In de beide kort na elkaar verschenen en duidelijk bij elkaar horende romans Benoni en Rosa grijpt Hamsun op een aantal elementen uit vroeger werk terug. We kome onder meer Edvarda uit Pan weer tegen. De geschiedenis van Rosa’s liefdesperikelen met Benoni, Arentsen en Parelius wordt ons gepresenteerd in twee qua roman-techniek volkomen verschillende boeken. Hoe verschillend ook van techniek de beide romans zijn, voor wat de figuren van Benoni en Rosa betreft vormen ze een epische eenheid. Het verschil in techniek heeft ook geringe invloed op het beeld van vooral de Rosa-figuur. Haar passiviteit, haar wat saaie nuchterheid, haar trouw en bovenal haar moederlijkheid zijn karaktertrekken die al aanwezig zijn in Benoni en die in Rosa verder worden uitgewerkt. Hamsun zet in Rosa en Benoni de neorealistische lijn dóór die al in de kleine roman Dwepers uit 1904 was gebleken. Zijn beide romans geven een authentiek beeld van de maatschappelijke verhoudingen in een klein vissersplaatsje in Noord-Noorwegen omstreeks 1900. Daarnaast bevat de roman een lange reeks meesterlijk, met burleske humor getekende volkstypen.
Novels of Norwegian writer Knut Hamsun (born Knud Pedersen), include Hunger (1890) and The Growth of the Soil (1917). He won the Nobel Prize for literature in 1920.
He insisted on the intricacies of the human mind as the main object of modern literature to describe the "whisper of the blood, and the pleading of the bone marrow." Hamsun pursued his literary program, debuting in 1890 with the psychological novel Hunger.
Knut Hamsun (1859-1952) schetst in “Benoni & Rosa” een fraai gedetailleerd en levensecht beeld van het wel een wee van de verschillende mensen die, eind negentiende eeuw, een kleine visserij- en handelsgemeenschap vormen in het noorden van Noorwegen. Alleen al vanwege de antropologische inspanningen die aan het schrijven van “Benoni & Rosa” ten grondslag moeten hebben gelegen verdient deze dubbelroman waardering, mogelijkerwijs zelfs van lezers die weinig ophebben met de enigszins feuilletonachtige inhoud van het verhaal of met de ietwat kluchtige humor die de auteur af en toe ten beste geeft. Kort, slechts drie bladzijden, maar erg informatief in het nawoord van Amy van Marken (Nederlands letterkundige met grote kennis van de Scandinavische literatuur).
KH: “... de rijke Hartwich op Siirilund huurde een stoomschip om van de Lofoten naar huis te varen ... (Benoni) Hartvigsen had het grote schip voor meer nodig dan de kleine thuisreis van de Lofoten, het zou zijn kind naar de doop varen. ... de jongen was Augustus genoemd naar Rosa’s vader.” Vertelling in twee afzonderlijke delen met eigen stijl waarvan de handelingen spelen iets ten noorden van het Noorse Bodo eind 19de eeuw.