What do you think?
Rate this book


296 pages, Paperback
First published January 1, 2012
“อาวุธสงครามไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพียงเพื่อประหัตประหาร แต่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลดความเป็นมนุษย์ออกจากเศษซากที่หลงเหลืออยู่ของชีวิต” - p.61
“ประวัติศาสตร์ไม่ใช่เหตุการณ์ในอดีต แต่เป็นการบอกเล่าเหตุการณ์เหล่านั้น เป็นปัจจุบันเช่นเดียวกับทุกอย่างที่เราสัมผัสจับต้อง” - p.67
“งานศิลปะทุกชิ้นเป็นภาพลวงตา ทุกชิ้นคือเรื่องโกหกที่ช่วยให้ผู้ชมรับรู้ความจริง” - p.78
“ไม่มีใครอยากเป็นผู้แพ้ แต่เมื่อเราไม่อาจเป็นฝ่ายชนะ ประวัติศาสตร์ก็มีกลไกแห่งการลืมเลือนที่ค่อยๆ กัดกินตัวเอง และผลิตซ้ำความทรงจำใหม่ขึ้นมาแทนที่” - p.85
“สังคมที่หลงใหลในตำนาน คือสังคมที่หลงใหลในความงาม และสังคมที่ปฏิเสธประวัติศาสตร์ คือสังคมที่ปฏิเสธความจริง” - p.89
“ความตายของประวัติศาสตร์เป็นปรัชญาที่ไม่มีวันผิดของผู้ทำลาย
ขณะที่จุดจบของประวัติศาสตร์เป็นปรัชญาที่ผิดพลาดเสมอของผู้สร้างสรรค์” - p.90
“บทเพลงก็เฉกเช่นสายธาร ยาวเป็นลี้เป็นโยชน์ หากจะมีดินตะกอน คุ้งแคว หรือเขื่อนขวางทางเดินน้ำบ้างจะเป็นไรไป สำคัญสุดคือให้มันได้ไหลลงทะเล” - p.120
“สังคมมนุษย์ก็เหมือนเสื้อตัวใหญ่แสนชับซ้อน มีรังดุมและเม็ดกระดุมอยู่เต็มไปหมด เสื้อตัวนี้มากล้นไปด้วยกระดุมที่ติดผิดตรงนู้นตรงนี้ เมื่อเราพยายามแก้ไขส่วนหนึ่ง กลับกลายเป็นว่าไปเขยื้อนให้ส่วนอื่นผิดแทน มันจึงไม่ใช่ว่าใครแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงสังคม แต่สังคมขยับเขยื้อนและเปลี่ยนแปลงตัวเองอยู่ทุกวี่วันด้วยมือที่มองไม่เห็น” - p.257