Διαβάζοντας μια αρχαία κινέζικη πραγματεία για το σκάκι, ο κύριος Μόργκαν βλέπει το παρελθόν του να ξεπηδάει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, φέρνοντάς τον αντιμέτωπο με όλες τις αθέατες πλευρές, τα μυστικά και τα αινίγματα της ζωής του.
Στη δεύτερη νουβέλα, δύο ναυαγοί περισυλλέγονται από ένα πλοίο που διαπλέει τον Ινδικό ωκεανό με προορισμό το Μακάο. Γρήγορα όμως θα διαπιστώσουν πως το ταξίδι αυτό είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο που φαντάζονταν.
Με φόντο τα αφηγηματικά μοτίβα της φανταστικής λογοτεχνίας και των ιστοριών μυστηρίου, οι ήρωες της Λίλας Κονομάρα κινούνται μέσα σε περιγράμματα που σταδιακά γίνονται όλο και πιο ρευστά, ανατρέποντας τις βεβαιότητές τους. Παρελθόν και παρόν αναδύονται και καταδύονται σ' ένα αέναο ταξίδι θέτοντας τους ήρωες μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα: Τι είναι άραγε πιο σημαντικό; Η αλήθεια ή η ευτυχία; Η μνήμη ή η λήθη;
Η Λίλα Κονομάρα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία στο Παρίσι και εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Ως λογοτέχνης πρωτοεμφανίστηκε το 2002 με το βιβλίο Μακάο (Πόλις 2002, Μεταίχμιο 2005, Κέδρος 2019), για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Το 2004 εξέδωσε το μυθιστόρημα Τέσσερις εποχές - Λεπτομέρεια (Μεταίχμιο), το 2005 το παιδικό μυθιστόρημα Στις 11 & 11’ ακριβώς (Παπαδόπουλος). Η αναπαράσταση (Μεταίχμιο, 2009) συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ, Το δείπνο (Κέδρος, 2012) και Οι ανησυχίες του γεωμέτρη (Κέδρος, 2014) συμπεριλήφθηκαν αντίστοιχα στις βραχείες λίστες Μυθιστορήματος και Διηγήματος των Λογοτεχνικών Βραβείων του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημά της Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου (Κέδρος). Παράλληλα, μεταφράζει γαλλική λογοτεχνία και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.
Πολύ μου άρεσε αυτό το βιβλίο που βρήκα σε μια δανειστική βιβλιοθήκη. Εξαιρετικό στήσιμο ατμόσφαιρας και πολύ ωραίοι χαρακτήρες. Και στις δύο νουβέλες εντυπωσιάστηκα απ'το πόσο γρήγορα μπήκα στην πλοκή και δεν ήθελα να σταματήσω το διάβασμα. Θα ψάξω και πιο καινούρια βιβλία της συγγραφέα!
3.5 προς 4. Κι οι δύο ιστορίες έχουν ενδιαφέρον. Είναι διαφορετικές θεματολογικά και αυτό μου άρεσε. Η σύνδεση σκακιού και ζωής είναι αρκετά πετυχημένη! Μου άρεσε το βιβλίο.
Πρόκειται για δύο διηγήματα, το ομώνυμο και το Πεσσών Διάταξις, στις οποίες οι προσωπικές ανησυχίες και ανασφάλειες του κάθε ήρωα, ο απολογισμός της ζωής τους, γίνεται εξ αιτίας ενός φανταστικού γεγονότος: στο Πεσσών Διάταξις, ο γηραιός στρατηγός διαβάζει ένα παλιό κινέζικο βιβλίο σχετικά με το σκάκι και σε κάθε του κεφάλαιο μεταφέρεται μυστηριωδώς σε ένα σημείο καμπής της ζωής του, ενώ στο Μακάο, δυο φίλοι που ναυαγούν περισυλλέγονται από ένα πλοίο που πηγαίνει στο Μακάο αλλά το οποίο "βρίσκεται" στις 30 Ιουνίου του 1930 και κάθε βράδυ βυθίζεται.
Γενικά το θέμα του αγγίζει πολύ διακριτικά αλλά και φανερά το φανταστικό, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην ψυχολογία των ηρώων. Αν τα καταφέρνει; Χμ. Μένω με την εντύπωση ότι κάτι λείπει από το βιβλίο. Και η μία ιστορία και η άλλη λένε αυτά που θέλει η συγγραφέας τους να πουν κι όχι αυτά που θα 'ταν φυσικά σε κάθε σημείο της ιστορίας. Ακούγεται οξύμωρο, αλλά στην ουσία δεν είναι. Γιατί για μένα, η μεγαλύτερη επιτυχία ενός συγγραφέα είναι να κάνει τους αναγνώστες του να ξεχάσουν την ύπαρξη του. Να μπουν μέσα στην ιστορία και να τη ζουν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι την ακούν από τα χείλη του.
Κοντολογίς λείπει ένα σημαντικό μέρος της αληθοφάνειας, αυτού που θα έκανε τις ιστορίες πιο συμπαγείς και πιστευτές. Η γλώσσα είναι σταθερά άνω του μετρίου και υπηρετεί αρκετά σωστά το κείμενο, οι διάλογοι τείνουν να είναι κάπως πιο μακροσκελείς απ' ότι θα 'πρεπε αλλά αρκετά ζωντανοί και γλαφυροί και η πλοκή όχι γρήγορη, αλλά ούτε και να σέρνεται.
Θα ήταν καλό ως πρώτη προσπάθεια στο είδος ενός συγγραφέα που δεν το κατέχει. Θα ψάξω κι άλλα βιβλία της, για να δω αν έχω δίκιο.
Μου άρεσε! αν και θα ήθελα την δεύτερη ιστορία λίγο μικρότερη στο κύριο μέρος και λίγο περισσότερο μετά το τέλος της, απόλαυσα το Mindfuck και στις 2! νομίζω δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω. Ωραία πλοκή και ανατροπή και στις 2!