What do you think?
Rate this book
רומן וינאי
מיכאל רוסט, צעיר בן שמונה עשרה, עוזב את עיר הולדתו ועובר לווינה בשנותיה האחרונות כבירת האימפריה האוסטרו-הונגרית. סקרן ותאב להתנסות בכול הוא קושר קשרים ארעיים עם כל מי שנקרה בדרכו: זונות, מהפכנים, קציני צבא, דלפונים שלא יעבירו את יומם בלי הלוואה, ואנשי עסקים שמקור עושרם מפוקפק - אחד מהם אף נותן לו מענק נדיב ותמוה. כשנכנסת לחדרו בעלת דירתו, אישה נשואה שבעלה בנסיעת עסקים, הוא לא מתלבט הרבה ומתפתה לה, ושום היסוס אין בו גם לפתח במקביל קשר אהבים עם בתה בת השש עשרה. אין לו סייגים כלשהם, גם אם יכאיב לשתיהן בבחירותיו.
כעבור שני עשורים בפריז, אחרי שעלו בזיכרונו והוא הימר שוב על כספו, אין לדעת באילו התנסויות נוספות יתנסה ואם ימצא לעצמו סוף-סוף מקום שיהיה לו לבית.
בדמותו של רוסט השקיע דוד פוגל לא מעט מניסיון חייו. בארוטיות נועזת ומעודנת הוא מפליא לתאר את פרשיית האהבים המשולשת, ומתווה ברוסט גם תווים יהירים, אכזריים, תוויו של מי שכל תסבוכות הכרך הגדול ייתנו לו עניין וטעם בחייו. בצד ארתור שניצלר ויוזף רות, פרנץ קפקא וברונו שולץ, שפעלו גם הם באימפריה האוסטרו-הונגרית ערב שקיעתה, מעלה כאן פוגל בעברית עשירה רומן אירופי אורבני ומרחיב בו את מנעד הספרות העברית.
בדרך מקרה התגלה כתב היד הזה של פוגל בארכיון "גנזים" עשורים רבים לאחר כתיבתו, ומתוך הנייר שהצהיב עלתה יצריותו, מנוסחת בעדינות עטו של משורר ובתנופת מספר, ששתי ערי בירה נפתחות לפניו דרך חצרותיהן האחוריות וחדרי חדרים אפלוליים.
כעבור שני עשורים בפריז, אחרי שעלו בזיכרונו והוא הימר שוב על כספו, אין לדעת באילו התנסויות נוספות יתנסה ואם ימצא לעצמו סוף-סוף מקום שיהיה לו לבית.
בדמותו של רוסט השקיע דוד פוגל לא מעט מניסיון חייו. בארוטיות נועזת ומעודנת הוא מפליא לתאר את פרשיית האהבים המשולשת, ומתווה ברוסט גם תווים יהירים, אכזריים, תוויו של מי שכל תסבוכות הכרך הגדול ייתנו לו עניין וטעם בחייו. בצד ארתור שניצלר ויוזף רות, פרנץ קפקא וברונו שולץ, שפעלו גם הם באימפריה האוסטרו-הונגרית ערב שקיעתה, מעלה כאן פוגל בעברית עשירה רומן אירופי אורבני ומרחיב בו את מנעד הספרות העברית.
בדרך מקרה התגלה כתב היד הזה של פוגל בארכיון "גנזים" עשורים רבים לאחר כתיבתו, ומתוך הנייר שהצהיב עלתה יצריותו, מנוסחת בעדינות עטו של משורר ובתנופת מספר, ששתי ערי בירה נפתחות לפניו דרך חצרותיהן האחוריות וחדרי חדרים אפלוליים.
300 pages, Paperback
First published January 1, 1938
10 people are currently reading
117 people want to read
About the author
David Vogel
15 books11 followersLibrarian Note: There is more than one author in the GoodReads database with this name.
David Vogel (1891–1944) was a Russian-born Hebrew poet, novelist, and diarist. He was born in the town of Satanov in the Podolia region of the western Ukraine. A Yiddish speaker, he grew up in Vilna and Lvov, settling in Vienna in 1912. During World War I he was arrested as a Russian enemy alien. In 1929–1930 he spent time in Palestine, returning afterwards to live in Berlin.
After fleeing to Paris in 1933, he was interned in France in 1940, this time as an Austrian enemy alien. Deported in 1944, he is presumed to have died in Auschwitz. Among his works are collections of poems in free meter and several novels edited posthumously by Menachem Perry. His diaries covering the period 1912–1922 were published as The End of the Days. The novel Married Life was written between 1929 and 1939. A semi-autobiographical novel, They All Went Out to Battle, is a Kafkaesque/carnivalesque depiction of deliberate, radical self-isolation in the French concentration camp.
The only book of poems he published in his lifetime was Lifney Hasha'ar Ha'afel ("Before the Dark Gate"), in Vienna in 1923, but his poetry was influential with other Hebrew poets in the 1950s.
The critic Yael S. Feldman cites Vogel as an example in which bilingualism affected modern Hebrew poetry.
David Vogel (1891–1944) was a Russian-born Hebrew poet, novelist, and diarist. He was born in the town of Satanov in the Podolia region of the western Ukraine. A Yiddish speaker, he grew up in Vilna and Lvov, settling in Vienna in 1912. During World War I he was arrested as a Russian enemy alien. In 1929–1930 he spent time in Palestine, returning afterwards to live in Berlin.
After fleeing to Paris in 1933, he was interned in France in 1940, this time as an Austrian enemy alien. Deported in 1944, he is presumed to have died in Auschwitz. Among his works are collections of poems in free meter and several novels edited posthumously by Menachem Perry. His diaries covering the period 1912–1922 were published as The End of the Days. The novel Married Life was written between 1929 and 1939. A semi-autobiographical novel, They All Went Out to Battle, is a Kafkaesque/carnivalesque depiction of deliberate, radical self-isolation in the French concentration camp.
The only book of poems he published in his lifetime was Lifney Hasha'ar Ha'afel ("Before the Dark Gate"), in Vienna in 1923, but his poetry was influential with other Hebrew poets in the 1950s.
The critic Yael S. Feldman cites Vogel as an example in which bilingualism affected modern Hebrew poetry.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
June 30, 2018
İçsel ve varoluşsal bir yersiz-yurtsuzluğun ilacı olmadığına dair dikkate değer bir roman... Karakterlerden biri trenlere bayıldığını söylüyordu. Henüz otomobilin ve uçağın keşfedilmediği bu dönemde trenlerin bizi bir yerden alıp başka bilinmeyen bir yere götürme durumunu kendine bayrak yapmış kahramanımız... Romanın en önemli karakterlerinden bir kocası, bir çocuğu ve hatta bir sevgilisi olan Gertrude bırakıp gitmeyi hayal ediyordu... Hikayenin genç kahramanı Michael Rost ise beş parasız bir göçmen olmasına rağmen yeni geldiği bu yerde şanslı sayılabilirdi. Takıldığı ve kaynaşmış gibi göründüğü üst sınıf ve statüye sahip insanlar arasında para ve kadın (Liova hariç) bakımından eksiklik duymuyordu...
Sadece Rost değil sanki tüm karakterler gurbetteydi. Ama buna rağmen bir ev özlemi yok. Ev, yol anlamına gelir ancak. Şeylerin, olayların ve yaşantının gelip geçiciliği göze çarpıyor. Hepimizin yapacağı bu gelip geçiciliğe teslim olmak. Gertrude da kızı Erna da hem bağlanmak istiyor hem de bırakıp gitmek istiyor. Onlarınkisi çelişkili bir tavırdı. Peter Dean ve Fritz Anker ise olayı çözmüş iki karakterdi, onlara geleceğiz...
Anlık zevkler ve anlık mutluluklardan sonra her şey normale dönüyordu. Rost sanki bir şey ispatlamaya çalışmıyor, herhangi bir değere sahip değilmiş, kendini istek ve duygularının seline bırakmış gibiydi. Kadınlar karşısındaki davranışında yer yer tutarsızlıklar vardı. Kimi zaman cinselliği öne çıkaran realist bir tavrı varken, kimi zaman da vıcık vıcık bir romantizm kokuyordu davranışı. Erna'yla atlı arabada, Erna'nın başı omuzlarındayken söylediği, "Dünyadan çok uzaktayız ama, birbirimize çok yakınız." sözleri gibi. Rost'tan etkilenmesine rağmen bu sözlerden etkilenmiş gibi görünmüyordu Erna... Eğer çözmüşseniz Rost'u, bir hayalci bir romantikten ziyade bir tüketici olarak etiketlemişsinizdir. Onun romantizmi karşı romantizm ısrarına cevaptır.
Para ve zenginlik konusunda da bir eleştiri vardır sanki. Bir aylak olan Rost'un para sorununun nasıl kendiliğinden çözüldüğünü çıtlattık yukarıda. Bir de para ve konusuyla ilişkili iki şahsiyet daha var; bir tanesi zenginlik mi alın size zenginlik deyip bir şeyler ispatlamaya çalışan ve Rost'a sponsor olan Peter Dean, diğeri de zenginliği elinin tersiyle iten filozofluk bağışlanan subay Anker. Anker ile genç Shor arasında kitabın sonlarındaki o müthiş diyalogta işaret edildiği gibi birçoğumuz sömürgeciyiz. Yok etme ve tüketme hayallerimiz var. Sadece insanların emeğini ve zenginliğini değil duygularını da sömürüyoruz.
Bu David Vogel ile ikinci buluşmam. O, aşk, evlilik ve ilişkiler gibi hassas konularla ilgili gerçekçi bir bakış açısı sunuyor karakterlerin romantizm ısrarına rağmen. Yalana, ikiyüzlülüğe dair ilişkilerin felsefesi yapılıyor. Özellikle Fritz Anker'in içinde olduğu diyaloglarda böyle felsefi muhabbetler yapılıyordu. "İnsanları mutlu eden doğrular değildir. İnsanlar arasındaki ilişkiler doğruya mı dayalı? Yalanlar olmasaydı dünya da var olmazdı."
Sadece Rost değil sanki tüm karakterler gurbetteydi. Ama buna rağmen bir ev özlemi yok. Ev, yol anlamına gelir ancak. Şeylerin, olayların ve yaşantının gelip geçiciliği göze çarpıyor. Hepimizin yapacağı bu gelip geçiciliğe teslim olmak. Gertrude da kızı Erna da hem bağlanmak istiyor hem de bırakıp gitmek istiyor. Onlarınkisi çelişkili bir tavırdı. Peter Dean ve Fritz Anker ise olayı çözmüş iki karakterdi, onlara geleceğiz...
Anlık zevkler ve anlık mutluluklardan sonra her şey normale dönüyordu. Rost sanki bir şey ispatlamaya çalışmıyor, herhangi bir değere sahip değilmiş, kendini istek ve duygularının seline bırakmış gibiydi. Kadınlar karşısındaki davranışında yer yer tutarsızlıklar vardı. Kimi zaman cinselliği öne çıkaran realist bir tavrı varken, kimi zaman da vıcık vıcık bir romantizm kokuyordu davranışı. Erna'yla atlı arabada, Erna'nın başı omuzlarındayken söylediği, "Dünyadan çok uzaktayız ama, birbirimize çok yakınız." sözleri gibi. Rost'tan etkilenmesine rağmen bu sözlerden etkilenmiş gibi görünmüyordu Erna... Eğer çözmüşseniz Rost'u, bir hayalci bir romantikten ziyade bir tüketici olarak etiketlemişsinizdir. Onun romantizmi karşı romantizm ısrarına cevaptır.
Para ve zenginlik konusunda da bir eleştiri vardır sanki. Bir aylak olan Rost'un para sorununun nasıl kendiliğinden çözüldüğünü çıtlattık yukarıda. Bir de para ve konusuyla ilişkili iki şahsiyet daha var; bir tanesi zenginlik mi alın size zenginlik deyip bir şeyler ispatlamaya çalışan ve Rost'a sponsor olan Peter Dean, diğeri de zenginliği elinin tersiyle iten filozofluk bağışlanan subay Anker. Anker ile genç Shor arasında kitabın sonlarındaki o müthiş diyalogta işaret edildiği gibi birçoğumuz sömürgeciyiz. Yok etme ve tüketme hayallerimiz var. Sadece insanların emeğini ve zenginliğini değil duygularını da sömürüyoruz.
Bu David Vogel ile ikinci buluşmam. O, aşk, evlilik ve ilişkiler gibi hassas konularla ilgili gerçekçi bir bakış açısı sunuyor karakterlerin romantizm ısrarına rağmen. Yalana, ikiyüzlülüğe dair ilişkilerin felsefesi yapılıyor. Özellikle Fritz Anker'in içinde olduğu diyaloglarda böyle felsefi muhabbetler yapılıyordu. "İnsanları mutlu eden doğrular değildir. İnsanlar arasındaki ilişkiler doğruya mı dayalı? Yalanlar olmasaydı dünya da var olmazdı."
February 20, 2019
No sé, no me ha terminado de convencer, y no solo porque se trate de una obra inacabada. Por un lado, las descripciones de los personajes, tanto físicas como psicológicas, son impresionantes: concisas, directas al espíritu y con detalles físicos que apoyan, para bien o para mal, esos retratos. Las discursiones filosóficas, políticas, las experiencias vitales, abarcan un abanico bastante amplio de caracteres: anarquismo, idealismo, cinismo, experiencia de la calle..., todo enmarcado en descripciones sentimentales, y de ambiente, muy poéticas y muy bien escritas. Peeeeero... me resulta poco creíble que ponga en boca de sus protagonistas más jóvenes, como Erna y Rost, reflexiones demasiado maduras y demasiado bien expresadas. Los caracteres adultos son más estereotipados, como ese marido tan seguro de sí mismo que no concibe la infidelidad en su esposa, aunque él mismo la practique sin ningún problema.
El capítulo final, evidentemente, no cuadra nada, pero tampoco es algo que me preocupe. Saber qué ha pasado con Michael Rost, alguien que con 19 años tiene el desparpajo y un “estar de vuelta de todo” que no me lo hacen simpático, no me va a quitar el sueño, la verdad.
El capítulo final, evidentemente, no cuadra nada, pero tampoco es algo que me preocupe. Saber qué ha pasado con Michael Rost, alguien que con 19 años tiene el desparpajo y un “estar de vuelta de todo” que no me lo hacen simpático, no me va a quitar el sueño, la verdad.
June 10, 2014
Leggere Romanzo Viennese non vuol dire solamente entrare nella storia di Michael Rost e della sua sfrontata e al tempo stesso travagliata vita sentimentale. La genesi e la pubblicazione di questo romanzo dell'autore David Vogel sono infatti quanto di più bizzarro e incredibile possa accadere nel mondo dell'editoria, quasi che a rendere veramente significativo l'acquisto del libro siano le ultime venti pagine che compongono la postfazione scritta da Lilach Nethanel con il resoconto di come questo libro sia riuscito ad arrivare ai giorni nostri. Grazie al certosino lavoro di ricostruzione effettuato attraverso frammenti rinvenuti nell'archivio della Hebrew Writer Association e creduti inizialmente parti di un'altra opera dello stesso autore - Davanti al Mare -, possiamo leggere oggi quello che viene considerato l'esordio di Vogel, creduto perduto dopo che lo stesso lo aveva occultato ai nazisti, micrografandolo per renderlo illeggibile e sotterrandolo nel giardino della casa in cui aveva residenza in Francia.
Continua su
http://www.lastambergadeilettori.com/...
Continua su
http://www.lastambergadeilettori.com/...
February 4, 2015
A lot of the writing was beautiful, and gave a strong feeling of the time and place, but I found the plot less interesting and a lot of the scenes felt very repetitive. There are only so many times a character can realise their true loneliness and isolation before they all start seeming to blend together; it felt like I was just reading the same thing over and over. The way women were portrayed was pretty uncomfortable too.
September 7, 2018
תיאורי וינה יפהפיים והעברית של ראשית המאה העשרים קסומה וציורית, אך הגיבור לא נעים וגם לא מעניין. במיוחד תיאורי הנשים והמין טבולים במיזוגניות מעוררת סלידה.
January 2, 2020
פוגל הממזר הזה הבין את הכל. האהבה איננה זקוקה לסובייקט חי. היא זקוקה רק לפנטזיה. בגלל זה הקטעים הכי חזקים לטעמי בספר הם אלו בסוף שבהם ארנה ורוסט רק הפריעו אחד לשני לאהוב אחד את השני. במהלך הפגישות ביניהם בגן העם, או במקומות האחרים הם ניתבו את מרבית האנרגיה שלהם להתחמק אחד מהשני כדי שלא יצטרכו לעמת את המציאות עם הפנטזיה.
החיים שאנחנו חיים מציעים נקודות יציאה למסעות, הם לא התחליף למסע. למשל, מושא אהבה הוא פורטל לפנטזיה שלנו. בפני עצמו הוא לא שווה הרבה.
ואם נתייחס לספר, הריהו יצירת מופת שהיא כמו קפסולת זמן שקפאה וברגע שנפתחה קופץ מתוכה עולם שלם וחי, ממש רוטט בחיוניותו ובדרכים שבהם הוא מגרה אותנו לחשוב ולהרגיש. ולא להתחיל לדבר על כמה אמיץ פוגל שדיבר על יחסים לסביים בכזה אומץ ופשטות וישירות אל מול כולם, בתקופה שבה יחסים מעין אלה היו בגדר טאבו. הלוואי עליי אומץ כזה כשאני מדבר עם עצמי לא כל שכן עם העולם.
החיים שאנחנו חיים מציעים נקודות יציאה למסעות, הם לא התחליף למסע. למשל, מושא אהבה הוא פורטל לפנטזיה שלנו. בפני עצמו הוא לא שווה הרבה.
ואם נתייחס לספר, הריהו יצירת מופת שהיא כמו קפסולת זמן שקפאה וברגע שנפתחה קופץ מתוכה עולם שלם וחי, ממש רוטט בחיוניותו ובדרכים שבהם הוא מגרה אותנו לחשוב ולהרגיש. ולא להתחיל לדבר על כמה אמיץ פוגל שדיבר על יחסים לסביים בכזה אומץ ופשטות וישירות אל מול כולם, בתקופה שבה יחסים מעין אלה היו בגדר טאבו. הלוואי עליי אומץ כזה כשאני מדבר עם עצמי לא כל שכן עם העולם.
August 19, 2023
Het is op zich goed geschreven, mooie scenes en sfeertekeningen, maar de leegte overheerst, ik hoopte op een soort ontknoping of hoger inzicht, maar dat kwam niet. Dus het gaat over een blijkbaar aantrekkelijk en spitsvondig iemand, die niets meer doet dan plezier zoeken in uitgaan, en vrouwen aan wie hij zich niet bindt.
June 27, 2025
Too many annoying men. The women also irritated me.
February 15, 2019
Una pena ese final inconcluso y esas últimas páginas algo confusas.
Por lo demás tiene de todo y muy intenso. Hace un buen cuadro de esos años y esos ambientes, a veces opuestos, en que se mueve Rost. Decadencia, soledad, tristeza, desesperanza, amor, obsesión, erotismo... Un abanico muy variado de tipos, muy bien retratados y casi todos infelices, en el que destaca, incluso le quita protagonismo al vividor de Rost, la figura de Anker. Transmite cierta desesperanza y hastío pero lo combina con momentos bellos, bucólicos, algo poéticos.
Por lo demás tiene de todo y muy intenso. Hace un buen cuadro de esos años y esos ambientes, a veces opuestos, en que se mueve Rost. Decadencia, soledad, tristeza, desesperanza, amor, obsesión, erotismo... Un abanico muy variado de tipos, muy bien retratados y casi todos infelices, en el que destaca, incluso le quita protagonismo al vividor de Rost, la figura de Anker. Transmite cierta desesperanza y hastío pero lo combina con momentos bellos, bucólicos, algo poéticos.
August 7, 2014
In het nl gelezen. Haalt het niet bij Huwelijksleven
January 26, 2017
Strepitoso
Displaying 1 - 12 of 12 reviews