What do you think?
Rate this book
Het leven op aarde
De hoofdpersoon van deze roman is Cameron, een Iers marconist op een oude stomer die op China vaart, de Tsji Sjang. Als in Amoy de vijftienhonderd Chinezen, die op thuisreis zijn, van boord zijn gegaan, voelt Cameron zich moe van de zee en eigenlijk moe van alles. Een onweerstaanbaar verlangen bekruipt hem om te midden van deze mensen een nieuw leven te beginnen. Hij speelt het klaar van boord te gaan met achterlating van zijn bezittingen en zonder af te monsteren. Drie dagen later is hij in Tai Hai.
Zijn eerste contact is met douanier Jourdan, die hem werk aanbiedt. Cameron weigert dit met de woorden "ik ben veel te bang om te blijven hangen, geef mij liever het adres van een plaats waar mensen aangeworven worden voor tochten naar het binnenland en voor gevaarlijke ondernemingen". Jourdan schrijft een introductie voor een vriend van hem. Cameron maakt hiervan gebruik en dan beginnen zijn uitzonderlijke avonturen te midden van Chinezen en in China gestrande Europeanen. Slauerhoff weet op een zeer eigen wijze het land en de mensen te beschrijven en de invloed die Cameron hiervan ondergaat.
Zijn eerste contact is met douanier Jourdan, die hem werk aanbiedt. Cameron weigert dit met de woorden "ik ben veel te bang om te blijven hangen, geef mij liever het adres van een plaats waar mensen aangeworven worden voor tochten naar het binnenland en voor gevaarlijke ondernemingen". Jourdan schrijft een introductie voor een vriend van hem. Cameron maakt hiervan gebruik en dan beginnen zijn uitzonderlijke avonturen te midden van Chinezen en in China gestrande Europeanen. Slauerhoff weet op een zeer eigen wijze het land en de mensen te beschrijven en de invloed die Cameron hiervan ondergaat.
225 pages, Paperback
First published January 1, 1934
3 people are currently reading
160 people want to read
About the author
J. Slauerhoff
51 books31 followersJan Jacob Slauerhoff was a Dutch author.
He also published a few poetry works under the penname John Ravenswood.
He also published a few poetry works under the penname John Ravenswood.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
February 5, 2025
Goed apart te lezen tweede deel van een onvoltooide trilogie. De protagonist wil loskomen van zijn leven op zee en tracht via een zwerftocht richting afgelegen China, op zoek naar de zin van het bestaan, het leven op aarde te ontstijgen. In de epiloog lijkt dat te lukken via het roken van de opiumpijp. De tekst wordt draaierig en transcendent. Of de rust die westerling Cameron zoekt daarmee gevonden wordt is maar net de vraag. Voor die rust wil hij verdwijnen en vooral niet ingrijpen. Toch blijft hij continue dadendrang tentoonspreiden om zich te laten gelden. Lukt het hem yin en yang bijeen te brengen?
November 21, 2021
"Пътешественикът" Ян Якоб Слауерхоф комбинира няколко любими за мен жанра - исторически роман, малко пътепис и приключение, но въпреки това не ми хареса, колкото очаквах.
Началото е много обещаващо, чужденец без минало, ирландецът Камерън се приближава с кораб до беговете на Китай, за да слезе в Тайхай (днешен Шанхай) с копнеж да се откъсне от морето и да навлезе във вътрешността на страната. Това е един много затворен и екзотичен Китай, от началото на ХХ в., в който традициите все още са здраво застъпени в ежедневието и който упорито се бори да отблъсне нарастващото западно влияние. Все още само някои пристанище са достъпни за чужденци, а вътрешността е затворена и враждебна. Но желанието на чужденецът Камерън да стигне до вътрешността среща подходяща възможност в лицето на безскрупулен търговец, който има собствени интереси и събирам една доста разнородна компания в пътуване по река Яндзъ към Чунцин: един руснак, избягал от революцията, френски офицер, пристрастен към опиума, красива китайка и Предпоследния, някога живял в Чунцин, прогонен и копнеещ да се завърне. Героите обаче не са добре развити, научаваме твърде малко за тях, а всеки от тях е интересен и има потенциал да обогати сюжета със своето минало и причините да станат част от това пътуване. Отделно темата за опиума също не е добре развита, той обсебва и изсмуква живота, прави човекът роб на зависимостта, но това е някак повърхностно описано.
Историята съвсем бегло се опира на миналото на героите и на миналото на града, времена на варвари, търговци и християни, опитващи се да наложат своето влияние, но изтикани, унищожени, забравени. В този затворен свят стожери на миналото са предците, а поглед към бъдещето са следващите поколения, но този свят е суров и жесток, населението е бедно, цари глад, децата не могат да бъдат изхранвани и са пращани да работят или продавани.
Стилът е малко тромав и архаичен, но като се има предвид, че книгата е писана 1934 г (авторът живее кратко 1898 - 1936 и е съвременник на събитията), това е нормално. Това, което ме разочарова е липсата на фокус в главния герой, неговият път е едно безкрайно и хаотично търсене, но той всъщност не стига до самопознание, целта му се оказва илюзия без съдържание, той докрай остава някак безплътен и нереален, като призрак обречен да броди безкрай. Не съжалявам за прочита, като описания и факти книгата беше безкрайно интересна, но художествено просто неубедителна 3.5/5
Началото е много обещаващо, чужденец без минало, ирландецът Камерън се приближава с кораб до беговете на Китай, за да слезе в Тайхай (днешен Шанхай) с копнеж да се откъсне от морето и да навлезе във вътрешността на страната. Това е един много затворен и екзотичен Китай, от началото на ХХ в., в който традициите все още са здраво застъпени в ежедневието и който упорито се бори да отблъсне нарастващото западно влияние. Все още само някои пристанище са достъпни за чужденци, а вътрешността е затворена и враждебна. Но желанието на чужденецът Камерън да стигне до вътрешността среща подходяща възможност в лицето на безскрупулен търговец, който има собствени интереси и събирам една доста разнородна компания в пътуване по река Яндзъ към Чунцин: един руснак, избягал от революцията, френски офицер, пристрастен към опиума, красива китайка и Предпоследния, някога живял в Чунцин, прогонен и копнеещ да се завърне. Героите обаче не са добре развити, научаваме твърде малко за тях, а всеки от тях е интересен и има потенциал да обогати сюжета със своето минало и причините да станат част от това пътуване. Отделно темата за опиума също не е добре развита, той обсебва и изсмуква живота, прави човекът роб на зависимостта, но това е някак повърхностно описано.
Историята съвсем бегло се опира на миналото на героите и на миналото на града, времена на варвари, търговци и християни, опитващи се да наложат своето влияние, но изтикани, унищожени, забравени. В този затворен свят стожери на миналото са предците, а поглед към бъдещето са следващите поколения, но този свят е суров и жесток, населението е бедно, цари глад, децата не могат да бъдат изхранвани и са пращани да работят или продавани.
Стилът е малко тромав и архаичен, но като се има предвид, че книгата е писана 1934 г (авторът живее кратко 1898 - 1936 и е съвременник на събитията), това е нормално. Това, което ме разочарова е липсата на фокус в главния герой, неговият път е едно безкрайно и хаотично търсене, но той всъщност не стига до самопознание, целта му се оказва илюзия без съдържание, той докрай остава някак безплътен и нереален, като призрак обречен да броди безкрай. Не съжалявам за прочита, като описания и факти книгата беше безкрайно интересна, но художествено просто неубедителна 3.5/5
April 3, 2023
Slauerhoff voert innerlijk monoloog over zijn Chinees bestaan.
Ontmoet China in zijn van opiumroezen, dronkenschap, vuiligheid en mensenmassa’s vergeven bestaan uit 1930, het dromerige toneel van Slauerhoffs nieuwe roman Het Leven Op Aarde— historische avonturenroman en semi-autobiografische vertelling tegelijk. Door China kritisch voor het voetlicht te brengen weet Slauerhoff via een complexe omweg te herbezinnen over zijn Chinees bestaan. Zo levert hij niet alleen een van de meest literair complete panorama’s van het onbekende China, nee, hij levert ook een krachtig en rauw stuk proza dat literair recht doet aan die grauwe Chinese werkelijkheid.
Hier is immers een man aan het woord die niet de stereotiepe Confucianistische thee- en lampionnenwereld gebruikt als exotisch ornament op de vleugels van het kolonialisme. Literair is dat vernieuwend terrein in de chinoiserie, waarin China vaak als een paradijselijk en exotisch land wordt beschreven. Van zo’n waanbeeld is er in Het Leven Op Aarde geen sprake. In Slauerhoffs omvangrijk oeuvre is China immers niets anders dan een enorm rijk dat grenst tussen de aardse vergankelijkheid en een eeuwig bestaan. Uniek. Ook in zijn nieuwe roman prefigureert dat Chinabeeld. Daartoe gebruikt hij de ik-vorm, als manier om iets meer als een ingewijde zijn wereld in te duiken. Maar weet Slauerhoff wel met zijn romantische beschrijvingen van de strijd tussen zijn Westers en Oosters bewustzijn een waarachtig Chinabeeld te schetsen?
Dat beeld voegt zich ook toe aan zijn eerder verschenen roman Het Verboden Rijk (1932) – dat samen met Het Leven Op Aarde als een tweeluik kan worden gelezen. De melancholieke hoofdpersoon Cameron blijkt de naamloze Ierse marconist uit Het Verboden Rijk te zijn. In Het Leven Op Aarde neemt Slauerhoff thematisch een stap verder. Zijn nieuwe roman telt zeventien hoofdstukken waarin al zijn voorgaande thema’s aan bod komen: de verval van de Westerse traditie, Slauerhoffs zwerversziel, zijn complexe relatie met China – en overkoepelend: zijn apocalyptische toekomstvisie van de wereld waarin hij leefde. Dat vergt een poëtische stijl.
Maar compositorisch kraakt het boek in al zijn voegen. Slauerhoff is achteloos ten opzichte van de opzet. Dat blijkt na herlezing van zijn compositorisch strakke Het Verboden Rijk. Het Leven Op Aarde is nog het meest een contemporain experiment van de neoromantiek: een introspectief monoloog in mineur die eindigt in aporie. Toch zegeviert zijn poëtische zeggingskracht.
Zijn roman is dus beladen met de Chinese atmosfeer, maar ook met de menselijke ziel. In de kern van zijn roman zit ook iets als een complexe relatie tussen Cameron—die als een alter-ego van Slauerhoff kan worden beschouwd—en China. Cameron wil zijn zwerversjaren op zee achter zich laten en zijn nieuw geluk vinden aan land in hartje China. Maar de vrees zijn ‘ik’, zijn zwerversziel en toekomst te verliezen door die versmelting met China bevangt hem gedurende zijn zweverige zoektocht. ‘Dit land zou mij eerst buitensluiten, dan opeens of geleidelijk, maar onweerstaanbaar, opnemen, zodat er niets van mijzelf overbleef zoals ik nu was. Soms kwam de gedachte wel in mij op dat wij samen in een volgend bestaan een symbiose, een volledig wezen zouden kunnen vormen, maar met schrik besefte ik dan dat ik weer wenste wat ik vroeger waanzinnig van angst was ontvloden, dat weer een ander bezit van mijn wezen dreigde te nemen. Ik wil geen naam meer hebben, ik wil niet meer gekend zijn dan een koelie.’ Ja, die Cameron is bij uitstek een existentialistische outcast en getroebleerde jongeman tegelijk.
Camerons laatste bestemming is Tsjong King, de enige stad in China die een binding vormt tussen het Oosten en het Westen. Maar zelfs Slauerhoffs utopisch verlangen, in de vorm van een Chinese stad vol westerlingen, wordt vernietigd. Zijn kritiek op de Westerse traditie is zeker niet genuanceerd. ‘En ik voelde dat ik niet meer kon bestaan buiten Tsjong King, de stad waar mijn leven was geweest. Moest het ondergaan, dan zou ik mee moeten. daarop beving de haat mij weer dat een troep bleke onbeschaafde en ondervoede vreemden, die geen spoor van de wijsheid machtig waren, in hun brein niets hadden dan cijfers en formules, dit noodlot opriepen.’
Enerzijds blijft Slauerhoff, hoe nuchter hij China en de Chinezen beschrijft altijd de romantische, oriëntalistische Europeaan met een ontzag voor de groots- en geheimzinnigheid van dit land. Cameron heeft niets te zoeken in China, ook zijn metgezellen niet. Er gaapt een cynische utopie achter Slauerhoffs Chinabeeld: de Europeaan zal nooit versmelten met China. Die blijft in China een rusteloze, ongeneeslijk ziek aan levensonlust, zoals Cameron. Aan de scheiding tussen de Westerse- en Oosterse wereld valt dus niet te ontgaan. Te cynisch? Nee een onuitgesproken waarheid.
Anderzijds rest er nog een beetje hoop voor de romantische Slauerhoff—echter niet in majeur, noch in mineur, maar in de onbereikbare top van de verloste geest. ‘Op zee zag ik het land als beter bestaan, eenmaal daar zocht ik mijn heil in de lange reis, en dacht onderweg door mij in te leven in een zuiver Chinese stad gelukkig te worden en bevrijd; eenmaal nauwelijks daar hing ik aan een raam en tuurde naar een onbereikbare top.’ In Slauerhoffs cynisme ligt bovendien een verborgen realiteit bevangen. Hij beschreef het niet alleen: hij leefde er middenin. Alleen zijn poëtische zeggingskracht weet de Chinese ziel, het land, de geschiedenis en de mensen literair recht te doen. En dat doet hij innig.
Bij eerste lezing neemt het op afstand houdend opiumeffect de overhand. Na herlezing valt door die wazige roes heen te kijken. China was het land waarin de zwerverszielen van Cameron en Slauerhoff hun laatste bestemming vonden. Alles is daar voortdurend veranderlijk in een cyclus van leven en dood. China is een grauwe werkelijkheid en een romantische droom: Slauerhoff gelukt die yin-yang voorstelling. Te zweverig? Nee, echter dan echt.
..ECH. 2022
Ontmoet China in zijn van opiumroezen, dronkenschap, vuiligheid en mensenmassa’s vergeven bestaan uit 1930, het dromerige toneel van Slauerhoffs nieuwe roman Het Leven Op Aarde— historische avonturenroman en semi-autobiografische vertelling tegelijk. Door China kritisch voor het voetlicht te brengen weet Slauerhoff via een complexe omweg te herbezinnen over zijn Chinees bestaan. Zo levert hij niet alleen een van de meest literair complete panorama’s van het onbekende China, nee, hij levert ook een krachtig en rauw stuk proza dat literair recht doet aan die grauwe Chinese werkelijkheid.
Hier is immers een man aan het woord die niet de stereotiepe Confucianistische thee- en lampionnenwereld gebruikt als exotisch ornament op de vleugels van het kolonialisme. Literair is dat vernieuwend terrein in de chinoiserie, waarin China vaak als een paradijselijk en exotisch land wordt beschreven. Van zo’n waanbeeld is er in Het Leven Op Aarde geen sprake. In Slauerhoffs omvangrijk oeuvre is China immers niets anders dan een enorm rijk dat grenst tussen de aardse vergankelijkheid en een eeuwig bestaan. Uniek. Ook in zijn nieuwe roman prefigureert dat Chinabeeld. Daartoe gebruikt hij de ik-vorm, als manier om iets meer als een ingewijde zijn wereld in te duiken. Maar weet Slauerhoff wel met zijn romantische beschrijvingen van de strijd tussen zijn Westers en Oosters bewustzijn een waarachtig Chinabeeld te schetsen?
Dat beeld voegt zich ook toe aan zijn eerder verschenen roman Het Verboden Rijk (1932) – dat samen met Het Leven Op Aarde als een tweeluik kan worden gelezen. De melancholieke hoofdpersoon Cameron blijkt de naamloze Ierse marconist uit Het Verboden Rijk te zijn. In Het Leven Op Aarde neemt Slauerhoff thematisch een stap verder. Zijn nieuwe roman telt zeventien hoofdstukken waarin al zijn voorgaande thema’s aan bod komen: de verval van de Westerse traditie, Slauerhoffs zwerversziel, zijn complexe relatie met China – en overkoepelend: zijn apocalyptische toekomstvisie van de wereld waarin hij leefde. Dat vergt een poëtische stijl.
Maar compositorisch kraakt het boek in al zijn voegen. Slauerhoff is achteloos ten opzichte van de opzet. Dat blijkt na herlezing van zijn compositorisch strakke Het Verboden Rijk. Het Leven Op Aarde is nog het meest een contemporain experiment van de neoromantiek: een introspectief monoloog in mineur die eindigt in aporie. Toch zegeviert zijn poëtische zeggingskracht.
Zijn roman is dus beladen met de Chinese atmosfeer, maar ook met de menselijke ziel. In de kern van zijn roman zit ook iets als een complexe relatie tussen Cameron—die als een alter-ego van Slauerhoff kan worden beschouwd—en China. Cameron wil zijn zwerversjaren op zee achter zich laten en zijn nieuw geluk vinden aan land in hartje China. Maar de vrees zijn ‘ik’, zijn zwerversziel en toekomst te verliezen door die versmelting met China bevangt hem gedurende zijn zweverige zoektocht. ‘Dit land zou mij eerst buitensluiten, dan opeens of geleidelijk, maar onweerstaanbaar, opnemen, zodat er niets van mijzelf overbleef zoals ik nu was. Soms kwam de gedachte wel in mij op dat wij samen in een volgend bestaan een symbiose, een volledig wezen zouden kunnen vormen, maar met schrik besefte ik dan dat ik weer wenste wat ik vroeger waanzinnig van angst was ontvloden, dat weer een ander bezit van mijn wezen dreigde te nemen. Ik wil geen naam meer hebben, ik wil niet meer gekend zijn dan een koelie.’ Ja, die Cameron is bij uitstek een existentialistische outcast en getroebleerde jongeman tegelijk.
Camerons laatste bestemming is Tsjong King, de enige stad in China die een binding vormt tussen het Oosten en het Westen. Maar zelfs Slauerhoffs utopisch verlangen, in de vorm van een Chinese stad vol westerlingen, wordt vernietigd. Zijn kritiek op de Westerse traditie is zeker niet genuanceerd. ‘En ik voelde dat ik niet meer kon bestaan buiten Tsjong King, de stad waar mijn leven was geweest. Moest het ondergaan, dan zou ik mee moeten. daarop beving de haat mij weer dat een troep bleke onbeschaafde en ondervoede vreemden, die geen spoor van de wijsheid machtig waren, in hun brein niets hadden dan cijfers en formules, dit noodlot opriepen.’
Enerzijds blijft Slauerhoff, hoe nuchter hij China en de Chinezen beschrijft altijd de romantische, oriëntalistische Europeaan met een ontzag voor de groots- en geheimzinnigheid van dit land. Cameron heeft niets te zoeken in China, ook zijn metgezellen niet. Er gaapt een cynische utopie achter Slauerhoffs Chinabeeld: de Europeaan zal nooit versmelten met China. Die blijft in China een rusteloze, ongeneeslijk ziek aan levensonlust, zoals Cameron. Aan de scheiding tussen de Westerse- en Oosterse wereld valt dus niet te ontgaan. Te cynisch? Nee een onuitgesproken waarheid.
Anderzijds rest er nog een beetje hoop voor de romantische Slauerhoff—echter niet in majeur, noch in mineur, maar in de onbereikbare top van de verloste geest. ‘Op zee zag ik het land als beter bestaan, eenmaal daar zocht ik mijn heil in de lange reis, en dacht onderweg door mij in te leven in een zuiver Chinese stad gelukkig te worden en bevrijd; eenmaal nauwelijks daar hing ik aan een raam en tuurde naar een onbereikbare top.’ In Slauerhoffs cynisme ligt bovendien een verborgen realiteit bevangen. Hij beschreef het niet alleen: hij leefde er middenin. Alleen zijn poëtische zeggingskracht weet de Chinese ziel, het land, de geschiedenis en de mensen literair recht te doen. En dat doet hij innig.
Bij eerste lezing neemt het op afstand houdend opiumeffect de overhand. Na herlezing valt door die wazige roes heen te kijken. China was het land waarin de zwerverszielen van Cameron en Slauerhoff hun laatste bestemming vonden. Alles is daar voortdurend veranderlijk in een cyclus van leven en dood. China is een grauwe werkelijkheid en een romantische droom: Slauerhoff gelukt die yin-yang voorstelling. Te zweverig? Nee, echter dan echt.
..ECH. 2022
August 28, 2019
Европеец дири себе си в мистичен Китай: http://knigolandia.info/book-review/p...
Ирландецът Камерън е сякаш човек без минало, макар че тук-таме холандският класик Слауерхоф дава по малко информация за годините преди – и защо толкова силно мрази морето и иска да влезе колкото може по-навътре в неизбродимия Китай. В началото на романа той е като човек-сянка – броди из улиците, влиза в чужди животи и съществувания, вижда дъното на обществото и общува с богаташи, които духовно обаче са затънали в истинска нищета. Всичко около него изглежда като някаква мрачна приказка, липсва така характерната за историческите романи пикантерия и екзотика.
Издателство Слънце
http://knigolandia.info/book-review/p...
Ирландецът Камерън е сякаш човек без минало, макар че тук-таме холандският класик Слауерхоф дава по малко информация за годините преди – и защо толкова силно мрази морето и иска да влезе колкото може по-навътре в неизбродимия Китай. В началото на романа той е като човек-сянка – броди из улиците, влиза в чужди животи и съществувания, вижда дъното на обществото и общува с богаташи, които духовно обаче са затънали в истинска нищета. Всичко около него изглежда като някаква мрачна приказка, липсва така характерната за историческите романи пикантерия и екзотика.
Издателство Слънце
http://knigolandia.info/book-review/p...
April 29, 2022
On-nederlandse kwaliteit: geen spruitjes en ook geen wee exotisme.
June 3, 2024
Ik vind de karakters niet erg uitgediept. 37. Een weerzinwekkende vette Chinees bezit een Europese van vrij grote schoonheid. Ik voel het als een belediging tegen mijn ras. 48. Zwierf ik, al was het in kringen en met omwegen, naar mijn doel, was het zwerven zelf al mijn doel geworden of was het alleen vluchten van de leegte af? 63. 'Je bent vernuftiger in het uitdenken van bezwaren dan in het overwinnen ervan. '
November 2, 2022
Want to meet some monks who can read your mind? And sit in a snowbank naked without getting cold because they meditate their path to warmth? Then this is your adventure story. A great translation from the original Dutch. Reminiscent of Lost Horizon which coincidentally was also published in 1933--except this trip to the East is nowhere near as idyllic. Misanthropic and near suicidal at times, Cameron is on an escape mission--running from life at sea and from the western world by exploring inland China. Reads in many passages like an opium soaked true story, and Slauerhoff clearly knew a lot about Chinese culture. Prostitution, eastern mysticism, and Chinese regional warfare with powerful mistrust of outsiders all loom large. A wild ride.
February 28, 2011
slauerhoff is at his best in this novel about a man and his journey through china, away from the sea, and away from the western world.
May 24, 2018
Een verhaallijn die, verkeerd verteld, ontzettend saai is, wordt erg mooi beschreven door Slauerhoff. Een mooi stuk proza. Minpuntjes zijn dat je af en toe je best moet doen om de aandacht erbij te houden, en dat de zinnen soms veel te langdradig worden en helemaal niet lekker lezen.
Wat ik goed vind aan het boek is de opbouw van het verhaal en de karakters. Het gaat bij de voornaamste karakters niet om hún karakter, maar meer om hun type. Cameron is geen individu, hij symboliseert de mens in het algemeen, die op zoek is naar de zin van het leven. Deze zoektocht blijft uiteindelijk onbeantwoord. De schrijfkunsten van Slauerhoff komen vooral terug in de prachtige beschrijvingen van het landschap waar Cameron doorheen reist. Alsof wij er als lezer vlak bij staan en dezelfde omgeving voor ons zien. Een nadeel dat met deze uitgebreide beschrijvingen komt is dat Slauerhoff zó gedetailleerd wil schrijven, dat sommige punten niet volledig worden uitgewerkt, waardoor ze erg verwarrend zijn en storend voor de loop van het verhaal.
Al met al een goede roman van een van onze beste schrijvers uit het interbellum.
Wat ik goed vind aan het boek is de opbouw van het verhaal en de karakters. Het gaat bij de voornaamste karakters niet om hún karakter, maar meer om hun type. Cameron is geen individu, hij symboliseert de mens in het algemeen, die op zoek is naar de zin van het leven. Deze zoektocht blijft uiteindelijk onbeantwoord. De schrijfkunsten van Slauerhoff komen vooral terug in de prachtige beschrijvingen van het landschap waar Cameron doorheen reist. Alsof wij er als lezer vlak bij staan en dezelfde omgeving voor ons zien. Een nadeel dat met deze uitgebreide beschrijvingen komt is dat Slauerhoff zó gedetailleerd wil schrijven, dat sommige punten niet volledig worden uitgewerkt, waardoor ze erg verwarrend zijn en storend voor de loop van het verhaal.
Al met al een goede roman van een van onze beste schrijvers uit het interbellum.
December 28, 2018
Een zoektocht ver weg en bijna een eeuw geleden. De onmetelijkheid van China en de daar naar zingeving zoekende Ierse marconist Cameron worden beschreven in een stijl, die wisselt en aan het eind dichterlijk is. Bijzonder mooi boek.
September 30, 2025
Boeiend verhaal van een geestelijke zoektocht in het China van begin 20e eeuw. Boeide me destemeer omdat juist vorige maand in het gebied ben geweest waar het verhaal zich afspeelt.
De epiloog blijft raadselachtig voor mij. Tibet, mystieke ervaringen, opium ...
De epiloog blijft raadselachtig voor mij. Tibet, mystieke ervaringen, opium ...
June 12, 2024
Nice to read together with "Logboek"
January 18, 2015
Dit laat maar weer eens zien dat ik me eigenlijk niet moet wagen aan literatuur. Op zich heb ik me goed kunnen vermaken met het verhaal van deze schrijver uit het interbellum. Het verhaal gaat over de Brit Cameron die zijn leven op zee opgeeft en door China rondzwerft. Hij trekt daarbij van rumoerige steden aan het water tot diep geïsoleerde plaatsen in het binnenland. Vergis je niet, dit is geen spannend avonturenboek. Dit is een boek over de persoonlijke gedachten en gevoelens van deze mans.
Het meest interessante aan dit boek is dat het geschreven is in een lang vervlogen tijd, dit zie je terug in de opvattingen van de schrijver. Hij schreef het boek in zijn wereld van dat moment. Dat is uiterst boeiend. Ook de clash tussen het zich in rap tempo ontwikkelende westen en het uiterst traditionele oosten is we bron van vermaak. Helaas blijft het daar voor mij ook bij.
Het meest interessante aan dit boek is dat het geschreven is in een lang vervlogen tijd, dit zie je terug in de opvattingen van de schrijver. Hij schreef het boek in zijn wereld van dat moment. Dat is uiterst boeiend. Ook de clash tussen het zich in rap tempo ontwikkelende westen en het uiterst traditionele oosten is we bron van vermaak. Helaas blijft het daar voor mij ook bij.
April 28, 2017
Dit boek gaat over een Brit die zijn westerse leven achter zich wil laten en rondzwerft door China. De uitgebreide en tekenende manier waarop Slauerhoff de omgevingen waardoor deze man reist beschrijft vond ik in het begin nog erg mooi en hielpen om deze te kunnen voorstellen, maar later in het boek wordt het wat langdradig. Hoe dieper hij het binnenland in trekt, hoe duidelijker de verschillen tussen het technologische westen en het traditionele China zichtbaar worden. Een aardig verhaal.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews