What do you think?
Rate this book
Het laatste land
Als een samenleving op zijn grondvesten schudt heeft dat gevolgen voor zelfs het kleinste individu …
Midden in de Atlantische Oceaan ligt een kleine eilandengroep. Het leven is er goed en welvarend, tot een zware storm over het gebied raast en al het contact met de rest van de wereld wordt verbroken.
In de geïsoleerde gemeenschap ontstaat eerst beroering, en dan paniek, als het erop lijkt dat de verbindingen niet hersteld kunnen worden. De jonge Unnar, wiens ouders niet zijn teruggekomen van hun trip naar het continent, zoekt zijn weg in deze chaos en vat sympathie op voor een uitgerangeerde vuurtorenwachter. De secretaresse van het kabinet ziet met lede ogen aan hoe de bestuurders niet in staat zijn de crisis te bedwingen, en in de haven proberen ambtenaren hun maaltijd bij elkaar te vissen.
Threes Anna beschrijft hoe onverwacht snel een gelukkige en moderne samenleving kan afbrokkelen, terwijl iedereen wanhopig probeert te overleven.
Midden in de Atlantische Oceaan ligt een kleine eilandengroep. Het leven is er goed en welvarend, tot een zware storm over het gebied raast en al het contact met de rest van de wereld wordt verbroken.
In de geïsoleerde gemeenschap ontstaat eerst beroering, en dan paniek, als het erop lijkt dat de verbindingen niet hersteld kunnen worden. De jonge Unnar, wiens ouders niet zijn teruggekomen van hun trip naar het continent, zoekt zijn weg in deze chaos en vat sympathie op voor een uitgerangeerde vuurtorenwachter. De secretaresse van het kabinet ziet met lede ogen aan hoe de bestuurders niet in staat zijn de crisis te bedwingen, en in de haven proberen ambtenaren hun maaltijd bij elkaar te vissen.
Threes Anna beschrijft hoe onverwacht snel een gelukkige en moderne samenleving kan afbrokkelen, terwijl iedereen wanhopig probeert te overleven.
424 pages, Hardcover
First published October 9, 2012
1 person is currently reading
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
May 7, 2013
In recordtempo heb ik dit boek uitgelezen, omdat het zo’n bijzonder en goed geschreven verhaal is. Hoe gaan eilandbewoners om met het gegeven dat ze, na een zware storm, geen contact meer krijgen met het vasteland? Welke emoties komen hier naar boven, welke onverwachte reacties, hoe ontwikkelen mensen zich als het leven opeens heel anders wordt dan voorheen? Goederen worden niet meer aangeleverd, loon kan niet meer uitbetaald worden, winkeliers willen contant geld en wanneer ze dat niet krijgen kun je niets kopen, winkels raken op een gegeven moment leeg. Ziekenhuizen raken hun laatste medicijnen kwijt, antibiotica, insuline. Boeren beschermen hun vee om te voorkomen dat het gestolen wordt. We maken kennis met allerlei eilandbewoners die elk op hun eigen manier met deze verandering omgaan en proberen te overleven. Deze eilandbewoners worden goed uitgediept en zijn bijzonder divers. Hierdoor ervaar je als het ware de verschillende gevoelens en kun je je bepaalde reacties voorstellen. Een belangrijk karakter in dit boek is Unnar, een jongen wiens ouders na de storm niet terugkeren van een reis naar het vasteland. Ik vond het thema heel bijzonder en was tijdens het lezen ook erg benieuwd hoe dit zich allemaal zou ontwikkelen. Het boek deed me soms denken aan ‘Stad der blinden’ van Jose Saramago, vanwege het bijzondere gegeven, een gebeurtenis die bijna ondenkbaar is in onze maatschappij, iets wat een onmogelijkheid lijkt. Threes Anna heeft voor deze roman onderzoek gedaan op de de Faeroëreilanden (http://www.threesanna.com/het_laatste...). Voor mij is dit het eerste boek dat ik van Threes Anna heb gelezen. Gelukkig heeft ze nog meer geschreven, want dit zal zeker niet het enige boek blijven dat ik van haar lees
August 7, 2025
Op zich een boeiend verhaal. Eilanden groep à la Faeröer raakt op een mysterieuze manier afgesloten van de buitenwereld en de gebeurtenissen gedurende de volgende decennia worden geloofwaardig in beeld gebracht. Wat mij niet meeviel is de schrijftrant, meer scenario-achtig dan dat je het verhaal wordt ingezogen.
September 23, 2018
Beklemmend boek over een eiland dat geisoleerd raakt van de rest van de wereld. Boeiend om te lezen.
April 18, 2023
Wat een prachtig boek. Het heeft jaren geduurd, maar ik vind dit een waardige opvolger van De Wand van Marlen Haushofer.
August 8, 2023
Wat als alles wat we kennen plots wegvalt? Wat als we het gemak van internet, elektriciteit en alle moderne ontwikkelingen moeten missen? In dit verhaal maken we kennis met de bewoners van een klein eiland in het midden van de oceaan. Buiten schapenteelt en visvangst zijn ze sterk afhankelijk van de import die wekelijks per schip binnenkomt, want er groeit amper iets op het eiland.
We leren Unnar kennen, een kleine jongen die momenteel door zijn grootmoeder wordt opgevangen, want zijn ouders zijn even naar het vasteland. Wanneer hij op verkenning gaat in het bureau van zijn vader, breekt hij per ongeluk diens wereldbol. Een groot schuldgevoel overmeesterd hem. Niemand had echter de verschrikkelijke storm voorspelt waar het eiland enkele seconden later door geteisterd wordt, waardoor het hele huis wordt weggeblazen. Meerdere huizen worden vernield, telefoon- en sattelietverbindingen vallen uit en velen laten het leven.
De paniek slaat toe. Wanneer enkele dagen later blijkt dat de boot met hun wekelijkse voedsellevering niet meer toekomt en ook de luchthaven geen vliegtuigen meer signaleert, slaan de eilandbewoners aan het hamsteren. Auto’s verkommeren want de brandstof geraakt op. De ministers op het eiland krijgen het ene probleem na het andere te verwerken: de elektriciteit werkt niet meer, er kan geen contact meer gelegd worden met het vasteland, het voedsel geraakt op, er is geen geld meer in omloop, de medicijnenvoorraad in het ziekenhuis slinkt zienderogen,... Het wordt een ware survival of the fittest.
We maken kennis met een toevloed aan personages: de winkeluitbater, café-uitbater, hoteluitbater, weerman, ministers, verpleegster, schapenhoeder, en zo verder. Hoewel dit in het begin verwarrend is, vormen zij wel ieder voor zich een cruciaal onderdeel in het verhaal. Ze leren samenwerken en samen overleven en doen hierbij beroep op hun kennis.
Het verhaal voelt soms wat Bijbels aan. Zo zijn er bijvoorbeeld de verschillende tijdssprongen in het verhaal die steeds verwijzen naar “de tijd na de storm”, wat vergelijkbaar is met onze verwijzing van de tijd “Na Christus”. In het begin volgen de we de eilandbewoners steeds in sprongen van enkele weken na de storm, maar deze tijdsperioden worden steeds langer en beslaan op den duur enkele maanden of zelfs jaren. Hierdoor wordt het soms wat langdradig, maar op die manier zien we de personages wel sterk ontwikkelen. De kleine Unnar aan het begin van het verhaal wordt een volwassen man die zich net als zijn voorvaderen weet te redden op het eiland. Ook de verschillende problemen waarmee ze doorheen de jaren worden geconfronteerd, lijken een verwijzing te zijn naar Bijbelse plagen.
Naast de momenten van hoop, zoals de komst van een grote grienden-school en het plan om zeilboten te maken en naar het vasteland te trekken, kent het verhaal vooral momenten van eenzaamheid en radeloosheid. Waarom keert niemand terug? Waarom krijgen ze geen contact met het vasteland? Heeft heel de wereld deze storm meegemaakt? Zijn er nog anderen of zijn zij werkelijk ‘het laatste land’? De gebroken wereldbol van aan het begin komt doorheen het verhaal verschillende keren terug, wat vaak voor een triest moment zorgt. Er komen herinneringen aan vroeger naar boven, het doet denken aan een wereld waar ze niet langer deel van uit maken, alsof ze letterlijk zelf uiteengevallen zijn.
Als lezer blijf je eenzaam en reddeloos achter met verschillende vragen, net zoals de overlevende eilandbewoners eigenlijk. Anna Threes laat je stilstaan bij het feit dat al wat je kent plots voorbij kan zijn. Hoewel het verhaal sterk is uitgewerkt, creëert het niet de sfeer die ik ter ontspanning wil lezen. Hoewel er wel momenten van geluk zijn, worden deze minder sterk uitgewerkt dan de tegenslagen. Voor de liefhebbers van apocalyptische rampen is het een must-read, maar voor mij mist het wat vaart en optimisme.
We leren Unnar kennen, een kleine jongen die momenteel door zijn grootmoeder wordt opgevangen, want zijn ouders zijn even naar het vasteland. Wanneer hij op verkenning gaat in het bureau van zijn vader, breekt hij per ongeluk diens wereldbol. Een groot schuldgevoel overmeesterd hem. Niemand had echter de verschrikkelijke storm voorspelt waar het eiland enkele seconden later door geteisterd wordt, waardoor het hele huis wordt weggeblazen. Meerdere huizen worden vernield, telefoon- en sattelietverbindingen vallen uit en velen laten het leven.
De paniek slaat toe. Wanneer enkele dagen later blijkt dat de boot met hun wekelijkse voedsellevering niet meer toekomt en ook de luchthaven geen vliegtuigen meer signaleert, slaan de eilandbewoners aan het hamsteren. Auto’s verkommeren want de brandstof geraakt op. De ministers op het eiland krijgen het ene probleem na het andere te verwerken: de elektriciteit werkt niet meer, er kan geen contact meer gelegd worden met het vasteland, het voedsel geraakt op, er is geen geld meer in omloop, de medicijnenvoorraad in het ziekenhuis slinkt zienderogen,... Het wordt een ware survival of the fittest.
We maken kennis met een toevloed aan personages: de winkeluitbater, café-uitbater, hoteluitbater, weerman, ministers, verpleegster, schapenhoeder, en zo verder. Hoewel dit in het begin verwarrend is, vormen zij wel ieder voor zich een cruciaal onderdeel in het verhaal. Ze leren samenwerken en samen overleven en doen hierbij beroep op hun kennis.
Het verhaal voelt soms wat Bijbels aan. Zo zijn er bijvoorbeeld de verschillende tijdssprongen in het verhaal die steeds verwijzen naar “de tijd na de storm”, wat vergelijkbaar is met onze verwijzing van de tijd “Na Christus”. In het begin volgen de we de eilandbewoners steeds in sprongen van enkele weken na de storm, maar deze tijdsperioden worden steeds langer en beslaan op den duur enkele maanden of zelfs jaren. Hierdoor wordt het soms wat langdradig, maar op die manier zien we de personages wel sterk ontwikkelen. De kleine Unnar aan het begin van het verhaal wordt een volwassen man die zich net als zijn voorvaderen weet te redden op het eiland. Ook de verschillende problemen waarmee ze doorheen de jaren worden geconfronteerd, lijken een verwijzing te zijn naar Bijbelse plagen.
Naast de momenten van hoop, zoals de komst van een grote grienden-school en het plan om zeilboten te maken en naar het vasteland te trekken, kent het verhaal vooral momenten van eenzaamheid en radeloosheid. Waarom keert niemand terug? Waarom krijgen ze geen contact met het vasteland? Heeft heel de wereld deze storm meegemaakt? Zijn er nog anderen of zijn zij werkelijk ‘het laatste land’? De gebroken wereldbol van aan het begin komt doorheen het verhaal verschillende keren terug, wat vaak voor een triest moment zorgt. Er komen herinneringen aan vroeger naar boven, het doet denken aan een wereld waar ze niet langer deel van uit maken, alsof ze letterlijk zelf uiteengevallen zijn.
Als lezer blijf je eenzaam en reddeloos achter met verschillende vragen, net zoals de overlevende eilandbewoners eigenlijk. Anna Threes laat je stilstaan bij het feit dat al wat je kent plots voorbij kan zijn. Hoewel het verhaal sterk is uitgewerkt, creëert het niet de sfeer die ik ter ontspanning wil lezen. Hoewel er wel momenten van geluk zijn, worden deze minder sterk uitgewerkt dan de tegenslagen. Voor de liefhebbers van apocalyptische rampen is het een must-read, maar voor mij mist het wat vaart en optimisme.
June 21, 2013
I liked the start of the book, it really drew you into the storm and its immediate aftermath, got you involved with the main characters, but as the story progressed, I started doubting choices made and actions taken and then kinda floated out... Interesting starting point and ideas. Went from 4 stars to 2 stars for me.
August 31, 2014
Stilaan brokkelt een goed functionerende maatschappij af. Ik vind het aan bod komen van de verschillende personages zeer goed. Ieder personage neemt ons mee in hun denken én voelen. Je ziet hoe angst een mens kan veranderen. Het leest zeer vlot en het is allemaal zeer realistisch!
January 12, 2016
Niet voor mij. Te breed uitgesponnen en karakters nogal clichématig. Verrast niet.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews