Kantata

by Kristín Marja Baldursdóttir

Ljósmyndarinn smellir af og örlög ráðast. Ekki þar og þá heldur annars staðar og síðar. Myndin af parinu er upphaf alls.
Þegar Nanna hugar að gróðrinum sér hún að allt er að fara úr böndum; greinarnar teygja sig upp á veröndina og hún hefur ekki lengur yfirsýn. Finnur hefur svipaða tilfinningu gagnvart bókhaldi hótelanna; þar er eitthvað sem ekki stemmir. Í stórfjölskyldunni er allt í föstum skorðum og yfirborðið kyrrt. En þegar hægláti útlendingurinn birtist á sviðinu breytist hljómfallið skyndilega og snurða hleypur á annars óaðfinnanlegan þráð…

314 pages, Hardcover

First published January 1, 2012

About the author

Kristín Marja Baldursdóttir was born on January 21, 1949 in Hafnarfjörður. She graduated from Iceland's Teacher Training College in 1970 and received a B.A. degree in German and Icelandic from the University of Iceland in 1991. Kristín studied German at the Goethe Institut in Bremen in Germany from 1979 - 1980, took courses in education in Denmark 1985 - 1986 and a journalist course in Germany in 1992. She taught at the primary schools in Reykjavík from 1975 – 1988. In 1988 Kristín Marja switched jobs and started working as a journalist for the daily Morgunblaðið until 1995.

Kristín Marja's first novel, Mávahlátur (Seagull's Laughter) was published in 1995. The book was adapted for the stage and shown in the Reykjavík City Theatre in 1998. The novel was also filmed by Ágúst Guðmundsson in 2001 and received many awards at the Icelandic Edda-festival that year (The Icelandic film and television prize). Kristín Marja has since published other novels, a short story collection and written the biography of writer Vilborg Dagbjartsdóttir, Mynd af konu (Picture of a Woman), published in 2001.

Kristín Marja Baldursdóttir lives in Reykjavík. She is married with three grown daughters.

Reviews

[Gudrun Gunnarsdóttir · Rating 4 out of 5]

Vel skrifuð bók og góður söguþráður

[Bodil Sixhøj · Rating 1 out of 5]

Gylfi og hans kone driver en række hoteller. Halvbroderen. Hjalmar er skuespiller og fraskilt. Morbroderen Finnur er hotellernes revisor, og hans nevø Dúi er receptionist. Trods de rodede familiære forhold ser alt ud til at gå i faste rammer. Indtil en fransk fotograf dukker op og vil fotografere Gylfi og de andre mænd, og Finnur opdager uregelmæssigheder i regnskaberne.
Sideløbende fortæller datteren en historie om forældrene, som afviger fra den virkelige, men det er først til sidst, man får at vide, at det er en fortælling. Forvirrende - og med en åben slutning. Slet ikke en bog på niveau med Karitas.

[Bolli Thor · Rating 3 out of 5]

Þessi bók var mjög áhugaverð og söguþráðurinn spennandi. Mikið undirliggjandi sem hélt manni við efnið. Persónulýsingar góðar, kannski ekki mjög djúpar en skiluðu sínu. Bókin flæðir almennt vel, stundum kannski full mikið af skordýra- og blómaumfjöllun en það slapp alveg fyrir horn, oftast. Endirinn var hins vegar snubbóttur sem skildi mann eftir í lausu lofti, mörgum spurningum ósvarað. Kallaði svolítið á framhald sem ég hef ekki séð. Fær þrjár stjörnur fyrir góða lesningu.

[Karin Riber · Rating 1 out of 5]

Den fangede slet ikke.

[Katla Lárusdóttir · Rating 3 out of 5]

Afskaplega fin lesning með áhugaverðri framvindu sem rennur vel og heldur athygli en gufar því miður upp í engu í lok bókar sem er töluvert svekkjandi. Of mikið af ósvöruðum spurningum.

[Buchdoktor · Rating 4 out of 5]

Ein Fotograf, der angeblich an einer Reportage über Island arbeitet, stört die ländliche Idylle einiger Isländer auf und rührt an deren Geheimnisse. Zwischen seinem Auftreten, einem Foto, das (im Prolog) in der Pariser Metro geschossen wurde, und den teils miteinander verwandten Figuren des Romans muss eine Verknüpfung bestehen. Zu einem großen Familienessen im Garten dringt der dunkelhäutige Ausländer offensichtlich in ein Revier anderer Männer ein. Den Revierverteidigern stellt sich durch den Konkurrenten buchstäblich das Nackengefieder auf. Nanna pflegt mit Leidenschaft einen üppigen Garten, der dabei ist, ihr Haus zu überwuchern. Doch irgendetwas stimmt mit der Frau nicht, die sich von Insekten und anderem Getier zu leicht aus dem Konzept bringen lässt. Zwar gibt es noch keine Ameisen in Island – aber, was wäre, wenn sich das ändern sollte? Die Halbbrüder Dúi und Gylfi und ihr Vater betreiben ein Hotel, für das bald eine Nachfolgeregelung getroffen werden muss. Gudrun Senna, die Tochter des Hoteliers, verdient sich etwas Geld im Hotel, träumt jedoch heimlich davon, Schriftstellerin zu werden. Dúi wird von seinem Onkel Fimur aufgenommen, weil er sich selbst zurzeit keine Wohnung leisten kann. Im Gegenzug sorgt der junge Mann sich um den Onkel, den er für einen bindungsunfähigen Städter hält. Ingdis will endlich ihren erwachsenen Sohn Hjalmar aus dem Haus haben und ihre Dienstleistungen für ihn einstellen. Gylfi hat krumme Geschäfte gemacht, nur woher weiß sein Onkel davon? Hund Olli betritt im Roman wie ein Schauspieler die Bühne und wird dabei wie eine Person behandelt. Die ersten fertigen Bilder des Fremden lassen Zweifel an seinen Fähigkeiten als Fotograf entstehen. Könnte der Fremde hinter der Maske eines Fotografen ganz andere Interessen verfolgen? Unterbrochen werden die zunächst verwirrenden Einzelszenen von mehreren Icherzählern, die ihre Einschätzung bestimmter Personen zum Besten geben. Zu Wort kommen eine Klavierlehrerin, ein Autofahrer und die Maskenbildnerin & Schneiderin.

Das Geheimnis des Fotos aus der Metro wird in dem Moment gelöst, als eine bildliche Vorstellung zweier Personen aufgebaut wird. Trotz der Wahrheit direkt vor der Nase der Leser war sie vorher nicht zu erkennen. Man könnte zweifeln, ob dieser Version der Ereignisse zu trauen ist. Neben dem Familiengeheimnis geht es um das Erben, die Natur als Erbe und die Veränderung für und durch den Tourismus in Island.

Krístin Marja Baldursdóttir gibt mit ihrer komplexen Familiengeschichte so manches Rätsel auf. Ihre Themen sind Bilder, die wir uns machen, und Fotos, die entlarven, was mancher lieber verborgen hätte. Dieser Roman mit seinem stimmungsvollen, mit der Handlung harmonierenden Cover lässt sich m. A. mit Baldursdóttirs vorhergehenden Büchern nicht vergleichen. Man muss sich einfach neugierig hineinstürzen.

[Hrafnhildur Hreinsdóttir · Rating 2 out of 5]

Er alltaf á sömu blaðsíðunni held ég, búin með 1/3 en næ ekki sambandi við söguna. Finnst persónurnar vera óspennandi eða reyndar er búið að kynna nokkrar við sögu en ég veit ekki hvaða persónum ég á að finna til með. Vonandi kemur það, ef ég kemst áfram í bókinni. Loksins tókst mér að halda áfram. Veit ekki hvað ég á að segja um þessa bók - hún er örugglega fyrsta bók í þrennu eins og algengt. Alla vega skilur hún eftir alls konar spurningar sem ósvarað er. Hver dó? af hverju gerði ljósmyndarinn þetta? Hver á börnin? Það böggar mig samt að fá ekki að vita það áður en ég byrja á bók að hún sé framhalds. Mér fór samt að líka betur við persónurnar eftir því sem leið á lesturinn. Það var svolítið óvenjulegt að fá sjónarhorn ýmissa sögumanna sem allt í einu komu inn í söguna og lýstu reynslu sinni af persónunni, t.d. nuddari, förðunarpersóna o.fl.

[Sarah · Rating 3 out of 5]

Jeg har blandede følelser omkring denne bog. Baldursdottir skriver som altid dejligt og historien bygger op til en næsten mysterie agtig slutning, hvilket overrasker mig positivt. Men desværre føler jeg at der er nogle løse ender i plottet, det er rigtig ærgerligt! Persongalleriet er stort og det gør af og til det hele lidt forvirrende.

[Anna Kristín · Rating 2 out of 5]

Mér fannst þetta leiðinleg bók. Persónurnar eru mjög óaðlaðandi og fjarlægar og ekki nokkur vegur að komast í konakt við þær. Atburðarásin ruglingsleg og alls ekki lokkandi. Ég sé að hún hefur fengið góða dóma hjá gagnrýnendum en ég er ekki sammála því. Held ég eyði ekki meiri tíma í þessa bók.

[Sidsel Jespersen · Rating 2 out of 5]

Noget kompositorisk rod, man er ofte i tvivl om hvilke personer der gør hvad, der springes rundt mellem personerne men bruges ikke egennavne, og først til sidst finder man hoved og hale i det hele. Kunne have været en bedre læseoplevelse med en strammere redigering.

[Gerða · Rating 2 out of 5]

Gat ekki klárað þessa bók, fannst hún svo óáhugaverð. Fann ekki hvatann til að halda áfram að lesa.

[Bryn · Rating 4 out of 5]

Vel skrifud bok. Of mikid af lausum endum i lok sogunnar benda til thess ad thad se framhald!

[Thorunn · Rating 3 out of 5]

Fram í miðja bók fór einum of mikill kraftur í að pæla í hver væri skyldur hverjum og hvernig. Margir lausir endar í lokin. Sem sagt, ekki alveg eins góð og maður vonaðist til.

[Stina · Rating 2 out of 5]

Anmeldelse: http://bognorden.blogspot.dk/2015/01/...

[Berit Lukman]

Ikke så fænglende som hendes øvrige bøger, men interessant. Sluningen uforståeliug-lægger op til nr 2.