Enkele maanden voor zijn dood in 1971 verbleef Godfried Bomans zeven dagen op het onbewoonde eiland Rottumerplaat. Zijn dagboek is bekend geworden om de eenvoudige, sobere toon waarop de auteur van dag tot dag verslag deed temidden van de meeuwen en andere waddenzeebewoners.
Gaf het dagboekje cadeau aan vriend Cor en las het toen gelijk zelf ook nog maar een keer: ontroerend, hoe deze held van mijn jeugd één van zijn laatste weken koud, bang en alleen op Rottumerplaat zat, en er maar moeilijk tot zijn gebruikelijke speelsheid kwam. Het gegil van de meeuwen hield hem wakker en de gedachte aan hoe hij overkwam op de radio hield hem bezig. Blij, dat hij naar huis kon, waar hij toen nog een week of zo had, voor zijn fatale hartaanval. Die je in dit boekje voelt aankomen. Zeldzaam, eigenlijk, zo een document van de valreep.