نیست
_____________________________
نادانی شان ضامن ناندانی شان است/پس حفظ کند وجهه ی نادانی خود را
_____________________________
به کوه هر چه که دادم، دوباره باز آورد/بگو کجا ببرم درد جاودانم را؟
________________________
پاییز می رسد که مرا مبتلا کند/با رنگهای تازه مرا آشنا کند....
او قول داده است که امسال از سفر/اندوه های تازه بیارد، خدا کند ....
خش خش ... صدای پای خزان است، یک نفر/ در را به روی حضرت پاییز وا کند

[محمد یوسفی‌شیرازی · Rating 4 out of 5]

پر از شاعرانگی‌هایی است به‌سبک کلاسیک. در برخی شعرها واقعاً نام «بدیع» سزاوار شاعر است و بدیع‌سرایی را به‌غایت می‌توان مشاهده کرد:
در فصل جفت‌گیری فولاد و سنگ، کاش
گنجشک من تو باشی و من آشیانه‌ات
گنجشک من تو باشی و من دربه‌در شوم
از ضبح تا غروب، پی آب و دانه‌ات
وقت غروب، از تو بپرسم: چگونه است
با چند استکان میِ روشن میانه‌ات؟
بعدش بخواهم از تو کمی درددل کنی
گاه از زمین بگویی و گاه از زمانه‌ات
یک‌مشت کودک‌اند به دورِ درختِ سیب
انگشت‌های کوچک تو زیر چانه‌ات
در بوسه‌ی تو، بذر تغزل نهفته، کاش
روی لبان من بشکوفد جوانه‌ات
*****************************************
نامت همین‌که سبز شود بر زبان من
طعم تمشک تازه بگیرد دهان من
من برکه‌ای زلالم و لب‌های کوچکت
افتاده‌اند مثل دو ماهی به‌جانِ من

[Zahra · Rating 3 out of 5]

تقریباً از هر غزلِ این کتاب، یک یا دو بیت رو خیلی دوست داشتم
مثل:

من چند روز پیش دلی را شکسته ام
!من را به رسمیت بشناسید، سنگ ها

تو آفتابی و من آن گلم که از پس ِ باران
دلش خوش است به لبخندهای گاه به گاهت
به طره ای دل یک شهر را به بند کشیدی
!چه ها شود اگر از پشت سر رسند سپاهت

بگذار که با زلف تو خلوت کنم ای پیر
باید به یکی گفت پریشانی خود را

آورده لهجه های پر از دود شهر را
آرام شستشو بدهد در صدای تو


هم رفتن اش خطاست و هم بازگشتنش
چون اره در گلوی سپیدار مانده است

برای من که به لطف خدا تو را دارم
"لطیفه ای شده ترکیب "خویشتن داری


دنیا بدون عشق چه دنیای مضحکی ست
شطرنج مسخره ست زمانی که شاه نیست

[Sepanta · Rating 2 out of 5]

من ناگزیر سوختنم چون که زل زده ست
خورشید تیزچشم تو با ذره بین به من

[Negar Ghadimi · Rating 3 out of 5]

بی شعر در مقابلِ تو ای شکوهِ محض / آن شاهزاده ام که پس از سال ها نبرد / در پیشگاهِ قلعه نیابد کلید را...
---------------------------------------------------------
غیر از تو هیچ دغدغه ای ماندگار نیست / اندوهِ توست این که اساطیر گفته اند / اندوهِ توست این که به اشکالِ مختلف / داوودها به لحنِ مزامیر گفته اند...
---------------------------------------------------------
فصلِ بهار آمد و رنگِ بهار نیست / اردی جهنم است زمانی که یار نیست...
---------------------------------------------------------
باز هم تسبیحِ بسم الله را گم کرده ام / شمسِ من کی می رسد؟ من راه را گم کرده ام / طره از پیشانی ات بردار ای خورشیدِ من / در شبِ یلدا مسیرِ راه را گم کرده ام /... / زندگی بی عشق شطرنجی ست در خوردِ شکست / در صفِ مشتی پیاده شاه را گم کرده ام...
---------------------------------------------------------
به بوسه یکسره کن کارِ دشمنانم را / که دشمنان به لب آورده اند جانم را /... / به هر کجا بروم، آسمان همین رنگ است / تو چشم وا کن و آبی کن آسمانم را

[NoOneTheBookWorm (Narjess Chinichian) · Rating 5 out of 5]

بیت های بسیار خوبی در شعرهاش پیدا میکنین:

من چند روز پیش دلی را شکسته ام
من را به رسمیت بشناسید سنگ ها!

یا

تفاوت من و پیشینیان من این است
برادری که نبوده ست کنده چاهم را!!

یا

دلی چنین که تو داری تصاحبش سخت است
مگر که آینه را میتوان به آه گرفت

[Sadeq · Rating 5 out of 5]

در حسن تعلیل فوق العاده‌س آقای بدیع و این هم بهترین کتابشونه به نظر من